«Πολλές δουλειές είναι ντροπή» (ή για τον όλεθρο της ανόδου του βιοπορισμού ως αξίας)

by

Υπάρχει κάτι που βλέπω συνεχώς πλάι μου και δίπλα μου και ανησυχώ πολύ με εκείνη την ανησυχία που κατανοεί την αρκετά πιθανή αδυναμία -διότι παρεμβάλλεται διαμορφωμένη θέληση και συνθήκες- να αλλάξει τα πράγματα… Ποιο είναι αυτό..; Μα ότι ο βιοπορισμός έχει ανεβεί τόσο, αλήθεια, υπερβολικά στην κλίμακα των αξιών, και εννοώ για την όντως εργαζόμενη τάξη, όχι την άεργη καπιταλιστική ή των επιχειρηματιών ή των ραντιέρηδων(κατά την ορολογία του 19ου αι.)/»εισοδηματιών». Θεωρείται ότι όποιος λ.χ. σπουδάσει μακροχρόνια και πολύ περισσότερο όχι προς αναζήτηση προσόντων,  qualifications, αλλά όπως ας πούμε ο Μέγας Βασίλειος(28-29, οπότε έγραψε τους κανόνες της μοναχικής ζωής) ή ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος(περίπου το ίδιο) ή πολύ περισσότερο ο (ως τα 34 σπουδάζων, οπότε και έγινε μοναχός στο Όρος) Άγιος Μάξιμος ο Γραικός/Βατοπαιδινός και πρώην Μιχαήλ Τριβώλης είναι, αν όχι χαμένος και παράφρων, πάντως μάλλον… «ούφο»(!), αν μου συγχωρήτε την έκφραση.

Έτσι, λοιπόν, κι όμως, κι όμως, μια κοπέλα που σπουδάζει δημοσιογραφία «μπήκε στην παραγωγή» από την αρχή, επειδή, λέει (στον Τύπο), και όταν, εξ αρχής, κατάλαβε ότι οι σπουδές της είναι (απλώς) για την «διεύρυνση των οριζόντων»(!). Κάποιος άλλος ρωτούσε στο πανεπιστήμιό του τον καθηγητή του «τι μας χρειάζεται για τη δουλειά μας(ενν. από όλα αυτά που εσύ μας διδάσκεις)».  Από την άλλη, το τεράστιο πρόβλημα είναι ότι στην Εκκλησία μας έχουν κλέψει την άποψη για τον βιοπορισμό οι μαρξιστές και ευρύτερα η υπαρκτή Αριστερά -και έτσι σήμερα την απορρίπτουμε(!..). Η άποψη αυτή προτάσσει αφ’ενός(το πολύ) την χρεία και όχι(βέβαια…) την πλησμονή και ως συνέπεια αυτού την μείωση κατά το δυνατόν, έως απαλείψεως, κατά τον Άγιο Μακάριο τον Αιγύπτιο, των ωρών απασχόλησης με τον ατομικό βιοπορισμό. Όμως, η κυρίαρχη/προβαλλόμενη άποψη είναι ή πάντως είναι πολύ-πολύ κοντά στο βαθυστόχαστο, πράγματι, δόγμα ότι «δεν έχει σημασία η «θεωρία»(!;!), αλλά η πράξη». Ο Ζακ Ελλύλ το έλεγε αλλιώς: είναι το «πρωτείο του ποιείν/πράττειν», και οφείλεται ακριβώς στην ιδεολογία που ο αστός έφερε στον κόσμο. Στο πνεύμα εν πολλοίς του πρωτείου του ποιείν/πράττειν ήταν και ο Μαρξ που μίλησε, άλλωστε, για την «αθλιότητα της φιλοσοφίας» και το πώς δεν πρέπει να κατανοήσουμε τον κόσμο(πρώτα), αλλά να τον αλλάξουμε.(Και καταλαβαίνετε πόσο στοιχειώνει τον μαρξισμό ότι ο Μαρξ δεν ασχολήθηκε με το περί Θεού ζήτημα, ελπίζω, έτσι;…) Να τον αλλάξουμε, για να επέλθη το όνειρο της μαζικής (υλιστικής) ευημερίας, που συμπίπτει με την …γενική τελειότητα. Ο καθένας για τον εαυτό του και εναντίον όλων και έτσι θα προωθηθεί το γενικό συμφέρον. Είναι πράγματι ένα ιδιαίτερα ευγενές όνειρο…*

Είναι αυτή η ιδεολογία που κάνει τους ανθρώπους να μην σκέφτονται καν τι θα κάνουν προς βιοπορισμό, αν είναι σωστό, αν δηλαδή αληθεύει, -ή αν θα τους πεθαίνει καθημερινά και θα καταντήσουν κινούμενοι σκελετοί από την αμαρτία άμεσα-, αν ανταποκρίνεται στα τάλαντα, τις εσωτερικές τους κλίσεις δηλαδή και θελήσεις, το μεράκι τους πιο απλά. Οπότε, η απόλυτη φρίκη, αν μου επιτρέπετε: δημοσιογράφοι γράφουν και διδάσκουν και μιλάνε συνεχώς, όπως επιτάσσει η ‘δουλειά’, χωρίς να έχουν α ν τ ι μ ε τ ω π ί σ ε ι καν τα θεμελιωδέστερα ζητήματα που θα έπρεπε να τους απασχολούν (και συνειδητά) και που προϋποθέτουν τα όσα αναπτύσσουν, παρουσιάστριες τηλεμαγκαζίνο ανακοινώνουν ότι δεν πρέπει να ζητάνε και πολλά(δεν εννοώ μόνο τα χρήματα) από τις συνθήκες(το τι θα τις βάζουν να κάνουν και να λένε…!) της δουλειάς τους στην εποχή αυτή την χαλεπή, «μοντέλες» lifestyle εντύπων μας λένε(παρεμπιπτόντως) στα διαλείμματα της δουλειάς τους εκ της οποίας πορίζονται ψωμί και παντεσπάνι ότι είναι απλούστατα η δουλειά τους αυτή, όχι κάτι άλλο.  Ναι, ναι, πράγματι…: καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, στον μεταμοντέρνο καπιταλισμό ειδικότερα… Το μάθημα το μάθαμε όπως μας τό’ παν.

Χωρίς σχόλια... 🙂

Ειλικρινά, ειλικρινά, όμως, φίλοι μου, είναι καύχημα τεράστιο ότι για αυτήν την φτήνια, την χαμέρπεια και τον θάνατο ήμασταν νεκροί ως Εκκλησία, που δεν είναι εκ του κόσμου τούτου, από πάντα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν σκέφτηκε ούτε τα …έξοδα και τα χρόνια των πολυετών σπουδών του ούτε το τάλαντό του στην ρητορική ούτε τις νεανικές του σχετικές ‘ονειροπολήσεις’, όπως έλεγε, όταν αποφάσισε ότι δεν θα γινόταν δικηγόρος, δηλαδή ρήτορας μέσα στα δικαστήρια, αυτός που ήταν πράγματι ο ανυπέρβλητος ρήτορας, μέσα στους κορυφαίους όλων των εποχών και του κόσμου, κατά ευρύτατη ομολογία… Όταν είδε μετά από τις σπουδές τι βούρκος υπήρχε στα δικαστήρια και τις κοσμικές δίκες, αποφάσισε να μην γίνει κάτι τέτοιο, αλλά να ακολουθήσει τον δρόμο που γνωρίζουμε, βασικά της άσκησης και της εκκλησιαστικής διακονίας…

Και ο λογισμός μου λέει ειλικρινά ότι είναι η ‘έσχατη’ ντροπή για μια χώρα που έχει, θαμμένες, ήδη από προ Χριστού, τέτοιες υποθήκες….. Όπως, λ.χ., του Απ. Παύλου »οι Έλληνες σοφίαν αιτούσιν», όπως του Πυθαγόρα, που συγκατέλεγε τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, τους φιλο-σόφους(όπως ο ίδιος) και τα ανδράποδα (που ζητάνε το χρήμα και τις ψευδο-‘ηδονές’). Και κάποιοι άλλοι της ίδιας παράδοσης, που έφτασε επιτέλους στην αλήθεια, μπορεί να έλεγαν εύρομεν πίστιν αληθήν, αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες, αλλά πώς άραγε θα εφαρμόσουμε στο μέτρο που την ξέρουμε και την βρήκαμε ήδη αυτήν την αλήθεια..; Πείτε μου…

* 🙂
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

15 Σχόλια to “«Πολλές δουλειές είναι ντροπή» (ή για τον όλεθρο της ανόδου του βιοπορισμού ως αξίας)”

  1. fair trade υλικά στις συνταγές μας & fairy X-mass για περισσότερο κόσμο | Διαιτες Says:

    […] “Πολλές δουλειές είναι ντροπή” (ή για τον όλεθρο της α… […]

  2. ange-ta Says:

    Οντως, πάμε πίσω και όχι μπροστά. Στον Μεσαίωνα, υπήρχε Νομος για τον ελάχιστο χρόνο εργασίας (για να μην κάθονταο οι άνθρωποι όλη τη μέρα), ενώ απο τους νεότερους χρόνους υπάρχει για τον μέγιστο (για να μειώνεται η εκμετάλευση).

  3. ανησυχείς; Says:

    Κουράγιο, Φιλαλήθη.

  4. ΑΝΕΡΓΗ Says:

    ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ
    ΚΑΙ
    ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ….

    Αυτό θα έπρεπε να έχουμε όλοι ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ
    ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ…

    διότι μόνο Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ
    _Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ- 🙂 ANYWAY…ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ…

    UN POUR TOUS
    ET TOUS POUR UN….

    MAZI ENΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΓΑΠΗ
    ΘΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ…

    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ.
    ΤΑ ΚΟΜΑΤΑ Ο Λ Α -ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΑ.
    Ο Λ Α.
    ΤΟ Μόνο ΜΕΛΛΟΝ που έχουμε
    ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ.
    Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ.

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ
    ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ+ΕΝ ΚΥΡΙΩ
    ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Υ Σ….

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

  5. philalethe00 Says:

    @ange-ta
    Καλησπέρα, ange-ta μου… Σε ευχαριστούμε για το ωραίο σχόλιο! Ειλικρινά δεν το ήξερα καν αυτό που λες…. 🙂 Πάντως, σύμφωνα με τον φίλο μας εδώ τον Μπερντιάεφ, αυτό ήταν που έλεγε (ακόμη) και ο Μαρξ για την ιστορία. Ότι ως τον σοσιαλισμό/κομμουνισμό (που είναι, βέβαια, και το τέλος της Ιστορίας), τα σκοτάδια πυκνώνουν. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί Μαρξ, είναι γεγονός αυτό… 🙂 Καλή συνέχεια…! (Δεν ξέρω αν είχες δει παληότερα, επί τη ευκαιρία, τις αναρτήσεις με τον Κρίστοφερ Λας… :-/ )

    @ανησυχείς;
    Καλησπέρα…! Ευχαριστώ πολύ…! Ναι, ναι, πράγματι… Αλλά με το να ανησυχώ απλώς δεν κάνουμε και τίποτα, έτσι δεν είναι…; 🙂 Πρέπει να εμπνεύσει έργα η αγάπη μας για τους άλλους, στο μέτρο που μας χαρίστηκε….. Χαιρετώ…

    @ΑΝΕΡΓΗ
    Έτσι. Και αμήν.

  6. ange-ta Says:

    (Δεν ξέρω αν είχες δει παληότερα, επί τη ευκαιρία, τις αναρτήσεις με τον Κρίστοφερ Λας… :-/ )

    Οχι, και ο Λασ είναι απο τους αγαπημένους μου

  7. philalethe00 Says:

    @ange-ta
    Ange-ta μου, μπορείς να δεις εδώ, είναι σε έξη συνέχειες και λέγεται «Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον»(κείμενο μεταφρασμένο από τα αγγλικά, δυστυχώς από εμένα 🙂 ):
    http://el.wordpress.com/tag/%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%B5%CF%81-%CE%BB%CE%B1%CF%82/

    Καλή ανάγνωση! Και πολύ καλή/γνήσια και ουσιωδώς φίλεργη και δημιουργική χρονιά! -κάτι που ξέχασα, ο απαίσιος, πριν…

  8. "Ακριβώς!" Says:

    Ναι, ναι, πράγματι… Αλλά με το να ανησυχώ απλώς δεν κάνουμε και τίποτα, έτσι δεν είναι…;
    Ακριβώς!
    Πρέπει να εμπνεύσει έργα η αγάπη μας για τους άλλους, στο μέτρο που μας χαρίστηκε…..
    Ακριβώς!

    (‘Εβλεπα μια κακεντρεχή κριτική http://samvak.tripod.com/lasch.html σήμερα το πρωί του Lasch (τον οποίο τον είχα πρωτογνωρίσει από το «κουλτούρα του ναρκισσισμού») κι ύστερα ήρθα στο ιστολόγιό σου να ξαναδώ τις αναρτήσεις που έχεις για αυτόν.)

  9. ange-ta Says:

    Ω, ευχαριστώ πολύ!!!

    Και για τις ευχές, και γω τις ξέχασα, αλλά που κουράγιο για ευχές!!! Σφάλμα μέγα!!!!!!!!

  10. apeitharxos mousa Says:

    Τωόντι αρκούντως ενδιαφέρον το θέμα που πραγματεύτηκες φίλτατε.Δεν είναι τελικά άστοχος ο χαρακτηρισμός των ΜΜΕ»εργασιακός Μεσαίωνας.Ενδιαφέρον το ζήτημα,και θα ήμουν πραγματικά ευγνώμων σε όποιον θα είχε την ευχαρίστηση να μου προτείνει βιβλιογραφία επι του θέματος!Ευχαριστώ!

  11. manitaritoubounou Says:

    Για την «διερεύνηση των οριζόντων» και την πρόοδο του νέου εργασιακού, μορφωτικού και δημοκρατικού μεσαίωνα που ανέδειξες απλές ευχές και ευχαριστίες αδελφέ και όχι μόνο…

  12. philalethe00 Says:

    @ange-ta
    Βρε ange-ta μου, τι σφάλμα…. 😀 Ειλικρινά σε κατανοώ… (Δεν ξέρω πώς να το πω για να φανεί ότι το εννοώ…) Καλή συνέχεια, και στις αναρτήσεις οπωσδήποτε μπορεί να ισχύσει κάλλιστα, όπως ταπεινά νομίζω, το ουκ εν τω πολλώ το ευ, ομοίως και στις ευχές τις ρητές… 🙂

    @apeitharxos mousa
    Ο συνιστολόγος Ρογήρος συνέγραψε κάτι πολύ καλό πάνω σε αυτό, στο γιατί δ ε ν επιστρέφουμε στον Μεσαίωνα… 🙂
    http://rogerios.wordpress.com/2010/12/18/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%86%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b1%ce%af%cf%89%ce%bd%ce%b1/

    Ευχαριστώ για το σχόλιο. Απλώς είναι που θέλω να καταγράψω κάποιες σκέψεις εδώ και τόσο καιρό, και κάπως κατάφερα ίσως να πω πέντε από τα βασικά πράγματα… Μα άραγε ακούει και κανείς..; :-/ Το μόνο που μπορώ να βασιστώ δεν είναι παρά ο καημός που με τρώει, και δεν νομίζω ότι αρκεί, έτσι δεν είναι…; 😀 Ευχαριστούμε ειλικρινά, απείθαρχέ μας μούσα…..!

    @manitaritoubounou
    Ευχαριστώ ειλικρινά, αδελφέ μου αγαπημένε ΜτΒ… Η παρουσία σου και οι ευχαριστίες σου είναι τόσο ενθαρρυντική/-ές…. Και αν συνέβαλα και όντως και κάτι, όπως το λες, ακόμη καλύτερα… Καλή συνέχεια……! 🙂

    @»Ακριβώς!»
    Ευχαριστώ πολύ… Την κριτική για τον Λας δυστυχώς θα την δω κάποια άλλη φορά, λόγω έλλειψης χρόνου(ας όψονται οι εξεταστικές… 🙂 )……

  13. Istologa Says:

    η πολλή ανησυχία παίρνει τέλος σιγά σιγά…

  14. philalethe00 Says:

    @Istologa
    Μακάρι (και νομίζω ότι καταλαβαίνω πώς το εννοείς)…! Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, δεν βλέπω να έρχεται και σύντομα αυτή η ώρα, δυστυχώς… Κάθε πράγμα στον καιρό του… Προς το παρόν, θα ευχόμουν να κρατήσουμε την ησύχια ανησυχία της αγάπης μας -και μόνο αυτή… Ευχές για την νέα χρονιά(και από εδώ)…!!! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: