Θεία και ανθρώπινη δικαιοσύνη: Σχόλιο σε απαράδεκτο κείμενο του π. Μπέη στην «Ε»

by

Για να έλθη «με το καλό» η γιορτή της Παναγιάς, της Θεομήτορος, της μητέρας κάθε ενός, της «έχουσας τα δευτερεία της Τριάδος» κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης και τον Άγ. Ι. τον Δαμασκηνό, και της που είναι, με κάποια δόση υπερβολής ποιητικής, «μετά Θεόν η θεός» , όπως λέει και πάλι ο Άγ. Ανδρέας του μεσοσαρακοστιανού Μεγάλου Κανόνα, ο πατήρ Κώστας Μπέης μας αφιέρωσε από την τακτική του στήλη στην εφ. Ελευθεροτυπία ένα κείμενο στο οποίο θέλει να μας μιλήση για την

Δίκαιη δίκη και ιερή αναλγησία. Αμέσως κατόπιν, έρχεται να μας μιλήση για την περίπτωση του γέροντα Νικοδήμου -ψευδοΜητροπολίτη της κατάπτυστης για την άκρως αντιχριστιανική δουλοπρέπειά της χουντικής περιόδου, οπότε και είχε διαλυθή η κανονική Δ.Ι.Σ. και είχε συσταθή από τους Δικτάτορες νέα, «αριστίνδην», με περίοδο, μάλιστα, όπου υπήρχαν δύο ταυτόχρονα αρχιεπίσκοποι- του οποίου και επισήμως έχει αρθή το αδίκως, ως φαίνεται, επιβληθέν επιτίμιο της ακοινωνησίας (βέβαια, εγώ θυμάμαι και άλλες, απίθανες, περιπτώσεις, π.χ. του γνωστού αντιοικουμενιστή, αν και οργανωσιακού, Θεολόγου Ν. Σωτηρόπουλου) από την 12η του Μάη ήδη, και να μας μιλήση, ειδικότερα, για αυτό μέσω του διεθνούς φήμης δεξιού νομικού Β. Μαρκεζίνη και του βιβλίου του «Το Καλό και το Κακό στην Τέχνη και στο Δίκαιο».


Τον άνθρωπο, εν ζωή ακόμη, δεν τον γνωρίζω μέσω του έργου του, αν και είναι, βέβαια, ονομαστικά γνωστός. Όμως, ειλικρινά απορώ, πώς του ήρθαν όλα αυτά τα οποία γράφει σε αυτό το βιβλίο περί της «θείας δικαιοσύνης» και που την …συγκρίνει με την ανθρώπινη.  Θα σας πω τον λογισμό μου: έχει μάθει τον «χριστιανισμό» μέσα από τα βιβλία που κυκλοφορούσαν στις «θρησκευτικές(sic) οργανώσεις»* όθεν προήλθαν πολλά κορυφαία στελέχη της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και της Αριστίνδην ψευδο-Δ.Ι.Συνόδου, όπως ο Στυλιανός Παττακός, της οποίας άλλωστε Δικτατορίας πρωθυπουργός θήτευσε ο πατήρ του συγγραφέως.

Θεία Δικαιοσύνη του «αγίου» Ανσέλμου Καντερβουρίας

Και αυτό, διότι η όλη περιγραφή της «Δικαιοσύνης του Θεού» είναι μία ελεύθερη απόδοση ολης της ψευδοθεολογίας, δηλαδή της βλάσφημης και αιρετικής «θεολογίας», του ψευδοαγίου Ανσέλμου του Παπισμού(1033-1063), του και υποστηρικτή της φεουδαρχίας. Δείτε χαρακτηριστικά στοιχεία:

α)ο Πατέρας Θεός λογίζεται ως τιμωρός Θεός.

β)ο Υιός λογίζεται ως ακριβώς αυτός που παίρνει το μέρος των παραστρατημένων, σε μία ξεκάθαρη διαστολή με τον κατά τα άλλα Ομοούσιο Πατέρα.

γ)το προπατορικό αμάρτημα(κατά την έννοια του original και όχι ancestral sin) θεωρείται, ότι μεταβιβάζεται ως έχει στους απογόνους, και όχι απλώς και μόνο οι συνέπειές του, οι οποίες εξαλείφονται με το βάπτισμα. Επίσης, ενώ οι Πατέρες της Ορθοδοξίας λένε ξεκάθαρα περί αποκλειστικής «κατάρας» στον όφι και στην φύση, ο συγγραφέας μιλάει περί κατάρας του Θεού (πόθεν απέκτησε το δικαίωμα; πού είναι οι παραπομπές; τουλάχιστον ο μεταφέρων δεν μας πληροφορεί για κάτι τέτοιο) αυθαίρετα και στον άνθρωπο, τον Αδάμ και την Εύα!

δ)κάνει λόγο για απόρριψη του δικαιώματος έφεσης. Δηλαδή, επειδή ο Αδάμ παρεβίασε την μία και μοναδική εντολή του Θεού ΚΑΙ ΜΌΝΟ, ο Θεός τον έδιωξε από τον Παράδεισο. Οι Πατέρες, αντιθέτως, μιλάνε για το αμετανόητο του Αδάμ, και, αν διαβάσει κανείς την αφήγηση της Γένεσης του Μωυσή, νομίζω, ότι πείθεται για την συνέπεια με το κείμενο.

Θεία δικαιοσύνη και θεία ευσπλαγχνία

Βέβαια, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την παραβίαση του νόμου των ανθρώπων με την παραβίαση των νόμων του Θεού. Όμως, συμβαίνει το εξής καταπληκτικό από την εποχή που έχει επέλθει η σωτηρία και η Χάρις στους ανθρώπους, άρα υπάρχει η απαιτούμενη ηθική ελευθερία τους: η παραβίαση του νόμου του Θεού δεν επισύρει καμιά τιμωρία του Θεού νομικού τύπου. «Ο Χριστός ημάς ελευθέρωσε από της κατάρας του νόμου», δεν λέει ο Απόστολος Παύλος; Ή «τιμής ηγοράσθητε·μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων»; Από αυτά ορμώμενος ο κορυφαίος καθηγητής Νομικής Αλέξανδρος Τσιριντάνης κάνει λόγο για αναρχία που μπορεί να διακριθή στον Παύλο(στο κείμενο του «Παύλος και νόμος», βλ. «Ανθρωπισμός», εκδ. Συζήτησις», τόμος 2ος), αλλά αναρχία ως προς το Θείο θέλημα.

Με άλλα λόγια, ο Θεός δεν εφαρμόζει καμιά εξουσία πάνω στον άνθρωπο. Η ίδια η φοβερή και περίφημη κρίση του Θεού δεν είναι άλλο από την «μάστιγα της αγάπης», δηλαδή η διαφορετική επίδραση του Ίδιου Θεού πάνω στους διαφορετικής προαίρεσης και πνευματικών μέτρων ανθρώπους, όπως το ίδιο ηλιακό φως επιδρά διαφορετικά πάνω στα διαφορετικά υλικά πηλό και κερί. Πόση χαοτική διαφορά από τις αυθαιρεσίες των υποταγμένων στην Ειμαρμένη, όπως ο θεός του Ανσέλμου στην ψεύτικη αυτή «θεία δικαιοσύνη», ψευδοθεών του Ολύμπου, που κανείς δεν ήξερε πότε θα φθονούσαν κάποιον και θα του έπαιρναν τα πάντα, όπως συμβούλευε και ο Σόλωνας ή πότε για λόγους μικροπρέπειας θα τον κτυπούσαν ύπουλα, όπως ο Απόλλων τον ερωτευμένο Αχιλλέα μέσα στα ανάκτορα του Πριάμου ή πόσο διαφορά από την Νέμεσιν-Τίσιν(τιμωρία) που επήλθε στον αθώο Οιδίποδα όπως βλέπουμε στα σχετικά έργα του Σοφοκλή «Οιδίπους τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ». Για να μην μιλήσουμε, βέβαια, για περιπτώσεις κακοδικίας όπως του Σωκράτη -που κατά τον Κίρκεγκωρ, είναι η μόνη εξωχριστιανική φιγούρα που αξίζει πραγματικά την προσοχή μας…

Με λίγα λόγια, κατά τους Πατέρες: ο Θεός δεν τιμωρεί· αν εφάρμοζε ο Θεός δικαιοσύνη, θα έπρεπε να είχαμε «καταδικαστεί» όλοι· βασιζόμαστε αποκλειστικά στο Θείο έλεος, που είναι άπειρο, και ακατάληπτο για τα ανθρώπινα δεδομένα. Τέλος, για χάρη ενός δικαίου, σώζονται από τα αποτελέσματα της απομάκρυνσής τους όλοι οι «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόντες» και αμετανόητοι, δηλαδή αυτό που συμβατικά και εξ υποκειμένου, όπως το προσλαμβάνει ο άνθρωπος, λέμε θεία τιμωρία (ή θεία οργή ή θεοεγκατάλειψη ή θεία παραχώρηση):

«Μιλώντας μια άλλη φορά ο Γέρων Πορφύριος για το θέμα της αγιότητας, μου είπε ότι άγιος είναι εκείνος, που δεν κάμνει αμαρτίες, αλλά προσεύχεται μέρα νύκτα με τα χέρια υψωμένα στο Θεό και μπορεί να επηρεάσει καταστάσεις σε τεράστιο βαθμό. Και συνέχισε:

-Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, για να καταλάβεις. Φαντάσου μια πόλη με πεντακόσεις χιλιάδες κατοίκους, οι οποίοι αμαρτάνουν. Σ’ένα μοναστήρι εκεί ζει ένας μοναχός ασκητής, ο οποίος σηκώνει τα καθαρά χέρια του στο Θεό και τον παρακαλεί να μη τιμωρήσει όλες αυτές τις χιλιάδες, που αμαρτάνουν. Σε διαβεβαιώνω, λοιπόν, ότι για το χατήρι αυτού του ασκητή ο Θεός δεν τιμωρεί τις πεντακόσιες χιλιάδες.

Βεβαίως, το σύγχρονο κράτος δικαίου, καθώς λέει και ο καθ. Θεολογίας Δ. Τσελεγγίδης σε σχετική του εργασία, φημίζεται, ότι προέρχεται από μια εκκοσμικευμένη μορφή της περί θείας δικαιοσύνης ιδέας του Ανσέλμου. Εξ ου και αυτό το οποίο έλεγε ο αείμνηστος Τσιριντάνης, ότι ως Έλληνες, σε αντίθεση με τινά πεφωτισμένα και νομιμόφρονα της Εσπερίας έθνη,  δεν θέλουμε να δούμε εκδίκηση στο σωφρονιστικό σύστημα, αλλά παιδαγωγία, ως μία ειδικότερη έκφανση της περίφημής του λαού αυτού(κάποτε, έστω, προ πολιτιστικού εκσυγχρονισμού) ανθρωπιάς.

Δυστυχώς, ο αγαπητός μας π. Μπέης δεν δείχνει να τα έχη αυτά υπ’ όψει, και είναι φοβερό, βάσει της πλούσιας παίδευσής του, αλλά και της ιερωσύνης του.  Έτσι, επανέρχεται συχνά, όπως με άκρως μεροληπτικές επιλεκτικές παρουσιάσεις ρητών του Παύλου για να καταδειχθεί ο… αντιφεμινισμός του(βλέπε εισαγωγή για απάντηση σε αυτό), για να παράξει τον συνήθη, γλοιώδη, άδικο και επιπόλαιο, αντιχριστιανισμό των ΜΜ»Ε». Διότι, όταν κρίνεις με τόση επιπολαιότητα, τόσο εξ όψεως, και μάλιστα κρίνεις τον «κοσμοπολίτη» Απόστολο των Εθνών, πώς δικαιούσαι να προσδοκάς «επιείκεια» εκ Θεού;…

*όπως το «Ο προορισμός του ανθρώπου» του μακαριστού π. Ευσεβίου
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

15 Σχόλια to “Θεία και ανθρώπινη δικαιοσύνη: Σχόλιο σε απαράδεκτο κείμενο του π. Μπέη στην «Ε»”

  1. agapi+ Says:

    ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ….

    ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ «ελευθεροτυπια»
    και πως εχει κανει το ονομα του ->παπα Κωστας?~!

    πατηρ Κων/νος διοτι ο Αγιος Κων/νος δεν λεγοταν Κωστας…

    θα μου πειτε ….λεπτομερειες!!!

    κι ομως απο πολλα μικρα καταλαβαινεις πολλα μεγαλα
    ΛΑΘΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ -ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΤΗΣ….

    να με πληρωνανε-δις και τρισ ευρω
    δεν θα εμπλεκα με τα πιττουρα της «ελευθεροτυπιας»

    ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ…

  2. philalethe00 Says:

    @agapi+
    Καλησπέρα! Στην «Ε» γράφει απλώς ως …Κώστας. 🙂 Παληότερα, ήταν λαϊκός με τακτικό αντιχριστιανικό κήρυγμα από την ίδια εφημερίδα, ενώ από την άποψη της στάσης απέναντι στην Παλαιά Διαθήκη, ανήκει στον μαρκιωνικό πρωτοχριστιανικό γνωστικισμό και στον ναζιστικό «αποϊουδαιοποιημένο χριστιανισμό», αφού δεν έχει καταλάβει γρυ από την ερμηνεία της. Ειλικρινά λυπάμαι, αν ακούγονται κάπως σκληρές αυτές οι εκφράσεις, αλλά δεν είναι δυνατόν να διαβάζουμε αυτές τις παρλαπίπες και φανφάρες από ανθρώπους που είναι ποιμένες· επειδή είμαστε ποίμνη λογικών προβάτων, όπως έλεγε και ο πρώην Φλωρίνης Αυγουστίνος, έχουμε το δικαίωμα ορισμένους από αυτούς να τους απορρίψουμε σε αυτόν τον ρόλο. Παληά, με την ψήφο του κλήρου και του λαού διοριζονταν και οι εφημέριοι· σήμερα, τα έχουμε κάνει σαν τα μούτρα μας, με το συμπάθειο. 😀 Βλέπε και εδώ:

    http://amethystosbooks.blogspot.com/2010/04/blog-post_6079.html

    • agapi+ Says:

      ps twra katalava giati ton proselave H «eleytherotypia»
      Agio tha evriske?!
      oxi.-
      enan pou exei ksefygei thelei wste na paraplanei.
      pairnei to vraveio stin ParaPlHroforisH H «eleytherotypia»/=
      fffftou kaka…………….mpliax-paliosynaspistiria…………..

  3. ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ Says:

    Υπάρχουν και χειρότερα

    Ο με «βαθιά σχέση με το θείο» (sic) καθηγητής Κώστας Μπέης, μάς λέει από την «Ελευθεροτυπία» («Το πολύ το Κύρ’ ελέησον…») ότι τού είναι δύσκολο να νιώση ανάτασι αν προσεύχεται μαζί με άλλους, ακόμη και στην εκκλησία (!), διότι νιώθει «σαν στρατιωτάκι». (Έχει αυτός σχέσι με την ορθόδοξη, αλλά και πανάρχαια ελληνική, κοινοτική παράδοσι; Μήπως τα αρχαία Διονύσια και τα Παναθήναια ήταν… «ατομική υπόθεσις»; Μήπως ακόμη και οι συνεδριάσεις της εκκλησίας του Δήμου των Αθηναίων δεν άρχιζαν με θρησκευτική τελετή; ) (Ο δε θεολόγος (!), «στενός συνεργάτης του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου» (!) Αλέξανδρος Καριώτογλου μάς λέει ότι στην σχολική προσευχή «νιώθει κανείς πολύ άσχημα… είναι ό,τι πιο γελοίο υπάρχει».)

    Ενώ παλαιότερα («Η Εκκλησία μας στη νέα εποχή») μάς επρότεινε ο κ. καθηγητής να… εκσυγχρονίσουμε τις λειτουργίες με «σύγχρονα μουσικά και γλωσσικά εκφραστικά μέσα» ώστε να ικανοποιούμε όλες τις «αισθητικές ευαισθησίες»! (Για… αισθητική απόλαυσι, δηλαδή, πηγαίνουμε στους ναούς, κατά τον κ. καθηγητή.)

    Τραγέλαφος. Τί σχέσι έχει, δεν λέω μόνον με την Ορθοδοξία, αλλά με την ελληνική πολιτισμική παράδοσι γενικώς ο κύριος αυτός;

    Διαβάστε καὶ τὸ ἄρθρον «Εισαγωγές ευρωπαϊκού λατρευτικού πολιτισμού» τοῦ κ. Βεντούρα.

  4. agapi+ Says:

    🙂 s’eyxaristw fil.mou.
    den ta ixera ola touta kai lypamai.
    H iera Synodos den to kserei ayto pou kanei?
    pws tou epitrepei na arthografei kai na ksefeygei etsi -?
    einai sto palaio?
    Hmarton Kyrie.
    exw apogoHtey8ei poly me ola ayta poy symvainoyn
    kai wres wres lew
    KRATA ME KYRIE,NA MH SOY FYGW….
    KAI
    FWTISON MOY TO SKOTOS….

    apo pou na piastoume otan H barka mpazei nera?

    me planemenous kai paraksenous poimenes ta provata pou pane?
    ENA THAUMA MAS SWNEI MONO….
    …………………………………+
    Kyrie IHSOU Xriste EleHson+swson Hmas+AMHN

  5. philalethe00 Says:

    Καλησπέρα σε όλους!

    @ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ
    Αγαπητέ μας, θέτεις ζητήματα πολύ σημαντικά και σωστά πτυχές αυτών αναδεικνύεις. Συμφωνώ απόλυτα, τελείως απόλυτα, στο ότι ακριβώς στην Ορθοδοξία έχουμε την ευχαριστιακή σύναξη, στην οποία υπάρχει (κανονικά) συμμετοχή και διάλογος μεταξύ ιερέα και λαού(εκεί όπου σήμερα περιοριζόμαστε στον ψάλτη συχνά) -π.χ. αυτό έγινε σε κάποιους ναούς που γνωρίζω στους Παρακλητικούς κανόνες της Υπ. Θεοτόκου με γυναίκες που γνώριζαν τα κείμενα να ψάλλουν. Δεν υπάρχει ατομική σωτηρία, και άρα ευνοείται και η ομαδική προσευχή. Αυτό, βέβαια, πρέπει να γίνεται με την θέληση του καθενός. Έτσι, δεν μπορεί κάποιος που δεν θέλει να πιστεύει και δεν θέλει την «συμφιλίωση με τον Θεό», που λέει και ο Ζακ Ελλύλ, να προσεύχεται. Παρ’όλ’αυτά, άλλο αυτό και άλλο να απαξιώνης, ετσι, την προσευχή με την κοινή θέληση όσων συμμετέχουν.

    Δεύτερον, είναι όντως φρικαλέο το πόσο εκτός πνεύματος είναι αυτός, ο «γραμματιζούμενος», από το γνήσιο εκκλησιαστικό πνεύμα. Φίλε Καλλίμαχε, παληότερα είχα διαβάσει κάποια κείμενα του Μενέλαου Παλλάντιου, του πολύ γνωστού μουσικού, σε ένα βιβλίο, «τεύχος πολύθροον» το ονόμαζε. Και αποκάλυπτε εκεί, ο μεγάλος αυτός και Χριστιανός μουσικός, ότι ήθελε ο «πατριάρχης» (οικουμενιστής, όπως , δυστυχώς, άδεται) Αθηναγόρας, λέει, να καλέση τον γνωστό θεατράνθρωπο Ροντήρη και να δημιουργήσουν νέα «Λειτουργία» κατά τα πρότυπα του (δυτικού) θεάτρου, με μουσικά όργανα κτλ.! Το θέτεις εξαιρετικά σωστά δε! Ακριβώς, πρέπει κανείς να δη την λεπτή, αλλά θεμελιωδέστατη, διαφορά της αισθητικής από την πνευματική εξύψωση κτλ. Ουδεμιά σχέση έχει το ένα με το άλλο, καθώς το ένα είναι συναισθηματικό, ενώ το άλλο είναι κάτι αγιοπνευματικό, που επιδρά σε όλες τις αισθήσεις, και αυτές, και τις μεταμορφώνει, είναι η «υπέρ αίσθησιν αίσθησις». Και πώς μπορείς, λοιπόν, να μην γελάς, όταν λέει ότι οι συνθέσεις του Μπαχ και του Χέντελ «μετάγουν τους εκ γης εις ουρανόν»;;; Αυτό είναι κραυγαλέα παραμόρφωση του «εκκλησιαστικού γεγονότος». Και εγώ αγαπώ πολύ τον Φρειδερίκο Σοπέν, τον Μπετόβεν, τον, δεν ξέρω, Μάνουελ ντε Φάγια, τον Έντβαρντ Γκριγκ, όπως μου αρέσουν και διάφορα είδη σύγχρονης αισθητικής χριστιανικής μουσικής, αλλά για το κάθε πράγμα υπάρχει η λειτουργία και ο τόπος του ο «ευθετός». Πολλές ευχές…

    @agapi+
    Η «Διαρκής Ιερά Σύνοδος» δεν ξέρω τι κάνει, κάποιοι έχουν ασχοληθή στο παρελθόν, νομίζω και ο εξαίρετος και συνήθως ορθοτομών Ναυπάκτου Ιερόθεος, ενώ έχω διαβάσει σχετικά κείμενα σίγουρα και στον «Ορθόδοξο τύπο». Νομίζω, πάντως, ότι αφορούσαν το ένα θέμα που αναφέρει παραπάνω ο Καλλίμαχος. Δηλαδή το θέμα με την εισαγωγή λατρευτικών καινοτομιών από διάφορα αρχαιοελληνικά κείμενα κτλ. που, όσο καλά και αν ήσαν για την εποχή, σήμερα είναι ελλιπή και με νοθευμένη την αλήθεια. Αυτό είναι νεοβαρλααμισμός, μεσαιωνικός, δηλαδή δυτικός, σχολαστικισμός, όχι, τουναντίον, Ορθοδοξία. Είναι αυτό που λέει και ο Γιανναράς για τον Κυδώνη: πώς είναι δυνατόν να μεταφράζει το 1354 και να «ενθουσιάζεται» με τα «νοησιαρχικά μηχανεύματα» του Θωμά του Ακινάτη, όταν υπάρχει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, με το ανυπέρβλητο επίπεδο φωτισμού των μεγαλύτερων αινιγμάτων της ζωής, της ύπαρξης, κτλ., και σε επίπεδο ακόμη «ιστορίας της Φιλοσοφίας» (και όχι μόνο Θεολογίας/εκκλησιαστικής εμπειρίας); Υπάρχει σύγχυση, αλλά ο καπετάνιος είναι ο Χριστός, οπότε ας μην πελαγώνουμε… 🙂

    • agapi+ Says:

      🙂 SIGOURA FIL.O CAPTAIN -H KEFALH EINAI O KYRIOS MAS
      O XRISTOS MAS.

      APLA EXEI MELH H EKKLHSIA KAI MEIS OI LAIKOI
      APLA KANOYME YPAKOH STOUS PATERES.
      MERIKES PSYXES KINDYNEUOYN ME PLANEMENOUS KAI EGWISTES
      KOSMIKOFRONES pateres.

      ANHSYXW ANTHRWPINWS…

      EYLOGHSON!!!!

      EYXARISTW+

      KALH AYRIANH+

  6. ΧΡΗΣΤΟΣ Says:

    Σε πείραξαν οι οργανώσεις ταλαίπωρε; Δαίμονιο έχεις; Τί κακό έκαναν; Μήπως το ότι καλλιέργησαν τον ορθόδοξο κόσμο; Ή μήπως που αν δεν υπήρχαν αυτές δεν θα υπήρχε ούτε ένας πνευματικός άνθρωπος στην Ελλάδα;

  7. philalethe00 Says:

    @ΧΡΗΣΤΟΣ
    Καλώς όρισες, αδελφέ Χρήστο. Μάλιστα. Λες, ότι κατηγορώ τις οργανώσεις. Δεύτερον, αναπαράγοντας την (επηρμένη) ιδεολογία των οργανώσεων αυτών για τις οποίες μιλάω, λες, ότι χωρίς τις οργανώσεις δεν θα υπήρχε ούτε ένας πνευματικός άνθρωπος στην Ελλάδα(!).
    Άκουσε:
    α)Δεν κατηγορώ τις οργανώσεις γενικά. Κατηγορώ για πολύ συγκεκριμένα πράγματα συγκεκριμένες οργανώσεις σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Κι αυτό, διότι μιλάμε για πράγματα δημόσια που δημόσια πρέπει να ελέγχονται, όταν βλάπτουν, δεν μιλάμε για κάποιοι ολίσθημα ατομικό, κατά μόνας.
    β)Θεωρείς σοβαρά, ότι δεν θα υπήρχε ούτε ένας πνευματικός άνθρωπος στην Ελλάδα χωρίς τον «Σωτήρα» και την «Ζωή» της εποχής, κυρίως, της μετεμφυλιακής; Άραγε ο Φώτης Κόντογλου ήταν πνευματικός άνθρωπος, λ.χ.; Οι αγιορείτες Άγιοί μας ήσαν;

    Για να μην πάμε μακρυά το όλο θέμα και να σταθώ σε αυτά που γνωρίζω, έχεις υπ’όψει σου το «προορισμός του ανθρώπου»; Δεν αναπτύσσεται εκεί «θεολογία» τύπου Ανσέλμου του Καντέρμπουρι, με εκδικήσεις φοβερές του Θεού που τιμωρεί και είναι τρομακτικό να πέσεις στα χέρια του, κτλ.; Ο Παττακός δεν ήταν μέλος της Ζωής, όπως και αρκετοί από τους επί Χούντας δοτούς «μητροπολίτες»; Άραγε, γνωρίζεις πόσο τεράστιο σκανδαλισμό έχουν προκαλέση αυτά;(Μέλος σημερινό οργάνωσης μου έλεγε, ότι στο Πανεπιστήμιο μεταπολιτευτικά, αν έλεγες, ότι είσαι Χριστιανός κτλ., σε περνούσαν για …»φασίστα». Κατά το «Ελλάς πυρ/Ελλήνων πυρ/Χριστιανών πυρ» του Σεφέρη, δηλαδή…)

    Και κάτι ακόμη συμπληρωματικό, έχεις ποτέ ακούση, αδελφέ μου, την λέξη Ορθοδοξία από τους ομαδάρχες των οργανώσεων τη περίοδο που σου αναφέρω; Υπήρχε η λέξι Εκκλησία; Αναφορές στον μοναχισμό; Τι είδους και (δόγματος)βιβλία προωθούντο στα μέλη(π.χ. περί του σημαντικού θέματος των διαφυλικών σχέσεων και της παρθενίας); Προωθείτο, μήπως, η συντηρητική ιδεολογία στα πολιτικά θέματα με τα σχετικά γνωρίσματά της; Για να σε βοηθήσω, σου λέω, ότι έχω περισσότερη σχέση από όση μπορεί κάποιος να νομίση με τις σημερινές οργανώσεις, που είναι, βέβαια, δόξα τω Θεώ, ριζικά, αλλά ριζικά, διαφορετικές σε σημαντικό τους τμήμα και χάρις εις την δράσι κάποιων ιερέων που συμμετέχουν σε αυτές. Και ότι γνωρίζω πολύ καλά τον φανατισμό άλλων, ιδίως παλαιοοργανωσιακών, αδ/φών περί τις εν λόγω οργανώσεις, φανατισμός απίθανος που θολώνει την ευθυκρισία.
    Τέλος, ευχαριστώ για τα καλά λόγια. 🙂

  8. Agapi+ Says:

    ΕΥΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΓΗΣΟΝ-ΧΡΗΣΤΟ.

    ΟΥΤΕ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΑΝΑΠΑΥΣΑΝ ΠΟΤΕ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ…

    ΠΕΡΑΣΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕς ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΝΙΩΣΑ ΗΤΑΝ
    Η ΚΛΙΚΑ->Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ->ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΓΑΠΗ…

    ΤΑ ΝΑ ΣΥΜΠΑΘΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
    ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ
    ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ….

    ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ.-
    ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ…

  9. Σκεπτομενος Says:

    Δεν πάμε καλα1Εχουμε γεμίσει «υπόγεια» ιδεολογικά ρεύματα που κρύβονται υπό τον μανδύα τη «σωστής» εκδοχής της Ορθοδοξίας.Τη μια διαβάζεις για Ιεραρχία που έγινε εντελώς δεξιά μετά το 44,την άλλη για παπάδες φαν του Βελουχιώτη και του Τσε,ο άλλος ο ιερομόναχος..δεν θυμάμαι τ΄ονομά του μιλούσε βλάσφημα για την Π.Δ., ο άλλος σε μπλογκ μας βάζει σε απευθείας σύνδεση με τον 902 και εν γένει ο καθείς βαράει το δικό του το σκοπό..αναρωτιέμαι όμως πόσο ασφαλές είναι να κρίνουμε εμείς όλους τους άλλους χωρίς τον κίνδυνο να την πατήσουμε οι ίδιοι!
    Πολλά βιβλία που έχω διαβάσει είναι εκδοσή «Σωτήρα» και «Ζωής» λετε να βλάφτηκα που τα διάβασα;

  10. AGAPI+ Says:

    @skeptomenos

    καλημερα+καλη εβδομαδα….

    ειμαστε στα εσχατα-ριμεέέέμπερ?!

    δυστυχως εχει ξεφυγει πολυ ο κοσμος και δυστυχως καποιοι πατερες εχουν επηρεασθει και μερικοι εχουν πεσει και σε πλανες…

    ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΩς ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΖΗΤΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ-ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΘΕΙ….

    ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΚΑΡΔΙΑΣ
    -ΚΥΡΙΕ ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΦΥΓΩ-
    ΦΩΤΙΣΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ
    ΚΑΙ ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΥΡΙΕ-ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ….

    ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
    ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΘΕ….

    ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΒΛΑΦΤΗΚΕΣ.

    ΒΛΑΠΤΕΙ Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ -ΚΑΙ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ.
    ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΚΑΙ ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ
    ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΑΣΚΗΣΗ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ
    Ο ΚΥΡΙΟΣ ΒΛΕΠΕΙ….
    ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΣΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΟ….

    ΦΙΛΑΛΗΘΗ ΚΑΛΗΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΡΑ!!!
    ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ?!
    🙂

  11. Σκεπτομενος Says:

    Αν στην εξομολογηση δίνουμε δείγματα των μπλογκ και των φόρα που γράφουμε/διαβαζουμε αυτό φρονώ πως ειναι εκ των ων ουκ ανευ και όχι πλεονασμός.Φτανει να το πραξουμε και να μη μείνουμε στα λογια..προσωπικά δεν θα επανέλθω αν δεν το πραξω !

  12. philalethe00 Says:

    @Σκεπτομενος
    Αγαπητέ μας, καλησπέρα, έχεις απόλυτο δίκηο. Πράγματι, θέλει προσπάθεια για να διαλέξη κανείς και να δη τα σωστά. Προσωπικά, ίσως θα έπρεπε να αναφέρω, ότι έχω επηρεαστή από διάφορες απόψεις, χωρίς να τις παραδέχομαι τελειως ακόμη, και τις κράτησα μαζί μου για καιρόν πολύ πριν δω, ότι δεν ανταποκρίνονται σε ό,τι οι Πατέρες λένε, οι Σύνοδοι και ο Χριστός δια μέσου αυτών ή, ακόμη, σε ό,τι ο Χριστός μου αποκάλυπτε βιωματικά- εσωτερικά -συνειδησιακά.

    Τα προβλήματα ξεκινάνε βασικά, όταν ανατρέπουμε τους έμπειρους της εκκλησιαστικού γεγονότος, που λέει και ο Χ. Γιανναράς, δηλαδή τους Αγίους σε ό,τι αυτοί συμφωνούν, τις συνοδικές αποφάσεις του σώματος της Εκκλησίας, και δεύτερον όταν μιλούμε για πράγματα που δεν κατέχουμε. Π.χ. με την ευκαιρία του ευαγγελίου του σεληνιαζόμενου νέου, κάποιοι, παπάδες(λ.χ. η …»Φωνή Κυρίου») και ακόμη και μητροπολιτάδες, μας μίλησαν για το ότι δεν είναι η δαιμονική επήρρεια που επιφέρει ό,τι η αστική ουμανιστική ψευδοεπιστήμη της «ψυχολογίας» σε όλες της τις ποικιλίες αποκαλεί «ψυχική ασθένεια», αλλά είναι κάτι άλλο. Βέβαια, αυτά τα λένε και κάποιοι «ιερείς ψυχοθεραπευτές», και από εκεί τα αντιγράφουν. Αλλά αν είναι έτσι, δεν μας χρειάζεται σε τίποτε ο Χριστός, ας κλείσουμε και την Εκκλησία που προφανώς δεν είναι το «πνευματικό νοσοκομείο» των Πατέρων, οπότε δεν χρειάζεται σε τίποτα, και ας πάνε όσοι θέλουν να φωτίσουν την ψυχή τους και να την θεραπεύσουν στους απογόνους του ρατσιοναλιστή Φρόυδ σε όλες τους τις ποικιλίες. 🙂

    Τώρα, σχετικά με τα βιβλία του Σωτήρα και της Ζωής, και εγώ έχω πολλά στο σπίτι. Θέλει, όπως μου έλεγε και ο πνευματικός μου σχετικά με ένα βιβλίο του π. Φιλόθεου Φάρου, προσοχή, και, όταν βρίσκεις κάτι που σου φαίνεται περίεργο, να το συζητάς με αυτόν ή μπορείς να το συζητάς με άλλους αδελφούς… 🙂 Πάντως, είναι γεγονός, αδέλφια μου, αυτό που αποκαλύφτηκε στον Μέγα Αντώνιο για το ποιος θα μπορέση να ξεπεράση τις δοκιμασίες και τις παγίδες των δαιμόνων και των μαριονετών τους: είναι ο ταπεινός… 😉 Πολλές ευχές… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: