Καταδίκη της πρωτογενούς βίας πρώτιστα

by

disarmJesusΌταν ήρθε στην δημοσιότητα, στις 16 του μηνός, η (φερόμενη ως) 18σέλιδη προκήρυξη της πρωτοεμφανιζόμενης και αντεξουσιαστικού χαρακτήρα ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης, ήταν ταυτόχρονα μία έκπληξη, αλλά και κάτι αναμενόμενο.

Η έκπληξη οφειλόταν στο κείμενο, το οποίο είχε ένα σχετικά πρωτότυπο ύφος και ιδέες εν σχέσει με προηγούμενα° ούτε ο ακραίος κυνισμός της γλώσσας της “Σέχτας επαναστατών” ούτε άλλα γνωρίσματα παλαιότερων “τρομοκρατικών οργανώσεων”.

Το αναμενόμενο έγκειται πως ήταν, σε συνέχεια του διπλού φονικού, μια θαυμάσια ευκαιρία σε όποιον θα ήθελε να απονομιμοποιήσει ηθικώς την οξεία αντίδραση και αντίσταση στα Μνημόνια και τον φασισμό της πράξης. Επίσης, σε όποιον θα ήθελε να φανεί πως ο ίδιος εκπροσωπεί μία μορφή “Κέντρου”(centrism) και “συνταγματικού τόξου” και να επιδειχθεί ως ο σερίφης και προασπιστής της “δημοκρατικής νομιμότητας”, της“ασφάλειας” κ.τ.ό.

Τέλος, σε όποιον θα ήθελε να ενοχοποιήσει την “άκρα αριστερά”, όπως έκανε η ΧΑ με την ανακοίνωσή της, η οποία άκρα αριστερά συμμετέχει βεβαίως εν μέρει στην σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση (ΚΟΕ, ΔΕΑ κτλ).

Ας υποθέσουμε προς στιγμήν ότι η προκήρυξη αυτή πράγματι ανήκει σε μια οργάνωση υπαρκτή. Μια οργάνωση δηλαδή η οποία διεξάγει μια “ένοπλη πάλη” ενάντια στον “μελανό φασισμό” και παράλληλα τάσσεται ενάντια στην (πράγματι) ακραία και εξακολουθητική βία της πολιτικής που εφαρμόζεται. Που εφαρμόζεται ειδικότερα από το ακκιζόμενο και υποτιθέμενο ως “Κέντρο”, δηλαδή τον δικομματισμό. Νομίζω πως πρέπει να επισημανθούν ορισμένα σημεία βασικά:

Α)Από τις πρώτες γραμμές αυτής της προκήρυξης, γίνεται εμφανές πως δεν μιλάμε για μια οργάνωση της άκρας αριστεράς(λ.χ. 17Ν), αλλά για μια οργάνωση με σαφέστατες και πασίγνωστες αντιεξουσιαστικές αναφορές, όπως ο Μπ. Ντουρούτι, ο οποίος ήταν βέβαια με την μεριά των αναρχικών στον ισπανικό εμφύλιο, και για τον σύγχρονο αντιεξουσιαστικό χώρο τυγχάνει μεγάλη μορφή “ήρωα”. Προφανώς δεν μπορεί να γίνεται λόγος για οποιαδήποτε μορφή “αριστεράς”, αν θέλουμε να σκεφτόμαστε έντιμα.

Β)Το μεγαλύτερο μέρος του κατηγορητηρίου, όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πραγματικότατο και επιπλέον -δικαίως, δικαιότατα- βρίσκεται στα χείλη του μεγαλυτέρου μέρος του λαού μας.

Εδώ ελλοχεύει φυσικά ο κίνδυνος της καπηλείας του περιστατικού από διαφόρους “πρόθυμους” και στυλοβάτες του (κατά φαντασίαν) “συνταγματικού τόξου”. Οι δικτάτορες πολλάκις όμως χρησιμοποίησαν και συνυπήρξαν με την Βουλή, στην οποία …υπαγόρευαν βέβαια την πολιτική της- λ.χ. τα “email της Τρόικας”.

Γ)Ψάχνοντας για κάτι άλλο την ίδια μέρα, έπεσα πάνω σε μια ρήση του καθ. Θεολογίας Μ. Φαράντου, όπως την μεταφέρει ο π. Ιωάννης Κωστώφ:

Οι Χριστιανοί “λέγουσι και ου ποιούσι”( Ιησούς Χριστός), γι’ αυτό και κανείς δεν τους υπολογίζει και τους παίζουν όλοι κλωτσοσκούφι. Οι διεφθαρμένοι Ηγέτες μόνο τους Αναρχικούς και τους Τρομοκράτες φοβούνται. Διότι αυτοί “ποιούσι και ου λέγουσι” “(Χριστιανικός πολιτικός λόγος, σελ. 15).

Κάτι παρόμοιο με αυτό αναπτύσσει και ο ι. Χρυσόστομος, κατά τον Πατρολόγο Στ. Παπαδόπουλο:

ο ίδιος ο Πατέρας θεωρεί τον “φόβο της επανάστασης” χρήσιμο προκειμένου να τιθασσεύεται και να μην παρεκτρέπται ο φορέας της εξουσίας. (Άλλο επανάσταση βέβαια κι άλλο “ατομική τρομοκρατία”.)

Δ)Με όλα τα παραπάνω, πρέπει να σκεφτούμε κάτι πολύ σοβαρό, που ισχυριζόταν ο μεγάλος -και ένθεος- σοσιαλιστής και δημοκράτης ηγέτης, ο Ζαν Ζωρές, που κατηγορήθηκε από σωβινιστές και αρειμάνιους για τις αντιπολεμικές του προσπάθειες και εν τέλει δολοφονήθηκε στις 31/07/1914 από κάποιον Ραούλ Βιλλαίν, στο “Καφέ Κρουασάν” στο Παρίσι…

Το προλεταριάτο -έλεγε, δηλαδή η εργατική τάξη- δε θα φτάσει στην εξουσία με τον απρόβλεπτο αντίκτυπο των πολιτικών ταραχών, αλλά με τη νόμιμη και μεθοδική οργάνωση των δικών του δυνάμεων, κάτω απ’ το νόμο της δημοκρατίας και της καθολικής ψηφοφορίας.[..]

Οι πομπώδεις εκκλήσεις στη βία, η κατά κάποιον τρόπο μυστικιστική προσδοκία μιας απελευθερωτικής καταστροφής, απαλλάσσουν τους ανθρώπους απ’ την υποχρέωση να καθορίζουν τη σκέψη τους και να προσδιορίσουν τις ιδέες τους.”(“Το πνεύμα του σοσιαλισμού”, εκδ. Παπαζήση, σελ. 140-141)

Σκέφτομαι πόσο έμοιαζε ο Ζαν Ζωρές σε αυτές τις ιδέες του με τον αδικοχαμένο Παύλο Φύσσα…

Ε)Εν τέλει, λοιπόν, μας έρχονται στον νου τα λόγια του μεγάλου Ορθόδοξου Ρώσσου συγγραφέα (ριζοσπαστικότατου κοινωνικά) Ν. Μπερντιάεφ για τον μαρξισμό:

Όταν ο Marx εντόπιζε ένα ταξικό ψεύδος στην κεφαλαιοκρατική κοινωνία, το οποίο διέδιδε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, είχε δίκηο από πολλές απόψεις. Σύνολη η κοινωνιολογία του είναι μία κοινωνική παθολογία° του λείπει, όμως, η κοινωνική φυσιολογία. Βασανίσθηκε και αναστατώθηκε απ’ το παθολογικό γίγνεσθαι της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας, με αποτέλεσμα να μη διακρίνη την περαιτέρω υγιή της εξέλιξι.”(“Ο χριστιανισμός και η πάλη των τάξεων”, σελ. 22)

Στ)Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει μολαταύτα ότι η ρίζα του κακού για την τόση βία, που προκαλεί εκατοντάδες αργούς θανάτους

Υπάρχει κι η "δικτατορία των αγορών"- για όποιον δεν το κατάλαβε ήδη...

Υπάρχει κι η «δικτατορία των αγορών»- για όποιον δεν το κατάλαβε ήδη…

καθημερινά, βρίσκεται στην ακραία “φιλελεύθερη” πολιτική που εφαρμόζεται. Για αυτό, παρά την τελείως απόλυτη αξία της ανθρώπινης ζωής, βρίσκει κανείς επιφανειακή και εκκοσμικευμένη απλώς μια γενική και αφηρημένη καταδίκη της “βίας”. Η κοινωνική βία θα έτεινε μόνο να εκλείψει σε μια κοινωνία όπως του κοινοβίου, δηλαδή αταξική.

Στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης “Σοφία Σεϊράχ” διαβάζουμε μια διαχρονική αλήθεια:

Τίς εἰρήνη ὑαίνῃ πρὸς κύνα; καὶ τίς εἰρήνη πλουσίῳ πρὸς πένητα; κυνήγια λεόντων ὄναγροι ἐν ἐρήμῳ, οὕτως νομαὶ πλουσίων πτωχοί.”(13,18-19)

Όπως τα λιοντάρια κυνηγούν και σπαράζουν τα γαϊδουράκια στην έρημο, έτσι και οι πλούσιοι τους φτωχούς!

Η κύρια δική μας εργασία ως Χριστιανών θα έπρεπε να είναι να σταθούμε εμπόδιο σε αυτό το (πρωτογενές) έγκλημα. Και όχι βέβαια να παρασταίνουμε τον Ιαβέρη…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

2 Σχόλια to “Καταδίκη της πρωτογενούς βίας πρώτιστα”

  1. undisputed Says:

    Φιλαλήθη πολλύ ωραίο το κείμενο!
    Όμως μήπως τελικά η ύπαρξη μιας ακόμη τρομοκρατικής οργάνωσης είναι στο γενικότερο σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων «πέρι ύπαρξης τρομοκρατικών οργανώσεων και δήθεν ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων» που στόχο έχει την τρομοκρατία του λαού έτσι ώστε να σου πούν αργότερα βάλε το τσιπάκι ανυποψίαστε Έλληνα πολίτη(και πολίτη του κόσμου)για να αποτρέψουμε οποιοδήποτε τρομοκράτη απο οποιδήποτε απειλή για τη ασφάλεια μας;Μήπως είναι και αυτό δικό τους κατασκεύασμα για να μας δώσουν το επιχείρημα αργότερα(το ένα απο τα πολλά που θα χρησιμοποιήσουν), οτι βάλτε το τσίπακι για να ξέρουμε ποιός είναι ο τρομοκράτης και ποιός όχι(τρέμε τρομοκράτη…);Μήπως η Νέα Τάξη Πραγμάτων δημιουργεί για ακόμα μια φορά το πρόβλημα έτσι ώστε αργότερα να μας δώσει και τη λύση;Την υποτιθέμενη λύση, δηλαδή την φυλακή μας…σωματική και ψυχική…;;;

    Γιατί όπως έγραψες και εσύ:
    Ας υποθέσουμε προς στιγμήν ότι η προκήρυξη αυτή πράγματι ανήκει σε μια οργάνωση υπαρκτή.

  2. philalethe00 Says:

    @undisputed
    Αγαπητέ μου,
    ευχαριστώ κατ’αρχάς για το σχόλιό σου…

    Ναι, πράγματι μπορεί μακροπρόθεσμα να σημάνει και κάτι τέτοιο…

    Αλλά νομίζω πιο άμεσα σημαίνει εθισμό σε συλλογιστική πως είμαστε ανασφαλείς και πρέπει να περαστούν μέτρα μεγαλύτερης αστυνόμευσης, τρομονόμοι και όλα τα συναφή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: