«Μια στιγμή αλήθειας»(του μοναχού Δαμασκηνού Κρίστενσεν)

by

Death to the WorldΟ εσώτερος πόνος και η ένταση που βιώνεται κατά την εφηβική ηλικία δεν είναι μόνον καλή, είναι ακόμη ζωτική για την μελλοντική ανάπτυξη της ψυχής, έλκει κοντύτερα στον Θεό. Είναι μια στιγμή αλήθειας και αυτό είναι γιατί αυτά τα δυνατά αισθήματα -αυτό το του «όλα ή τίποτα», «δεν θα συγκατατεθώ για το δεύτερο καλύτερο» αίσθημα του θεόσδοτου νεανικού ιδεαλισμού-  είναι σημαντικό να διοχετευθούν σε Αυτόν, που δεν είναι «δεύτερος»,  που είναι ο Έσχατος.
Αν συνέβαινε αυτό, περισσότερη από την σημερινή νεολαία θα στρεφόταν στον μοναχισμό- που είναι η «όλα ή τίποτα» ζωή, που δεν συγκατατίθεται στα δεύτερα, αλλά παραδίνει τα πάντα για ένα ψηλότερο σκοπό: το Βασίλειο όχι αυτού του κόσμου.
Αλλά πρέπει να υπάρχει δύναμη και ραχοκοκαλιά στους νέους ανθρώπους, για να κρατήσουν ζωντανή την φλόγα της ιδεαλιστικής τους λαχτάρας, όταν όλα τα είδη των βαριδίων αυτού του κόσμου αποπειρώνται να καταπνίξουν τους νέους σπόρους που βλάστησαν.

Αν ένας διοχετεύσει τον πόνο του, την αυτοσυνειδησία του κτλ προς τα πάνω, τότε υπάρχει δυνατότητα για άπειρη αύξηση στο πνεύμα. Ωστόσο, αν ένας τα κρατήσει αυτά να ρέουν σε ένα οριζόντιο επίπεδο, θα οδηγηθεί στην αποτελμάτωση, την απόγνωση ή στο να ξεπουληθεί. Ακόμη κι αν κάποιος μπορεί να το συνεχίσει αυτό, προσπαθώντας πάντα να είναι έντονος και αληθινός, αν δεν υπάρχει τίποτα άλλο από αυτό, θα καταλήξει να πηγαίνει γύρω γύρω σε κύκλους, μην πηγαίνοντας πουθενά. Η ζωή δεν μπορεί να εμποτιστεί με νόημα απλώς προσπαθώντας να την ζήσει κάποιος με ένταση. Το να είσαι έντονος και «να έχεις ένα αληθινό αίσθημα» δεν είναι η έσχατη απάντηση- είναι μια μερική απάντηση, διότι είναι μόνο ένα μέσον και όχι ο σκοπός.  Η απάντηση -η Αλήθεια- είναι ο Θεός που καρφώθηκε στον σταυρό προς τον οποίον μακάρι η σημερινή νεολαία να στραφεί μέσα στον πόνο της καρδιάς της- έτσι ώστε να μεγαλώσει όχι απλώς για να γίνει βαρετοί κοσμικοί ενήλικες αλλά Άγιοι μεγαλώνοντας ομοιούμενη προς τον Θεό, και θα συνεχίσει να μεγαλώνει όχι μόνο ως την μέση ή την τρίτη ηλικία, αλλά διαμέσου της αιωνιότητας, ακόμη διατηρώντας σε όλο αυτό το διάστημα την αθωότητα και παιδικότητά της.

Όλες οι άλλες προσπάθειες να μην ξεπουληθούμε στον πεθαμένο «ενήλικο» κόσμο έχουν αποτύχει, επειδή συνιστούν ακόμη τμήμα του ενός μεγάλου ξεπουλήματος: του ξεπουλήματος του ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο και της εγκατάλειψης της ριζοσπαστικά εξωκοσμικής αποκάλυψης του Σταυρωμένου Θεού για χάρη των ψεύτικων πνευματικών μονοπατιών του κοσμικού χριστιανισμού, του υλισμού, του ηδονισμού ή του ανοιχτού μηδενισμού.

Με τα λόγια του Μοναχού Σεραφείμ Ρόουζ, ενός παρία του σύγχρονου κόσμου, που πέρασε χρόνια ζώντας την κόλαση πριν να βρει τον δρόμο του έξω από αυτήν:
«ο Χριστός είναι η μόνη έξοδος από αυτόν τον κόσμο. Όλες οι άλλες διέξοδοι -η σεξουαλική έκσταση, η πολιτική ουτοπία, η οικονομική ανεξαρτησία- δεν είναι άλλο από τυφλές πάροδοι μέσα στις οποίες σαπίζουν τα πτώματα των πολλών που τις προσπάθησαν».

 

Σημείωση: Το πρωτότυπο κείμενο βρίσκεται στην σελίδα του περιοδικού Death to the world στο Facebook:

Ετικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: