Πλεόνασμα εξαπάτησης

by

samaras3-400x266 Νέο αγκωνάρι βρήκε ο αξιότιμος κ. Πρωθυπουργός μας λοιπόν, για να παρουσιάσει στην εφιαλτική ερειπωμένη πολιτεία:

το πρωτογενές πλεόνασμα(2,8 δισ. ευρώ)- το οποίο… δεσμεύεται πως θα αξιοποιήσει σε σε ποσοστό αξιολογότατο (70%), προκειμένου να “άρει τις αδικίες”.

Το φως στο τούνελ φάνηκε λοιπόν! Έστω για μερικές ημέρες… Οι εντυπώσεις μετράνε. Και αν δεν ήταν η επίσημη ανεργία -δηλαδή οι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι- στο 28%(1, 4 εκατομμύρια), τότε οπωσδήποτε θα γινόταν πιο πιστευτός- βεβαίως και η καλπάζουσα φτώχεια. Πόσο φοβερό είναι να τον ακούει ένας άνεργος άνευ εισοδήματος, ένας υποαπασχολούμενος, που θυσίαζε τις κλίσεις του και τον χρόνο του ως και την 3η δεκαετία της ζωής του, για να αποκτήσει τα (αυξανόμενα σταδιακώς και απρόσωπα) “τυπικά προσόντα”; Πώς τα ακούει ένας νέος που το άπληστο αφεντικό του τον αμείβει με 200-400 ευρώ, για να του παράσχει δουλειά part-time; Τι ηθικά διδάγματα λαμβάνει για την χρήση και ακριβέστερα κατάχρηση της εξουσίας και το ανηλεές ψεύδος που την συνοδεύει; Πώς θα φερθεί ως δάσκαλος, ως γονέας, ως οποιοσδήποτε φορέας της;

Αναρωτιέται άλλωστε κανείς πόθεν συνελέγησαν αυτά τα χρήματα, όταν η φοροδοτική ικανότητα έχει προφανώς μειωθεί απελπιστικά. Η απάντηση είναι βέβαια πως… δεν συνελέγησαν. Αλλά από την τεράστια ποσοστιαία μείωση των ετήσιων Δημόσιων Δαπανών σε συνδυασμό με μία ορισμένη εσωτερική στάση πληρωμών(ληξιπρόθεσμες οφειλές, επιστροφές φόρων κ.ά.), δεν υπάρχουν πλέον …δαπάνες.. Βεβαίως, αυτονόητο είναι πως, εάν δεν πληρώνονται (έγκαιρα) οι πιστωτές και οι εργαζόμενοι του Δημόσιου Τομέα, ασφαλώς και θα υπάρχει ραγδαία μείωση των δαπανών και δη λογιστική, εικονική, άχρι καιρού έστω.

Ας σκεφτούμε όμως και κάτι άλλο:

τι σημαίνει η σημερινή κατάσταση στην “αγορά εργασίας” για μία χριστιανική αντίληψη της εργασίας και της κοινωνίας;

Με βάση την χριστιανική αντίληψη, η εργασία πρέπει να είναι, κατά την έκφραση της αγ. Μαρίας Σκομπτσόβα, αυτονοήτως “ελεύθερη, επιθυμητή και με νόημα”, κάτι στο οποίο άλλωστε, όπως συνεχίζει, απέτυχε με πάταγο και ο καπιταλισμός, αλλά και η γνωστή -σοβιετική- εκδοχή του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού”.

Λοιπόν, στον σύγχρονο καπιταλισμό, εν έτει 2013 μ..Χ., όχι μόνο δεν έχουμε εργασία ελεύθερη, επιθυμητή και με νόημα, αλλά κανείς αναζητά να πουλήσει την …ψυχή του για ορισμένες εκατοντάδες ευρώ τον μήνα. Να κάνει ο,τιδήποτε, έως και βδελυρό από πνευματική και άρα ηθική άποψη, ώστε να ευεργετηθεί με τον μισθό του, όντας και… ευγνώμων για αυτόν. Αυτό δεν μας προτείνουν οι συνοφρυωμένοι κριτές συλλήβδην του Δημόσιου Τομέα(πλην των ρουσφετιών);

Αντί κανείς να βοηθιέται ώστε να μην αγωνιά, δηλαδή να μην “μεριμνά” για τα βιοτικά, όπως συμβαίνει ιδανικά στο (μοναστικό) κοινόβιο, το σύστημα κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να ασχολείται με αυτά τις περισσότερες ώρες της ημέρας και στις υπόλοιπες να αγωνιά για το πώς θα επιβιώσει πάλι. Κόλαση. Στο θέμα αυτό είχε δώσει μια θαυμάσια συμβουλή και ο μεγαλύτερος Άγιος της εποχής μας, ο γέροντας Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: σε μία περίπτωση συμβούλεψε ένα πνευματικό του παιδί (βλ. Ι. Μαρουσιώτη, “Όσα είδα κι άκουσα από τον γέροντα Πορφύριο”, 2012) να ξαναπιάσει την παλαιά του δουλειά, ήτοι εισαγωγή και εμπόριο υφασμάτων από το εξωτερικό, που του απέφερε με άνεση και λίγη ενασχόληση ένα εισόδημα με το οποίο είχε “τα δέοντα και τα αυτάρκη” με έντιμο τρόπο και μάλιστα εκ περισσού.

Ας σκεφτούμε την παραβολή των ταλάντων και την κοινή Πατερική της ερμηνεία:

ο άνθρωπος οφείλει αφ’ ενός να ανακαλύψει τα τάλαντά του, δηλαδή τα ιδιαίτερα χαρίσματα και ψυχικές εφέσεις του. Δεύτερον, να τα καλλιεργήσει στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Τρίτον δε, αυστηρά να τα θέσει στην υπηρεσία των συνανθρώπων του και των Χριστιανών αδελφών του, και όχι ως μέσο αυτοπροβολής, αυτοδικαίωσης, και κούφιας κοσμικής δόξας.

Σήμερα όμως η λογική είναι άκρως αντι-χριστιανική. Ευτυχώς που κατά τα άλλα διαμαρτυρόμαστε για τον “αποχριστιανισμόν της Ελλάδος”!!!

Σήμερα η επίσημη ανεργία είναι στο 27,9%. To 2009(προ Μνημονίου) ήταν στο 9,4%, ενώ το 2010 στο 12%. Έχουμε λοιπόν, ένα τριπλασιασμό περίπου. Ας δούμε όμως και τι συνέβη στην Χιλή, τρία χρόνια ακριβώς μετά το νεοφιλελεύθερο πραξικόπημα του Στρατηγού Πινοσέτ, σύμφωνα με δημοσίευμα της 26/08/1976 της εφημερίδας “The nation”:

Αλλά το πιο δραματικό αποτέλεσμα των οικονομικών πολιτικών έχει υπάρξει η αύξηση της ανεργίας. Πριν το πραξικόπημα, η ανεργία στην Χιλή ήταν 3,1%, ένα από τα χαμηλότερα στο Δυτικό Ημισφαίριο. Το τέλος του 1974, το ποσοστό των ανθρώπων χωρίς δουλειά σκαρφάλωσε πέρα από το 10% στην μητροπολιτική περιοχή του Σαντιάγο και ήταν επίσης ψηλότερο σε πολλά άλλα τμήματα της χώρας. Τα επίσημα νούμερα της χούντας και του ΔΝΤ δείχνουν πως με το τέλος του 1975, η ανεργία στο Σαντιάγο είχε φτάσει το 18,7%. Το αντίστοιχο νούμερο σε άλλα μέρη της χώρας ήταν πάνω από 22%. Και σε συγκεκριμένους τομείς, όπως την βιομηχανία κατασκευής, είχε φτάσει περίπου το 40%.

Η ανεργία συνέχισε να σκαρφαλώνει το 1976 και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των πιο συντηρητικών, τον Ιούλιο περίπου 2,5 εκ. Χιλιανών (περίπου ένα τέταρτο του πληθυσμού) δεν είχε καθόλου εισόδημα. Επιβιώνουν χάρις στο φαγητό και τον ιματισμό που διανέμεται από την εκκλησία και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις.”

Λοιπόν, οι συνέπειες είναι φρικαλέες, αλλά έχουν μια κανονικότητα εμφάνισης.

Και ποιος θα μας φυλάξει απ’ τους φύλακες;

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: