«Πότε, είπες, θα βγεις στη σύνταξη; Πότε;;;» (Η πεδιάς και το νεκροταφείον.)

by

Μας το θύμισε ο αγαπητός μας ο Γιάννης εδώ και είναι επίκαιρο τώρα που οι συντάξεις καρατομούνται και ειδικότερα καρατομούνται στην προοδευμένη έκτοτε επίσημον αγχόνη του  Παγκάλου, κατά τον ποιητήν, ήγουν του δικτάτορος

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , ,

10 Σχόλια to “«Πότε, είπες, θα βγεις στη σύνταξη; Πότε;;;» (Η πεδιάς και το νεκροταφείον.)”

  1. ΕΦΗΒΗ ετοιμο"θάνατη"... Says:

    🙂 χαχα!
    ωραίον ανέκδοτον!
    η σύνταξην!!!
    μήπως θα προλαβομεν να γεράσομεν ημεις οι ασθενεις
    εφηβοι,αφου μας κοψανε και τα φάρμακα?!
    ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟς ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΘΑΥΜΑ
    ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΜΕΝ ΚΑΙ θα είδομεν πως θα επιβιωσουσιν
    ολοι ημεις οι αδυναμοι και αδυνατοι κατα παντα!!!!!!!!!

    ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ+

    ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ!

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ
    ΔΕΝ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ….
    ΝΙΩΘΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ
    ΑΦΟΥ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΕΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΝΑ ΓΕΡΑΣΕΙ….

    ΣΥΓΝΩΜΗ
    ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΡΙΑ.,
    ΔΕΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΜΑΙ.
    Η ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΛΠΙΔΑ+ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ
    Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ…..

    ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ…
    ΜΟΝΟ η αγάπη Του ειναι ΥΠΑΡΚΤΗ…..

    ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ….+

    {{{ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΦΙΛ!+}}}}}

  2. philalethe00 Says:

    @ΕΦΗΒΗ ετοιμο»θάνατη»…
    Ναι, ούτε και εμέ με απασχολεί για τον εαυτό μου, με απασχολεί, όμως, για τους άλλους… Ιδού η κλείς του ερωτήματος τούτου. Διότι πολλοί, και μητροπολίται ακόμη, λένε «αι, εντάξει, εγώ δεν έχω πρόβλημα» και το …γενικεύουν και στους άλλους. Αλλά, συγγνώμην, αυτό είναι τελείως ανεπίτρεπτο από Ορθόδοξης απόψεως… Επίσης, είναι αυτό το κόλπο που βρήκαν οι παμπόνηροι αστοί, για να χρησιμοποιήσουν τον Χριστιανισμό για ό,τι τον κατηγόρησε ο Μαρξ…

    Σε κάποια σχετικά κείμενα του Αγίου Μαξίμου του Γραικού/Βατοπαιδινού αναφέρεται παραστατικότατα πόση σημασία αποδίδει στην προστασία των φτωχών ανθρώπων….. Τα αναφέρει κάποιος ιερομόναχος συγγραφέας σε κάποια βιβλίο που κυκλοφόρησε επέρυσι… 🙂 Δυστυχώς δεν το διαθέτω…

    Γεια σου και εσένα…!

  3. agapi+ Says:

    …λεγοντας δεν με απασχολει για μενα
    φυσικα ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΣΑ ΟΤΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!
    ΑΥΤΟ ΘΑ ΗΤΑΝ
    εγωιστικο και αντιΧριστιανικο.
    Φυσικα και νοιαζομαι 🙂
    και αγωνιζομαι,και ποναω και αγωνιώ και μαχομαι
    με οποιο τροπο που επιτρεπει η κλονισμενη υγεια μου…
    γραφω γραμματα-μαιλς και κανω διαμαρτυριες
    καταγγελιες για ολα τα θεματα σε σχεση με το απαραδεκτο
    και ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΑΝΤΙ-ασφαλιστικο….μνη(μοσυνο)μόνιον!

    ο Θεος να φωτιζει τον καθενα απο μας
    να αγωνιζεται και να στηριζει τον καθε αδυναμο διπλανο του.

    ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ=ΑΛΛΗΛΩΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ΒΑΣΤΑΖΕΤΕ
    αλλωστε!

    φιλια+
    🙂

  4. EYLOGIA+ Says:

    +Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ή Μαγδαληνή ή Μυροφόρος και Ισαπόστολος

    Ή Μαρία αυτή ονομάστηκε Μαγδαληνή, επειδή καταγόταν από τα Μάγδαλα, πόλη πού βρίσκεται δυτικά της θάλασσας της Γαλιλαίος.
    Συνέβη δε να την απαλλάξει ο Κύριος από επτά δαιμόνια πού την ενοχλούσαν. Θέλοντας τότε να δείξει την ευγνωμοσύνη της ή Μαρία για την ευεργεσία αυτή, αφοσιώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στην υπηρεσία του Σωτήρα Χριστού, όπως άλλοτε ο Δαβίδ για να δείξει ευγνωμοσύνη στο Θεό έψαλλε: «άσω τω Κυρίω τω ευεργετήσαντί με και ψάλω τω ονόματι Κυρίου του Υψίστου»1. Δηλαδή, άσματα ευγνωμοσύνης θα τονίσω στον Κύριο, πού με ευεργέτησε, και ύμνους δοξολογίας θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Ύψιστου. Έτσι ή Μαρία έγινε μαθήτρια του Κυρίου και Τον διακονούσε. Αυτή, μάλιστα, κατά την Ανάσταση του Κυρίου ήλθε πρώτη στον τάφο Του με αρώματα, και άγγελοι ντυμένοι στα λευκά ανήγγειλαν σ’ αυτή την Ανάσταση Του. Ή Μαρία, μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, εξακολούθησε να διακονεί στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ. Έπειτα πήγε στην Έφεσο, κοντά στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, οπού και πέθανε. Τάφηκε στην είσοδο της σπηλιάς, όπου αργότερα εκοιμήθησαν οι επτά παίδες εν Εφέσω.
    1. Ψαλμός ιβ’, 6.

    +Απολυτίκιο. Ήχος α’. Τον τάφον σου Σωτήρ.
    Χριστώ τω δι’ ημάς, εκ Παρθένου τεχθέντι, σεμνή Μαγδαληνή, ηκολούθεις Μαρία, αυτού τα δικαιώματα, και τους νόμους φυλάττουσα’ όθεν σήμερον, την παναγίαν σου μνήμην εορτάζοντες, αμαρτημάτων την λύσιν, ευχαίς σου λαμβάνομεν.

    +Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΕΛΛΑ η Παρθενομάρτυς
    Μας είναι άγνωστο πότε έζησε. Στο Λειμωνάριο αναφέρεται ότι ήταν από τη Χίο, αλλά γι’ αυτό δεν έχουμε καμία αρχαία μαρτυρία. Ή όσια Μαρκέλλα έγινε γνωστή, από του ότι οι κάτοικοι του νησιού Χίου, πριν από πολλά χρόνια είχαν ναό στ’ όνομα της, πού έκανε πολλά θαύματα. Μεταξύ των άλλων θαυμάτων διηγούνται και αυτό: ότι στην παραλία, πού ήταν ο ναός της όσιας, βρίσκουν χαλίκια γεμάτα αίματα πηγμένα, πού αφού τα ξύσουν τα βάζουν σε αγγεία και τα έχουν να θεραπεύουν αρρώστιες.

    +Απολυτίκιο. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.
    Της αγνείας το ρόδον και της Χίου το βλάστημα, την Αγίαν Μαρκέλλαν έν ωδαίς ευφημήσωμεν τμηθείσα γαρ χειρί τη πατρική, ως φύλαξ εντολών των του Χριστού, ρώσιν νέμει και κινδύνων απαλλαγήν, τοις προς αυτήν κραυγάζουσι* δόξα τω δεδοκότι σοι Ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν Ιάματα.

    BOH8EIA MAS OLOI OI AGIOI_+XTES+SHMERON KAI EIS TOUS AIWNAS AMHN….

  5. Agapi+ Says:

    Η ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ η Μεγαλομάρτυς
    Ή Αγία Χριστίνα γεννήθηκε στην πόλη Τύρο και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού. (200 μ.Χ.) .Ό πατέρας και ή μητέρα της ήταν ειδωλολάτρες, αλλά τη Χριστίνα έφερε στο χριστιανισμό μια ευσεβής γυναίκα. Όταν έμαθε αυτό ο πατέρας της, εξοργισμένος την έκλεισε σε κάποιο εξοχικό πύργο και με κάθε τρόπο προσπαθούσε να την μεταπείσει στην ειδωλολατρία. Όμως όλες οι προσπάθειες του προσέκρουσαν πάνω στο ασάλευτο τείχος της πίστης της Χριστίνας και έπεφταν στο κενό. Τότε απελπισμένος τη φυλάκισε, αλλά το ‘ίδιο βράδυ ο ίδιος πέθανε. Έπειτα την ανέλαβε ο έπαρχος Δίων, πού αφού και αυτός δεν κατόρθωσε να δαμάσει την πίστη της Χριστίνας, τη βασάνισε σκληρά και έσχισε τις σάρκες της με μαχαίρια και τροχούς. Το Δίωνα διαδέχθηκε ο έπαρχος Ιουλιανός, πού και αυτός τη βασάνισε χειρότερα. Την έριξε μέσα σε φαρμακερά και θανατηφόρα θηρία, και κατόπιν μέσα στη φωτιά. Άλλα από όλα αυτά ή Χριστίνα έμεινε άθικτη Και μας θυμίζει το λόγο του Απ. Παύλου: «οι δια πίστεως … έφραξαν στόματα λεόντων, έσβεσαν δύναμιν πυρός, έφυγον στόματα μαχαίρας»1. Αυτοί, δηλαδή οι Άγιοι, επειδή είχαν μεγάλη πίστη, έφραξαν στόματα λιονταριών, έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τα θανατηφόρα λεπίδια των μαχαιριών. Βλέποντας αυτό το θαύμα οι θεατές, χιλιάδες πίστεψαν στο Χριστό. Τελικά ή Χριστίνα πήρε το στεφάνι του μαρτυρίου, αφού τη φόνευσαν κτυπώντας την με λόγχες στην καρδιά και τα πλευρά.
    1. Προς Εβραίους, ία’ 33-34.

    Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
    Του πατρός σου την πλάνην λιπούσα πάνσεμνε, της εύσεβείας εδέξω την θείαν έλλαμψιν, και νενύμφευσαι Χριστώ ως καλλιπάρθενος- όθεν ηγώνισαι στερρώς, και καθείλες τον εχθρόν, Χριστίνα Μεγαλομάρτυς. Και νυν απαύστως δυσώπει, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΠΙΤΩΝ
    Μαρτύρησε δια ξίφους.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΥΜΕΝΑΙΟΣ
    Μαρτύρησε δια ξίφους.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ
    Μαρτύρησε, αφού του ξερίζωσαν όλα τα δόντια και πέθανε από μόλυνση και ακατάσχετη αιμορραγία.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΛΟΜΠΤΙΝΟΣ επίσκοπος Ιεροσολύμων
    Τον άγνωστο αυτό Άγιο, αναφέρει το Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 100.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ο Νεομάρτυρας
    Ό Άγιος αυτός καταγόταν από τη Ζάκυνθο και ήταν ωραίος και ρωμαλέος στο σώμα. Εργαζόμενος σαν ναυτικός δεν θέλησε να υπηρετήσει σε τούρκικο πλοίο. Εναντιούμενος στη θέληση του Τούρκου πλοιάρχου, συκοφαντήθηκε απ’ αυτόν, ότι δήθεν είχε φορέσει τούρκικο κάλυμμα στο κεφάλι του. ‘Οδηγήθηκε βίαια στον κριτή, όπου με κολακείες και φοβερισμούς προσπαθούσαν να τον εξισλαμίσουν. ‘Ομολογώντας με θάρρος τον Χριστό ο Θεόφιλος, περιτμήθηκε με τη βία από τους Τούρκους, πού θέλησαν να τον στείλουν δώρο στο παλάτι του Σουλτάνου. ο Θεόφιλος όμως, όταν ακόμα ήταν στη Χίο, απόδρασε και πήγε στη Σάμο, όπου παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα. Όταν επανήλθε στη Χίο, οι Τούρκοι τον αναγνώρισαν και αφού τον συνέλαβαν τον οδήγησαν στον κριτή. ο κριτής, βλέποντας τον Θεόφιλο να εμμένει στην πίστη του τον καταδίκασε σε θάνατο δια πυρός. ‘Απτόητος ο γενναίος αυτός μάρτυρας της πίστης μας, έκανε το σημείο του σταυρού και είπε «στα χέρια σου Χριστέ μου παραδίδω την ψυχή μου». Και μπήκε μόνος του στη φωτιά, όπου παρέδωσε στον αγωνοθέτη Θεό την αγία ψυχή του στις 23 Ιουλίου 1635. Τα εναπομείναντα από τη φωτιά λείψανα του, αγοράστηκαν από χριστιανούς και εναποτέθηκαν με τιμές στον ναό του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου στη Χίο. Μαρτύριο του ‘Αγίου αυτού, συνέγραψε πρώτα ο Γεώργιος Κορέσιος ο Χίος.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ από την Κίο
    Ήταν πλούσιος και ευσεβής δημογέροντας στην Κίο της Βιθυνίας. ο ‘Αθανάσιος, επειδή υπεράσπιζε τους συμπολίτες του από τη βαρεία φορολογία των Τούρκων, συκοφαντήθηκε ότι δήθεν είπε, ότι θα γίνει μουσουλμάνος. Προσκλήθηκε από τις αρχές τής βασιλεύουσας και πιέστηκε πολύ να προδώσει τη χριστιανική του πίστη, προκειμένου να σωθεί. ο ‘Αθανάσιος όμως δεν αρνήθηκε τον Χριστό και μετά από σκληρά βασανιστήρια φυλακίστηκε. ‘Αλλ’ επειδή και πάλι έμενε αμετακίνητος στην πίστη του, τον αποκεφάλισαν στις 24 Ιουλίου 1670 στην Κωνσταντινούπολη. Βίο του ‘Αγίου, συνέγραψε ο Ιωάννης Καρυοφύλλης.

    ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΜΠΟΡΙΣΟΣ και ΓΛΙΕΒΟΣ πού δια του αγίου Βαπτίσματος μετονομάσθηκαν ΡΩΜΑΝΟΣ και ΔΑΒΙΔ (ΡΩΣΟΙ)

    Ο ΟΣΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ο Νεοφανής, Θεσσαλονικεύς
    Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1042 στα χρόνια της αυτοκράτειρας Ζωής. Χειροτονήθηκε στη Θεσσαλονίκη και αναχώρησε στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου, όπου έζησε μέσα σε μια σπηλιά έως το τέλος της ζωής του.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ο Αθηναίος, ο Απολογητής
    Χριστιανός φιλόσοφος και απολογητής του 2ου μ.Χ. αιώνα. Καταγόταν πιθανότατα από την Αθήνα, όπου σπούδασε τον μέσο Πλατωνισμό και τη Στωική φιλοσοφία. Άκμασε στα χρόνια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Μάρκου Αυρηλίου (161-180) και Κομμόδου (180-192). Βασικά στοιχεία για το πρόσωπο, τη μόρφωση και το έργο του αντλούμε από τα δύο έργα του, πού διασώθηκαν σε κώδικα του 914, ο οποίος εκπονήθηκε στο βιβλιογραφικό εργαστήριο του Αρέθα: Πρεσβεία περί Χριστιανών και Περί αναστάσεως νεκρών.
    Ό Αθηναγόρας ξεχωρίζει από τους σύγχρονους του απολογητές για τη φιλολογική αρτιότητα και το προσεγμένο ύφος, ενώ στον χώρο της θεολογίας προβάλλει την ορθόδοξη τριαδολογική διδασκαλία, τη θεοπνευστία των Αγίων Γραφών και την αυστηρή ασκητική στάση στον ηθικό βίο των χριστιανών, γι’ αυτό και το συγγραφικό του έργο κατέχει αξιόλογη θέση στην εκκλησιαστική γραμματεία των πρώτων αιώνων.

  6. Anastasia X. Says:

    🙂 θα πάρουμε συνταξη,αν μεγαλώσουμε?!?

  7. philalethe00 Says:

    Καλημέρα σε όλους!
    @Anastasia X.
    Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, ώστε να μπορεί κάποιος να πάρει σύνταξη. Αλλά κάνουν φιλότιμες προσπάθειες, ώστε με τους τυφλοσούρτηδες του ΔΝΤ να μην πάρουν οι πιο πολλοί ποτέ. 🙂 Μετά, θα ήθελα να δω ποιες θα είναι οι δικαιολογίες που θα βρουν. 😀 Εύχου!

    ΥΓ Αυτό τώρα το πρόσεξα και μου άρεσε πολύ:
    «ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ=ΑΛΛΗΛΩΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ΒΑΣΤΑΖΕΤΕ
    αλλωστε!»

  8. ANASTASIA X. Says:

    🙂 καλην εσπέραν αγαπητέ εν Χριστώ… φιλαλήθη…

    όσο κι αν ευχόμαστε οι αποφάσεις τους ειναι τελειωμένη ιστορία=
    εξόντωση του Ελληνικου λαού…

    Μόνο ο Κύριος μπορεί-αν θέλει-να μας θρέψει με 5 άρτους
    και να μας σώσει κατά το ΜΕΓΑ ΤΟΥ ΕΛΕΟΣ.
    ΑΜΗΝ.

    ευχου και συ!
    και μένα μου άρεσε,
    γιατι ειναι μια ΑΛΗΘΕΙΑ=Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ….

    ΘΕΟΣ ΑΓΑΠΗ ΕΣΤΙ=
    ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ ->ΕΜΠΡΆΚΤΩς!!!=
    ΑΛΛΗΛΩΝ ΤΑ ΒΑΡΗ ΒΑΣΤΑΖΕΤΕ…

    🙂 MaaaaaKIA! 🙂

  9. συναξάρι Ορθόδοξον... Says:

    +Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός

    Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και καταγόταν από τη Νικομήδεια. Τον πατέρα του έλεγαν Εύστόργιο και τη μητέρα του, πού ήταν ευσεβέστατη χριστιανή, Εύβούλη. ο Παντελεήμων γρήγορα στερήθηκε τίς φροντίδες της μητέρας του, διότι πέθανε πρόωρα. Άλλα ο Θεός τον αξίωσε να διδαχθεί τη χριστιανική πίστη από ένα διακεκριμένο λειτουργό της Εκκλησίας, τον Ιερέα Έρμόλαο. Τότε ο Παντελεήμων είχε τελειώσει τις ιατρικές του σπουδές, κοντά στο φημισμένο γιατρό Ευφρόσυνο. Την επιστήμη του χρησιμοποίησε ιδιαίτερα για τους απόρους ασθενείς και έτρεχε με μοναδική προθυμία στις καλύβες τους, βοηθώντας τους όχι μόνο ιατρικά, αλλά και χρηματικά. Σέ κάθε σπίτι πού έμπαινε δίδασκε το Ευαγγέλιο και έφερνε σ’ αυτό πολλές ψυχές. Ήταν εύσπλαγχνικός σε ακρότατο βαθμό για όλους τους πάσχοντες, γι’ αυτό και ο Θεός του δώρησε το χάρισμα να θεραπεύει ασθενείς με μόνη την προσευχή του. Έτσι θεράπευσε πολλούς, μεταξύ αυτών και ένα τυφλό, πού έγινε αφορμή να συλλάβει ο Διοκλητιανός και τον Άγιο. Τον τυφλό τον θανάτωσε διότι πίστεψε στο Χριστό και τον Παντελεήμονα υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, ώσπου στο τέλος τον αποκεφάλισε. ο Παντελεήμων, όμως, ανήκει σ’ αυτούς, για τους οποίους ο Κύριος είπε: «μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί έλεηθήσονται»1. Μακάριοι, δηλαδή, είναι, οι ευσπλαχνικοί πού συμπονούν στη δυστυχία του πλησίον, διότι αυτοί θα ελεηθούν από το Θεό την ήμερα της Κρίσεως.
    1. Ευαγγέλιο Ματθαίου, ε’ 7.

    Απολυτίκιο. Ήχος γ’.
    Αθλοφόρε Άγιε και Ιαματικέ Παντελεήμον, πρέσβευε τω έλεήμονι Θεώ, ‘ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαίς ημών.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΤΥΦΛΟΣ
    Αυτός γιατρεύτηκε από τον Άγιο Παντελεήμονα, ομολόγησε τον Χριστό και μαρτύρησε δια ξίφους.

    Η ΟΣΙΑ ΑΝθΟΥΣΑ η ομολογήτρια
    Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου (741 μ. Χ.). ΟΙ γονείς της, Στρατήγιος και Φεβρωνία, διακρίνονταν για την ευσέβεια τους και με όμοιο τρόπο ανέθρεψαν και τη θυγατέρα τους. Ή Ανθούσα παρ’ όλες τις προτάσεις για γάμο, ή θέληση της εκδηλώθηκε από την αρχή σταθερά. Και όταν πέθαναν οι γονείς της, δεν μετέβαλλε την απόφαση της. Έμεινε παρθένος και αφιέρωσε την περιουσία της σε φιλανθρωπικούς και ιερούς σκοπούς. Στην Ανθούσα, οφείλεται ή ανέγερση δύο μονών. Αυτή του Μαντινέου με ναό αφιερωμένο στην αγία Άννα, και αυτή των αγίων Αποστόλων, πού χρησιμοποιήθηκε σα γυναικεία Μονή. Όταν από τον αυτοκράτορα Κων/νο Κοπρωνυμο διατάχθηκε σκληρός διωγμός κατά των αγίων εικόνων και των υποστηρικτών τους, το μοναστήρι της όσιας Ανθούσας, υπήρξε από τα πιο ένθερμα κέντρα της ‘Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό και ή όσία στην αρχή βασανίστηκε. Αλλ’ όταν προέβλεψε ότι ή άρρωστη βασίλισσα θα διέφευγε το θάνατο και θα γεννούσε δίδυμα, τότε αγαπήθηκε πολύ απ’ αυτή και υποστήριξε ποικιλοτρόπως το μοναστήρι της όσιας Ανθούσας. Ή οποία αδιατάρακτη πλέον έπειτα, πέθανε ειρηνικά.

    ΟΙ ΑΓΙΟΙ 153 ΜΑΡΤΥΡΕΣ από τη Θράκη
    Μαρτύρησαν δια πνιγμού μέσα στη θάλασσα.

    Ο ΟΣΙΟΣ ΜΑΝΟΥΗΛ
    ‘Απεβίωσε ειρηνικά.

    Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Νόβγκοροντ (Ρώσος)

    Δια Χριστόν σαλός

    BOH8EIA MAS OLOI OI AGIOI TOU XRISTOY MAS+AMHN.
    🙂

  10. Από την ακολουθία της Θ.Μετάληψης Says:

    +ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑ+
    Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας, ὁ πάσης ὁρατῆς καὶ ἀοράτου κτίσεως δημιουργός, ὁ τοῦ ἀνάρχου Πατρὸς συναΐδιος Υἱὸς καὶ συνάναρχος, ὁ δι᾿ ὑπερβολὴν ἀγαθότητος ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν σάρκα φορέσας, καὶ σταυρωθεὶς καὶ τυθεὶς ὑπὲρ τῶν ἀχαρίστων καὶ ἀγνωμόνων ἡμῶν, καὶ τῷ οἰκείῳ σου Αἵματι ἀναπλάσας τὴν φθαρεῖσαν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας φύσιν ἡμῶν, αὐτὸς ἀθάνατε Βασιλεῦ, πρόσδεξαι κἀμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ τὴν μετάνοιαν καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν ῥημάτων μου·

    ἥμαρτον γάρ, Κύριε, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου καὶ οὒκ εἰμι ἄξιος ἀτενίσαι εἰς τὸ ὕψος τῆς δόξης σου·

    παρώργισα γάρ σου τὴν ἀγαθότητα, τὰς σὰς ἐντολὰς παραβὰς καὶ μὴ ὑπακούσας τοῖς σοῖς προστάγμασιν.

    Ἀλλὰ σύ, Κύριε, ἀνεξίκακος ὤν, μακρόθυμός τε καὶ πολυέλεος, οὐ παρέδωκάς με συναπολέσθαι ταῖς ἀνομίαις μου, τὴν ἐμὴν πάντως ἀναμένων ἐπιστροφήν.

    Σὺ γὰρ εἶπας, φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ προφήτου σου, ὅτι οὐ θελήσει θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν· οὐ γὰρ βούλει, Δέσποτα, τὸ πλάσμα τῶν σῶν ἀπολέσθαι χειρῶν, οὐδὲ εὐδοκεῖς ἐπ᾿ ἀπωλείᾳ ἀνθρώπων, ἀλλὰ θέλεις πάντας σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.

    Διὸ κἀγώ, εἰ καὶ ἀνάξιὸς εἰμι τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ αὐτῆς τῆς προσκαίρου ζωῆς ὅλον ἑμαυτὸν ὑποτάξας τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ ταῖς ἡδοναῖς δουλώσας καὶ τὴν σὴν ἀχρειώσας εἰκόνα, ἀλλὰ ποίημα καὶ πλάσμα σὸν γεγονώς, οὐκ ἀπογινώσκω τὴν ἐμαυτοῦ σωτηρίαν ὁ ἄθλιος· τῇ δὲ σῇ ἀμετρήτῳ εὐσπλαγχνίᾳ θαῤῥήσας προσέρχομαι.

    Δέξαι οὖν κἀμέ, φιλάνθρωπε Χριστέ, ὡς τὴν Πόρνην, ὡς τὸν Λῃστήν, ὡς τὸν Τελώνην καὶ ὡς τὸν Ἄσωτον· καὶ ἆρόν μου τὸ βαρὺ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν, ὁ τὴν ἁμαρτίαν αἴρων τοῦ κόσμου καὶ τὰς ἀσθενείας τῶν ἀνθρώπων ἰώμενος· ὁ τοὺς κοπιῶντας καὶ πεφορτισμένους πρὸς σεαυτὸν καλῶν καὶ ἀναπαύων· ὁ μὴ ἐλθὼν καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν· καὶ καθάρισόν με ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος· δίδαξόν με ἐπιτελεῖν ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ σου, ἵνα ἐν καθαρῷ τῷ μαρτυρίῳ τῆς συνειδήσεώς μου, τῶν ἁγιασμάτων σου τὴν μερίδα ὑποδεχόμενος, ἑνωθῶ τῷ ἁγίῳ Σώματί σου καὶ Αἵματι, καὶ ἕξω σε ἐν ἐμοὶ κατοικοῦντα καὶ μένοντα σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι.

    Ναί, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός μου· καὶ μὴ εἰς κρῖμά μοι γένοιτο ἡ μετάληψις τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν Μυστηρίων σου, μηδὲ ἀσθενὴς γενοίμην ψυχῇ τε καὶ σώματι, ἐκ τοῦ ἀναξίως αὐτῶν μεταλαμβάνειν· ἀλλὰ δός μοι, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τὴν μερίδα τῶν ἁγιασμάτων σου, εἰς Πνεύματος ἁγίου κοινωνίαν, εἰς ἐφόδιον ζωῆς αἰωνίου καὶ εἰς εὐπρόσδεκτον ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματός σου· ὅπως ἂν κἀγώ, σὺν πᾶσι τοῖς ἐκλεκτοῖς σου, μέτοχος γένωμαι τῶν ἀκηράτων σου ἀγαθῶν, ὧν ἡτοίμασας τοῖς ἀγαπῶσί σε, Κύριε· ἐν οἷς δεδοξασμένος ὑπάρχεις εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: