Καταστροφές κατά συρροήν

by

Σαν το ρολόι ενός νεκρού, όλα προχωράνε στην σύγχρονη, εκκοσμικευμένη Ελλάδα του Μνημονίου. Έτσι, η επιτροπεία των διοικούντων την χώρα συνεχίζει τις εργασίες της, επιβάλλει νέους φόρους στους φτωχότερους: 23% στα είδη εστίασης επί παραδείγματι, για να αναφέρουμε ένα «τρανταχτό» παράδειγμα. Όμως, δεν μπορεί στις συναλλαγές τις χρηματιστηριακές να εφαρμοστεί κανένας φόρος. Δεν μπορεί ούτε καν αυτός που εμπνεύστηκε ο συντηρητικός νομπελίστας οικονομολόγος Tobin(φόρος Tobin) και που βέβαια είναι υποπολλαπλάσιος του 1%!.. Η «επιχειρηματικότητα» είναι εδώ η νέα μας «ιερή αγελάδα». Έτσι, το να κάνεις κάτι στο όνομα της εταιρείας που εργάζεσαι είναι ένας σκοπός που αγιάζει τα μέσα(εταιρική πίστη), όπως ακριβώς το βλέπει ανάγλυφα όποιος διαβάζει κείμενα από κάποιες αμερικανικές κοινωνικές ελίτ. Για αυτό, να μην διαμαρτυρόμαστε, δεν είναι πολιτισμένα και συγχρονισμένα πράγματα αυτά, είναι καθυστερημένα και είναι κουρέλια της ιστορίας.
Όσοι παρακολουθείτε και τα μακρο-οικονομικά μεγέθη, πιθανόν να γνωρίζετε την προβλεπόμενη μείωση του ΑΕΠ κατά πάνω από 5% το 2011. Ως γνωστόν, βέβαια, το Μνημόνιο δεν θα μας έσωζε από το χρέος. Αλλά και το ειδωλοποιημένο μας «δημοσιονομικό έλλειμμα» δεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, αφού «τα μέτρα δεν αποδίδουν». Εν πάση περιπτώσει, η Ελλάδα βρίσκεται, μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών, αναμεταξύ των τριών με το υψηλότερο Χρέος, μετά την Ιρλανδία(λόγω της διάσωσης των τραπεζών της) και την Ιαπωνία, που βρίσκεται εκτός συναγωνισμού(εκτός του σχετικού διαγράμματος), αλλά και εκτός κινδύνου, λόγω των πιστωτών της. Η χώρα έχει, όπως ξαναείπαμε, αυξήσει σε δεινό βαθμό το Χρέος της και την ροπή προς αποταμίευση, προκειμένου να δειχθεί ότι μείωσε κατά ένια, ελάχιστα δισ. ευρώ για ένα -δύο χρόνια το έλλειμμα στα έξοδά της· αλλοίμόνο, όμως, διότι τέτοια αμετανόητη απερισκεψία είναι ολέθρια… Δεν αποκλείεται καθόλου να εκτυλιχθούν σκηνές Μ. Βρεττανίας σύντομα και εδώ, όπως άλλωστε εκτυλίχθηκαν και στην Αργεντινή το 2001: η δικαιοσύνη επιτρέπει συχνά ο Θεός να αποκατασταθεί μέσω της ληστείας των αδίκων πλουσίων, όπως έλεγε κάπου και ο γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης. Λειτουργούν οι «πνευματικοί νόμοι», και, όταν ξεκινήσουν να λειτουργούν, είναι αργά. Και δεν θα απαλλοτριώνονται τηλεοράσεις πλάσμα, αλλά μάλλον είδη πρώτης ανάγκης.


Μέσα δε σε όλα αυτά, είναι γνωστό ότι ο «ύπατος, πατρίκιος και ευνούχος» Ευτρόπιος ζήτησε την προστασία του μέσα στο εκκλησιαστικό άσυλο, θεσμό που ο ίδιος (νομικώς) κατείργησε παρά τις προτροπές περί του αντιθέτου του Αγ. Ιωάννη του Χρυσόστομου. Η τοποθέτησή του πλάι στην Αγία Τράπεζα και η ανεξικακία του Αγίου τον προφύλαξε από την εκδήλωση της σωρευμένης λαϊκής οργής και την πιθανή θανάτωσή του. Κι’ όμως, σήμερα, στην χώρα που θα έπρεπε να είναι κληρονόμος αυτής της Ιστορίας και των διδαγμάτων της, υπάρχουν άνθρωποι που πανηγυρίζουν που είχαμε την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου. Θεωρούν ίσως ότι θα πάψει η ενδοπανεπιστημιακή «ανομία», θα πάψουν οι αυθαιρεσίες, θα πάψουν κάποιες κλοπές και καταστροφές. Προσωπικά, βρίσκω αυτές τις απόψεις αρκετά αφελείς, υπεραπλουστευτικές· προτιμότερο θα ήταν να ειπωθεί ότι το κάνουν για ιδεολογικούς λόγους. Αλλά ας σκεφτούμε έναν λαό, καθώς και μια νεολαία που ζη σε συνθήκες ακραίας κοινωνικής αδικίας, εκμετάλλευσης, αποστέρησης των αναγκαίων, αλλά και… συμμετρικά αυξανόμενων αστυνομικών, κατασταλτικών δαπανών. Βεβαίως θα υπάρξουν σφοδρές συγκρούσεις και βεβαίως θα χρειαστεί καταφυγή σε χώρους όπου δεν μπορεί να πλησιάσει η (εφάμαρτη) βία του Καίσαρα. Αυτό είναι και το θεμελιώδες νόημα του Ασύλου: προφυλάσσει από το κακό που διαπράττουν οι κακοί, τυραννικοί πολιτικοί άρχοντες, που από την εποχή του Νέρωνα πλειοψηφούσαν συντριπτικά. Κατοχυρώνει αυτό για το οποίο ο Μέγας Φώτιος προέτρεπε τον βασιλιά Βόρι: (ακόμη και) οι στασιασμοί να αντιμετωπίζονται χωρίς οποιαδήποτε αντεκδίκηση του κράτους. Δυστυχώς, όσοι εξιδανίκευσαν, όπως οι Δυτικοί, ο Χέγκελ κ.ά., το Κράτος, και δεν το είδαν τόσο ρεαλιστικά όσο οι Πατέρες, δεν μπορούν να κατανοήσουν μια τέτοια επιχειρηματολογία. Αλλά πρέπει να υπάρξει επιλογή: είτε υπηρέτης του αγαθού Κτίσαντος, είτε δούλος του οποιουδήποτε Κρατούντος-τυράννου.
Ασφαλώς και υπάρχουν μια σειρά μετώπων που οι κυβερνώντες θα ήθελαν πολύ να «τακτοποιήσουν» πριν ανατραπούν από την υπερχείλιση μίας ορισμένης πλειοψηφικής οργής. Αλλά αυτό που θα πρέπει αγωνιωδώς να φροντίσουμε όσοι δεν χάσαμε επαφή με τον Χριστό και με το καλό είναι να λήξει όσο γίνεται συντομότερα αυτή η ολέθρια θητεία, και να απομακρυνθούμε όσο γίνεται από ακόμη μία τέτοια… Τουλάχιστον.

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: