Πανωλεθρίαμβοι και παρελάσεις

by

GREECE-master675Είναι αρκετά χαρακτηριστικό της τρέχουσας πολιτικής και εκκλησιαστικής κατάστασης στην χώρα ότι ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς θριαμβολογεί εν μέσω της ερειπωμένης πολιτείας που έχουν παραγάγει οι πολιτικές που αποδέχεται μεταπρατικά ο ίδιος εδώ και δύο χρόνια και πλέον. Σε συνέντευξη που παραχώρησε σε φιλοκυβερνητική εφημερίδα, επιμένει με προκλητικό τρόπο και πνεύμα πως οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, διότι Thesmos Oikogeneiasθα βρει τους 180 βουλευτές που απαιτούνται για να μην πέσει η συγκυβέρνηση λόγω του ζητήματος της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας την Άνοιξη του 2015. Το ίδιο ισχύει με τα τραγικά κριτήρια και τις προτεραιότητες που έχει ο εκκλησιαστικός, ακόμη και πολιτικοποιημένος τρόπον τινά, χώρος.

Ο κ. Σαμαράς ξεκίνησε, όπως όλοι θυμόμαστε, ως φέρελπις και δη με δημοκρατικό τρόπο εκλεγμένος(από την βάση) αρχηγός του κόμματός του και πολλοί προσδοκούσαν μία βελτίωση στην πορεία του κόμματος που εξέφραζε, έστω, τον δυτικού τύπου πολιτικό συντηρητισμό στην χωρα μας. Ακόμη και ο Δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς είχε κάποτε την «διαύγεια» και την σοφία να διατυπώσει το απόφθεγμα «κάνε ό,τι πρέπει και ας γίνει ό,τι θέλει». Ο κ. Σαμαράς, παρά το ότι είχε δείξει κάποτε ως πολιτικό του πρότυπο τον Αβέρωφ, θα μπορούσε να φανεί ένας πατριώτης , ως ένας άνθρωπος δηλαδή που αγαπάει τον τόπο του και τους ανθρώπους του και είναι έτοιμος να εγκαταλείψει την αρχή σε περίπτωση που αυτό δεν υλοποιείται. Δυστυχώς όμως φαίνεται πως ακολούθησε την πεπατημένη όλων των προγενέστερων (μικροπρεπών) πολιτικών αρχηγών. Η εξουσία δηλαδή λογίσθηκε μάλλον ως μια προσωπική κατάκτηση,  η υλοποίηση μιας φιλοδοξίας, ένα μέσον πορισμού πολυειδών οφελών για τον ίδιο και τους οικείους του ανθρώπους. Δεν μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να συναισθανθούν αυτό που ένας κάτοχος της εκκλησιαστικής εξουσίας, ο Επίσκοπος Αλεξανδρείας Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων είχε κάποτε δηλώσει υπογράφοντας ως «δούλος των δούλων του Θεού».
Επίσης, στην αντίληψή μας έπεσε πως ορισμένοι ιερωμένοι, μεταξύ των οποίων και ηγήτορες και μέντορες πολιτικών παρατάξεων, απέστειλαν επιστολή «αγωνίας» στην Ι. Σύνοδο δια της οποίας επιθυμούν να κινητοποιηθεί εναντίον της παρέλασης των ομοφυλοφίλων, λέγοντας μεταξύ άλλων πως η ομοφυλοφιλία είναι «η πιο βδελυρή αμαρτία» ενώπιον του Θεού. Ως γνωστόν, ποιμένες πρώτοι είναι οι Πατέρες της Εκκλησίας και όσοι ακολουθούν αυτούς: «επόμενοι τοις θείοις Πατράσι». Δεν είναι καθόλου αντιληπτό λοιπόν πόθεν προκύπτει πως η αμαρτία της ομοφυλοφιλίας είναι από όλες η πιο βδελυρή ενώπιον του Θεού. Οι Πατέρες της Εκκλησίας με παράδειγμα τον ι. Χρυσόστομο έχουν διακηρύξει πως το αμάρτημα που εξοργίζει περισσότερο τον Θεό είναι το να είναι κανείς ανελεήμων, δηλαδή ανελέητος, δίχως έλεος. Αυτή η Πατερική τοποθέτηση απηχεί τον ίδιο τον Χριστό που είχε πει προς τους Φαρισαίους (με τους οποίους έχουμε πολλά κοινά στοιχεία ως στρατευομένη Εκκλησία):
«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι αποδεκατίζετε το ηδύοσμον και το άνηθον και το κύμινον, και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν». Όταν «αναστατώνουμε την οικουμένη» λοιπόν για θέματα όπως η (ακαλαίσθητη πράγματι και των ιδίων υποτιμητική) παρέλαση των ομοφυλοφίλων και δεν δίνουμε υπερπολλαπλάσια σημασία σε ζητήματα που άπτονται του ελέους και του δικαίου στην κοινωνική ζωή της χώρας, τότε τι Χριστιανοί είμαστε άραγε; Και, επιπλέον, τι εντύπωση δίνουμε στους «θύραθεν»;

Εντύπωση προκάλεσε και το πρωτοσέλιδο των N.Y. Times της 12/06, όπου απεικονίστηκε η αστυνομική βία εναντίον των γυναικών αυτών των ορισμένων εκατοντάδων ευρώ που διεκδικούν τα ελάχιστα από όσα θα εδικαιούντο και βρίσκουν τους σιδηρόφρακτους πραίτωρες της άδικης και απάνθρωπης εξουσίας εναντίον τους. Σε ένα σημείο αναφερόταν:
«Αυτή η Δαυίδ-εναντίον Γολιάθ αναμέτρηση έχει μετατρέψει τις καθαρίστριες σε αναπάντεχα σύμβολα της αντίστασης ενάντια στα μέτρα λιτότητας που ο κ. Σαμαράς επιμένει πως έχουν σταδιακά επιτρέψει στην Ελλάδα να ανακτήσει τον έλεγχο πάνω στα οικονομικά της, να επιστρέψει στις χρηματαγορές και αναφέρει ένα πρωτογενές πλεόνασμα –ένα πλεονασματικό προϋπολογισμό πριν τις πληρωμές των δανείων- των περίπου 2 δις.
Αλλά τα ίδια αυτά βήματα έχουν επίσης κόψει με το μαχαίρι τα ελληνικά εισοδήματα περίπου κατά ένα τρίτο, οδηγήσει την ανεργία περίπου στο 27% και αφήσει τον πληθυσμό να βγάζει καπνούς από τον θυμό».
Ο οικονομολόγος Ντιν Μπέικερ σχολίασε πάνω στο άρθρο στην προσωπική του ιστοσελίδα, στις 13/06:
«Δεν είναι καθαρό τι πρόοδο έχουν αυτοί οι αναλυτές κατά νου. Η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κατά ποσοστό 1,1 στο πιο πρόσφατο τέταρτο. Ενώ προβάλλεται πως πρόκειται να εμφανίσει μέτρια (0,6%) άνοδο για ολόκληρο τον χρόνο, οι πιο πρόσφατες προβλέψεις από το ΔΝΤ δείχνουν πως η οικονομία θα είναι κατά 10% μικρότερη από το προ-ύφεσης επίπεδό της το 2019 περιλαμβανομένου του τελευταίου έτους. Αυτές οι προβλέψεις δεν δείχνουν το δείκτη ανεργίας να πέφτει κάτω από το 20% μέχρι το 2017. Είναι αξιοσημείωτο πως οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την Ελλάδα έχουν διαχρονικά αποδειχθεί να είναι υπερβολικά αισιόδοξες.»
Τα σχόλια περιττεύουν.

Ετικέτες: , , , , , ,

2 Σχόλια to “Πανωλεθρίαμβοι και παρελάσεις”

  1. Χ. Says:

    γεια στο στόμα σου φιλαλήθη! εξαιρετικό!🙂

  2. philalethe00 Says:

    @Χ.
    Ιδιαιτέρως ευχαριστούμεν για την θετική κριτική!🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: