Μεσοθερινές πινελιές(Εκατόχρονα απελευθέρωσης κ.ά.)

by

Φέτος το 2012 κλείνουν  100 χρόνια από την απελεύθερωση της Θεσσαλονίκης κι έτσι η Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης εξέδωσε ειδικό ενημερωτικό φυλλάδιο, όπου μας περιγράφει τις μάχες, τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων. Το θέμα, όμως, είναι, ότι πουθενά δεν αναφέρεται οποιαδήποτε επιφύλαξη, έστω, για τα μέσα με τα οποία απελευθερώθηκε η Μακεδονία. Οι «φόνοι εν πολέμω» επιτρέπονται, απαγορεύονται, προωθούνται; Ποια είναι τα μέσα με τα οποία ενεργεί η Εκκλησία και οι άνθρωποι της Εκκλησίας, ώστε να επιτευχθεί η άρση της δυναστείας και της καταπίεσης; Ο Παύλος Μελάς, πάντως, έλεγε κάτι θεολογικότατο για αυτά τα θέματα, που έχει πολλά να μας διδάξει: «Δέν θά λησμονήσω ποτέ πόσο ὑπέφερα σήμερον τό ἀπόγευμα. Διαρκῶς ἐρωτοῦσα τόν ἑαυτόν μου ἄν εἶχα τό δικαίωμα ἐγώ νά συλλάβω οἱονδήποτε ἄνθρωπον, ὁσονδήποτε κακοῦργος καί ἄν εἶναι, νά τόν τραβήξω ἀπό τήν οἰκογένειάν του καί νά τόν φονεύσω! Καί διαρκῶς ἀπαντοῦσα ὄχι, ὄχι! » Το θυμάμαι από τότε που το διάβαζα στα βιβλία του Ι. Δραγούμη… Όλα αυτά λέγονται σε μια απελπισμένη, ομολογώ, προσπάθεια, να ανακτήσουμε μια ισορροπία εκκλησιαστική και να ξεκινήσουμε να φεύγουμε από την εκκοσμίκευση…

Δηλαδή μπορούμε να ιεραρχήσουμε τα πράγματα: να έχουμε ένα θαυμασμό για κάποιους που δρουν και ηρωικά για ένα υψηλό αγαθό του Θεού όπως την εξωτερική ελευθερία ή την άρση μιας εθνοτικής κ.ά. καταπίεσης, αλλά να μπορούμε να το τοποθετήσουμε εκκλησιαστικά σωστά, να επισημάνουμε εκπτώσεις… Διότι συνηθίζουμε να καμαρώνουμε για τους Έλληνες θεολόγους της νέας εποχής, όπως τον Άγιο Ιουστίνο τον Φιλόσοφο, τον Κλήμη τον Αθηναίο και Αλεξανδρείας και τον Ωριγένη, αλλά φοβάμαι ότι, αν διαβάζαμε τα λεγόμενά τους περί δικού μας «στρατοπέδου ευσεβείας» και περί «τιθάσσευσης των φιλοπόλεμων εθνών δια του κηρύγματος του Χριστού», καθώς το θέτει ο Άγ. Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, θα φρικιούσαμε. (Έχω εδώ κατά νου το ωραίο βιβλίο τ0υ π. Θ. Ζήση με όνομα «Φραγκέψαμε».)

Διάβασα ότι η κ. Μαρία Ρεπούση, βουλευτίνα της Δημοκρατικής Αριστεράς, τάχθηκε κατά του εκκλησιασμού, σύμφωνα με δημοσίευμα βέβαια της …καθολικώς έγκυρης εφημερίδας «Δημοκρατία». Θεωρώ πως, ως Χριστιανοί, θα πρέπει να τοποθετηθούμε. Θεωρώ άκρως απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν είχε νομοθετηθεί πριν το ’82 ο πολιτικός γάμος για ειδικές περιπτώσεις, όπως ήδη πρότεινε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης 150 έτη πριν, Ορθοδοξότατα…  Ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έλεγε ότι η μη -νομοθέτηση του πολιτικού γάμου, για τους αθέους βασικά-τύποις ή ουσιαστικά-, ήταν αδικία και εμπαιγμός κυρίως για τους ιερείς που τελούσαν «θρησκευτικούς γάμους» ανθρώπων που δεν πίστευαν… Το αυτό ισχύει και για τον εκκλησιασμό με το στανιό. Εάν κάποιο παιδί δεν πιστεύει ή δεν θέλει να εκκλησιασθεί, θεωρώ ότι σαφέστατα δεν πρέπει να εξαναγκαστεί και ότι θα έπρεπε να το ζητήσουμε ακριβώς όσοι λέμε ότι ακολουθούμε τους Πατέρες και το παράδειγμά τους…

Τέλος, σας επισημαίνω ότι επικύρωσα, δηλαδή διασταύρωσα κάποια συμμετοχή στον ξεσηκωμό κατά τα Ορλωφικά του μέγιστου ησυχαστή Αγίου Μακαρίου του Νοταρά… Τι ξεσηκωμός ήταν αυτός; Μάλλον υπήρχε προσδοκία της έξωθεν απελευθέρωσης από την αυτοκράτειρα Αικατερίνη και τους αδ/φούς Ορλώφ, που μετά από κάποια λάθη και ακρότητες, εγκατέλειψαν τους Έλληνες στην μανία του τυράννου…  Αυτή η ώθηση υπήρχε και στον Άγιο Μάξιμο τον Γραικό, όταν ήταν στην Ρωσσία. Ελπίζω όμως να ανακαλύψω την ακρίβεια αυτής της υπόθεσης και τις λεπτομέρειες κατά τις επόμενες ημέρες, λόγω μιας μυθιστορηματικής βιογραφίας που βρήκα…

Για περισσότερα, λοιπόν, αργότερα… 🙂

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: