Θεμελιώδεις χριστιανικές πολιτικές θέσεις: Δημοκρατία & Εκκλησία, Άμυνα & Ειρήνη, Εργασία & Ανεργία

by

Με κάποια πρόσφατη αφορμή, είχα να διατυπώσω κάποιες σκέψεις για κάποια θεμελιώδη θέματα από χριστιανική σκοπιά. Επειδή τελικώς προέκυψε πιο σουλουπωμένο και καλύτερο το κείμενο-σχεδίασμα από το προσδοκώμενο, παρακάτω μπορείτε να το διαβάσετε με την ελπίδα να ωφεληθείτε όλοι κάπως και κατά τι και να ωφελήσουμε και αυτήν την έρημη την κοινωνία μας, που κείται εν τω πονηρώ και τη άκρα αδικία…Οι ενότητες είναι τρεις και φαίνονται στον τίτλο.

1. Δημοκρατία & Εκκλησία: εκκλησιαστική διοίκηση

«Εκδημοκρατισμός» της εκκλησιαστικής διοίκησης  κατά τους ιερούς κανόνες: «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω». Εφαρμογή του «ψήφω κλήρου και λαού», πρακτική που εκπηγάζει από τους ιερούς κανόνες και που συνιστά σύμφωνα με τον ι. Χρυσόστομο την πρακτική διοίκησης της αρχαίας Εκκλησίας από τον Απ. Πέτρο. Χριστιανική δημοκρατία: αντιστροφή κοσμικής. Άρχοντας=υπηρέτης και αυτοθυσιαζόμενος: «Ο άρχοντας υπέρ των αρχομένων αποθνήσκει». Οι άρχοντες βιάζονται από τον δήμο να κυβερνήσουν αντί να βιάζουν αυτοί τον δήμο να κυβερνήσουν.

2. Ειρήνη, μετάνοια και εξωτερική πολιτική

Ο Δαυίδ ήδη στην Παλαιά Διαθήκη χαρακτηρίστηκε «ανήρ αιμάτων» από τον Θεό που δεν του επέτρεψε να χτίσει τον ιεροσολυμίτικο ναό. Οι «Βυζαντινοί» μας πρόγονοι, ως λαός ήσαν απρόθυμοι να συμμετάσχουν σε πολέμους, γνωρίζοντας και τα μεγάλα εκκλησιαστικά/Πατερικά επιτίμια(τριετής ακοινωνησία σε πόλεμο «νομίμου αμύνης»). Οι αυτοκράτορες έκαμαν το ίδιο, τουλάχιστον κατά το μέτρο του δυνατού: χρησιμοποιούσαν την διπλωματία, την ανάπτυξη ακόμη και σχέσεων εξ αγχιστείας, όπως άλλωστε και ο Μ. Αλέξανδρος με τους λαούς που απελευθέρωνε/κατάκτησε. Ο πόλεμος είναι κατά τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς μια απειλή που θα εκλείψει ως ομίχλη σε ηλιοφάνεια, αν καθαρίσουμε την ειρήνη από αδικίες και ανομίες και αν δυναμώσουμε την ανθρώπινη συνείδηση. Ο Ιωσήφ Βρυέννιος, όπως και ο γέροντας Παΐσιος, θεωρεί την κατάκτηση της Αυτοκρατορίας και της Πόλης αποτέλεσμα των πολλών (αμετανόητων) αμαρτιών και δη της κατάχρησης εξουσίας των αρχόντων: αυτό το νόημα βρίσκεται πίσω και από τον χαρακτηρισμό της Παναγίας ως «Υπερμάχου Στρατηγού». Το έθνος κυρίως σώζεται όχι επειδή έχει εχθρούς και επιβουλείς και επειδή υπάρχει ιμπεριαλισμός, αλλά επειδή οι ζώντες Άγιοι στο Όρος και αλλού χύνοντας δάκρυα «ελκύουν την Θεία ευσπλαχνία –αντί της «θείας δικαιοσύνης», της δίκαιης παιδαγωγίας- πάνω στους ανθρώπους». Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει πάντα τονισμός του χριστιανικού ιδεώδους της ειρήνης, ανάδειξη των βαθύτερων εθνοσωτήριων αιτίων, πέρα από μιλιταριστικές αυταπάτες που είναι επιδημικές στην σύγχρονη Εκκλησία, παράλληλα με τον θύραθεν «εθνομηδενισμό».

3. Κοινωνικό κράτος: δικαίωμα στην εργασία και καταπολέμηση της ανεργίας

Επιβολή ενός «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» για όλους τους πολίτες(και τους φοιτητές, όπως το πρότεινε ο Ν. Ψαρουδάκης ) που θα καλύπτει τις βασικές ανάγκες του κάθε προσώπου. Κάτι τέτοιο, πέραν του ότι είναι πάγια εκκλησιαστική πρακτική(ενδεικτικά: στον βίο Αγ. Πορφυρίου, Επισκόπου Γάζης, εκδ. Ζήτρος) και έχει χριστιανική καταγωγή, θα έχει το πρακτικό αποτέλεσμα της απαλλαγής από τις πελατειακές σχέσεις ή τουλάχιστον της δραστικής μείωσής τους. Ομοίως με τους ανέργους: το περίφημο «δικαίωμα στην εργασία» δεν είναι το (πρωτο)φιλελεύθερο, αλλά το κοινωνικό, δηλαδή αυτό που θα μπορεί να διεκδικηθεί και δια της δικαστικής οδού: Το Κράτος της κοινωνίας οφείλει να βρει απασχόληση σε κάθε άνθρωπο που δύναται και επιθυμεί να εργαστεί από όπου να πορίζεται τα αναγκαία και τα αυτάρκη. Εάν δεν μπορεί αυτό να το κάνει, πρέπει να μπορεί τουλάχιστον να του χορηγεί (μέχρι την εύρεση εργασίας, επ’ αόριστον) ένα επίδομα που να βρίσκεται πολύ κοντά στον λεγόμενο «βασικό μισθό». (Ο Galbraith που πάντα διαχώριζε την θέση του από τους «ριζοσπάστες κριτικούς του συστήματος» είχε τεκμηριώσει παληότερα μόνιμα 80% του βασικού μισθού. Εμείς πρέπει να φανούμε, ως Χριστιανοί, περισσότερο δίκαιοι).

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

6 Σχόλια to “Θεμελιώδεις χριστιανικές πολιτικές θέσεις: Δημοκρατία & Εκκλησία, Άμυνα & Ειρήνη, Εργασία & Ανεργία”

  1. erkebrad Says:

    Όσον αφορά το πρώτο, περιγράφεις μια ιδανική μορφή αλλά θεωρώ ότι μια τέτοια διαδικασία θα ξέπεφτε σε προεκλογικό αγώνα και λαϊκισμούς που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην κοσμική πολιτική.
    Στο δεύτερο συμφωνώ και ταιριάζει με αυτά που γράφεις και σχολίασα στο κείμενο της 5ης Μαρτίου. Η ισορροπία είναι απλή και λέγεται ειρήνη.
    Όσο για το τρίτο, ναι θα ήταν ευχής έργον να έρθει μια μέρα όπου η εκκλησία και όλοι δε θα χρειάζεται να κάνουν φιλανθρωπικό/φιλόπτωχο έργο. Το θέμα όμως της επίτευξης αυτού του στόχου είναι τεχνικό και σε μεγάλο βαθμό είναι αφηρημένη συζήτηση διότι, ακόμα και αν προτείνω πολιτική που στα χαρτιά τους έχει όλους ευχαριστημένους, δεν ξέρω ποιος θα κληθεί να την εφαρμόσει. Μπορεί να είναι δόλιος ή απλά ανίκανος. Πχ προσωπικά θεωρώ ότι η βοήθεια του κράτους σε μορφή επιδόματος στο 80% του βασικού μισθού ή και πιο πάνω μπορεί να ενθάρρυνε μέχρι ενός βαθμού την ανεργία. Θα στήριζα όμως ένα πρόγραμμα έντονης ενημέρωσης και παρακίνησης των ανέργων, μία ας πούμε «σε είδος» και όχι χρηματική εισφορά που θα τους βάλει στη διαδικασία να πιάσουν το ψάρι μόνοι τους και όχι να περιμένουν να τους έρθει.

  2. philalethe00 Says:

    @erkebrad
    Κατανοητές έως σωστότατες οι παρατηρήσεις… Για το πρώτο, οπωσδήποτε περιγράφω το καλύτερο, αλλά ας δούμε και την εν Κύπρω Εκκλησία, λ.χ….
    Σχετικά με το επίδομα που προτείνω, αν αρκείται κανείς σε ένα επίδομα βασικό, τότε θα σκεφτόμουν πως το πρόβλημα το έχει η μισθολογική κάλυψη των αναγκών… Δες και το εξής, φίλε erkebrad, πως αυτό θα δημιουργούσε ένα έναυσμα στο Κράτος να στηρίξει, να προωθήσει ή και να παράξει απασχόληση -με δημόσιες δαπάνες, κατά την γνωστή κεϋνσιανή συνταγή. Επίσης, εφιστώ την προσοχή και στο θέμα της «θέρμανσης της οικονομίας» Πόση προσφορά θα παράξει η κατά τόσα ευρώ αυξημένη ζήτηση…;

    Πάντως, είναι βέβαιο πως πρέπει να βρίσκονται τρόποι να στηρίζεται η εγχώρια παραγωγή(δηλαδή να ενθαρρύνεται και να προωθείται η κατανάλωση από εγχώρια προϊόντα), όπως θαυμάσια το κάνουν οι ΗΠΑ στα πλαίσια του …ελεύθερου διεθνούς εμπορίου τόσα χρόνια…
    Ευχαριστώ πολύ για τις σκέψεις!

  3. erkebrad Says:

    Δε γνωρίζω για την κατάσταση στην κυπριακή εκκλησία κι έτσι δε θα επιμείνω, όπως επίσης νομίζω ότι συμφωνούμε στο ζήτημα της ειρήνης. Οι συζητήσεις είναι ευκολότερες όταν αναγνωρίζουμε ότι δεν είμαστε παντογνώστες και όταν ψάχνουμε για τα κοινά σημεία πρώτα και μετά τις διαφωνίες.

    Γι’ αυτό ακριβώς ανέφερα ότι είναι τεχνικό θέμα. Θα πρέπει να συγκριθεί η θετική επίδραση στο εισόδημα του πολλαπλασιαστή δημοσίων δαπανών (πόση προσφορά θα παράξει η ζήτηση όπως το θέτεις εσύ) με την αρνητική επίδραση στο εισόδημα του πολλαπλασιαστή φόρων (πόση προσφορά θα χαθεί λόγω αύξησης των φόρων που θα χρηματοδοτήσουν αυτές τις δημόσιες δαπάνες). Γνώμη μου είναι ότι δεν υπάρχει γενικός κανόνας, όπως προσπαθούν να μας πείσουν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση αρκετές σχολές οικονομικής σκέψης. Θεωρώ όμως ότι για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας του 2012, συγκεκριμένος τόπος και χρόνος, θα ήταν προτιμότερο ένα επίδομα που θα ήταν κυρίως «σε είδος» όπως αυτό που ανέφερα.

    Υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι δύσκολο να τα παράγουμε εμείς ή έστω να τα παράγουμε καλά πχ αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές, και υπάρχουν άλλα πράγματα που μπορούμε να τα παράγουμε με αφθονία πχ γεωργικά προϊόντα, τουριστικές υπηρεσίες αυτή τη στιγμή, οπότε το διεθνές εμπόριο έχει περιθώρια να υπάρχει. Είμαι υπέρ του Έλληνα παραγωγού αρκεί να είναι και αυτός «υπέρ μου» κάνοντας το καλύτερο δυνατό από άποψη τιμής και ποσότητας. Γι’ αυτό χάρηκα ιδιαίτερα με την πρόσφατη πρωτοβουλία των αγροτών που βαφτίστηκε «κίνημα της πατάτας». Προφανώς, πιο «πιασάρικοι» τίτλοι όπως «διαδικτυακή λαϊκή» δεν ήταν πρόσφοροι εκείνη τη στιγμή. Για να λέμε και τα καλά μας, εμείς δε χρειαζόμαστε τόσο discount chains (εκπτωτικές αλυσίδες). Η παράδοση του τόπου μάς άφησε τις λαϊκές ή παζάρια επί το… ανατολικότερον!

  4. philalethe00 Says:

    @erkebrad
    Ναι, στην Κυπριακή Εκκλησία, υπάρχει εκλογή τουλάχιστον των επισκόπων, όπως ξέρω. (Δεν είμαι βέβαιος για τους εφημερίους.)

    Σχετικά με το ζήτημα των πολλαπλασιαστών, νομίζω ότι δεν είναι τόσο δύσκολο θέμα, αν και με το πεδίο που έχουμε αφήσει ελεύθερο στις εταιρείες και τα κεφάλαια, δημιουργήθηκε πρόβλημα. Γενικώς, εν πάση περιπτώσει, αν το δούμε αντίστροφα, όπως το έλεγε και η πρ. Πρύτανις του ΠΑΜΑΚ. Μ. Δελιβάνη, και κατά κανόνα, τα λεγόμενα «κίνητρα» (προς επένδυση του Κεφαλαίου) λειτουργούν αυξητικά στην Οριακή Ροπή προς Αποταμίευση και όχι στην Ο. Ρ. προς Επένδυση. Και αυτό εξαρτάται από την ζήτηση. Πόσο προσδοκάται να αποδώσει συνολικά μια επένδυση, πόσο παραπάνω από την κατάθεση σε κάποια τράπεζα.

    Ναι, σίγουρα υπάρχει πεδίο για το διεθνές εμπόριο, βέβαια στις ημέρες μας απολυτοποιείται στις πιο αδύναμες χώρες, αν και δεν ωφελούνται από αυτό. Το να κλείσουν κάποιες επιχειρήσεις εγχώριες, επειδή δεν έχουν την καλύτερη τεχνογνωσία ή είναι έντασης εργασίας ή ο,τιδήποτε, δεν προάγει κάτι μέσα σε αυτήν την χώρα: τα λέει και ο Luttwak αυτά στον «αχαλίνωτο καπιταλισμό»…

    Ελπίζω να μην σε παραμπέρδεψα… 🙂

  5. erkebrad Says:

    Θα με ενδιέφερε να διαβάσω περισσότερα για την άποψη ότι τα κίνητρα επένδυσης αυξάνουν τελικά την τάση (οριακή ροπή) για αποταμίευση και όχι για επένδυση και θα ήθελα να το ψάξω σύντομα γιατί μπορεί και να καθορίσει τι θα ψηφίσω στις επόμενες εκλογές. 🙂 Οπότε αφήνω εδώ και αυτό το σκέλος της συζήτησης θέλοντας να μάθω περισσότερα.

    Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν καλή ιδέα βάσει κάποιου κριτηρίου, πχ κατά κεφαλήν εισόδημα, να αναγνωρίζεται η δυνατότητα σε χώρες να έχουν πιο προστατευτική πολιτική, όπως άλλωστε έκαναν και κάνουν συχνά με πολλούς και διάφορους τρόπους και οι αναπτυγμένες χώρες που, είτε με δασμούς είτε με «μη φορολογικούς φραγμούς» για λόγους ασφαλείας, υγείας κτλ, προσπαθούν να παραβιάσουν τις αρχές που οι ηγέτες τους κηρύττουν. Κατά τη γνώμη μου πάντως, το κλείσιμο μιας επιχείρησης σε περίπτωση που αυτή «παράγει» ζημίες επιβαρύνοντας την υπόλοιπη κοινωνία δεν είναι κακή λύση αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη πρόληψη για τους εργαζομένους (εδώ μπαίνει η συζήτηση για το επίδομα που κάναμε πριν).

  6. philalethe00 Says:

    @erkebrad
    Φίλε erkebrad, δες εδώ για το σχετικό βιβλίο: «Τα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας»: http://www.perizitito.gr/product.php?productid=20320
    Αναλυτική παρουσίαση υπάρχει εδώ:
    http://www.grsr.gr/preview.php?c_id=385

    (Αυτό το βιβλίο το είχα πάρει κι εγώ, αλλά το δάνεισα κάποτε σε κάποιο φίλο και το έχει ακόμη. )

    Σχετικά με το θέμα του κλεισίματος μιας επιχείρησης, οπωσδήποτε δεν είναι πάντα αρνητικό, αλλά δεν δέχομαι προσωπικά αυτό να ορίζεται από ένα υπερανταγωνισμό που παράγει η παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και οι πολυεθνικές που αφήνονται να ανταγωνιστούν μικρές εταιρείες…
    Ευχές!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: