Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς(1894-1979) για τους Έλληνες, εμάς

by

Ξέρετε, είναι αρκετά διασκεδαστικό να βλέπη κανείς ορισμένους προσχωρημένους στην ιδεολογία της ευρωλιγούρας, την κατά ορισμένους ξεκινήσασα κατά την «αναγραμματισμένη» μορφή της ημερομηνίας της Άλωσης που είναι το 1354, όταν ο Δημήτριος Κυδώνης μετέφρασε στα ελληνικά τον Θωμά Ακινάτη (ήταν η Summa Theologiae), πριν προσχωρήσει στον Παπισμό μερικά έτη αργότερα. Δυστυχώς, «μιλάνε πολύ, αλλά με λάθος μήνυμα». Και όχι μόνο με λάθος μήνυμα, αλλά χωρίς να κατέχουν με μία ορισμένη επάρκεια κάποιο θέμα, που τους οδηγεί σε αστειότητες ιδεολογικές. Έτσι, π.χ., ο πατήρ Μπέης στα άρθρα του στην «Ε» τολμάει να μας μιλάη επανειλημμένως και ανεπαισθήτως για την …ρωμέικη αναίδεια(sic) και την «βαλκανική καθ’ημάς Ανατολή» που βεβαιότατα καταλαβαίνουμε πόσο μπανάλ είναι, πόσο αθεράπευτα πτωχική και πόσο βαθιά ντροπή πρέπει να φέρουμε για αυτήν. Βεβαίως, επίσης, και είναι, δηλώνει ακραιφνής θαυμαστής του κου Σημίτη (ναι, ακόμη και σήμερα), και θεωρεί ότι τα (συνήθως και κατά ιδεολογία ανυπόφορα νερόβραστα, στον κλασσικισμό, και πάντως προ της άνθισης του ρομαντισμού) κομμάτια που έφκιαχναν οι Χέντελ μπορούν να είναι εφάμιλλα της Λειτουργίας του Χρυσοστόμου και των Πατέρων- πράγμα που φοβάμαι ότι πρώτα-πρώτα δείχνει το μέγεθος της απουσίας επαφής με την καισαρική διαφορά Δύσης-Αίρεσης και Ορθοδοξίας, πράγμα που ήθελε ακριβώς να επισημάνει ο Κόντογλου μιλώντας για «θείο πάθος» αντί για «θείο δράμα«(πρβλ. θέατρο, όπερα). Δεν έχουν γνωρίσει την καλοσύνη(δεν πουλάει άλλωστε, ούτε παράγει εφέ) και το ήθος, κατ’αρχάς, των Ορθόδοξων «λαοτήτων» των Βαλκανίων, και του Βορρά, και, όπως ο ευαίσθητος δυτικόφιλος επαναστάτης Αλεξάντερ Χέρτσεν πριν την επίσκεψή του στην Δύση, θεωρούν ότι το Δυτικό πνεύμα είναι προς εκθειαστέο. Από την άλλη, ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς δεν καταδέχθηκε να πάρη πτυχίο, μην τελειώνοντας την πτυχιακή του διατριβή σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας, λόγω της άρνησής του να συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις των Ευρωπαίων που δεν τους άρεσε καθόλου η δριμεία κριτική του στον Ευρωπαίο άνθρωπο και τον επιφανειακό, ως συνήθως, ουμανισμό του. Ο δε Βλαδίμηρος Σολοβιώφ πήρε το δίπλωμα του Μαγίστρου των Επιστήμων, οιονεί διδακτορικό, υποστηρίζοντας περί το 1875(1874, αν δεν απατώμαι) την διατριβή του με τον εύγλωττο τίτλο «Η κρίση της δυτικής φιλοσοφίας. Κατά των θετικιστών.» Μόνο που το έλαβε στην Ρωσσία, μετέχοντας στην περίφημη Αναγέννηση που έλαβε χώρα κατά τον 19ο αιώνα, τα τέλη, εκεί. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, να μην πλατυάσω άλλο, λογιότατος όπως ο πρωτοχριστιανικός Άγιος Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυρας(από τον οποίο και έλαβε εσκεμμένα το όνομα -το πραγματικό του ήταν Μπλάγκογιε), όμως, σε αντίθεση με την Ευρώπη, είχε σε ιδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση το (ψευτο-)Ρωμαΐϊκο, την Ορθόδοξη Ελλάδα, του 1920, και μίλησε με λόγια που θα δούμε αμέσως παρακάτω και τα οποία λαμβάνονται από την εξοχη, όντως, μελέτη του π. Αθ. Γιέβτιτς(σήμερα, εδώ και έτη, σε επισκοπικό αξίωμα) για αυτόν… Λέει, συνηθίζει να λέη, λοιπόν, ο νεοαναγνωρισθείς -κρατήστε την έκφραση- Άγιος τα εξής σχεδόν απίστευτα:

Όταν ο Ορθόδοξος Έλληνας εγείρεται και ομιλεί, από τον λόγο του εξέρχονται επτά Οικουμενικές Σύνοδοι.

Δεύτερον δε, τις έσχατες ημέρες της εδώ ζωής του, το εξής:

Τα αδέλφια μας, τους Έλληνες, πάντοτε να τους αγαπάτε σαν τους δικούς σας πνευματικούς σας γονείς και αναδόχους και ως πνευματικούς διδασκάλους στην πίστη, στην ευσέβεια και στην εκκλησιαστικότητα.

Λίγο πρωτύτερα(σ.63, Βίος του Οσ. πατρός Ι. Πόποβιτς, εκδ. Παναγόπουλος), ο συγγραφέας επίσκοπος αναφέρει βιογραφικά τα εξής:

…η διετής παραμονή του πατρός Ιουστίνου στην ορθόδοξη Ελλάδα ήταν και για τον ίδιο γεγονός μεγάλης σπουδαιότητας και ωφέλειας, αλλά και για το μετέπειτα έργο του στις Εκκλησίες του Θεού στην Σερβία και στην Ελλάδα. Ο πατήρ Ιουστίνος γνώρισε εκ του σύνεγγυς τον ορθόδοξο ελληνικό λαό, την αιωνόβια ευσέβειά του και την δραστήρια εκκλησιαστική ζωή, και με όλα αυτά κόσμησε τον εαυτό του και τον λαό του.

Βεβαίως και κατανοώ ότι ο ελληνικός λαός έχει υποστεί λοβοτομές… εκσυγχρονισμού έκτοτε πάμπολλες, που τώρα εμείς οι νέες γενιές πρέπει να ξεκάνουμε, παλεύοντας άνισα με ποικίλες αρχές και εξουσίες.  Αλλά πόσο απόλυτα δίψυχη είναι η κριτική… Ένας χαρακτήρας του Ντοστογιέφσκι έλεγε «Αν δεν υπάρχει Θεός, τότε ο άνθρωπος είναι[γίνεται] Θεός και όλα επιτρέπονται». Και πράγματι. Όσο δε για την έλλειψη αιδούς, την αναίδεια, τι να πρωτοπούμε περί την δυτική/ευρωπαϊκή αιδώ; Μήπως άραγε υπάρχει τέτοια λέξη καν, που να επιβιώνει ως σήμερα; Το μερκαντιλικό πνεύμα της Δύσης δεν γνωρίζει αιδώ και αλήθεια παρά μόνο κόστος και όφελος, και βέβαια … βραχυπρόθεσμα «υλικό» -ο Χριστιανός πατέρας του υπαρξισμού Σέρεν Κίρκεγκωρ θα το κατέτασσε στον πάτο όλων των κινήτρων.

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , ,

32 Σχόλια to “Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς(1894-1979) για τους Έλληνες, εμάς”

  1. Ιστολόγα Says:

    Ωραίο

  2. philalethe00 Says:

    @Ιστολόγα
    Σε ευχαριστώ πολύ!… Καλησπέρα!!!! 😀

  3. . Says:

    «και θεωρεί ότι τα (συνήθως και κατά ιδεολογία ανυπόφορα νερόβραστα, στον κλασσικισμό, και πάντως προ της άνθισης του ρομαντισμού) κομμάτια που έφκιαχναν οι Χέντελ μπορούν να είναι εφάμιλλα της Λειτουργίας του Χρυσοστόμου.»

    δε τα θεωρείς εφάμιλλα;

  4. philalethe00 Says:

    @.
    Καλησπέρα… Υπάρχουν πράγματι θαυμάσια κομμάτια στην εποχή του ευρωπαϊκού Μπαρόκ, στην οποία βασικά αναφέρεται ο συντάκτης, αλλά είναι άλλο τελείως το θέμα. Στην Θεία Λειτουργία δεν πάει κανείς προκειμένου να ακούση μουσική, που είναι κάτι το «ψυχικό», αλλά πάει ώστε να εμβιώσει (αγιο)πνευματικά την μυστική ένωσί του με την Εκκλησία, τους αγαπημένους και επιπόθητους αδελφούς/ές εν Χριστώ και τον «ηγαπημένο λίαν». Αυτό το νόημα έχει το μέλος στην Θεία Λειτουργία. Οι αρμονίες ήσαν γνωστές στους σχετικούς συνθέτες, αλλά έχετε καμιά ιδέα γιατί δεν επιλέχθηκαν; 🙂

    Ο Χέντελ, και οι άλλοι, είναι καλοί, αλλά για εκτός του Ναού όπου τελείται η μυστική ένωση και ο -συνταρακτικός- «αρραβώνας της μελλούσης βασιλείας» με τον Χριστό-Νυμφίο δια της Θ. Ευχαριστίας. 🙂

    Αυτά! Ελπίζω ότι ήσαν αρκετά…

  5. . Says:

    Για να καταλάβω..
    Ρωτώ με την εντελώς αθώα απορία ενός μικρού παιδιού..
    Δηλαδή, λες οτι.. Η Λειτουργία, όπου ο εκκλησιαζόμενος εμβιώνει (αγιο)πνευματικά την συνταρακτική αυτή μυστική ένωση, είναι κάτι ο.μ.ο.ρ.φ.ό.τ.ε.ρ.ο από την ακρόαση-μέθεξη-πρόσληψη-συμμετοχή σε ένα δυτικό μουσικό αριστούργημα;
    Τόσο πολύ μεγάλη είναι η διαφορά, ώστε η ομορφιά των δυτικών αριστουργημάτων να φαίνεται σαν (πολύ, μα πολύ) νερόβραστη;

    wow!!

  6. Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

    Ναι σαφώς. Και πέρα από αυτά, ας θυμηθούμε ότι η μουσική πηγάζει από την ψυχή. Από την ψυχή ξεκινάει και «κωδικοποιείται» ηχητικά. Πώς μια σύνθεση ενός δυτικού και προτεστάντη (ή καθολικού) συνθέτη μπορεί να ανταποκρίνεται στην ψυχοσύνθεση του ανατολίτη και ορθόδοξου; Ναι, είναι κάποιες συνθέσεις του Μπαχ (κι ίσως οχι μόνο, απλά ξέρετε ότι είναι ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος της Μπαρόκ μουσικής- και γενικά από τους μεγαλύτερους συνθέτες όλων των εποχών, από αυτούς που κάθε φορά που πιάνεις να μελετήσεις, ανακαλύπτεις και κάτι καινούργιο) που σε πείθουν ότι «ναι!!! υπάρχει Κάτι Άλλο εκεί!!», αλλά ταυτόχρονα σου δίνουν την αίσθηση ότι κάτι σου λείπει. Και κατά τη γνώμη μου, αυτό το «Κάτι Άλλο» δεν μπορεί να στο δείξει ο Μπαχ, απλούστατα γιατί δεν το έχει βιώσει στο βαθμό που (θεωρώ ότι) μπορεί να το βιώσει ένας ορθόδοξος. [σημειωτέον ότι ο Μπαχ πίστευε πολύ] Ταπεινές μου απόψεις- ή και μπαρούφες- ελπίζω όχι πολύ ασαφείς…

  7. . Says:

    @Παιδί Βιολί Το Αληθινό
    Δηλαδή… εσύ έχεις νιώσει με έργα του Μπαχ οτι…….
    σε πείθει οτι “ναι!!! υπάρχει Κάτι Άλλο εκεί!!” αλλά ταυτόχρονα σου δίνει την αίσθηση οτι κάτι σου λείπει (το οποίο μάλλον ο Μπαχ μάλλον δεν το έχει βιώσει)
    ….?
    Πώς σχηματίστηκε αυτή η άποψη στο μυαλό σου; Αυτό που περιγράφεις είναι κάτι το οποίο το έχεις νιώσει; Έχεις νιώσει ακούγοντας τα έργα του Μπαχ αυτά που είπες;

    Εγώ νομίζω:
    -Άλλο πράγμα είναι να συγκρίνουμε τα ηχητικά μορφώματα μεταξύ τους ως σκέτα ηχητικά μορφώματα.
    -Άλλο πράγμα είναι να συγκρίνουμε τις εμπειρίες μεταξύ τους.. Από την μία, υπάρχει η εμπειρία της (αγιο)πνευματικής βίωσης της συνταρακτικής μυστικής ενώσεως με τους αδερφούς εν Χριστώ και τον Χριστό κατά την ορθόδοξη Θ.Λειτουργία. Από την άλλη, υπάρχει.. α) η εμπειρία της ακρόασης κοσμικής δυτικής ευρωπαϊκής λόγιας μουσικής της εποχής εκείνης.. και.. β) η εμπειρία του εκκλησιαζόμενου κατά τη καθολική Θ.Λειτουργία με τη μουσική της καθολικής Θ.Λειτουργίας.

    «Πώς μια σύνθεση ενός δυτικού και προτεστάντη (ή καθολικού) συνθέτη μπορεί να ανταποκρίνεται στην ψυχοσύνθεση του ανατολίτη και ορθόδοξου;»
    Δηλαδή.. δεν μπορεί ένας μελοποιός της βυζαντινής μουσικής να κάνει θεσπέσια, ανεπανάληπτη, ανυπέρβλητη μελοποίηση των ύμνων χωρίς να είναι ιδιαίτερα καλός χριστιανός ο ίδιος; Τόσο ριζικά καθορίζει την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου το αν ακολουθεί το καθολικό δόγμα ή το ορθόδοξο δόγμα ώστε αυτό να αντανακλάται στην ποιότητα της εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει η ακρόαση της μουσικής του; Εγώ πιστεύω οτι μπορεί άνετα κάποιος να μελοποιήσει καλά (τόσο καλά που να διατηρηθεί σε χρήση η σύνθεσή του ανά τους αιώνες) χωρίς ο ίδιος να είναι θερμός χριστιανός.

    Συγγνώμη που έχω βγει εκτός θέματος ανάρτησης.
    Τυχαίνει να με ενδιαφέρει αυτό το θέμα.
    Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις και τον διάλογο έως τώρα.

    • . Says:

      -Τόσο πολύ μεγάλη είναι η διαφορά, ώστε η ομορφιά των δυτικών αριστουργημάτων να φαίνεται σαν (πολύ, μα πολύ) νερόβραστη;
      -Ναι σαφώς.

      Το έχεις ζήσει αυτό που λες ή απλά επαναλαμβάνεις λόγια και ιδέες άλλων; [Συγγνώμη για την απορία, ρώτησα με αθωότητα]

    • Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

      Βασικά, το «ναι σαφώς» πήγαινε στου Φιλαλήθη του σχόλιο.. Συγγνώμη που δεν το διευκρίνησα. Αλλά, μπορώ να πω ότι ώρες ώρες η μουσική απλά δεν μπορεί να καλύψει κάποια κενά, όπως (θεωρώ) και κάθε ανθρώπινο δημιούργημα. Και η κενή επανάληψη ιδεών άλλων ανθρώπων, απλά δε θα είχε κανένα νόημα, έτσι; 🙂
      Κοίτα να δεις, ο Μπαχ είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης! Αυτά που λέω για τον Μπαχ είναι η αίσθηση που μου αφήνει τα τελευταία χρόνια, είτε ακούγοντας ερμηνείες πολύ καλών μουσικών (θες να σου πω τους αγαπημένους μου;), αλλά κυρίως μελετώντας- δε λέω παίζοντας, γιατί ειναι πολύ μεγάλη κουβέντα…

      Τώρα για το αν ένας μελοποιός βυζαντινής μπορεί ή όχι να κάνει μια ανυπέρβλητη μελοποίηση χωρίς να πιστεύει πολύ, δεν ξέρω αν είναι εφικτό, πιστεύω πως η ιστορία μόνο ξέρει, καθώς ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα αποδεικνύεται θεσπέσιο, ανεπανάληπτο κλπ μόνο επειδή άντεξε στο πέρασμα των χρόνων. Θα μπορούσες να ψάξεις να μάθεις το βίο παλαιότερων μελοποιών, να δεις κατά πόσο πίστευαν ή όχι.
      Πάντως δεν αποκλείεται το γεγονός ότι μπορεί και ένας άθρησκος ακόμη να συνθέσει μια βυζαντινή μελωδία, ακόμη και με στίχους από το Ευαγγέλιο, καθώς για μερικούς η σύνθεση μουσικής/κατασκευής γλυπτού/ αρχιτεκτονικής κλπ είνα μόνο θέμα τεχνικής. [Βέβαια, κάτι τέτοιες (άμουσες) συνθέσεις είναι που αναγκάζουν τους σημερινούς ακροατές να λένε οτι η σύγχρονη μουσική δεν ακούγεται…]

      Όσο για τα δόγματα, νομίζω ότι ο τρόπος ζωής του καθενός και τα «εσώψυχά» του αντανακλώνται σε όλες τις πτυχες τις ζωής του: από την εμφάνισή του (στα μάτια του, στο πρόσωπό) μέχρι τη δουλειά του (μα γιατρός, μα χαμάλης) και τις σχέσεις του με τους ανθρώπους-κυρίως! Πόσο μάλλον για ένα δημιούργημα που πηγαίνει «από την ψυχή στην ψυχή…», που έλεγε και ο Μπετόβεν…

      • . Says:

        -Ναι, είναι κάποιες συνθέσεις του Μπαχ που σε πείθουν ότι “ναι!!! υπάρχει Κάτι Άλλο εκεί!!”, αλλά ταυτόχρονα σου δίνουν την αίσθηση ότι κάτι σου λείπει.
        -Ενδιαφέρον.
        -Και κατά τη γνώμη μου, αυτό το “Κάτι Άλλο” δεν μπορεί να στο δείξει ο Μπαχ, απλούστατα γιατί δεν το έχει βιώσει στο βαθμό που (θεωρώ ότι) μπορεί να το βιώσει ένας ορθόδοξος.
        -Ενδιαφέρον.

        Όσο για τους μελοποιούς.. Δεν νομίζω οτι τα στοιχεία που έχουμε για τον βίο τους μας δίνουν πληροφορίες για το κατά πόσο πίστευαν…. Δεν ξέρω.. Πρέπει να ψάξω για να ξέρω.

  8. . Says:

    (Νομίζω.. Η «Δύση» συνήθιζε να κάνει την εξής διάκριση όσο αφορά τις τέχνες(π.χ. μουσική).
    Α. Τέχνη που είναι Υψηλή Τέχνη. Απόλυτη μουσική. Η Μουσική δεν συνδέεται με κάποια άλλη λειτουργία. Η Μουσική χωρίς καμμία εξω-μουσική λειτουργία. Χωρίς καμμία χρησιμότητα. Μουσική που δεν υπηρετεί κανένα σκοπό. Μουσικό έργο ως Έργο Τέχνης.
    Β. Τέχνη ως τέχνη εξαρτημένη. Μουσική που υπάρχει για να εξυπηρετεί εξω-μουσικούς σκοπούς. Π.χ. παραδοσιακή μουσική του γλεντιού ενός ελληνικού χωριού που εξυπηρετεί τον σκοπό της κοινωνικότητας. Η μουσική γίνεται το πεδίο που εκφράζονται οι συμπάθειες, αντιπάθειες, έχθρες, παράπονα, πειράγματα, κάθε χωριανού προς τον συγχωριανό του. Π.χ. εκκλησιαστική μουσική. Δεν υπάρχει για να εξιτάρει η ίδια τον ακροατή. Υπάρχει για να προσφέρει το κατάλληλο πλαίσιο δοξολογίας του Θεού.

    Με την παραπάνω διάκριση συμφωνεί και ο philalethe00 λέγοντας «είναι άλλο τελείως το θέμα».
    Συμφωνούμε, λοιπόν, όλοι, οτι πρόκειται περί διαφορετικών πραγμάτων. Συμφωνούμε πως δεν συγκρίνουμε μήλα με μήλα (ή, έστω, πορτοκάλια) αλλά συγκρίνουμε μήλα με μολύβια.

    Αναρωτιέμαι.. Υπάρχει κάποια αξιολογική κρίση από τον philalethe00; Τι ακριβώς είναι το αξιοκατάκριτο από την θέση του π.Μπέη για αυτό το συγκεκριμένο θέμα; Είναι για τον philalethe00 ωραιότερη η….. Λειτουργία του Χρυσόστουμου που είναι μέρος της εμπειρίας του ορθόδοξου εκκλησιαζόμενου με την μυστική αγιοπνευματική ένωσή του με το Χριστό κατά τη Θ.Λειτουργία…. από την….. ακρόαση ενός δυτικού αριστουργηματικού μουσικού έργου τέχνης;

    Προσωπικά, νομίζω οτι η επαφή με ένα δυτικό αριστουργηματικό μουσικό έργο μπορεί να είναι μια συγκλονιστικότατη εμπειρία, εξαιρετικής Ομορφιάς και αγαλλίασης, και Έμπνευσης. Νομίζω οτι η εμβίωση της αυθεντικής αγαπητικής ταπεινωμένης ενώσεως με τον Χριστό και τους εν Χριστώ αδελφούς κατά την στιγμή τέλεσης της Θ.Λειτουργίας μπορεί να είναι μια εμπειρία απαράμιλλης Ομορφιάς, φωτισμένη από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.
    Τι όμορφα που μου φαίνονται και τα δύο! Δε μπορώ παρά να στέκομαι εκστατικός μπροστά στην ομορφιά τους!

    Ίσως ακούγονται νεοεποχίτικες οι απόψεις μου, αλλά, πραγματικά μου φαίνεται κρίμα που τόσοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την ομορφιά των δύο εκείνων πραγμάτων.. Μία καρδιά συντετριμμένη από ταπείνωση ακούει στα έργα των δυτικών συνθετών μία ακόμα δοξολογία προς τον Θεό.)

  9. Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

    Χμ… Καταρχάς, η διάκριση απόλυτης και προγραμματικής μουσικής έχω την αίσθηση πως γίνεται διαφορετικά, και απ’ όσο ξέρω, η εκκλησιαστική ανήκει στην απόλυτη μουσική.
    Δηλαδή, για σένα η δοξολογία αφήνει ανέγγιχτο τον άνθρωπο; Γίνεται να εκφράσει άνθρωπος τη δοξολογία του (γιατί ανάμεσα στο χαρτί και στον ήχο υπάρχουν άνθρωποι, ο μουσικός και ο ακροατής, άσε που για να φτάσει στο χαρτί πάλι από άνθρωπο πέρασε), χωρίς να συγκινεί τον ίδιο; Και ναι, φυσικά «η επαφή με ένα δυτικό αριστουργηματικό μουσικό έργο μπορεί να είναι μια συγκλονιστικότατη εμπειρία, εξαιρετικής Ομορφιάς και αγαλλίασης, και Έμπνευσης.», αδιαμφισβήτητα! Και εννοείται ότι η μουσική φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Και κατ’ εμέ, η δοξολογία προς το Θεό, δεν έχει σύνορα ανατολή-δύση, ενυπάρχει και στην απόλυτη και στην προγραμματική μουσική, και σε κάθε μορφή τέχνης, στη δουλειά μας, σε όλες τις πτυχές τις ζωής μας- επειδή πρώτα υπάρχει στην καρδιά μας, στην ψυχή μας.

    Αυτό που προσπάθησα αρχικά να πω, είναι ότι, όσο αριστουργηματική και όμορφη μπορεί να είναι μία δυτική μουσ. σύνθεση, δεν μπορεί να σταθεί εντός του Ναού, για τους λόγους που προείπε ο φιλαλήθης και επειδή θεωρώ ότι ούτε ταιριάζει με τη γλώσσα στην οποία είναι γραμμένα τα κείμενα, γιατί δεν μπορούν ηχητικά να αποδώσουν αντάξια αυτά τα λόγια και τα νοήματα, καθώς δε νομίζω ότι ανταποκρίνεται στην ψυχοσύνθεση του ορθόδοξου ανατολίτη σε τέτοιο βαθμό. Ελπίζω να εκφράστηκα κάπως καλύτερα, μήπως και κατάλαβες τι θέλω να πω…

    Καλημέρα! 🙂

  10. . Says:

    Καλησπέρα 🙂
    Ευχαριστώ για τις εξηγήσεις, που μου δώσανε να καταλάβω τι εννοούσε το κείμενο του philalethe00.
    (Νομίζω.. Η διάκριση απόλυτης vs προγραμματικής μουσικής είναι άλλου είδους διάκριση. Η μουσική της κατηγορίας Α μπορεί να διακριθεί σε «απόλυτη» και σε «προγραμματική».)
    Χαιρετώ.

    • Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

      Βασικά φίλε . , έκανα ένα λάθος. Για την εποχή που μιλήσαμε, το Μπαρόκ, η διάκριση που γίνεται είναι σε κοσμική και εκκλησιαστική, οι όροι «προγραμματικη-απόλυτη» εισήχθησαν στο ρομαντισμό. Γενικά, πάντως διαφωνώ με αρκετά απ’όσα λες, αλλά δεν είναι τις παρούσης…
      Καλησπέρα! 🙂

  11. 4_0 Says:

    «Όταν ο Ορθόδοξος Έλληνας εγείρεται και ομιλεί, από τον λόγο του εξέρχονται επτά Οικουμενικές Σύνοδοι.»

    A, Φιλαλήθη μου, εδώ μπαίνει θέμα!
    Είναι δυνατόν να εξέρχονται από τον λόγο του Ορθόδοξου Έλληνα μόνο επτά Οικουμενικές Σύνοδοι;

    Ή λάθος μας μεταφέρεις τα λόγια του Αγίου πατρός
    Ή λάθος μας τα μεταφέρουν άλλοι μέσα από τα βιβλία τους(αν συμβαίνει κάτι τέτοιο νομίζω πως είναι πολύ σοβαρό…)

    Αν είναι δυνατόν, έτσι απλά, να «χάνεται» από το λόγο μας η 8η Οικουμενική Σύνοδος μαζί με το Μέγα Φώτιο, η 9η μαζί με τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά ……………
    Υπάρχει περίπτωση ο Άγιος Ιουστίνος να μη θεωρούσε τον Μέγα Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο στύλους της Ορθοδοξίας;
    Νομίζω πως δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για κάτι τέτοιο!!

    Καλησπέρα σας.

  12. philalethe00 Says:

    @4_0
    Καλησπέρα, φίλε μου… Δες, εγώ σωστά τα μεταφέρω τα λόγια. 😀 To βιβλίο το διάβαζα όλο αυτόν τον καιρό, το τελείωσα εψές. 🙂 Αλλά έχω την εντύπωση ότι αυτό λέγεται συχνά με τις «επτά απαρασάλευτες Οικουμενικές Συνόδους» και τα συναφή. Απλώς, θεωρούνται ίσως εξαιρετικής σημασίας. Μην ξεχάσουμε να πούμε ότι υπάρχουν και ένα σωρό Πανορθόδοξοι Σύνοδοι επί Τουρκοκρατίας όπου καταδικάζονταν θέσεις λατινοφρόνων ή λατινιζόντων και καλβινιζόντων του ανώτερου Κλήρου, τα αναφέρει αναλυτικώς ο Γιανναράς και τα διάβαζα πρόσφατα στο «ορθοδοξία και δύση στην νεώτερη Ελλάδα». Επίσης, και τον 19ο αι. έχουμε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη όπου καταδικάζεται η βουλγαρική εξαρχία και η αίρεση του φυλετισμού, δηλαδή, όπως συνηθίζει να λέει ο π. Μεταλληνός, του ρατσιστικού εθνικισμού(1872).

    Συμφωνώ απόλυτα, τους αγαπώ ιδιαίτερα και τον Μέγα Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά(ο μέγιστος έκτοτε ως και σήμερα, άδεται=λέγεται), είναι απίθανα αναστήματα. Και ξέρουμε ότι υπήρξε η τάση να υποτιμώνται, επειδή είναι μετά το Σχίσμα. Και ακόμη, ο αββάς Migne υποτίμησε πάρα πολύ τον υπέροχο Άγιο Γρηγόριο, ιδιαίτερα λόγω των «Υπέρ των ιερώς ησυχαζόντων», όπου και αντιμετώπιζε τις Δυτικότροπες χαζομάρες. 🙂 Το ίδιο συνέβαινε και με τινές οργανώσεις, όπως και τον Άγ. Συμεών τον Νέο Θεολόγο.

    ΑΛΛΆ, επαναλαμβάνω, δεν νομίζω ότι ο πατήρ Ιουστίνος είχε τέτοιο σκοπό, εκτός και αν ο πατήρ Αθανάσιος, πνευματικό του παιδί, δεν τα θυμάται καλά… Ποιος ξέρει… Ευχαριστούμε, αδ/φέ! Όπως θα έλεγα και εγώ, αγωνιστικούς χαιρετισμούς… Ευξόμεθα υπέρ σου…

  13. philalethe00 Says:

    @.
    Ειλικρινά πολύ ωραίες απορίες… Θα προσπαθήσω να απαντήσω στο βασικό ερώτημα. 🙂 Η μουσική η εκκλησιαστική δεν είναι αυτή που έχει σκοπό την αισθητική συγκίνηση, αλλά έχει σκοπό να αποτελέσει το ΌΧΗΜΑ που θα επιφέρει την κ α τ ά ν υ ξ η(πάλι κατακλέβω τον Φώτη Κόντογλου…). Ξαναλέω, το όχημα, το όχημα και μάλιστα ένα εκ των οχημάτων, αφού(πρέπει να) υπάρχουν σε όλες τις αισθήσεις αντίστοιχα(κεριά, θυμίαμα, Εικόνες, κτλ.). Οπότε, το να χτίζεις ένα ολόκληρο αρμονικό οικοδόμημα είναι …εκτός θέματος, πολύ απλά, πέραν του αν η μονοφωνική μουσική(με βάσιμο-ίσο-ισοκράτη) είναι γενικά ανώτερη αισθητικά από την πολυφωνική.

    Τώρα, η πνευματική ανύψωση, η μεταρσίωση, η κατοίκηση της Άκτιστης Χάρης κτλ. που πραγματώνεται και δια του επιβοηθητικού μέσου αυτής της μουσικής(λέγονται λόγια εμμελώς, μελωδικά), είναι κάτι που επενεργεί σε όλη την ψυχή και σε κάθε αίσθημα, σε κάθε λογισμό. Λ.χ. είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την μετοχή που πραγματοποιείται σε μία Λειτουργία, μπορεί κανείς να ενσυναισθανθεί -μάλλον βλακεύω με την χρήση του όρου 🙂 – πολύ βαθύτερα οποιαδήποτε μουσική, οποιαδήποτε μουσικό κομμάτι, κάθε του φράση που πριν μπορεί να μην πρόσεχε να γίνεται βαθύτατα συμβολική-σημαντική, να βιώνει τον καημό (αν υπάρχει, τέλος πάντων 🙂 ) του συνθέτη, να το πούμε πολύ απλά. Βασικά, όλα αυτά φαίνονται απίθανα σε κάποιον που δεν τα έχει γευτεί, είναι γεγονός… Πάντως, εγώ μιλάω εκ πείρας.

  14. 4_0 Says:

    Με συγκίνησες που εύχεσαι υπέρ εμού και δε θα είμαι ‘εριστικός’ σήμερα
    😉

    Μόνο ένα κάτι περί αγώνα, παρακινούμενος από τα αγωνιστικά σου χαιρετίσματα τα οποία θα έπρεπε, πρωτίστως, να αναφέρονται σ’αυτό το κάτι!
    Μήπως θα έπρεπε κι εγώ κι εσύ κι όλοι μας, να δώσουμε λίγο περισσότερο προσοχή στο οτι κάποιοι αδελφοί μας δεν έχουν την αυτή γνώμη για την 8η και 9η … Οικουμενική Σύνοδο με τα γνωστά αποτελέσματα;;;
    Μήπως θα έπρεπε να στραφούμε, αγωνιζόμενοι, περισσότερο προς αυτή την κατεύθυνση;
    Ε;! Τι λέτε αγαπητέ συναγωνιστά;

    Καλησπέρα σας.

  15. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αγαπητέ, «πυρ ήλθομεν βαλείν και τι θέλομεν ει ήδη ανήφθη.» 😉

    Έχεις κάποια βιβλιοπρόταση να μάθω για τους Αγίους αυτούς; Για τον Άγ. Γρηγόριο, έχω κάτι στο σπίτι(αυτό δα έλειπε 🙂 ), αλλά για τον Άγιο Συμεών τον (Νέο) Θεολόγο, λ.χ., ψάχνω πολύ καιρό και δεν βρίσκω και πολλά, ένα -δύο και δεν είναι και πολύ ευπρόσιτα ή περιεκτικά, όπως θυμάμαι. Μόνο ο …Ράμφος είχε γράψει πολύ παληά και το βρήκα κάπου σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο να σαπίζει μαζί με τις αράχνες. Λοιπόν; Ή, ακόμη, κάτι περί εκκλησιαστικής ιστορίας, ο,τιδήποτε. Θα ήθελες μήπως εσύ να μας στείλεις κάτι; Σε ακούμε.

    Καλησπέρα!!! 🙂

  16. 4_0 Says:

    Α, Φιλαλήθη μου, πάνω που (αληθώς) με συγκίνησες αμέσως αμέσως με μπέρδεψες!
    Τι θέλεις να μου πεις; Σχετικά με τον Άγιο Συμεών, ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο; Και τι δουλειά έχει ο Ράμφος;;;
    Περί εκκλησιαστικής Ιστορίας..;;; Αυτό τι σχέση έχει μ’αυτό που σου είπα;
    Με πειράζεις; ή δε κατάλαβα καλά;

    Το ‘αγωνιστικούς χαιρετισμούς’ μου έφερε στο νου την κουβέντα που είχαμε κάνει για τον εκμαρξισμό του χριστιανισμού… Γιαυτό και η μικρή μου ένσταση… με περισσότερη συμπάθεια αυτή τη φορά, όπως βλέπεις!
    (Αν δε το κατάλαβες, σου το βεβαιώνω)
    Αλλά αν και μικρή η ένσταση, προξένησε … μπέρδεμα.
    Θα μου πεις πως δε γνωρίζω τον καλό αγώνα σου σχετικά με το θέμα που θίγω! Και θα έχεις απόλυτο δίκιο! Αλλά τι να κάνω; Μιλάω για αυτά που βλέπω.
    Συγγνώμη αν τα πήρες αλλιώς!

  17. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αχ, αχ, αγαπητέ μου, με πονάνε αυτά που λες περί «εκμαρξισμού του χριστιανισμού», ενώ εγώ θέλω να κάνω …»εκχριστιανισμό του χριστιανισμού»- σκέψου πόσο θα σκανδαλίζονται διάφοροι άνθρωποι που κάνουν τους αγώνες που εμείς προδώσαμε, όπως έλεγε (ακόμη και) ο αείμνηστος ο Τσιριντάνης, ώστε, προφανώς, να αποτύχουν σχεδόν και με πάταγο. Η λέξη συναγωνιστής, όπως το έχει αποδείξει ο π. Μεταλληνός, είναι Πατερικής προέλευσης. Κάποιος άλλος θα έλεγε και η λέξη σύντροφος(Κ. Ζουράρις λ.χ.), το σφυροδρέπανο(Παλαιά Διαθήκη), κ.ά. , αλλά ας προσκολληθούμε στα «επίσημα» προς το παρόν.

    Αν κατάλαβα καλά, λες να πούμε για τις Συνόδους που ακολούθησαν τις πρώτες 7(βέβαια, υπάρχουν και οι μη-Χαλκηδόνιοι που τιτλοφορούνται Ορθόδοξοι, οι «Αρμένιοι Ορθόδοξοι», οι «Αιθίοπες Ορθόδοξοι»(ανάμεσα σε αυτούς και ο …Μπομπ Μάρλυ), ότι πρέπει να μιλήσουμε για αυτές. Και βέβαια, για τους Αγίους μετά το Σχίσμα, που ξέρουμε πολύ καλά ότι το οργανωσιακό κατεστημένο τους είχε παληά στην …κρυψώνα. Έτσι, σου ζητώ υλικό, να μου προτείνεις και αναφέρομαι σε αυτό, σε πηγές δηλαδή. Αν εννοούσες κάτι άλλο, ζητώ συγγνώμην, σε ακούω πάλι. 🙂

    Καλησπέρα!!!

  18. 4_0 Says:

    Φιλαλήθη μου, για ωφέλεια και μόνο είπα να δούμε κάτι.
    Είναι γνωστό τοις πάσι ότι «εκείνο οπού ενήργησεν ο διάβολος να γίνεται εις ημάς με το μέσον της πλεονεξίας δια την απώλειάν μας, τούτο το ίδιο έκαμε και ο Χριστός να γίνεται εις ημάς με το μέσον της ελεημοσύνης διά την σωτηρίαν μας»
    όπως πολύ ωραία λέει ο Άγιος Συμεών ο (Νέος) Θεολόγος!
    Δε χρειαζόμαστε, λοιπόν, ούτε παράδειγμα ούτε κήρυγμα από άλλους, εκτός της Εκκλησίας, για την ελεημοσύνη και γενικώς για τη φιλανθρωπία!

    Θα συμπλήρωνα ακόμη πως αυτοί που σκανδαλίζονται θα πρέπει να ακούσουν τον ίδιο Άγιο να λέει:
    » …Διότι και αυτοί Χριστοί είναι, ωσάν οπού έγιναν υιοί Θεού με το θείον βάπτισμα. Ειδέ και δε κάμουν τούτο οπού είπα, αμή ενδύσουν όλους τους γυμνούς του κόσμου, και αφήσουν τον εαυτόν τους γυμνόν από την θείαν χάριν, τι όφελος έκαμαν;
    ………………… Λοιπόν ανίσως συ τιμήσης, και φιλοξενήσης, και περιποιηθής όλους τους άλλους, και καταφρονήσεις τον εαυτόν σου οπού είσαι αδελφός, και μέλος του Χριστού, και δεν αγωνισθής δια μέσου όλων των αρετών να αναβής, και να φθάσης εις το άκρον της κατά Χριστόν πολιτείας και τιμής, αλλά αφήσης την ψυχήν σου μεμολυσμένην, και λαιρωμένην, να κοίττεται, ωσάν νεκρά, μέσα εις το βαθύτατον σκότος της αμαρτίας, και να πεινά με την πείναν της οκνηρίας, ή να διψά με την δίψαν της αλελείας, ή ………. Σε ερωτώ, δεν εκαταφρόνησες τον αδελφόν του Χριστού;……….. το λοιπόν και δια ταύτην την αιτίαν θέλει ακούσεις το,
    Δεν ηλέησας τον εαυτόν σου, δεν θέλει ελεηθής.».

    Λοιπόν, ταπεινά φρονώ, ότι και σήμερα όποιος θέλει μπορεί να κάνει αυτά που λέει ο Άγιος! Δεν έχει αλλάξει δα και τίποτα! Ίδιος είναι ο Κύριος και μία είναι η Εκκλησία Του. Και όπως λέει ο ίδιος Άγιος,
    «όλος ο απερασμένος καιρός ήτον χειρότερος, και γεμάτος παρρησία από τα ζιζάνια του πονηρού». Ο καιρός μας είναι μια χαρά!
    «Νυν καιρός ευπρόσδεκτος», αγαπητέ!

    Φιλαλήθη, συναγωνιστά μου, ό,τι άλλο θελήσεις να μου το πεις και να μη διστάσεις..

    Χαίρε.

  19. philalethe00 Says:

    @4_0
    Καλησπέρα, αγαπητέ μου… Συγγνώμην για την …μη-απάντησή μου χθες, απλώς ήμουν λιγάκι εν ελλείψει ύπνου… 🙂 Ευχαριστούμε για τα αποσπάσματα, θαυμάσια όντως… Δες, αδελφέ μου, το εξής: ο Άγιος Συμεών ο επώνυμος της Θεολογίας στοιχεί στην Πατερική παράδοση που δεν έχει ούτε «απνευμάτιστο ακτιβισμό» ούτε «άσαρκο σπιριτουαλισμό», όπως λέει και ο πατέρας Μεταλληνός κάπου, δηλαδή δεν είναι μανιχαϊστική, δυϊστική, αλλά έχει την σωστή ιεράρχηση και καταξίωση του σώματος και της ψυχής και του οφθαλμού της ψυχής-καρδίας-νοός…

    Επισημάνσεις ειδικότερες:
    μην ξεχνάμε ότι η ελεημοσύνη προϋποθέτει την «δικαιοσύνη». Δηλαδή καλή χρήση προϋποθέτει την καλή κτήση. Αν ο άλλος έχει καπιταλιστικές επιχειρήσεις, φοβάμαι ότι δεν δικαιώνεται με τίποτα, απλώς μοιράζει κλοπιμαία.
    Β, βέβαια ο θεμελιώδης αγώνας είναι να βάλουμε τους άλλους στον Παράδεισο και να μπούμε και εμείς, από εδώ ακόμη. Δες και παραπάνω, θέλει πρώτα να φτιαχτούμε εμείς και κατόπιν να φτιάξουμε κάτι στον κόσμο. Επανάσταση εναντίον του εαυτού και μετά ενάντια στον κόσμο… Και βέβαια καθολική επανάσταση.

    Τρίτον, ο Άγιος Συμεών μιλάει για το ότι “όλος ο απερασμένος καιρός ήτον χειρότερος, και γεμάτος παρρησία από τα ζιζάνια του πονηρού”, αλλά δες ΠΌΤΕ το λέει. 🙂 Ο δικός μας καιρός είναι τρομακτικά κακός, φοβάμαι, αδελφέ μου… Αλλά εμείς δεν σκιαζόμαστε, όσο χειρότερος είναι τόσο πιο «λυσσασμένα» θα πολεμούμε το κακό… 🙂

    Έρχομαι και στο άλλο……

  20. 4_0 Says:

    Μμμμ, πάλι καλά εμφανίστηκες και νόμισα πως θα ήσουν σε καμιά πορεία του τύπου:
    https://philalethe00.wordpress.com/2009/07/08/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%B1%CE%BC%CE%BA%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

    προς συμπαράσταση των ομιλούντων σε Ιερούς Ναούς για την κάρτα του πολίτη και τη σχέση της με το 666 !

    Ελπίζω, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να έχεις ακούσει και κάποιους που υποστηρίζουν, όχι αυθαίρετα και επιπόλαια, πως για να μοιάζει το ένα από τα τρία εξάρια με εξάρι, κάποιοι του αφαίρεσαν τις δύο ακριανές άσπρες γραμμές του, που στα αλήθεια τις είχε από τότε που το έφτιαξαν!
    Αυτό για να μη λες ότι :
    ‘Επίσης, ότι η βάση του συστήματος αυτού -που χρησιμοποιείται και στις ηλεκτρονικές κάρτες- είναι το χξς δεν νομίζω, ότι αμφισβητείται ή δεν νομίζω ακόμη, ότι αμφισβητείται, ότι δεν υπάρχει ουδείς τεχνικός-τεχνολογικός-τεχνοκρατικός λόγος για κάτι τέτοιο.’ (από σχόλιό σου στο λινκ που έδωσα)
    Αμφισβητείται και μάλιστα όχι τώρα αλλά εδώ και πολλά χρόνια! Αλλά, άλλα τα ώτα των ακουόντων κι άλλα των μη………………

  21. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αγαπητέ, περιμένω τα τεκμήριά σου περί της άποψής σου. Δες, τα πράγματα είναι πολύ απλά: το RFID Microchip που περιέχεται στην (χουντο-)Κάρτα του Πολίτη είναι η διάδοχη μορφή του BarCode. O BarCode, δηλαδή ο Γραμμωτός Κώδικας, μπορεί να ειδωθεί σε ένα οποιοδήποτε προϊόν (πλην εξαιρέσεων) ότι περιέχει ΠΆΝΤΑ ένα 666. Περιέχει σημαίνει ότι περιέχει τρία ζεύγη γραμμών, στην αρχή, στην μέση και στο τέλος που συμβολίζουν τον αριθμό 6 και είναι τα ίδια ακριβώς ζεύγη(θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά διότι η αντιστοιχία είναι μεν συναρτησιακή -σε κάθε x αντιστοιχεί ένα y- αλλά δεν είναι «1-1», δηλαδή δεν είναι αμφιμονοσήμαντη). Οπότε, ό,τι και αν βάλει Π Α Ν Ω στην Κάρτα, είτε τον Μπαρόζο είτε τον Σημίτη(διότι πρόκειται για μεγάλο πολιτικό του τόπου) είτε ένα χαριτωμένο κοκοράκι, τα πράγματα ουδόλως αλλάζουν.

    Καλησπέρα και σε ακούμε… 🙂

  22. 4_0 Says:

    Χωρίς να γνωρίζω κατά τα άλλα το ιστολόγιο στο οποίο θα σε στείλω,
    http://apotixisi.blogspot.com/2010/10/666.html

    το δίχως άλλο ο κύριος Καρδάσης (δική του μελέτη ανάρτησε ο ιστολόγος) τα λέει όπως δε τα είχα ξανακούσει!! ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΛΑ…
    Λοιπόν δες πρώτα την πρώτη φωτο όπου φαίνεται καλά ότι τα 3, τάχα ‘εξάρια’ δεν είναι ζεύγη γραμμών αλλά το πρώτο(1) και το τρίτο(3) είναι τριάδα γραμμών(Μαύρη-Άσπρη-Μαύρη) ενώ το δεύτερο(2), μεσαίο, είναι πάντα
    πεντάδα(5) γραμμών(Άσπρη-Μαύρη-Άσπρη-Μαύρη-Άσπρη).

    Το δε, καθεαυτό εξάρι έχει πάντα εφτά(7) γραμμές
    (Μαύρη-Άσπρη-Μαύρη- και 4Άσπρες )
    ή (4Άσπρες- Μαύρη-Άσπρη-Μαύρη)
    ή (Άσπρη-Μαύρη-Άσπρη και 4Μαύρες).

    Εμείς βεβαίως σε άσπρο φόντο δε βλέπουμε άσπρες γραμμές με αποτέλεσμα ένα απλούστατο θέμα να το τραβήξουμε και να έχει γίνει μείζον!!!
    Έχει κι άλλα ενδιαφέροντα σχόλια αλλά και παραπομπές σε άλλες ιστοσελίδες σε άλλο ποστ!
    Π.Χ. αυτό
    http://apotixisi.blogspot.com/2010/10/b-180.html?showComment=1288461027318#c3022828403210163158

    Δε πιστεύω να έχεις ενστάσεις !!!
    Τα πράγματα είναι εξαιρετικά καθαρά!
    Θα ανεβάσω ακόμη ένα λινκ γιατί μου άρεσε (αν και υπάρχει στα σχόλια) αλλά σε άλλο σχόλιο για να μη με πετάξει στα σπαμ λόγω πολλών link.
    Περιμένω να σ’ακούσω…
    Και μη χαθείς…

  23. 4_0 Says:

    Αυτό είναι το λινκ
    http://www.barcodes.gr/info1b.htm

    Έχει όλες τις αντιστοιχίες
    Γραμμές –> δυαδικό σύστημα
    Γραμμές –> Δεκαδικό σύστημα

    Και στη γιαγιά να το δείξεις που λέει και κάποιος σε ένα σχόλιο θα δει τα πράγματα όπως είναι και ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ!!!

    Λοιπόν, σ’ακούω και γιαυτά αλλά και για τα άλλα…στο άλλο 😉

    Και να μη ξεχνούμε αυτό που γνωρίζουμε όλοι μας!
    Ει ζώμεν Πνεύματι, Πνεύματι και στοιχώμεν!
    Όπως ο Άγιος … στοιχεί στην Πατερική παράδοση, έτσι κι εμείς … πίσω από τον Άγιο.

    τσέκαρε στα σπαμ αν θέλεις! Μάλλον εκεί πήγε το προηγούμενο σχόλιό μου γιατί είχα 2 λινκ…..

  24. 4_0 Says:

    Πολύ ησυχία βρε Φιλαλήθη…
    ακόμη το σκέφτεσαι;;
    Θα μου πεις οι άλλοι το ήξεραν από το 1999 και ακόμη φωνάζουν για τα ανύπαρκτα εξάρια στο BarCode και εγώ θέλω από εσένα μέσα σε μια μέρα να ‘ρίξεις’ όλα τα παλιά, που αποδείχθηκαν λάθη, στον Καιάδα;;; Πολλά ζητάω μάλλον!!!
    Έχεις και το φίλο σου το misha, που είναι κατά τι πιο φαν του 666 από εσένα! Ελπίζω να μη σε παρασύρει! Έχω κανα χρόνο να πάω από τον οίκο του!!
    Τα λάθη ανθρώπινα, που είπε και κάποιος σε ένα σχόλιο!
    Η εμμονή στο λάθος όμως είναι … μεγάλη ζημία!

    Εγώ πάντως περιμένω… να σ’ακούσω.
    😉

  25. philalethe00 Says:

    @4_0
    Καλησπέρα, αδελφέ… Λοιπόν, κοίταξε, αυτό το θέμα το ξέρω και από τις πανεπιστημιακές μου σπουδές, και ο διδάσκων τότε μας είπε για το 666, όντας ο ίδιος μάλλον νεωτερικός τύπος… Εγώ προσωπικά έχω διαβάσει για το πώς κωδικοποιούνται αυτές οι γραμμές, οι διαφορετικού πάχους και με διαφορετικές αποστάσεις αναμεταξύ τους, και έχω διαβάσει -από πηγές- ότι αυτές οι δύο γραμμούλες κωδικοποιούν πάντοτε το 6. Αυτά που λέει ο φίλτατος Χημικός κτλ. πώς τα τεκμηριώνει; Δηλαδή ότι αυτή η κωδικοποιήση που προτείνει είναι η σωστή; Εδώ είναι το ζήτημα. Σε ακούω πώς το βλέπεις και θα επανέλθω, συν Θεώ…

  26. 4_0 Says:

    Φιλαλήθη, νομίζω πως στο άλλο παρεκκλίνεις και σ’αυτό απλώς κλείνεις …..τα μάτια.

    — Απίστευτα πράγματα! Δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι κωδικοποίησης! Ένας είναι ο καημένος, ΕΝΑΣ! Και σε λινκ που σου έδωσα σε dt καταλαβαίνεις σε ποια σειρά 0 και 1( bit 1 & bit 0), του δυαδικού συστήματος αρίθμησης, κωδικοποιείται το 6άρι δηλαδή οι ΕΠΤΑ (7) άσπρες και μαύρες γραμμές του αριθμού 6 κτλ.
    Φυσικά δε θα ασχοληθώ άλλο με το θέμα… έτσι κι αλλιώς ποτέ μέχρι τώρα δεν είχα στηριχθεί στα τεχνικά αλλά σε άλλα, που κατά καιρούς τα έχω συζητήσει με πολλούς (και με το φίλο σου, τον misha. Εδώ ας πω πως στου φίλου σου έγραψα ως 4_0 αλλά και ως ΑΣΚ όπως βεβαίως και σε άλλα μπλογκς).

    — Διαβάζεις και από πηγές;;; Και για δε μας τις λες;

    — Καλά, το θέμα το γνωρίζεις και από τις σπουδές σου και βάζεις θέμα για το πώς γίνεται η κωδικοποίηση των άσπρων και μαύρων γραμμών στο δυαδικό;;;;;;;;;;;;;;
    Μα τι σπουδές ήταν αυτές;;;;;;;;;

    Τέλος πάντων ! Θα κλείσω με ένα αριστοτελικό! Να μη αφήσουμε παραπονούμενους τους αρχαίους ημών!!

    ‘δόξειε δ’αν ίσως βέλτιον είναι και δειν επί σωτηρία γε της αληθείας και τα οικεία αναιρείν’.
    Να δούμε λοιπόν ποιοι θα είναι ικανοί γιαυτό!

    Ίσως τα ξαναπούμε… μπορεί εδώ, μπορεί αλλού….

  27. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αγαπητέ, έχω διαβάσει παληά βιβλία για το θέμα αυτό, στα οποία είναι σαφώς τεκμηριωμένο ότι η αντιστοιχία είναι αυτή που σου λέω. Εκεί βασίζεται και η σαφής μου αντίσταση σε όλα αυτά, όπως και στο καθολικά αποδεκτό του πράγματος -αυτό πρέπει να το παραδεχτής…
    Σου ΥΠΌΣΧΟΜΑΙ, πάντως, ότι θα το ερευνήσω περαιτέρω… Οι σπουδές μου αυτές (που και τώρα τελειώνω, αν θελήσει ο Θεός) δεν έφταναν σε τέτοια λεπτομέρεια, αλλά δεν έχει σημασία… Είναι ένας άλλος τρόπος περιγραφής των ίδιων πραγμάτων… Καλό βράδυ… Σε ευχαριστώ και πάλι για τον κόπο σου….. 🙂

  28. για την ανάγνωση του γραμμωτού κώδικα Says:

    Είδα ένα ακόμα κείμενο σχετικά με τα barcodes.
    Προέρχεται από το μηνιαίο περιοδικό «Ενοριακή Ευλογία».
    Τεύχος Δεκεμβρίου 2010.
    Η ενορία βρίσκεται στον κέντρο της Αθήνας.
    Είναι η ενορία του π.Βασίλειου Βολουδάκη.
    Αφού ο Φιλαλήθης θέλει να είναι ενήμερος για το θέμα των barcodes, πιστεύω πως αξίζει τον κόπο να ρίξει μια ματιά και εδώ.
    Αν ο Φιλαλήθης θέλει να γνωρίζει ο.τιδήποτε κυκλοφορεί περί του θέματος, ας ρίξει μια ματιά και σε αυτό το κείμενο, που μόλις κυκλοφόρησε.
    Ας ρίξει «ένα βλέφαρο» κι εδώ, ώστε να έχει ακόμα πιο ενημερωμένη άποψη.

    Σελ. 351-359 του Περιοδικού, σελ 27-35 του Adobe Reader.

    http://www.agnikolaos.gr/ee/102.pdf

    agnikolaos.gr = Αγ. Νικόλαος Πευκακίων
    ee = Ενοριακή Ευλογία
    102 = Τεύχος 102

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: