«Απολύτως ευχαριστημένοι» με τους δημίους

by

Kratos EkklisiaΟ Αλ. Τσιριντάνης, παρά τις «οργανωσιακές» του καταβολές, είχε την ευθυκρισία και ορθοφροσύνη να γράψει τα εξής:

«Όταν ένας είναι άθεος και δεν δέχεται την θεότητα του Χριστού, εκτελεί όμως το θέλημά Του και έχει στον βίο του τις ίδιες επιδιώξεις, τι λέμε τότε;
Τι κρίμα ένας τέτοιος καλός άνθρωπος να είναι άθεος! 
Μπορείς όμως να πης και τι κρίμα ένας τέτοιος καλός άνθρωπος και να μην είναι φαρισαίος; Δεν μπορείς να το πης. 
Ο φαρισαίος είναι στην ουσία του το αντίθετο του Χριστού…»
(«Η πίστις ως βίωμα», Δ’, σελ.209)

 

Και ποιο το γνώρισμα του Φαρισαίου; Υποκριτής, κάπηλος, εθνικόφρονας, ανελέητος, επιδειξιομανής, κούφιος, άδικος, άρπαγας, σαφώς συντηρητικός, τυπολάτρης.

Σήμερα όμως έχουμε Διοικούσα Εκκλησία εν μέρει «απολύτως ευχαριστημένη» από τους «πολιτικούς άρχοντες» οι οποίοι εμφανίζουν ανησυχητικά πολλά από -αν όχι όλα- αυτά τα γνωρίσματα. Ως γνωστόν, στην Γραφή(«Ψαλμοί», 82 : 4) εμφανίζεται αντί της λέξης «άρπαγας», δηλαδή καταπιεστής, άδικος, εκμεταλλευτής, η λέξη «ασεβής»! Ο ασεβής, δηλαδή, απέναντι στον Θεό, ήτανε αυτός ο οποίος φερνόταν με χυδαιότητα, με ασεβή επίδειξη πυγμής απέναντι στον άνθρωπο! Ειδικά δε στον ανίσχυρο, στον φτωχό, τον εργάτη του, τον ούτως ειπείν λαϊκό άνθρωπο. Εξ ου και η προτροπή, που απευθύνεται ειδικά και στους πολιτικούς εξουσιαστές: «Ελευθερώνετε τον πτωχόν και τον πένητα· λυτρώνετε αυτόν εκ χειρός των ασεβών.»

Αυτό έκαναν στην ζωή τους και οι Άγιοι, όταν είχαν κάποια εξουσία, όπως ο Άγ. Ιωάννης ο Ελεήμων. Αυτό και οι Χριστιανοί πολιτικοί, όπως ο αυτοκράτορας Ιωάννης Βατάτζης.

Σήμερα, εμείς οι «ευσεβείς Χριστιανοί» και οι Μητροπολίτες που χειροκροτούμε, έχουμε την γνώμη πως ο πολιτικός άρχοντας είναι καλός και Χριστιανός, όταν λέει «Κύριε, Κύριε» [Ματθ 7: 21] (όταν βρίσκεται μπροστά στις κάμερες). Επίσης, όταν πηγαίνει στις παρελάσεις(με την συνοδεία ΜΑΤ), όταν κάνει τον ευσεβή και τακτικώς εκκλησιαζόμενο και σταυροκοπιέται πριν προσκυνήσει τις εικόνες και μάλιστα όταν λέει κούφιες κορώνες εθνικοθρησκευτικού περιεχομένου. Αυτός που είναι στο ίδιο μήκος κύματος, δηλαδή, με τους «υποκριτές», σύμφωνα με τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, ηγήτορες και πρωτοπαλίκαρα της παπαδοπουλικής Χούντας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, όμως (που ήτανε το πρότυπο για τον μακαριστό μητρ. Φλωρίνης Καντιώτη, του οποίου πνευματικά τέκνα σήμερα που είναι Μητροπολίτες, έχουν τις παραπάνω απόψεις) είχε ριζικά διαφορετική γνώμη. Σε μια από τις ΕΛΆΧΙΣΤΕΣ επαινετικές προς πολιτικούς άρχοντες επιστολές του, διατύπωσε, ως Επίσκοπος επιπλέον, ποιος είναι αληθινά ο «Χριστιανός άρχοντας»:

«Ο χριστιανός άρχοντας δεν φαίνεται απ’ την φορεσιά του ή απ’τους υπασπιστές και τους κλητήρες, που τον συνοδεύουν. Φαίνεται απ’το ότι φέρνει κοντά του “τους κοπιώντας και πεφορτισμένους”, απ’ τη διόρθωση των κακώς εχόντων, απ’ την τιμωρία της αδικίας. Κι’ ακόμη δεν επιτρέπει να χρησιμοποιηθεί η δύναμη της εξουσίας, για να διαστραφεί το δίκαιο.

Πρόσεξα, λοιπόν, αγαπητέ μου Γέμελλε, την παρρησία σου, το εξαίρετο ήθος σου, τη δύνατή σου σκέψη, την ανώτερότητά σου στα χρήματα, το μίσος σου για την πονηριά, την ήρεμη συμπεριφορά σου. Αυτή ακριβώς που ταιριάζει στον άρχοντα.

Κι ακόμη φάνηκε καθαρά, αγαπητέ μου Γέμελλε, ότι έγινες το λιμάνι για τους ναυαγούς, το μπαστούνι στο τσακισμένο πόδι, ο πύργος που προστατεύει τους αδικημένους απ’ τους κοινωνικά δυνατούς.»  (Ν. Θ. Μπουγάτσου, ο Ορθόδοξος δρόμος για την πολιτική εξουσία: Από την Ματαιοδοξία στην Κένωση, εκδ. Αποστολική Διακονία, εκδ. Α’, 2000, σσ.176-177)

Με αυτά μας τα καμώματα του εθνικόφρονος και καθεστωτικού ψευδοχριστιανισμού, σίγουρα θα επιφέρουμε αυτό που αλλού αναφέρει ο ίδιος καθηγητης, στην καλύτερη περίπτωση:

«Και όμως έφυγα απ’ το Θεό! 
Εγύρισα την πλάτη εις τον Χριστόν, διότι είδα εν τω ονόματι του Χριστού τέτοιες σατανικότητες και απεφάσισα να γυρίσω την πλάτη…
Αλλά μόλις εγύρισα την πλάτη μου εις τον Χριστόν, έπεσα εις τας αγκάλας του …Χριστού!
Διότι διεπίστωσα τότε, ότι αυτό εις το οποίον εγύρισα την πλάτη μου, δεν ήταν ο Χριστός, αλλά ήταν ένα παραμορφωτικό κάτοπτρον που αλλοίωνε την εικόνα Του.
Ενώ ο αληθινός Χριστός ήταν απέναντι. Πρέπει να γυρίσης την πλάτη σου στο παραμορφωτικόν κάτοπτρον για να πέσης εις τας αγκάλας του Χριστού.»
(«Η πίστις ως βίωμα», Α’, σελ. 158- 159)

 

Και έτσι καλά θα κάνουμε, αντί να κατηγορούμε τους αθέους και τους μη-χριστιανούς και αυτούς που επιθυμούν την «άθεον Ελλάδα», να κοιτάξουμε στον καθρέφτη για τον υπαίτιο, τον υπαίτιο της αθεΐας ανθρώπων καλών προθέσεων.

Τόση και τέτοια τερατώδης παραμόρφωση δεν αντέχεται άλλο…

Σημ.: Αναδημοσίευση από φύλλο 911 εφ. «Χριστιανική»: xristianiki.gr

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: