“Ο Μύθος της Αμερικής και ο Μύθος του Θεού”, του Ντον Γουίτμαν*(μέρος 2ο)

by

Αυτή ήταν ακόμη μια δικομματική σφαγή. Ξεκινήθηκε υπό τον πρώτο Τζωρτζ Μπους, συνεχίστηκε υπό τον Κλίντον, και τελικά σταματήθηκε από τον δεύτερο Τζωρτζ Μπους αφού εισέβαλε στην χώρα και έκανε την κατάσταση για τους Ιρακινούς πολύ χειρότερη. Το Κογκρέσσο ήταν επίσης υπεύθυνο για το εμπάργκο και την εισβολή. Το εμπάργκο εξολόθρευσε περίπου 500.000 ιρακινά παιδιά και συνολικά, πιθανώς, 1,3 εκατομμύριο Ιρακινών.

Το εμπάργκο, και το τρομακτικό του αποτέλεσμα, καλύφθηκαν ευρέως στον τύπο των ΗΠΑ. Καθώς οι εκπρόσωποι, που σαν πολλούς από εμάς δεν ήθελαν να γνωρίζουν ή δεν νοιάζονταν, συνέχιζαν στο γκροτέσκο τους θέαμα, κάποιος θυμήθηκε. Ίσως οι εκπρόσωποι ήσαν τόσο πολύ εκστασιασμένοι από το ελιξίριο ή την πιθανότητα της εκλογής ενός δημοκρατικού προέδρου ώστε δεν μπορούσαν να συλλογιστούν τίποτε άλλο. Αλλά αυτός που δεν λησμονεί τίποτε επίσης παρακολουθούσε, με το όνομα κάθε Ιρακινού θύματος γραμμένο στην καρδιά του. Και καθώς ο Θεός παρακολουθούσε το θέαμα και θυμόταν τα παιδιά και τους ενήλικους που σκοτώθηκαν από έλλειψη και αποκλεισμό από ιατρική βοήθεια, δάκρυα ερρευσαν από τα μάτια του. Μετά από τα δάκρυα ήρθε οργή.

Αν κάποιος νομίζει ότι τα παραπάνω είναι παράδοξα ή «καλές προθέσεις που βγήκαν σε κακό», θα έπρεπε να διαβάσει το του Γουώρντ Τσώρτσιλ «Πάνω Στην Δικαιοσύνη  των Κουρνιάζοντων Κοτόπουλων». Σε αυτό μπαίνει στην αντιλογία που δημιουργήθηκε από τα γραφτά του για την 9/11- αλλά αυτό δεν είναι εκείνο στο οποίο αναφέρομαι. Ακόμη, μπαίνει μέσα στο αρχείο του Αμερικάνικου στρατού σε μια βάση χρόνου- προς- χρόνο από το 1776 στο 2003. Μετά βίας ένας χρόνος έχει παρέλθει από τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρησιμοποίησαν τον στρατό για την προώθηση επιχειρηματικών συμφερόντων. Ακόμη, εισέρχεται σε άλλους τρόπους που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποκλείσει την δικαιοσύνη στον κόσμο.

Ο Αμερικανικός μύθος ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν την δημοκρατία και δρουν για τα συμφέροντα των άλλων είναι ψευδής. Έχουν δράσει ώστε να γκρεμίσουν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις στο Ιράν, την Ινδονησία, την Χιλή και την Γουατεμάλα. Μόνο σε αυτόν τον αιώνα έχουν υποστηρίξει πραξικοπήματα ή απόπειρες πραξικοπημάτων στην Βενεζουέλα, την Αϊτή, και στην Ονδούρα. Στην Ονδούρα, επίσημα εμφανίζονταν αντιμέτωπες του πραξικοπήματος, αλλά δεν θέσμισαν τους χρηματοοικονομικούς περιορισμούς που θα είχαν φέρει το πραξικόπημα στο τέλος του. Έχουν δράσει ακόμη σε άλλες χώρες είτε ώστε να σταματήσουν εκλογές ή να καταστήσουν σίγουρο ότι είναι απατηλές. Περιλαμβανόμενη είναι η σφαγή εκατομμυρίων και εκατομμυρίων ανθρώπων είτε από τον στρατό είτε τους αντιπροσώπους του. Αυτό ακόμη δεν λησμονείται από τον Θεό.

Στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, στο εθνικό επίπεδο, το χρηματικό σύστημα της κάθε καμπάνιας είναι μίας εξόχου διαφθοράς. Επιχειρήσεις και άλλα ισχυρά συμφέροντα μπορούν κυριολεκτικά να αγοράσουν ανθρώπους στο κογκρέσσο και έναν πρόεδρο δια μέσου χαωδών δωρεών καμπάνιας. Αυτό που είναι καλύτερο για την πλειοψηφία των ανθρώπων τροχοπεδείται ώστε τα συμφέροντα των ισχυρών να μπορούν να εξυπηρετηθούν. Αυτό έχει οδηγήσει στην πραγματικότητα μίας χαώδους φτώχειας στην χώρα αυτή και την υποβάθμιση εκατομμυρίων. Είναι ένα σύστημα έννομης δωροδοκίας.

Συχνά οι προφήτες, στην σχέση τους με τον Θεό, μίλησαν μία αλήθεια που ήταν αποσταθεροποιητική για τις κοινωνίες που ζούσαν και άκρως προκλητική προς τους ανθρώπους που την άκουγαν. Αν θέλαμε να μιλήσουμε σαν τους προφήτες, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Κάθε κοινωνία είχε ανθρώπους που ήταν γενναιόδωροι, αγαπητικοί, αυτοθυσιαστικοί και χαριέντες. Και σε μερικές κοινωνίες οι άνθρωποι βρέθηκαν μαζί, για να κάνουν καλά ή ακόμη υπέροχα πράγματα. Αλλά ο Θεός κρίνει μια κοινωνία βάσει της ολόκληρης ορμής [σ.ph.: ώσης] της ιστορίας της και του τι κάνει σήμερα. Εξ αυτών των κριτηρίων η Αμερική μοιάζει σήμερα σαν εκείνες τις κοινωνίες που ο Θεός καταδίκασε.

Αν έπρεπε να μιλήσουμε την αλήθεια για τον Ομπάμα και την κυβέρνησή του, θα έπρεπε να μιλήσουμε για την εγκληματικότητα, τα ψεύδη, τους φόνους και την τρομοκρατία. Αν έπρεπε να μιλήσουμε για τον Κλίντον, τους Μπους, κτλ., θα έπρεπε να μιλήσουμε με τον ίδιο τρόπο. Αυτό είναι ειδικά αληθές λαμβανομένου υπ’όψει ότι η Αμερική, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών και του εξαρτήματός του του στρατιωτικού και του των μυστικών υπηρεσιών, είναι ο κύριος εγγυητής του παγκόσμιου επιθετικού [σ.ph.: κυνηγετικού] οικονομικού συστήματος. Αν έπρεπε να μιλήσουμε με τον τρόπο που είναι τόσο κοινός, για τις παραπλανημένες πολιτικές και τις καλές προθέσεις που βγήκαν σε κακό, δεν θα ήμασταν μόνο προσβλητικοί προς τα θύματα, αλλά θα ψευδόμασταν προς τον Θεό. Ο Αμερικανικός μύθος θα παραδεχθεί τα ψέματα και την παραφορά [σ.ph.: κακή συμπεριφορά] του αλλά βασικά βλέπει Αμερική ως την Αγαθή που έχει παρεκκλίνει από το μονοπάτι και χρειάζεται να επιστρέψει σε αυτό. Αυτό που ο Θεός βλέπει είναι το βουνό των πτωμάτων και αυτό που ο Θεός οσμίζεται είναι η αποφορά του θανάτου. Οι προφήτες προώθησαν τον Μύθο του Θεού, που συντρίβει όλους τους ψευδείς μύθους. Η καρδιά της προφητικής πραγματικότητας είναι ο δημόσιος μάρτυρας που διακηρύσσει την πραγματικότητα του Θεού και καταδικάζει την καταπίεση και τον φόνο του Κράτους.

Σημ.ph.:Θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα (1 ‘ή 2) μέρη οσονούπω, συν Θεώ. [Οι υπογραμμίσεις είναι αυθαίρετα δικές μου. 🙂 ]
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: