Ανασχηματισμός “προσοικείωσης” και η εθνική συναίνεση

by

Λοιπόν, από ό,τι φαίνεται, η “ανθρώπινη διελκυστίνδα” περιέσφιξε σαν το φείδι, υπερβολικά τους (κυβερνητικούς) εθνοπατέρες μας και, έτσι, επήλθε ο περιλάλητός μας ανασχηματισμός, αυτό που είδαμε όλοι να συμβαίνει μετά από μια έντονη και ομολογουμένως ιδιαίτατα αντιφατική ημέρα, την προηγούμενη Παρασκευή, 17η Ιουνίου. Νέος συν-αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως είναι ο πρ. Υπ. Εθν. Άμυνας Ευ. Βενιζέλος , καθώς και Υπ. Οικονομικών, ήτοι αυτός που έχει το -απίθανο μέσα στα απίθανα- εκείνο πρόσταγμα να εκπροσωπεί το ελλαδικό Κράτος στις διαπραγματεύσεις με την “Τρόικα”. Άλλοι άνθρωποι που εξέφεραν ένα κριτικό, εσωτερικά αντιπολιτευτικό ας πούμε, λόγο απέναντι στις τυφλές σκοινοβασίες της κυβέρνησης, τώρα συνεμορφώθησαν προς τας αποδείξεις· “δεν θα φτιάξεις εσύ το Ρωμαΐικο”. Και πράγματι, “προώρως λογικεύθηκαν” και “ανένηψαν” στην κοινωνική νόρμα της συνειδησιακής εξαγοράς και της συνειδητής διβουλίας και φαρισαϊσμού, της ανοιχτής ψευτιάς και φτήνιας με απλά λόγια. Όχι τίποτε άλλο, αλλά είχαν αρχίσει κομμάτι να γίνονται παράξενοι, φυγόκοσμοι, δεν ξέραν καν το συφέρο τους· τώρα, προσφέρουν θαυμάσιο μάθημα στην νεολαία του έθνους (-τέλος πάντων, αν υπάρχει κάτι τέτοιο εν τέλει), πώς να προκόψει στην ζωή, μια που οι ίδιοι δεν λογαριάζουν την εφεξής κόλαση που επιλέγουν.

Λοιπόν, μια από τις πρώτες λέξεις που έρχονται στον νου με τις εξελίξεις αυτές είναι η “προσοικείωση”· η προσοικείωση ως μια από τις δύο θεμελιωδέστερες αστικές αρχές συμπεριφοράς, που κατά κόρον άλλωστε, όπως με λύπη μου τον βλέπω, έχει χειριστεί και ο πρωθυπουργός μας στο παρελθόν, συνειδητά ή μη. Προσοικείωση σημαίνει ότι δεν απορρίπτω τον χειρότερο αντίπαλό μου βιαίως· αυτά δεν είναι πολιτισμένα πράγματα. Απεναντίας, συζητώ μαζί του και προσπαθώ να τον αφομοιώσω, μετασχηματιζόμενος, σαν τον μυθικό εκείνο Πρωτέα ή σαν τον χαμαιλέοντα. Λ.χ. τι μας λένε οι πλατείες και οι“indignados”; Να αγανακτήσουμε; Να απορρίψουμε ακόμη το τρέχον πολιτικό σύστημα; Μα και βέβαια, απαντάει ο τάδε μέχρι προ λίγου ή ως τώρα εκφραστής του, είναι εύλογο αυτό· βεβαίως και πρέπει να τους ακούσουμε αυτούς τους ανθρώπους, λέει, να διαλλαχθούμε, και εμείς έτσι θα ήμασταν, αν ήμασταν στην θέση τους, θα βγαίναμε στους πέντε δρόμους, θα δεχόμασταν χτυπήματα. Έτσι ακριβώς δεν το είπε κι’ άλλοτε ο κος πρωθυπουργός μας;

Τώρα, ο νέος διορισθείς Καίσαρ της οικονομίας μας πράγματι νομίζω ότι έχει κάποιες σκέψεις για τις κοσμοθεωρητικές αρχές πολύ ενδιαφέρουσες, που υπερβαίνουν όντως τα τετριμμένα. Είναι εξόχως -και σπανίως διακρίνεται- σωστό, λ.χ., ότι μία (νέα) κοινωνική ή “αριστερή” πολιτική ξεκινάει από μια ανάλογη ευαισθησία, είναι ζήτημα δηλαδή αίσθησης, “αισθητικής”, και άρα οι όψιμοι ορθολογισμοί του 18ου αιώνα που έκπαλαι ζητάνε οι εκσυγχρονιστές μας και άλλοι “διαφωτιστές” είναι τουλάχιστο πεθαμένες καταστάσεις, ιστορικά αποδειγμένο· η πολλή “δράση”, βλέπετε, δεν τους άφησε μάλλον και τόσα περιθώρια να σκεφτούν πρώτα πώς και γιατί πρέπει να δράσουν. Στην Σοβιετική Ένωση, μετά τον -σίγουρα αποκαλυπτικό- θάνατο του Ι. Β. Στάλιν, ήρθε στην εξουσία, το 1953, ο Νικήτα Χρουστσώφ. Η περίοδος αυτή που κυβέρνησε, μετά το 1956, την “γραφειοκρατική κοινωνία” αυτή πράγματι σημαδεύτηκε από την περίφημη αποσταλινοποίηση· πολλές σταλινικές πρακτικές και αμαρτήματα καταδικάστηκαν, ειδικά αυτά τα τελείως μηδενιστικά των “δικών της Μόσχας”(τέλη δεκαετίας ’30), με τον έως τεχνητής άνοιας βασανισμό και “ομολογία” του -παρεκκλίνοντος στον αντιδιαλεκτικό, μηχανιστικό υλισμό, μια αίρεση της επίσημης ιδεολογίας του Κράτους- πασίγνωστου μαρξιστή θεωρητικού Νικολάι Μπουχάριν. Το καίριο, όμως, είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια ο Χρουστσώφ δεν ήταν παρά αυτό το επονείδιστο που αναφέρει ο Ελλύλ, δηλαδή ένας “σταλινικός βαλές”, που έβαλε πλάτη στις αθλιότητες αυτές που κατόπιν, το …’56, “κατήγγελλε”. Και επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν πανάρχαια τραγωδία, αλλά και επειδή οι προθέσεις των νέων βαλέδων έχουν δυστυχώς γίνει γνωστές, πιθανότατο να ξαναδούμε την ίδια πορεία… Μόνο που έως τότε, η κοινωνία θα έχει “διχοτομηθεί”…

Τέλος, η πολυτραγουδισμένη, σαν τα ‘πιασιάρικα’ τραγούδια των αστέρων της τηλοψίας, δικομματική συναίνεση και συμπόρευση χαρακτηρίστηκε με την ελπίδα της επίτευξεώς της ως απότοκη του “ενστίκτου αυτοσυντήρησης του έθνους” από τον νέο τσάρο- Υπ. Οικονομικών μας. Και πράγματι, σίγουρα δεν μπορεί να νοηθεί ως κάτι σαν θεοκριτικό και άδολο ειδύλλιο που στοιχειώνει η προγονική μνησικακία και ευλογεί κρυφά ένας καλόγνωμος μοναχός σαν τον πάτερ Λαυρέντιο, όπως στον Σαίξπηρ. Αλλά απεναντίας, μια τέτοια, γελοιωδώς πράγματι αδιέξοδη, “συναίνεση”, σε οποιαδήποτε μέτρα προς την μνημονιακή κατεύθυνση(λ.χ, ιδιωτικοποιήσεις, εκποιήσεις θεμελιώδους δημόσιας περιουσίας) θα είναι όχι αυτοσυντηρητική, αλλά αυτό που λέμε “θνησιγενής”· θα λήξει, το δίχως άλλο, πολύ σύντομα(ας δούμε μόνο την επίσημη οπή του προϋπολογισμού -δαπάνες και έσοδα- των 3,16 δισ. ήδη), μέσα σε πρωτοφανέρωτη μπόρα. Οι δε συμμετέχοντες θα είναι κάτι πολύ παραπάνω από …”φθαρμένο προϊόν”. Αυτό άραγε να θέλουν;

 

Σημ. φ.: Αναδημοσίευση από φύλλο «Χ» 849.
Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

2 Σχόλια to “Ανασχηματισμός “προσοικείωσης” και η εθνική συναίνεση”

  1. Ph.Dr. Manuel Iglesias-Guerrero Says:

    #spanishrevolution. Policía impide acampada contra F1 y prohibe entrada al Moneo. Europarlamentario del PP: hay que dar con la porra hasta cansarse. Unidades especiales contra la «guerrilla urbana». Por qué España no sale de la recesión. «No hay pan para tanto chorizo». ¿Pacto por el euro o para defender a la banca privada?. Indignados: avancemos hacia la Huelga General. La ruta del dinero. Marchas y bloqueos de desahucios…
    [Αστυνομία πρόληψη όπλα ενάντια F1 και εμποδίζονται να ενταχθούν στην Moneo. Ευρωβουλευτής του PP θα πρέπει να δοθεί στο σύλλογο μέχρι τελικής πτώσης. Ειδικές μονάδες έναντι του «αντάρτη πόλης.» Γιατί η Ισπανία δεν έχει βγει από την ύφεση. «Υπάρχουν τόσα πολλά ψωμί λουκάνικο.» ¿Σύμφωνο για το ευρώ ή για την υπεράσπιση της ιδιωτικής τραπεζικής;. «Indignados»: πορεία προς τη Γενική Απεργία. Το μονοπάτι χρήματα. Πορείες και μπλοκάρει τις εξώσεις …]
    Ver:

    http://aims.selfip.org/spanish_revolution.htm

  2. philalethe00 Says:

    Ενδιαφέρουσα τοποθέτηση -με την οποία συμφωνώ σε μεγάλο μέρος μάλλον- για γνωστούς-αγνώστους, όπως αυτοί έδρασαν, ειδικότερα, στην Πλ. Συντάγματος…… 🙂 : «Οι πλατείες είναι και θα εξακολουθήσουν να είναι σε αναβρασμό. Δεν πρόκειται να καταθέσουν τα ειρηνικά τους όπλα, αφού και οι παρεπιδημούντες σ’ αυτές έχουν αυξηθεί και η αγανάκτησή τους έχει κορυφωθεί. Το πρόβλημα είναι οι ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΟΙ προβοκάτορες, πίσω από τους οποίους βρίσκεται η παραπαίουσα σημερινή εξουσία. Δεκαετίες ολόκληρες αναρωτιόμασταν ποιοι είναι οι περιβόητοι «γνωστοί άγνωστοι» και απορούσαμε γιατί η Αστυνομία δεν τους συλλαμβάνει. Οι περισσότεροι ξέραμε το γιατί και αρκετοί άλλοι το υποψιάζονταν. Οι «γνωστοί άγνωστοι» είναι το άθροισμα αμειβόμενων από κρατικά κονδύλια «μπαχαλάκηδων» και εναλλασσόμενων –και ως προς τον εκάστοτε αριθμό τους– κουκουλοφόρων αστυνομικών. Επομένως: Εάν υπάρξει αιματοχυσία, δεν θα χρειάζεται να αναφυούν αμφιβολίες για τους δράστες.»

    http://www.paron.gr/v3/new.php?id=68031&colid=67&dt=2011-06-26

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: