«Θα σταθώ πάνω… και θα γίνω το φως Σου…/απλώς άσε με να δω τον κόσμο μέσ’ απ’ τα μάτια Σου……!!!»

by

«Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός», ως ευχή, με άλλα λόγια…

Στίχοι:

I’m never going back.
Take the broken parts of me, repair my willing heart. I put my faith in the unseen. I feel you right beside me.
Break me down and take me over.
I hear you calling my name I’m broken in chains so I’ll let out what’s on the inside…
Ill stand up and be your light just let me see the world through your eyes.

A million times I’ve made mistakes and a million more you’ve covered me.
Push my walls until they break, I feel you right beside me.
Break me down and take me over.
I hear you calling my name I’m broken in chains so I’ll let out what’s on the inside…
I’ll stand up and be your light just let me see the world through your eyes.
I’m never going back to the way I was (3x)
I hear you calling my name I’m broken in chains so I’ll let out what’s on the inside…
I’ll stand up and be your light just let me see the world through your eyes.
just let me see the world through your eyes (2x)

Σημείωση: Ως συνέχεια στα της συνέντευξης-συζήτησης… Το επιλέγω παρά το ότι μου θυμίζει έντονα -οι «συνειρμοί» ως αλληλουχίες ιδεών βεβαίως και έχουν παράδοξες συνάφειες…-  αηδιαστικότατο χιπ-χοπ «σουξέ» (στα γαλλικά σημαίνει ‘επιτυχία’, χμ…) παλαιότερο όπου κάποιος μαντραχαλάς (Σταβέντο λεγόταν το συγκρότημα, δεν είναι έτσι..; ) ζητούσε γλυκερά, που λέει κι ο λόγος, να διαφθείρει (πάλι) κάποια ανυποψίαστη (υποθέτω, εν πάση περιπτώσει… 🙂 ) κοπελίτσα. Δηλαδή ένα πορνικό άσμα, που λένε οι Πατέρες, πορνοτράγουδο νεοελληνιστί, εξωραΐζοντας μια ρυπαρή ηδονιστική χρησιμοθηρία και εσωτερική ηθική ανελευθερία…

Φανταστείτε, όμως, τώρα στους διαμορφωμένους από τα πάνω χώρους συνάθροισης νεολαίας να έπαιζε ένα τέτοιο, απλό, μουσικό κομμάτι όπως το παραπάνω… Έστω αγγλόφωνο… Πόσο θα ωθούσε προς το καλύτερο και πόσο η νεολαία θα έκανε/κάναμε ανυπακοή στους δαίμονες και στην κυρίαρχη ιδεολογία… Αλλά δυστυχώς, αυτά και άλλα πάρα- πάρα πολλά είναι παντελώς άγνωστα στους μηντιάρχες και, ακόμη, στους καφενειάρχες… Δηλαδή τα παραγνωρίζουν/παραβλέπουν, εκτός από το ότι τα αγνοούν…

Υγ. Αν το βρίσκετε λιγάκι βαρύ ηχητικά, το «κατανοώ» απόλυτα… 🙂
Advertisements

Ετικέτες: ,

2 Σχόλια to “«Θα σταθώ πάνω… και θα γίνω το φως Σου…/απλώς άσε με να δω τον κόσμο μέσ’ απ’ τα μάτια Σου……!!!»”

  1. Geo Says:

    🙂
    «Πόσο θα ωθούσε προς το καλύτερο»
    Ναι, σαφώς, συμφωνώ κι εγώ, θα ωθούσε προς το καλύτερο.
    (Παρένθεση. Σε ένα ερωτικό τραγούδι μπορεί να βρίσκω μηδενικό νόημα, αλλά, αν φανταστώ οτι τα λόγια αναφέρονται στον Θεό, τότε το τραγούδι αποκτά αμέσως νόημα.
    Π.χ. δυο στίχοι από μια μελωδία που μού κόλλησε τώρα » scalderai il mio sguardo duro, scioglierai ghiaccio e neve in fondo a me» = ζεσταίνεις τη σκληρή μου ματιά, λιώνεις τον πάγο και το χιόνι μέσα μου, ή «sei sponda compagnia, fai luce in ogni via» = είσαι ‘καλή’ παρέα, κάνεις φως σε κάθε δρόμο
    (sospesa – malika ayane)
    Οπότε, ένα κοσμικό τραγούδι στο οποίο δε βρίσκω κανένα νόημα, μπορεί να μετατραπεί σε ύμνος, ή, τουλάχιστον, σε κάτι το οποίο δεν θα νιώθω πως είναι (για) μια «ρυπαρή ηδονιστική χρησιμοθηρία και εσωτερική ηθική ανελευθερία». Κλείσιμο παρένθεσης)
    Συμφωνώ, ασφαλώς. πόσο μα πόσο θα ωθούσε προς το καλύτερο.
    «Αλλά δυστυχώς, αυτά και άλλα πάρα- πάρα πολλά είναι παντελώς άγνωστα στους μηντιάρχες και, ακόμη, στους καφενειάρχες… Δηλαδή τα παραγνωρίζουν/παραβλέπουν, εκτός από το ότι τα αγνοούν…»
    Ναι, τα αγνοούν, και, για αυτό το θέμα, νομίζω, σε κάποιο βαθμό, υπεύθυνοι είμαστε εμείς.

  2. philalethe00 Says:

    @Geo
    Καλησπέρα και πολύ σωστά… 🙂 Απλώς, μεταξύ του «ερωτικού τραγουδιού», όπως το λες, και του πορνικού άσματος «χάσμα μέγα εστήρικται»… 😀 Ιδιαίτερα, στην προκειμένη περίπτωση, το ότι είναι το δεύτερο κυρίως κραυγάζει, λόγω της στιχουργικής… Κατά τα άλλα, αυτό που αναφέρεις είναι μια καταπληκτική, νομίζω, ιδέα…
    «Ναι, τα αγνοούν, και, για αυτό το θέμα, νομίζω, σε κάποιο βαθμό, υπεύθυνοι είμαστε εμείς.»
    Σωστά!!! Ως φως του κόσμου και άλας της γης… Αν ο κόσμος έγινε σκοτεινός και η γη άνοστη, εμείς φταίμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: