Ορισμένοι χαριέντες ψιττακίσκοι των ΜΜΕ «ξύνονται στην γκλίτσα του τσομπάνη»………

by

…όπως συνήθιζε να λέη και ο γέροντας Παΐσιος ο Αθωνίτης. Επίσης, σ’αυτόν τον ολισθηρό δρόμο δείχνουν να έχουν μπη κάποιοι δημοσιογράφοι που κατά τα άλλα θα μπορούσαμε και να τους εντάξουμε στην νέα αριστερά, λόγω της αξιοσυμπάθητης «συναισθηματικής τους ταύτισης με τις περιθωριακές(σ.φ.:  με ουδέτερη έννοια) ομάδες» , όπως παρατηρούσε ο δριμύς κριτικός τους(της) και θεωρητικός του αμεσοδημοκρατικού και κοινοτιστικού εξισωτισμού καθ. Κρίστοφερ Λας.

Ναι, δεν θα ήθελα να το προσωποποιήσω, αλλά η τελευταία αφορμή μου δίνεται από ένα απίστευτο, όντως, κείμενο που δημοσιεύεται στην σημερινή «Ελευθεροτυπία» με τίτλο …«φτάνει πια»(ναι, και εμένα μου θυμίζει κάτι τι, ειδικότερα δε προεκλογικά σλόγκαν τινά).(!!!)

Θα ήταν καλό να παραθέσω ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Κρατήστε στον νου σας, παρακαλώ, ότι δεν προσωποληπτώ· υπάρχουν άπειρες άλλες περιπτώσεις δημοσιευμάτων, ειδικά της ακροδεξιάς- νεοφιλελεύθερης (διακομματικής) πτέρυγας που άλλωστε έκπαλαι είχε στεγάσει για λόγους πολυφωνίας και το νυν κυβερνών κόμμα…

Δειγματοληπτώ, λοιπόν:

Σε μνημείο σύμπνοιας έχει αναδειχθεί το περιβόητο Μνημόνιο, που κατάφερε να συσπειρώσει εναντίον του Αριστερά και Δεξιά.[…]

Αντίστοιχο μνημείο αποτελεί και το Ασφαλιστικό: δεν είναι αδικία σχεδόν το 8% των συνταξιούχων να απολαμβάνει το 50% των συντάξεων, την ώρα που το 92% βολεύεται με το υπόλοιπο μισό; Πώς λοιπόν αρνούνται την αλλαγή και δέχονται τη διαιώνιση αυτής της κοινωνικής αδικίας σε βάρος της πλειονότητας των χαμηλοσυνταξιούχων, προς όφελος μερικών «ευγενών» Ταμείων, στα οποία, παρεμπιπτόντως, συνδράμουν και οι χαμηλοσυνταξιούχοι; Κάτι που αποσιωπούν.[…]

Η κρίση με τους ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Σήμερα υπάρχουν στο Κοινοβούλιο δύο αυτοαποκαλούμενα αριστερά πλην όμως ευρωφοβικά κόμματα, ένα εκ των οποίων έχει μείνει στην ένδοξη εποχή του Στάλιν και το άλλο στη σύγχρονη εκδοχή του, δυο κόμματα που βάζουν πάντα πλάτη στους συνδικαλιστικούς εκβιασμούς και τις αντικοινωνικές κινητοποιήσεις, καθαγιάζοντας τις κάθε λογής συναλλαγές του φαύλου ρουσφετολογικού δικομματικού κράτους με τους «πελάτες» του, φλερτάροντας έτσι με τους αδιαφανώς τακτοποιημένους ψηφοφόρους τους. Μήπως και ξεκλέψουν κανένα ψηφαλάκι.[…]

Είναι ίσως η πρώτη φορά που η πλειονότητα του «λαού» -πόσο κακοποιημένη λέξη, αλήθεια- βρίσκεται πιο μπροστά από το πολιτικό προσωπικό όλων των αποχρώσεων, γυρίζει την πλάτη στις παλαιοκομματικές Σειρήνες, παίρνει τη ζωή στα χέρια του και λέει το δικό του «Φτάνει πια» σε λαϊκισμούς, αφορισμούς, έλλειψη επιχειρημάτων.

Πηγή.


Για όσους αναρωτιέστε, σπεύδω να μπολιάσω την παράθεση με την βεβαίωση: Όχι, δεν είναι φανταστικό το κείμενο ούτε πρέπει να προσχωρήσετε στην φιλοσοφία του πλασματικού του Φάιχινγκερ.

Τίνος είδους κριτική μπορεί να ασκήση κανείς εδώ; Ή μάλλον από πού να ξεκινήση, όταν η πραγματικότητα όχι στρεβλώνεται, δηλαδή παραμορφώνεται, αλλά …ούτε καν λαμβάνεται υπ’όψει; Ή τι να προσθέση άλλο που δεν ειπώθηκε, όταν μιλούμε για ένα αναμηρύκασμα των πιο απελπιστικά εξωπραγματικών κυβερνητικών, προπαγανδιστικών και παραπειστικών, «επιχειρημάτων»; Ειλικρινά, η συνειδησιακή σας πώρωση ορισμένων δημοσιολογούντων είναι απίθανη. Και, δυστυχώς για εσάς, τα οψώνια της αμαρτίας δεν αλλάζουν ποτέ, είτε είμαστε στο 100 είτε στο 3050 μ.Χ….

Ας ξεκαθαρίσουμε και κάτι άλλο: ο Joseph Stiglitz έχει το εξής μοναδικό επιχείρημα για να αποκρούση το ΔΝΤ δια παντός: τα απαράδεκτα αναδιανεμητικά του αποτελέσματα, όπως εδώ εκφράζονται με την απόκτηση από το ασφαλιστικό σύστημα -που επί προηγούμενων κυβερνήσεων «τζογάρισε» και έχασε αμύθητα χρήματα από δεδουλευμένα των ασφαλισμένων…!-  κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα γνωρισμάτων και με βασική κρατική σύνταξη 3, 60 (ολογράφως: τρεις και εξήντα) εκατοντάδων ευρώων. Μα και βέβαια πρόκειται για την δικαίωση αυτών που «έβλεπαν» και πρότειναν οι μεγάλοι καπιταλιστές θεωρητικοί όπως ο Peter Drucker(όπως την ανέπτυξε σε κείμενο του για την «επιχειρηματική κοινωνία»[entrepreneurial society]), λόγω της υποτιθέμενης γήρανσης του (Μ.Ο. του) πληθυσμού… Και μην νομίζετε, ότι με την ενεργοποίηση του ΛΑΦΚΑ κ.τ.ο., μπορείτε να μιλήσετε για οποιαδήποτε «κοινωνική δικαιοσύνη»… Η κοινωνική δικαιοσύνη θα κριθή, βεβαίως, βεβαιότατα, στο ολικό, κοινωνικό επίπεδο. Κοινωνική δικαιοσύνη είναι λ.χ. αυτό που είχε πη ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος: «Όσο υπάρχουν Έλληνες που στερούνται ιατρού και άρτου, ουδείς δύναται να είναι πλούσιος». Τα υπόλοιπα είναι απλώς σοφιστείες, όπως κατά βάθος θα αντιλαμβάνεστε…

Αλήθεια, φίλοι μας, αυτή είναι η «επώνυμη, παραδοσιακή δημοσιογραφία που έχει τεκμήρια και ελέγχει τις πηγές της«;

Κρίμα και άδικο για τους ενάρετους δημοσιογράφους, που είναι αρκετοί και λάμπουν με το «απροσκύνητο» και ευαίσθητο ήθος τους…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , ,

8 Σχόλια to “Ορισμένοι χαριέντες ψιττακίσκοι των ΜΜΕ «ξύνονται στην γκλίτσα του τσομπάνη»………”

  1. agapi+ Says:

    😦
    η τβ έχει τα χάάάλια της και η δημοσιογραφία της είναι ΕΝΤΕΛΩς ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ….

    κατά παραγγελία ειδήσεις-δημοσκοπησεις κλπ φρούτα μιας ξυνισμένης
    σαλάτας…..
    Ημαρτον……
    μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το αγγλικον….
    ……………………no news-good news!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Λευτέρης Γεωργουλέτης Says:

    Απ’ τη στιγμή που δεν υπήρξε αυτοπειθαρχία και πειθήνια η Ελλάδα ήταν ό,τι την ήθελαν να είναι, απλός καταναλωτής και εισαγωγέας, αργά ή γρήγορα θα μειωνόταν (και άλλο) η ελευθερία κινήσεών της είτε από «τις αγορές» είτε από κάποιον ελεγκτικό μηχανισμό. Από το σημείο αυτό όμως μέχρι το σημείο να απαιτείται από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους να σηκώσουν τόσο μεγάλο, δυσανάλογα μεγάλο βάρος σε σχέση με αυτά που καρπώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια υπάρχει μεγάλη απόσταση.

    Είναι προφανές ότι σκοπός της «τρόικας» δεν είναι η δημοσιονομική εξυγίανση της Ελλάδας αλλά πρώτον να τεθεί ένα παράδειγμα προς μίμηση/αποφυγή ανάλογα με τις εκάστοτε επικοινωνιακές ανάγκες (δείτε, θα πάθετε ό,τι και η Ελλάδα αν δεν προσέξετε / δείτε, η Ελλάδα πετσόκοψε μισθούς και συντάξεις άρα θα τις δώσουμε και άλλα χρήματα μέσω του μηχανισμού στήριξης) και δεύτερον να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή των χρεών που έχει επωμιστεί το ελληνικό δημόσιο. Αυτό δεν είναι καν «νεοφιλελευθερισμός» αλλά απλή και σκληρή υπολογιστική σκέψη.

    Η αριστερά ως συνήθως τακτικίζει. Καμία ελπίδα δεν μπορεί να στηριχτεί στο χώρο που στην Ελλάδα λέγεται «αριστερός». Δε φτάνουν οι καλές προθέσεις, άλλωστε και ο δρόμος προς την κόλαση στρωμένος με καλές προθέσεις είναι που γράφει και ο Dante…

  3. Λευτέρης Γεωργουλέτης Says:

    Μου άρεσε πάντως η επισήμανση του κειμένου ως «μαργαριτάρια» 🙂 Στην Ελευθεροτυπία είμαι σίγουρος ότι βρίσκεις πολλά τέτοια. Νομίζουν ότι η αγανάκτηση για τα πάντα θα μεταφραστεί σε πολιτική και μάλιστα μη-κομματική δράση! Αν υπάρχει κάτι απολίτικο σε αυτόν τον κόσμο, είναι η φράση «όλοι ίδιοι είναι», κοινώς το τσουβάλιασμα.

    • agapi+ Says:

      @Ελευθέριε Γ.

      ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ-ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΟΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΥΣ->ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ…
      ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠήΡΟΥς ΤΑ ΑΝΑΠΗΡΙΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ
      ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ….

      ΤΟΤΕ ΝΑΙ -ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ 300
      ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΦΟΥΝΤΟ ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ
      ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ ΠΥΡΑΝΧΑΣ.

      ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΑ=ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ.
      ΕΙΣΤΕ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ=ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ ΚΑΙ ΑΚΑΡΔΟΙ.
      ΤΕΛΟΣ.

      μια ετοιμοθανατη εφηβη.
      {φρικαρισμενη απ ολα -τελος}

  4. philalethe00 Says:

    @Λευτέρης Γεωργουλέτης
    Σε ευχαριστώ ιδιαίτερα, φίλε μου, για την επίσκεψή σου και τις θαυμάσιες επισημάνσεις. Ομολογώ, ότι θέτεις κάποιες πλευρές στα της Κατοχής υπό των τροϊκάνων που δεν είχα σκεφτεί ή όχι έτσι πάντως… Θέλω να πω, ειλικρινά δεν μπορούσα να καταλάβω πώς η τρόικα …κατάλαβε, ότι όλα πάνε πολύ καλά στην μείωση του ταμειακού ελλείμματος κτλ., όταν ο στόχος είναι π.χ. πολύ μεγαλύτερος και η όση μείωση έχει επέλθει έχει επέλθει από …στάση πληρωμών, στους μισθούς των συμβασιούχων(…τυπικό!!!), στην απόδοση του ΦΠΑ κτο.

    Όσο για την «ελευθεροτυπία», αι τι να πούμε; Υπάρχει έλλειμμα μίας εφημερίδας που θα εκφράσει μία άλλη Αριστερά, αν εξαιρέσουμε, φυσικά, την Χριστιανική, την Ρήξη, το Παρόν κτο. Προς το παρόν, διαβάζουμε απίθανα μαργαριτάρια στις υπάρχουσες που περνιούνται για «σοβαρά ρεπορτάζ» και δεν ξέρω τι άλλα φαντασιοκοπήματα… Αυτή η «Αριστερά»(εν προκειμένω, είναι άκρα δεξιά, βέβαια) είναι της μόδας. Και επειδή ο αστός είναι ο κατ’εξοχήν «άνθρωπος της εποχής του», πρόκειται για την «Αριστερά» που πιστεύει κι ο ίδιος… Άρα, δεν υπάρχει καμιά διέξοδος. 🙂

    Τέλος, συμφωνώ απόλυτα στο ότι πρέπει να δράση κανείς, έστω και με την «ενεργητικότητα που φέρνει η απελπισία»(απελπισίας ως προς τον κόσμο και τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές του). Διότι η αρετή βρίσκεται στην ίδια την δράση, έστω ατελέσφορη μερικώς, και, δεύτερον, αν πρόκειται να είναι ενταγμένος σε κάποιον από τους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς, να το πράττη με ένα πολύ κριτικό τρόπο. Ο τόπος, που λέει και κάποιος, δεν αντέχει άλλο κομματισμό και κομματικό πατριωτισμό. Αυτά(και αυτά) έφεραν την πατρίδα εδώ· θέλει κριτική εκ των έσω, και, σε περίπτωση διάγνωσης αδιεξόδου και σήψης, (ηρωική) έξοδο από τον χώρο αυτό…

    Πολλές ευχές, Λευτέρη, από βαθιά…!!! 🙂

  5. κ Says:

    http://www.agioritikovima.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=616:2010-08-05-14-36-07&catid=99:news&Itemid=369

  6. philalethe00 Says:


    Το διάβασα, έστω ψιλο-διαγώνια. 🙂 Λέει σημαντικά πράγματα, αν και φοβάμαι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις, δυστυχώς, υποτιμάται το υλικό των άλλων αδελφών στοιχείο/πρόβλημα και ζήτημα. Διότι «οι τω θυσιαστηρίω προσεδρεύοντες τω θυσιαστηρίω συμμερίζονται», αλλά δυστυχώς το -μισητό- σύστημα για τους άλλους, πλην των ιερωμένων, προγραμματίζει την ανεργία.
    Δυστυχώς, συμβαίνει να έχω παρακολουθήσει την συγκεκριμένη προσπάθεια από …κοντά κάπως, οπότε έχω ιδία άποψη για τον συμβιβασμό στον οποίο αναφέρομαι. Είναι γεγονός, όμως, ότι κάποιες επισημάνσεις όπως αυτές για την διαφορά Ορθοδοξίας-Δύσης είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΈΣ, και ιδιαίτερα μου αρέσει η αίσθηση του τραγικού, το πάθος με το οποίο εκφράζονται… 🙂
    Οπότε σε ευχαριστούμε, αδελφέ. Δεν ξέρω αν ήθελες να σχολιάσω κάτι άλλο και εγώ μιλώ περί ανέμων και υδάτων… Τα δύο κείμενα έχουν οπωσδήποτε συνάφειες και κοινούς προβληματισμούς και θέσεις…

    Καλή εβδομάδα και ευλογημένη σε όλους…… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: