Ημικαθολική ψηφοφορία

by
Άρτι δι’εσόπτρου εν αινίγματι βλέπομεν (Α’ Κορ. 13:12)

Επρόκειτο, λοιπόν, για μια ημικαθολική ψηφοφορία! Το ποσοστό της απόρριψης προσήγγισε το 50%… Έτσι, λοιπόν, αποκλειστικά από τους απομείναντες του 50-51%, το ΠΑ”ΣΟ”Κ υπέστη καταβύθιση της τάξης του 10%, και έτσι η διαστολή, η ψαλίδα, των δύο πλέον “ενδόξων” κομμάτων έκλεισε στο 2-3%. Αυτό είναι το εύκολο και εύδηλο μέρος. Τι, όμως, συνεπάγονται ή τι προϋποθέτουν όλ’αυτά;

Θαρρώ ότι, και βάσει γνώσης καθαρά εμπειρικής, δηλαδή a posteriori, για να το πω με γνωστό όρο του ένδοξου Ευρωπαίου φιλοσόφου Καντ, μπορούμε να πούμε ότι προϋποθέτουν την αναμενόμενη αντίδραση ενός κατά μέσο όρο χαμηλωμένης ευαισθησίας και συνειδότος, ευσυνειδησίας λαού.  Την αντίδραση σε μια επίθεση της πιο άκρατης και της πιο προβλέψιμης θεωρητικά μορφής του τουρμποκαπιταλισμού-στροβίλου.

Το λέω αυτό έχοντας “εν νω” ότι ακόμη και σήμερα, ένα ικανό τμήμα των απομεινάντων ψηφοφόρων είχε ιδιοτελή κίνητρα, βασισμένα στον γνωστό σε όλους μας μεταπολιτευτικό πρακτικό ματεριαλισμό(υλισμό), πολύ παρόμοιο με αυτόν που ενεφορείτο και ο παληός εκείνος “μηδενιστής Καρλομάγνος” και “μηδενιστής επαναστάτης”, ο Αδόλφος Χίτλερ, και που του έδωσε όλη εκείνη την αναλγησία που οδήγησε στην μεταχείριση του ανθρώπου ως αναλώσιμου ζώου -που εξηγεί τελεσιδίκως ο επιστημονισμός- και στην ριζική ισοπέδωση όλης της -ιδιαίτερα της χριστιανικής- παράδοσης στο όνομα του γνωστού φουτουρισμού που κήρυσσαν και ένας Μαρινέττι και ένας Γ. Γκέμπελς αντάμα. Με βάση όλα αυτά, το μόνο που θα μπορούσαμε να περιμένουμε είναι φτήνια, φρικαλέο ατομισμό, άκρα χυδαιότητα, διαλυμένο κοινωνικό ιστό, βία, επαναφορά των βασανιστηρίων, αναβίωση του πνεύματος του Αντιχρίστου που είδε ο Ντοστογιέφσκι στον αιρεσι-άρχη Ισπανό Ιεροεξεταστή Τορκεμάδα. Άνθρωποι που γνωρίζουμε προδήλως ψήφισαν με ένα τέτοιο κίνητρο μερικώς, δηλαδή με ένα κίνητρο αρκούντως ιδιοτελές, ακριβώς αυτό που μας δίδαξε ο ριζοσπαστικός ατομισμός του θετικισμού της προηγούμενης 20ετίας καθώς και ο μεταμοντέρνος μας διαφωτισμός, δηλαδή ο αστικός πολιτισμός της νεωτερικότητας στην μετά το 1960-1970 φάση. Αυτή είναι και η  α λ ή θ ε ι α  του πολιτισμού αυτού, με την τελολογική έννοια: ο μηδενισμός, το μηδέν που προϋπήρξε ως “ασύνειδη πρόθεση του αστού” κατά τον Ελλύλ από την αρχή, δηλαδή κατ’εξοχήν τον 19ο αιώνα, οπότε και υπήρξε. Ο μηδενισμός αυτός σήμερα, κατά όλους τους συγγραφείς, ημεδαπούς ή μη, που έχω διαβάσει, καθώς και κατά τις “προφητείες” του Φρ. Νίτσε, του Φ. Ντοστογιέφσκι και του Κ. Καρυωτάκη, αλλά και κατά την καθ’ημέρα πραγματικότητα, έχει διαχυθεί από τους (εκσυγχρονισμένους) αστικούς θεσμούς στις ψυχές των ανθρώπων, εμβαπτίζοντάς τες στην ασχήμια, την αισθηματική ανεραστία(κατά την φρασεολογία του Άγ. Γρηγόριου του Παλαμά) και στην αλογία του “τεχνικού ανθρώπου” με ένα τρόπο πάλι συχνά ανεπίγνωστο.

Την Κυριακή αυτή το απογευμα ήταν που συλλογιζόμουν με συγκίνηση τι άγιες, άγιες και τόσο επαναστατικές, σκέψεις θα πέρασαν ήδη από τις ψυχές και τους “νόες” πολλών από εσάς, καθώς προετοιμάζατε την ψήφο σας… Και πραγματικά είναι ένα δεύτερο τμήμα του πληθυσμού, είτε εκκλησιαστικό είτε όχι και τόσο, που -προσπαθεί να- σκέπτεται έτσι· το γνωρίζω και εγγύθεν και αποτελεί ήδη αφορμή για δοξολογία. Εδώ μπορούμε να αποδώσουμε και ένα μέρος της ευχάριστης έκπληξης αυτών των εκλογών· αυτοί που απέρριψαν τουλάχιστον τους οσοδήποτε φιλομνημονιακούς υποψηφίους, που απέρριψαν γενικώς τα “μεγάλα” κόμματα… Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να αποδοθή και ένα μέρος της αποχής και του άκυρου-λευκού του πρωτοφανούς 9%.  Βεβαίως, είναι δύσκολο να κάνουμε τον καρδιογνώστη και τον διορατικό, εξ ου και “κρίνουμε κατά μέρος”.

Βάσει των διακαναλικών προεκλογικών διακηρύξεων του πρωθυπουργού, αυτή η κυβέρνηση θα έπρεπε σαφέστατα να έχει παραιτηθεί. Η πτώση ακόμη και σε ποσοστά επί των ψηφισάντων είναι τέτοια και υπό τέτοιες συνθήκες ακραιφνούς εκβιασμού των συνειδήσεων που δεν ενέχει καμιά «νομιμοποίηση». Το πρόβλημα, πάντοτε, επί της αγγλοσαξονικής έμπνευσης κοινοβουλευτικής μας αστικής “δημοκρατίας” είναι ότι η φωνή του λαού ακούγεται εν αινίγματι, δι’ εσόπτρου. Και επειδή το προεκλογικό συμβόλαιο, ως γνωστόν, είναι ζήτημα υπόσχεσης ή υποσχεσιολογίας και όχι ενδεχομένως ποινικού κολασμού, όπως τόνιζε έκπαλαι και ο Αλ. Τσιριντάνης ως καθ. Νομικής, το ενδεχόμενο να καταστεί η πλειοψηφική βούληση πολιτική πραγματικότητα είναι ολιγοπίθανο. Πάντως, και το λέω κατ’ επίγνωσιν, έρχονται στιγμές που γίνεται πραγματικότητα το “καθείλεν τυράννους από θρόνων[…] πεινώντας ενέπλησεν αγαθών και πλουτούντας εξαπέστειλεν κενούς”. Και αυτό το έχουν εξηγήσει από τον Αριστοτέλη και και τον Άγ. Ιωάννη τον Δαμασκηνό έως τον Μέγα Φώτιο  και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά προ της εξέγερσης των Ζηλωτών. Και ο Γκαίτε ακόμη είχε γράψει στον Έκερμαν το 1824:

“Οι επαναστάσεις είναι κάτι εντελώς αδύνατο, εφόσον οι κυβερνήσεις δεν παύουν να έχουν άγρυπνο το βλέμμα τους, ώστε να αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις με βελτιώσεις στον σωστό χρόνο, και δεν παραμένουν πεισματικά αρνητικές ίσαμε τη στιγμή που το αναγκαίο θα επιβληθεί εκ των κάτω”(Νοβάλις, εκδ. Εκκρεμές, 2004, σ. 15).

Και έτσι, λοιπόν, το ζητούμενο το πολιτικό θα έπρεπε να είναι να μην υπάρξει το ξέσπασμα της σωρευμένης οργής, αλλά να υπάρξει μια ειλικρινής καταλλαγή και συμμόρφωση προς την δίκαιη βούληση των “κάτωθεν” βρισκόμενων. Αλλά πόσο δεν είναι κάτι τέτοιο “σκιάς όναρ”; Πράγματι, είναι κάτι μη-αναμενόμενο. Και σε αυτές τις περιπτώσεις λειτουργεί το “εξ αίφνης”, όταν τελειώσει η περίοδος της “θείας οργής” που συνδέεται με μια (απολύτως, εδώ) κακή εξουσία(βλ. θαυμάσια σχετική Πατερική ανάλυση στο “Ο Κοινωνισμός του Χριστιανισμού”, του Αν. Πιέρριου). Κύριος οίδε. Και έτσι, λοιπόν, ως τότε, θα υποστούμε την τρομακτικά φρικτή επίδραση μίας τέτοιας επιτροπείας όπως και τις συνέπειες του θουκυδίδειου(στο οποίο συμφωνούσε εν πολλοίς και ο Μ. Φώτιος) “το ήθος της πόλεως ομοιούται τοις άρχουσιν”. Χρειαζόμαστε το δίχως άλλο πολλά προσευχητικά δάκρυα κατάνυξης…

Σημ. ph.: Δημοσιεύεται στο τρέχον φύλλο της εφ. «Χ(ριστιανική)», φ.833.
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

22 Σχόλια to “Ημικαθολική ψηφοφορία”

  1. manitaritoubounou Says:

    Ανεπίκαιρες ευχές για τη γιορτή σου….

    • AIMILIA Says:

      GIORTH H GENETHLIA BRE PAIZAKIA?????????????? 🙂

      • november Says:

        Υπάρχει σχόλιο που δεν εγκρίθηκε. Απίθανο να ισχύει οτι ο Φιλαλήθης έχει γιορτή-γενέθλια ίδια μέρα, γενέθλια μαζί με τον πολύ αγαπητό του Κόντογλου, αλλά, αν είναι έτσι, επιθυμώ να στείλω πολλές ευχές, πασπαλισμένες με μαργαριτένιες σταγόνες ομορφιάς.

    • november Says:

      Μπορεί να έχει γιορτή και γενέθλια την ίδια μέρα, και να έχει γενέθλια ίδια μέρα με τον Φώτη Κόντογλου.

  2. Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

    Πολύ καυστικά αλλά ολόσωστα. Ωστόσο, σκεφτείτε και ότι δε μιλάμε περί αποκλειστικής ιδιοτέλειας. Οι άνθρωποι που λαδώνονται, οι άνθρωποι που έχουν παράνομες δοσοληψίες βρώμικου χρήματος-δημοκρατικής ελευθερίας με τους ενδεχομένως διεφθαρμένους πολιτικούς έχουν και τα κίνητρά τους, που δεν είναι πάντα προσωπικά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι για παράδειγμα, τώρα που οι τσέπες ξεφτίσανε δεν έχουν ούτε να ταΐσουν τα παιδιά τους, δεν έχουν και πολλή όρεξη να σκεφτούν την αξία της δημοκρατικής ελευθερίας επιλογών μπρος στο εύκολο χρήμα. Δε μιλάμε δηλαδή πάντα για προσωπικά ωφέλη, αλλά ωφέλη μιας κάποιας ομάδας, ίσως, που όμως και πάλι δεν υπερισχύουν έμπροσθεν στα ωφέλη της κοινωνίας, τα κατ’ εξοχήν ιδεολογικά.
    Από την άλλη, είναι κι αυτή η αποχή. Τι να σημαίνει; Προσπαθούσαν την Κυριακή στα κανάλια να εκμηδενίσουν τη σημασία της. Κι όμως, ο λαός αντιδρά. Αντιδρά, δείχνει την απέχθειά του για την πολιτική κατάντια, που οδηγά στην εθνική κατάντια. Το απίστευτο είναι ότι αυτό ακριβώς πρέπει να γεννά τη χαροποίηση! Ο λαός δεν κοιμάται, δεν είμαστε αυτό που αυτοκαταλογίζουμε στην Ελλάδα και τους ανθρώπους της, δεν είμαστε αδιάφοροι, υλιστές αλήτες! Πονάμε τη χώρα μας, όχι μόνο τα πορτοφόλια μας.
    Ο παππούλης μας μάς είπε ότι σήμερα, δυστυχώς ή ευτυχώς, πολλοί άνθρωποι μιλάνε μέσω του πορτοφολιού τους. Πικρό αλλά αληθές. Αγαπάμε την αλήθεια, εσύ άλλωστε την έκανες και όνομα και το θαυμάζω αυτό. Όπως και ένα Π.Β.Τ.Α. (χαμένο στο χρόνο;;;) την έκανε όνομα και επίσης επευφημώ.
    Το αισιόδοξο είναι ότι έστω και μέσω πορτοφολιού ΜΙΛΑΝΕ. Όχι βέβαια όπως και όσο μιλάω εγώ, γιατί τότε καήκαμε, θα ‘χαμε γίνει παντού παράθυρα ειδήσεων, αλλά μιλάνε. Χωρίς να φλυαρούν γιατί ούτε αυτό δε μας βγάζει κάπου.
    Οι εκλογές είναι παράδοξες. Είναι η εποχή της γυμνής αλήθειας, αλλά και του ψέμματος ντυμένου για χιόνια!!!
    Ευχαριστώ και καληνύχτα σας!!!

  3. philalethe00 Says:

    @manitaritoubounou
    Αχ, αυτά τα συνηθίζω εγώ… 😀 Ειλικρινά, σε ευχαριστώ πολύ, αδ/φέ μου ΜτΒ… Καλό σου αγώνα στην ερχόμενη νηστεία και καλό μας αγώνα στην Αποικία, και αλλαχού. Είναι καιροί σαν αυτόν -τον τόσο «χαλεπό»- που εμβιώνει κανείς την τόση ευλογημένη ομορφιά αυτού του αγώνα…

    @AIMILIA
    Η διάζευξη σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι αποκλειστική. 😀

    @Ψαχτήρι-Πολυλογού
    Αχ, πράγματι είναι έτσι που τα λες… Αλλά το θέμα είναι, Ψαχτήρι-Πολυλογού μου, ότι οι επιλογές οι κοινωνιοκεντρικές δεν είναι απλώς «ιδεολογικές». Εγώ θα έλεγα ότι οι επιλογές οι ατομιστικές είναι ιδεολογικές, με την έννοια ότι δεν ανταποκρίνονται σε καμιά αλήθεια. Με άλλα λόγια, ο ωφελημένος οικονομικώς δεν αναμένεται να ευτυχήσει ούτε καν υλικά ούτε μακροπρόθεσμα… Πραγματικά, η προηγούμενη γενιά σε αδρές γραμμές μας έστειλε κυριολεκτικά στον εξαποδώ σε αυτά τα θέματα. Τα ξέρουμε πολλοί από εμάς. Αλλά εδώ θα φανή πόσο είμαστε ακριβώς πεπεισμένοι. Και όντας πεπεισμένοι, θα κερδίσουμε και την εκτίμηση και τον σεβασμό της, αν και δεν το επιδιώκαμε……..

    Συμφωνώ ότι ο λαός εν μέρει, ιδιαίτερα ο απλός λαός, δεν έχει γίνει σαρδανάπαλος, αυτό είναι κάτι πάρα πολύ όμορφο και αντιστασιακό σε εποχή που βλέπουμε τα πάντα γύρω μας να γκρεμίζονται, που λεν και κάποιοι…

    Δυστυχώς, ψαχτήρι-πολυλογού μου, η κατάσταση είναι τέτοια που όσο και αιχμηρά και όσο από κατενυγμένης καρδιάς και αν μιλήσουμε, με όσο «σπαρακτικούς τόνους», αν τους έχουμε -που δεν τους έχουμε…-, δεν αρκεί… Και το πρόβλημα είναι ότι τόσο αναισθητοποιηθήκαμε που η φωνή μας όσο κάπως τα εκφράζει αυτά λίγο, ήδη «έρχεται μακρινός και παράταιρος ήχος τυμπάνου», που θα έλεγε και ο ποιητής… 🙂

    Ειλικρινά σε ευχαριστώ και εις το επαναπληκτρολογείν, λοιπόν… 🙂

  4. Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

    Εεε! Κλεμμένη η ατάκα! Χαχα! 😉
    Έχω πάλι ένσταση. Ο παππούλης μας μάς είπε ότι τα πράγματα στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου όπως μας φαίνονται. Δεν ήρθε δα κι η συντέλεια του κόσμου!!! Απλά στις ειδήσεις, που τις έχουμε όλοι μας, έμμεσα ή άμεσα, για το υπ’ αριθμόν ένα όσον αφορά την αξιοπιστία μέσον ενημέρωσης, δε θα ακούσεις ποτέ κάτι πραγματικά καλό. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε πει: «κάποια μέρα ο σατανάς θα μπει μέσα στα απίτια μας και τα κέρατά του θα εξέχουν απ’ τη στέγη»! Και να που έγινε. Είδατε ποτέ στο καθημερινό δελτίο μια ελπιδοφόρα είδηση; Όχι, όλο φωτιές, λαμογιές, μπαγαποντιές, απαγωγές κ.τ.λ. Αυτό όμως δεν πά’ να πει πως δεν υπάρχει και το καλό.
    Η τεχνική αυτή των ειδήσεων μοιάζει με αυτή που αναπτύσσεται στις ψυχές των κοινωνικά περιορισμένων «αλήτων». Όλος ο Κόσμος τους υποτιμά, και νομίζουν πως δεν έχουν παρά να υιοθετήσουν αυτή την ταυτότητα. Έτσι κι εμείς οι Έλληνες (και είμαι σίγουρη πως όχι μόνο οι Έλληνες). Μας ονομάζουν λαμόγια, το παραδεχόμαστε. Μας καλούνε εγκληματίες, κλαίμε τη μοίρα μας που δε θα σωθεί το Κράτος. Αντί να κάνουμε κάτι, κλαίμε πάνω απ’ το χυμένο γάλα. Δεν ακούστηκε στις ειδήσεις η λαοπλημμύρα στο πανηγύρι του Γηροκομείου στην Πάτρα, που όλοι οι Πατρινοί επισκέφτηκαν και τίμησαν την Παναγιά. Ακούστηκε όμως το ένα και το άλλο πολιτικό σκάνδαλο.
    Και για να τελειώνω κάποτε, γιατί διαισθάνομαι ότι σας νύσταξα, είπες αξιότιμε μπαρμπα-Φιλαλάθη μας: «η κατάσταση είναι τέτοια που…». Κι όμως. Δε μιλάμε καν αιχμηρά και συμπονετικά. Μόνο κατηγορούμε «τα λαμόγια που κατέστρεψαν τη Χώρα» ενώ κι εμείς βάλαμε το χεράκι μας. Ο σπαρακτικός λόγος είναι πιστεύω ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Γιατί «το πρόβλημα είναι ότι αναισθητοποιηθήκαμε» είπες. Κι όμως. Εγώ, σε όλα αυτά που όλοι μας γράφουμε εδώ και σε όλα τα σχόλια που ακούω ακόμα και μόνο κάνοντας τη βόλτα μου στην πόλη, δε βλέπω πουθενά αναισθητοποίηση. Βλέπω ανθρώπους που τρέμουν για την Πατρίδα τους και φοβούνται χωρίς να δρουν. Δεν αδιαφορούν. Ένας σπαρακτικός λόγος, εντός και εκτός ψυχής, θα είναι νομίζω ότι θα το αποδείξει αυτό βάζοντας ένα πανηγυρικό «Χ», σαν αυτά που μπαίνουν στα διαγωνίσματα στο σχολείο, στα λόγια των δημοσιογράφων περί αναισθησίας. Ο λόγος αυτός θα ξυπνήσει με αγάπη και θα γεννήσει την επανάσταση, ψυχική-πνευματική (δεν ξέρω τη διαφορά), εθνική και παγκόσμια. Ο ηγέτης μόνο θα λείπει. Ας είναι ο Κύριος.
    Έσπασα ρεκόρ σήμερα με το μπλα-μπλα. Συγννώμη αλλά με συνεπήρε πραγματικά το θέμα (φαίνεται άλλωστε…). Σας χιλιοευχαριστώ όλους και καλή ψήφο στους μεγάλους. Με συνείδηση ότι υπάρχουν και μερικά μικρά κοντά και γύρω που δε θέλουν να παραλάβουν μια Χώρα γεμάτη χθες και άδεια αύριο!

  5. philalethe00 Says:

    @november
    «…πασπαλισμένες με μαργαριτένιες σταγόνες ομορφιάς.»
    Ευχαριστώ, πραγματικά νοεμβριανές ευχές… 🙂

    @Ψαχτήρι-Πολυλογού
    Καλησπέρα… Συμφωνώ με το πνεύμα σου. Είναι αυτό που έλεγε, νομίζω, και ο γέροντας Παΐσιος ο Αθωνίτης(τα είπαμε, είμαστε Παϊσιανοί και όχι Χριστιανοί -«αστείο» 🙂 ) τόσο σωστά ότι υπάρχει πάντα αυτή η μαγιά που απομένει αφού μας τρώνε συνεχώς, που έλεγε κι ο Μακρυγιάννης… Και χάρις σε αυτή σωζόμαστε όλοι. Δηλαδή μία μειονότητα που προσεύχεται για όλους και σωζόμαστε μέσω αυτής, επειδή ελκύει την θεία ευσπλαχνία και δεν επέρχονται οι συνέπειες της απομάκρυνσης από την ζωή, παρόμοια με τον υποτακτικό του Οσίου Παϊσίου του Μεγάλου που είχε αρνηθή ρητά τον Χριστό και μετά τα δάκρυα του Αγίου, σώθηκε… Εμείς, ΓΕΝΙΚΆ, Τον αρνούμαστε, βέβαια, πιο «κρυφά», εν πολλοίς ως νερόβραστοι, αυτό είναι και το πιο εμετικό…

    Και βέβαια πρέπει να δούμε και την δική μας ευθύνη για την καταστροφή της χώρας, να κρατήσουμε τον νου μας στον προσωπικό μας Άδη και να μην απελπιστούμε, καταπώς το λέει και ο γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ στην ακραιφνή περίπτωση. Δηλαδή να δούμε πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για να μην χαθούν όσο χάθηκαν και τώρα το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα κλαίμε και να τα θάβουμε…
    Συγγνώμη για την κλεμμένη ατάκα, έκλεψα και τον καημένο, ως συνήθως, τον Καρυωτάκη- πάλι… 😀

    Ευξόμεθα υπέρ σου. Και εύχομαι εμείς οι «μεγάλοι» να βρούμε και πάλι την αθωότητα την νηπιακή, να μην γίνουμε ποτέ μεγάλοι. Διότι το πρότυπο, αντί να είναι η αθωότητα του νηπίου, το παιδί, στις μέρες μας και δια του εκπαιδευτικού συστήματος, έλεγε ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, συνεπικουρούντος και του χλιαρού ουμανισμού του, έγινε να γίνουμε …»σοβαροί» και «ενήλικοι», δηλαδή απαίσια ρομπότ(που υπολογίζουν ..κέρδος-ωφέλεια) -προϊόντα της τεχνικής κοινωνίας. Εμείς, όμως, θα κάνουμε τα ακριβώς αντίθετα. 🙂 Συγγνώμη για τα πολλά που είπα… Και σε ευχαριστώ ειλικρινά για τα όσα μας τιμάς και χαροποιείς με το να μοιράζεσαι -νομίζα ότι δεν χρειάζεται να το πω. 🙂 Όπως λέει και ένας φίλος «αναρχικός» χιπχόπερ, δλδ, «Θέλω να μιλάς». 😉

    Ο Κύριος μεθ’ ημών…

  6. Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

    Και να η επαναστατική κατάληξη! Οι άνθρωποι που σιώπησαν, σήμερα μίλησαν! Οι καρδιές που σίγησαν από θλίψη σήμερα φώναξαν από εθνικό πόνο και ενδιαφέρον. Ο λαός που προτίμησε την ησυχία ως απάντηση στο έγκλημα σήμερα έκανε ό,τι κι ο Σεφέρης μετά από την πάροδο λίγου καιρού από την επιβολή της δικτατορίας: έκανε τη στοργή του για την Ελλάδα το νέο εθνικό μας ύμνο! Και το Ψαχτήρι εχάρη που ‘πεσε μέσα και στις ευχές, και στις εκτιμήσεις, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες, άλλωστε, που εκτίμησαν σωστά. Ξέραμε ότι δε θα περνούσε έτσι!
    Κι έτσι, με τα ψηφοδέλτια άλλων, καθ’ ότι σε μας τους πολίτες junior δεν επιτρέπεται η άποψη, αποδεικνύω: αναισθησία δεν υπάρχει, ούτε αδιαφορία! Μόνο φόβος. Κι ο φόβος αυτός δείχνει ενδιαφέρον, συμπόνοια για το ματωμένο χώμα που ατιμάται, τι θ’ απογίνει; Και κάποιο αγαπημένο πρόσωπο είπε σήμερα: «μη φοβού, μόνο πίστευε». Να ‘ναι καλά κι όλοι μας, και το Έθνος μας, κι ο Κόσμος ΜΑΣ.
    Ευχαριστώ! Καληνύχτα!

  7. philalethe00 Says:

    @Ψαχτήρι-Πολυλογού
    Σε ευχαριστώ για την τοποθέτηση… και που έκανες τον κόπο να την καταγράψεις εδώ……! Αλλά, βρε Ψαχτήρι-Πολυλογού μου, βλέπω τα αποτελέσματα και σκέφτομαι από πού ορμώμενο(-η) μας τα γράφεις αυτά τα τόσο όμορφα… Θα ήθελα πράγματι να είναι έτσι, αλλά, από ό,τι βλέπω, η αποχή μαζί με το λευκό(που ψήφισα εγώ)-άκυρο(10%) φτάνει στο 65%. Με άλλα λόγια, ψήφισαν(-με) τρεις και ο κούκος. 😀

    Όσο υπάρχει η μαγιά, μπορούμε να μην φοβούμαστε καθόλου. Και τους όσους προσπαθούν ο Θεός τους σώζει πάντα, όπως έσωσε τον Λωτ. Αλλά πόσο πόνο έχει να βλέπεις τον άλλο, τον αδελφό κατά φύσιν ή εν Χριστώ ή αμφότερα, να καταστρέφεται, μαζί με την χώρα σου… Ο Λωτ την είχε πάρα πολύ αυτή την (ηδεία) λύπη… 🙂

  8. philalethe00 Says:

    ΥΓ Μην μου χάσετε τις επισημάνσεις Θεοδωράκη… Μάλλον, καλύτερα, ας τα παραθέσω εδώ…. :

    ΑΝΥΠΑΚΟΗ

    (Συμπεράσματα από τις πρόσφατες εκλογές)

    Του Μίκη Θεοδωράκη

    Τα αποτελέσματα από τις τελευταίες εκλογές θέτουν σοβαρά προβλήματα σε σχέση με κείνο το ποσοστό των ψηφοφόρων που νομιμοποιεί μια κυβέρνηση και το κυβερνόν κόμμα να ισχυρίζονται ότι διαθέτουν την πλειοψηφία ενός λαού και επομένως το δικαιούται να ασκούν την εξουσία.

    Ήδη το γεγονός ότι οι ποικίλες αλχημείες – απαραίτητες για να λειτουργήσει δήθεν το σύστημα – επιτρέπουν να αναδειχθούν κυβερνήσεις ουσιαστικής μειοψηφίας κάτω του 50% και να λαμβάνουν αποφάσεις και μέτρα που είναι δυνατόν ακόμα και να αντίκεινται στα συμφέροντα της πραγματικής πλειοψηφίας, έχει ως αποτέλεσμα να υποσκάπτεται η ενότητα του λαού που μονάχα μια ουσιαστική πλειοψηφία μπορεί να εξασφαλίσει και επομένως η εθνική σύμπνοια που θα πρέπει να αποτελεί το ΑΛΦΑ και το ΩΜΕΓΑ τόσο για την ομαλότητα όσο και για την πρόοδο του συνόλου μιας κοινωνίας.

    Τι γίνεται όμως όταν η μεγάλη αποχή και η ύπαρξη πολλών κομμάτων κατεβάζει τον πήχυ της κυβερνητικής πλειοψηφίας στο ένα τρίτο του συνόλου των ψηφοφόρων; Δεν πρόκειται πλέον για ένα ποσοστό περιορισμένης μειοψηφίας όπως πριν αλλά για ένα αποτέλεσμα μιας ελάχιστης μειοψηφίας, που επομένως είναι απαράδεκτο να μπορεί να εκπροσωπήσει το σύνολο του λαού και μάλιστα σε μια περίοδο εθνικής κρίσεως.

    Από τις αλχημείες των συνταγματολόγων του ισχύοντος κοινοβουλευτικού μας συστήματος εκπέσαμε στην καρικατούρα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που επιτρέπει σε μια ασήμαντη για κοινοβουλευτικά σταθμά μειοψηφία να ασκεί την εξουσία εν ονόματι αλλά εάν το επιθυμεί και εις βάρος της πραγματικής πλειοψηφίας του λαού.

    Το γεγονός αυτό κατά τη γνώμη ενός απλού πολίτη όπως εγώ αποτελεί εκτροπή από την δημοκρατική νομιμότητα κατά την οποία η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία ελέγχει. Γιατί σήμερα η μεν μειοψηφία κυβερνά η δε πλειοψηφία είναι καταδικασμένη να υφίσταται παθητικά τις αποφάσεις της.

    Γεγονός που κατά την γνώμη μου νομιμοποιεί την ανυπακοή και την καθιστά όργανο άμυνας των πολλών απέναντι σε μια έωλη και ουσιαστικά αντιδημοκρατική νομιμοποίηση των ολίγων.

    Στον πρώτο γύρο των εκλογών για τον Καλλικράτη το ΠΑΣΟΚ απώλεσε ένα εκατομμύριο των ψηφοφόρων του. Αυτό σημαίνει ότι με τον α ή τον β τρόπο οι οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος διαφώνησαν με την πολιτική του. Πώς καταγράφεται λοιπόν αυτή η αποδοκιμασία του κυβερνητικού προγράμματος από τους ίδιους τους οπαδούς του σε συνταγματικό επίπεδο ουσίας και όχι τύπων; Και κυρίως ποιες είναι στο επίπεδο πραγματικής δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος; Και με ποιες επιπτώσεις στην πορεία της χώρας; Και με ποιο ουσιαστικό και όχι τυπικό και διάτρητο κύρος όπως τώρα θα εξακολουθεί να έχει το μονοπώλιο των αποφάσεων στη Βουλή για την ψήφιση νόμων και μέτρων χάρη στην κυβερνητική πλειοψηφία;

    Πρόκειται για ένα συνταγματικό αδιέξοδο, που βαρύνει, αλλοιώνει και βλάπτει την χρηστή διακυβέρνηση της χώρας οδηγώντας σε μια ουσιαστική κατάχρηση εξουσίας και μετατρέπει τη Βουλή σε ένα άλλοθι για μια κατ’ ουσίαν δικτατορική επιβολή μιας μειοψηφίας επί της πλειοψηφίας. Με άλλα λόγια οδηγεί στην καταπάτηση της Δημοκρατίας ως συστήματος που διασφαλίζει ίσα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες.

    Υποθέτω ότι μετά την μετατροπή του Πολιτεύματος από Προεδρικό σε Πρωθυπουργοκεντρικό, ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας που είναι κατά το Σύνταγμα «ρυθμιστής του Πολιτεύματος» παραμένει παθητικός.

    Τι δέον γενέσθαι; Το ιδεώδες θα ήταν, η ίδια η Κυβέρνηση να αποκτούσε συναίσθηση της θέσης της και να αναζητούσε μέσα κι έξω από την Βουλή την ευρύτερη δυνατή συναίνεση επιδιώκοντας οι όποιες αποφάσεις να έχουν την έγκριση της ουσιαστικής πλειοψηφίας του λαού παύοντας να οχυρώνεται αλαζονικά σε μια συνταγματική νομιμότητα που μοιάζει με το «άδειο πουκάμισο» του Γιώργου Σεφέρη.

    Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι ο Βασιλιάς είναι γυμνός, δηλαδή ιστορικά και εθνικά ακατάλληλος να υποστηρίξει τα δικαιώματα του λαού του.

    Στο μεταξύ και έως ότου η πολιτική εξουσία επιλύσει τα προβλήματά της εμείς η συντριπτική πλειοψηφία των ανεξάρτητων πολιτών έχουμε ηθικό, εθνικό και δημοκρατικό χρέος να θεωρούμε τις αποφάσεις αυτής της ουσιαστικής μειοψηφίας σε μια εποχή μάλιστα που έχει παραδώσει τις τύχες της χώρας μας στους ξένους, ως ηθικά, εθνικά και δημοκρατικά παράνομες, αντιτάσσοντας το όπλο της ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ στις ηθικά, εθνικά, δημοκρατικά και ιστορικά παράνομες αποφάσεις της.

    Ανυπακοή ατομική και συλλογική σε όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που παίρνονται μάλιστα κατ’ επιταγήν των ξένων επιτηρητών μας και που θίγουν εκτός από τα συμφέροντα του Λαού και της χώρας, την προσωπική, λαϊκή και εθνική μας αξιοπρέπεια.

    Στην ιστορία των δημοκρατιών η πολιτική ανυπακοή υπήρξε το μέσο μη βίαιης και διαφανούς αντίστασης του συνειδητού πολίτη απέναντι στις αποφάσεις μιας Κυβέρνησης που παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες της κοινωνικής συμβίωσης. Η πολιτική ανυπακοή δεν είναι μια αυθαίρετη έννοια. Είναι μια ολόκληρη θεωρία της πολιτικής επιστήμης και του συνταγματικού δικαίου και κεκτημένο του πολιτικού και συνταγματικού μας πολιτισμού. Ας μην ξεχνάμε την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματός μας: «Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων».

    ΠΗΓΗ: 14.11.2010, http://anemos5.blogspot.com/2010/11/blog-post_7880.html

    http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=1295

    • nooo Says:

      μη χάσουμε τις επισημάνσεις…του…Θεοδωράκη; ορίστε; του Θεοδωράκη; του Θεοδωράκη; του Θεοδωράκη;

      • philalethe00 Says:

        Διευκρινίζω ότι δεν είναι του Σταύρου Θεοδωράκη. 🙂 Σοβαρά, τώρα, βρε παιδιά, μην λαμβάνετε πρόσωπον ανθρώπου… Ας κοιτάξουμε λίγο τι λέει και όχι ποιος το λέει, αν αυτό δεν μας χαροποιεί και τόσο…

      • no Says:

        Ναι, μην ξεχνάμε, βέβαια, αν αυτός που μιλά είναι απατεώνας.

  9. Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

    Η αποχή ήταν μεγάλη και πάλι. Ναι. Όχι παντού, αλλά γενικά ήταν. Όμως, βρε καλέ μας μπαρμπα-Φιλαλήθη, μην ανησυχείς και μην πικραίνεσαι. Και κανένας μας δεν πρέπει να πικραθεί. Ο λόγος που χάρηκα είναι απλά το ότι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, αποδείξαμε ότι ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ! «Αποχή σου λέω κυρά μου, Α-ΠΟ-ΧΗ», θα μου απαντήσεις. Αλλά μην ξεχνάς ότι η αποχή αυτή είναι η έκδηλη απέχθεια του λαού ως προς τους πολιτικούς, όχι ως προς την Πατρίδα, και το υπογραμμίζω αυτό, μην τυχόν κανένας… «επιστήμων» δημοσιογράφος αποφασίσει να το σπιλώσει κι αυτό…
    Είναι αλήθεια, και ολοφάνερο! Απλά ο Κόσμος δεν αντέχει άλλο αυτή την κατάσταση και θεωρεί πως, όπως άλλωστε δήλωσε ξεκάθαρα, κανένας μη-λαμόγιο δεν υπάρχει στο χώρο της πολιτικής. Η εμφανής αυτή θλίψη δείχνει, και πες μου πως κάνω λάθος αν έτσι πιστεύεις, σε παρακαλώ, πως πονούν οι πολίτες, τους πικραίνει ο κατάσταση. Δεν είναι «τα ζώα που προτιμούν τον καφέ από την ψήφο και την έκφραση της ελεύθερης δημοκρατικής άποψης», γιατί ακούστηκε κι αυτό, αλλά είναι οι απόγονοι των «ενδόξων προγόνων», που ντρέπονται για όσα βλέπουν, και δεν αδιαφορούν, αλλά κλείνουν τα μάτια σαν μπρος σε ένα θάνατο ξαφνικό στο πεζοδρόμιο, σαν μπρος σ’ έναν εφιάλτη.
    Η αποχή λοιπόν τελικά είναι ενδιαφέρον (την ορθότητα της απόφασης δε θα την κρίνω εγώ, διότι απλά δεν ξέρω), είναι μια αντίδραση. Από την άλλη, είδα ότι πολλοί ψήφισαν, που αρνήθηκαν την προηγούμενη Κυριακή, με σκοπό και μόνο να αποτρέψουν με κάθε δυνατό τρόπο αυτούς τους πολιτικούς, ή καλύτερα αυτές τις εθνικές «μοίρες», οι οποίες επιλέχθηκαν από τους λίγους που επέλεξαν άβουλα αυτούς που πλήρωσαν (συγγνώμη για τα σκληρά λόγια). Ψήφισαν λοιπόν, και ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ότι η παράνοια ανατρέπεται αρκεί ο λαός να το θελήσει. Μια αρχή αρκεί, ένας συμπονετικός λόγος, μια προσευχή. Κι ύστερα ξυπνάμε, επαναστατούμε και ζούμε.
    Μη φοβού, μη φοβείτε. Μόνο ας πιστεύουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο.
    Και μετά λες ότι εσύ κάνεις το δάσκαλο… για δες εδώ… συγγνώμη πάντως, για το όλο ύφος, αλλά πραγματικά, μην ανησυχείτε παίδες, αν συνεχίσουμε έτσι, ξύπνιοι, θ’ αλλάξει η Ελλάδα. Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος πάντα.
    Τα λέμε.

  10. philalethe00 Says:

    @no
    Απατεώνας είναι μία γενική κριτική, που προσωπικά θα απόφευγα. Να πούμε ότι ενίοτε ξεπέφτει σε σφάλματα και τεράστια σφάλματα, ότι είναι ακαταστάλακτος ως προς τον Χριστό ή αντιφατικός πολύ και ιδιότυπος, εν μέρει ναι… Βέβαια και το πίπτειν ανθρώπινον, το δε εγείρεσθαι θεϊκόν.

    @Ψαχτήρι-Πολυλογού
    Μάλιστα!!- πραγματικά ένα τμήμα του πληθυσμού ψήφισε έτσι…

    Πάντως, όπως τόνισαν και κάποιοι από τους αγαπημένους μας εδώ κολουμνίστες(αστειεύομαι, έτσι…; 🙂 ), στηλογράφους και στηλούχους επί το ελληνικώτερον, δεν θα ήταν και το πιο συνετό να αποδώσουμε την αποχή όλη στα πιο αγαθά αισθήματα από όλα… Δειγματοληπτώ 🙂 :
    http://vlemma.wordpress.com/2010/11/09/akidia-pleiopsifia/

    Κατά τα άλλα, συμφωνώ στο ότι πρέπει να υπάρχει μια αισιοδοξία- το καλό και το πολύ καλό πάντα μπορεί να έρθη. Και είναι αυτή η ελπίδα η απέθαντη που θα έπρεπε ίσως να κατακάψει τις προσπάθειες μας για το καλύτερο αυτό, το «αυτονόητο» που λεν ορισμένοι…

    Τέλος, ναι, η συμπόνοια και η αποδοχή, η αγάπη ευρύτερα, λείπει εξαιρετικά· το έβλεπα λ.χ. (από) όταν κάναμε εξορμήσεις με το Φοιτητικό Κίνημα και είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ανθρώπους που ήσαν μία ζωή δεξιοί για το δίκηο του Εκπαιδευτικού μας τότε αγώνα…(από χριστιανικής σκοπιάς!)

    Ευχαριστούμε ειλικρινάαα!!! 🙂 Καλή αυριανή και καλή Σαρακοστή των Χριστουγέννων…!

  11. AIMILIA Says:

    Η ΑΠΟΧΗ ΚΑΘΟΡΙΣΕ ΤΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
    ΕΚΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ=
    Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΩΝ ΣΥΝασπιστηριων -ΕΒΓΑΛΕ
    ΤΟΥΣ ΑΝΟΗΤΟΥΣ αντίΧΡΙΣΤΟΥΣ ΜΠΟΥΤΑΡΕΛ ΚΑΙ ΚΑΜΙΝΕΛ!
    ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΣ/ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
    ΠΟΡΝΟΤΑΛΙΜΠΑΝ!
    ΜΟΥΤΖΑΧΕΝΤΙΝ ΚΑΙ ΑΧΜΑΤΙΝΕΤΖΑΝ!
    +
    ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΜΕ….

  12. philalethe00 Says:

    @AIMILIA
    Πράγματι! Ο Καμίνης συγκέντρωσε περί το 18% των εγγεγραμμένων, ενώ ο Μπουτάρης το 15%, ενώ κατά άλλους το 20%. Πάντως, περί το 1/6 με 1/5 των εγγεγραμμένων. Είναι γεγονός, βέβαια, ότι και ο Γκιουλέκας «ξυνόταν στην γκλίτσα του τσομπάνη» -κατά την προσφιλή μας γεροντική έκφραση 😉 -, διότι όντως κάποιοι άνθρωποι -όπως το λέει και ο Γιανναράς- που είχε μαζέψει στο ψηφοδέλτιό του ήσαν γνωστοί και σε εμένα -εκ της πανεπιστημιακής μου ζωής, εννοώ- ακόμη από κοντά ως …»κουμάσια» (του πολιτικού βίου και όχι μόνο), αυτή η ΟΝΝΕΔ βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση και από το γνωστό ψοφίμι του ομώνυμου ποιήματος του Μπωντλέρ……!!!

    Από την άλλη ο Μπουταρέλ, που λες ευρηματικά, προέβη σε απίθανες δηλώσεις, όπως σήμερα πληροφορήθηκα, στην απίθανα ψιττακίζουσα, αν εξαιρέσουμε ορισμένους αρθρογράφους τύπου Δελαστίκ, τον σκιτσογράφο Γ. Ιωάννου, κ.ά. λίγους, εφημερίδα Έθνος. Διαβάστε και φρίξτε 😉 :

    Για τον Γιώργο Παπανδρέου τι γνώμη έχετε;

    Νομίζω ότι κουβαλώντας ένα τέτοιο βάρος που κουβαλάει, πολλές φορές λυγίζει. Αλλά και μόνο το γεγονός της προσπάθειας που κάνει για να ανασυγκροτήσει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, είναι πολύ σημαντικό. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι πήρε το ρίσκο να προτείνει εμένα και τον Καμίνη για τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Του βγήκε, όμως.

    Φαντάζομαι ότι θα σας τηλεφώνησε το βράδυ της Κυριακής.

    Μου τηλεφώνησε την Κυριακή, ώρα μία το βράδυ περίπου, όταν είχαν οριστικοποιηθεί πια τα αποτελέσματα. Μου είπε «συγχαρητήρια Γιάννη, μπράβο, είναι μεγάλη νίκη». Θα έφευγε για το Παρίσι εκείνη την ώρα, δεν ξέρω από πού τηλεφώνησε, αλλά ήταν πάρα πολύ χαρούμενος. Του είπα «αρχηγέ, έχεις δύο καινούργια αστεράκια στο πέτο σου: τον Καμίνη κι εμένα».

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=42446948

    Ο άνθρωπος είναι, για να το πω… στην αργκό, σαν τον Μακρυγιάννη, τελειωμένος -«εις τέλος»- πασόκος. Και είναι πάρα πολύ κρίμα, διότι θα μπορούσε να τα πάει πολύ καλύτερα με κάποιες απόψεις που έχει…

    Αφήστε δε που για τον αντίπαλο υποψήφιο δήμαρχο μου έκαναν παράπονα ορισμένοι άστεγοι, ότι -παραμονές εκλογών!- τους έδωσε -ο «βοηθός» του- συνολικά 75 λεπτά του ευρώ, για να φάνε και να πιουν κάτι(!!!!!), κατά, βεβαίως-βεβαίως, το ευαγγελικό ‘παντί τω αιτούντι σε δίδου’ και το «όποιος σου ζητήσει τον χιτώνα, δώσε του και το υποκάμισο». Και δυστυχώς, όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο, αυτά τα πράγματα είναι συμβολικής αξίας και σημασίας. Πραγματικά, δεν έπρεπε να βγη κανένας, αλλά πρέπει πάντα να βλέπουμε και την ευρύτερη «συγκυρία»…… Σημαντικό θεωρώ ότι πρόκειται για οριακή νίκη, μετά βεβαίως την πρωτεύσασα αποχή…

  13. AIMILIA Says:

    🙂 EIDES POU STA ELEGA FIL?!!!!!!!!!!??????????

    KAI O MPOYTAREL KAI O KAMINEL
    VGHKAN ME PARANOIKO-PARALOGO
    A8EMITO TROPO
    KAI EIMAI SIGOURH OTI EKANAN OTI MPOROUSAN NA SYROUS TOUS
    LA8ROMETANASTES MEXRI TIS KALPES!

    MIA MERA OOOOOOOOOOOOOOOLA THA APOKALYF8OYN.

    EKEI PANW STHN THESS/NIKH
    PREPEI NA PROSEXETE.

    OPWS KAI MEIS EDW KATW.

    OI 2 DRAKOUMEL
    KAMINEL-MPOYTAREL
    THA MAS …..beep….
    AS MHN TOUS KATHISOMEN.

    ANTIDRASH.-

  14. philalethe00 Says:

    @AIMILIA
    Για τον… Καμινέλ αυτό είναι σίγουρο και βεβαιωμένον. Επίσης, είχε ιδιαίτερη επιτυχία στην λαϊκή συνοικία του Κολωνακίου και σε δύο ακόμη, όπως μαθεύτηκε από τον Τύπο -και ο ΣΎΡΙΖΑ είχε έκπαλαι επιτυχία στα στρώματα αυτά, ο Συριζα και το επίσης λαϊκόν κόμμα ΛΑ.Ο.Σ. εν όλω… 🙂 Αυτοί μπορεί να έχουν κουτοπόνηρες ορέξεις, αλλά εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να τους κοπούν πρόρριζα…… 🙂

  15. ΟΡΦΑΝΟ... Says:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: