Ξέρουμε ποιος έγινε Σωτήρας. Ήρως, όμως, ποιος θα γίνει..;

by

Για να το συνδέσω με το παρακάτω, ολίγον βαρυφορτωμένο κείμενο περί Κοινωνικού Χριστιανισμού *-που θα ήθελα να δήτε, κατά δύναμιν-, για να σας δείξω, ότι στην -πάντα όχι λογία- μουσική και τέχνη συμβαίνουν αξιόλογα πράγματα από πνευματικής πλευράς, για να δείτε, τρίτον, ότι δεν χάθηκαν όλα παρά το ότι τα ΜΜΕ λειτουργούν ως το απόλυτο διαφθορείο της αθωότητας και της καλοσύνης μας, όσης μας χαρίστηκε… Τέλος, για ανάπαυλα, εξευγενιστική μάλιστα… 🙂 :

I’m gonna fight for what’s right
Today I’m speaking my mind
And if it kills me tonight
I will be ready to die

A hero’s not afraid to give his life
A hero’s gonna save me just in time

Πηγή στίχων.

*«Αλλά η επανάσταση η αποκλειστικά θεσμική, δυστυχώς, δεν παράγει νέους ανθρώπους, όπως μας διδάσκει και η Ιστορία.«
Advertisements

Ετικέτες: , ,

11 Σχόλια to “Ξέρουμε ποιος έγινε Σωτήρας. Ήρως, όμως, ποιος θα γίνει..;”

  1. Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

    Πάντα και παντού, όσο δύσκολες και να είναι οι εποχές γίνονατι αξιόλογα πράγματα στην Τέχνη(σ’όλες της τις μορφές), αλλά και σε κάθε τομέα της ζωής μας. Απλά πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά μας! 🙂

  2. agapi+ Says:

    🙂 kalispera
    ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ, ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΧΕ
    ΑΓΝΑ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΑΓΑΠΗΣ ,ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΥ
    +ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑΣ…
    ΜΕ ΤΑ ΚΟΣΜΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ
    ΣΩΣΤΗ ΚΡΙΣΗ…
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ,ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ
    ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΟΙ…ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΓΚΥΜΟΝΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ
    ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ….
    ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ
    ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ,ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ εγω του….
    και εγινε θυσια για ολους τουσ αλλους,μιμούμενος τον Χριστο….

    Ηρωας με τα κοσμικα κριτηρια μπορει να ειναι και ενας απεργος
    Η ενας αναρχικος….

    ομως ο Παραδεισος του Χριστου μας εχει αλλη νοοτροπια….

  3. philalethe00 Says:

    @Παιδί Βιολί Το Αληθινό
    Σωστά! 🙂 Και σε αυτά πρέπει έπαινος…. Τις ευχές μου…

    @agapi+
    Σωστά. Την ημέρα της κρίσεως. Ως τότε, σας θέλω επιεικείς και εργοστάσια καλών λογισμών και όχι ιεροεξεταστές… 🙂
    Ήρωες κατά την Πατερική έννοια είναι πολλοί… Ελπίζω να γίνουμε σαν κι αυτούς.. 🙂

  4. agapi+ Says:

    🙂 phil. salut!
    IEROEKSETASTES?! ti ennoeis?
    🙂
    ieroeksetastes den yparxoun stin Orthodoxia.DOKSA TW THEW-
    eimai Orthodoxi Xristiani
    kai oudepote katalava -KAI TI SHMAINEI na einai kaneis ieroeksetastis
    alla kai pws mporei na ginei…..

  5. agapi+ Says:

    Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ο Μεγαλομάρτυς
    Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ, από πατέρα χριστιανό, πού ονομαζόταν Χριστόφορος, και μητέρα ειδωλολάτρισσα, τη Θεοδοσία. Όταν μεγάλωσε ο Προκόπιος, ή μητέρα του κατάφερε, όταν ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός (290) πήγε στην Αντιόχεια, να τον κάνει δούκα Αλεξανδρείας. Και μάλιστα, του ανέθεσαν το διωγμό κατά των χριστιανών. Όμως, το θέλημα του Κυρίου ήταν άλλο. Ενώ κάποια νύκτα βάδιζε με τη συνοδεία του, είδε σταυρό κρυστάλλινο και άκουσε φωνή να του λέει: «εγώ ειμί ο εσταυρωμένος Ιησούς, ο του Θεού Υιός». Έκπληκτος από το όραμα και τη φωνή, διέκοψε τη συγκεκριμένη πορεία του και πήγε στην Ιερουσαλήμ, όχι πλέον σαν διώκτης, αλλά εύαγγελιζόμενος το Χριστό. Όταν το έμαθε ή μητέρα του, τον κατήγγειλε στον έπαρχο Ούλκίωνα όπου ο Προκόπιος ομολόγησε ότι είναι χριστιανός. Τότε υπέστη σκληρά βασανιστήρια, και μισοπεθαμένος ρίχτηκε στη φυλακή. Έπειτα τον έβγαλαν από τη φυλακή και τον οδήγησαν σε ειδωλολατρικό ναό, να θυσιάσει στα είδωλα. Αμέσως ή σκέψη του Προκοπίου σκίρτησε στα λόγια της Άγιας Γραφής, «ότι ουδέν είδωλον εν κόσμω, και ότι ουδείς θεός έτερος ει μη εϊς»1. Δηλαδή, κανένα είδωλο δεν έχει ύπαρξη πραγματική στον κόσμο και κανένας άλλος θεός δεν υπάρχει, παρά μόνο ένας, ο αληθινός Θεός. Έτσι σκεπτόμενος και προσευχόμενος ο Προκόπιος, γκρέμισε το ναό, με αποτέλεσμα να πιστέψει ή μητέρα του και άλλοι πολλοί. Τελικά, αμετακίνητος στην πίστη του, αποκεφαλίστηκε από τον διάδοχο του Ούλκίωνος, Φλαβιανό.
    1. Α’ προς Κορινθίους, η’ 4.
    +Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
    Άγρευθείς ούρανόθεν προς την εύσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ώσπερ ο Παύλος Χριστώ, των Μαρτύρων καλλονή Μάρτυς Προκόπιε· όθεν δυνάμει του Σταυρού, αριστεύσας εύκλεώς, κατήσχυνας τον Βελίαρ· ου της κακίας άτρωτους, σώζε τους πόθω σε γεραίροντας.

  6. agapi+ Says:

    ΗΧΟΣ ΠΛΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ

    Τίς μὴ μακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε; τίς μὴ ἀνυμνήσει σου τὸν ἀλόχευτον τόκον; ὁ γὰρ ἀχρόνως ἐκ Πατρὸς ἐκλάμψας Υἱὸς μονογενής, ὁ αὐτὸς ἐκ σοῦ τῆς Ἁγνῆς προῆλθεν, ἀφράστως σαρκωθείς, φύσει Θεὸς ὑπάρχων, καὶ φύσει γενόμενος ἄνθρωπος δι’ ἡμᾶς, οὐκ εἰς δυάδα προσώπων τεμνόμενος, ἀλλ’ ἐν δυάδι φύσεων, ἀσυγχύτως γνωριζόμενος. Αὐτὸν ἱκέτευε, σεμνὴ Παμμακάριστε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

  7. agapi+ Says:

    +Ο ΑΓΙΟΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ
    Γεννήθηκε στο Δορόστολο της Θρακικής Μοισίας, τότε πού αυτοκράτορας ήταν ό Ιουλιανός ό Παραβάτης. Ήταν δούλος σε ένα σκληρό και φανατικό ειδωλολάτρη (άλλες πηγές αναφέρουν ότι ήταν γιος τοπικού αξιωματικού ονόματι Σαββατιανού), πού όταν έμαθε ότι ό Αιμιλιανός πίστευε στο Χριστό, εξοργίστηκε τόσο πολύ, ώστε αφού τον έβρισε με τα πιο χυδαία λόγια, έπειτα τον μαστίγωσε ανελέητα. Βέβαια, του επεσήμανε ότι, αν συνεχίσει να είναι χριστιανός, θα πάθαινε πολύ χειρότερα. ‘Αλλά οι τιμωρίες και oi απειλές, αντί να κάμψουν το φρόνημα του Αιμιλιανού, φούντωσαν περισσότερο τη φλόγα της πίστης του στο Χριστό. Μάλιστα την επόμενη μέρα πήγε σε ειδωλολατρικό ναό, οπού με σφυρί συνέτριψε όλα τα αγάλματα πού ήταν μέσα στο χώρο αυτό. Εξοργισμένοι οι ειδωλολάτρες Ιερείς, τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν να δικαστεί. Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό ό κύριος του Αιμιλιανού, αμέσως έτρεξε στο κριτήτιο, όπου, αφού έβρισε τον Αιμιλιανό για την πράξη του, έπειτα διέταξε να αρνηθεί χωρίς αντίρρηση το Χριστό. Ό Αιμιλιανός χαμογελώντας απάντησε στον κύριο του: «Μπορείς να διατάξεις ό,τι θέλεις, θα σε υπακούσω, αλλά ή πίστη μου είναι εκτός των δικαιωμάτων σου. Ως προς αυτήν ένα και μόνο Κύριο αναγνωρίζω, τον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι ό μέγας και παντοτινός μου Κύριος, πού εξουσιάζει το σώμα και την ψυχή μου, και ποτέ δε θα τον αρνηθώ». Ό ειδωλολάτρης άρχοντας με μίσος χαστούκισε τον Αίμιλιανό. «Επειτα, αφού τον βασάνισαν, τον έριξαν στη φωτιά, το δε λείψανο του ‘Αγίου, κήδεψε μεγαλοπρεπώς ή γυναίκα του άρχοντα ειδωλολάτρη, πού ήταν κρυπτοχριστιανή.

    Απολυτίκιο. «Ηχος δ’. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.
    Ως προσφορά και όλοκάρπωμα θείον, δια πυρός προσενεχθεις τω Δεσπότη, τοις όμβροις των χαρίτων σου ευφραίνεις νυν ημάς’ πυρ γαρ το ούράνιον, τη ψυχή περιφερών, ώσπερ αϋραν έφερες, την κατάφλεξιν Μάρτυς. Άλλα μη παύση πάντοτε φρουρείν, τους σε τιμώντας, Αιμιλιανέ ένδοξε.

    ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΥΑΛΕΝΤΙΝΗ και ΘΕΗ
    Και οι τρεις γεννήθηκαν στην Αίγυπτο, αδέλφια μεταξύ τους και παιδιά γονέων χριστιανών. Μαρτύρησαν στη Διοκαισάρεια, όπου συνελήφθησαν από τον άρχοντα Φιρμιλιανό και προσκλήθηκαν ν’ αρνηθούν το Χριστό. ‘Αλλ’ αυτοί ομολόγησαν μεγαλόφωνα την πίστη τους και δήλωσαν, ότι ήταν έτοιμοι και για φυλακή και για βασανιστήρια και για μύριους θανάτους. Και ή μεν Ούαλεντίνα και ή Θοή, νεαρές κοπέλες πάνω στο άνθος της ηλικίας τους, πέθαναν αφού τις έριξαν μέσα στη φωτιά. Προηγουμένως όμως, οι δήμιοι, ξέσχισαν τις σάρκες τους με σιδερένια όργανα. Ό δε Παύλος, αφού απηύθυνε λίγες λέξεις στα πλήθη για την δια του Ιησού Χριστού σωτηρία και αγάπη, έλαβε και αυτός μαρτυρικό τέλος δι’ αποκεφαλισμού

  8. agapi+ Says:

    Agia Marina+
    Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β’, το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, ή μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αίδέσιος, πού ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία ή Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ’ αυτό πού άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του. Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Όλύμβριος, πού διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως. Ή Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Όλυμβρίου αντέτασσε τη φράση: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε ή γη έγινε κόκκινη από το αίμα πού έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε. Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι ή πίστη της Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Άλλα οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ’ αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, πού έτσι πήρε «τον αμαράντινον της δόξης στέφανον»1. Δηλαδή το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.
    1. Α’ επιστολή Πέτρου, ε’ 4.

    +Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
    Μνηστευθείσα τω Λόγω Μαρίνα ένδοξε, των επίγειων την σχέσιν πάσαν κατέλιπες, και ενήθλησας λαμπρώς ως καλλιπάρθενος· τον γαρ αόρατον εχθρόν, κατεπάτησας στερρώς, οφθέντα σοι Αθληφόρε. Και νυν πηγάζεις τω κόσμω, των ιαμάτων τα χαρίσματα.

  9. philalethe00 Says:

    @agapi+
    Ευχαριστούμε για τους σύντομους βίους που βάζεις. 🙂 Πρόλαβα να πάω στην αγρυπνία της Αγια Μαρίνας τις προάλλες, και άκουσα και και το κήρυγμα που έκανε εκεί ο παπάς για τον Βίο και την πολιτεία της, αν και τα ήξερα ήδη περίπου: Ένα κορίτσι, μαζί με τον Χριστό, απέναντι σε όλους· ο φανατικός και τελικώς φονιάς της ειδωλολάτρης «πατέρας»(που λέει κι ο κόσμος) της, οι βασιληάδες και φυσικά οι δαίμονες που τους κινούν όλους αυτούς σαν καλά στρατιωτάκια. 🙂 Μάλιστα, αντιμετώπισε τον άρχοντα των τελευταίων σε υλική(υλοποιημένη) μορφή και απέδειξε πώς μπορεί να γίνει σαν μυρμήγκι, όταν του αφαιρούμε τα δικαιώματα…

  10. agapi+ Says:

    🙂 xairomai pou xairesei fil! 🙂
    Xara mou einai na kanw copy/paste Vious Agiwn!
    tous xrwstaw polla=TH ZWH MOU!
    SE FILW EN FILHMATI AGIW!+

    Η ΟΣΙΑ ΜΑΚΡΙΝΑ Αδελφή του Μ. Βασιλείου
    Στην Ιστορία του χριστιανισμού λίγες υπήρξαν οι γυναικείες μορφές σαν την ύπέρλαμπρη μορφή της Αγίας Μακρίνας, πού ό Θεός την είχε προικίσει με τα μεγαλύτερα πνευματικά και σωματικά χαρίσματα. Ήταν ή μεγαλύτερη αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης. Ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου, από την ευσεβέστατη μητέρα της Έμμέλεια. Όταν μεγάλωσε, αφοσιώθηκε στην αγαθοεργία και στην ανατροφή των αδελφών της, πού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πνευματική τους πορεία. Ή Μακρινά ήταν μνηστευμένη, αλλά ό μνηστήρας της πέθανε. Τότε, μαζί με τη μητέρα της, αποσύρθηκε σε γυναικεία μονή στον Πόντο, κοντά στον ποταμό «Ιρη. Εκεί κοντά μόναζε και ό αδελφός της Μ. Βασίλειος. Στή μονή πέρασε τη ζωή της με τη μελέτη των Γραφών, την προσευχή, και προπάντων με αγαθοεργίες. Διότι πάντα είχε στο μυαλό της το λόγο του Θεού, πού προτρέπει στους ανθρώπους, «άγαθοεργείν, πλουτείν εν έργοις καλοίς, εύμεταδότους είναι, κοινωνικούς, αποθησαυρίζοντας έαυτοΤς θεμέλιον καλόν εις το μέλλον, ίνα έπιλάβωνται της αιωνίου ζωής»1. Δηλαδή, να άγαθοεργούν, να γίνονται πλούσιοι σε καλά έργα, να δίνουν πρόθυμα και σε άλλους τα αγαθά τους, να είναι απλοί και καταδεκτικοί, και έτσι να αποταμιεύουν για τον εαυτό τους στέρεο θεμέλιο στο μέλλον, για να αποκτήσουν την αιώνια ζωή. Μ’ αυτόν τον τρόπο και ή Αγία Μακρινά έζησε και τελείωσε τη ζωή της.
    1. Α’προς Τιμόθεον, στ’ 18,19.

    +Απολυτίκιον. Ήχος γ’. Την ωραιότητα.
    Σοφίας έρωτι, τον νουν πτερώσασα, κόσμου εύπάθειαν, έμφρόνως έλιπες, και ενδιαίτημα τερπνόν έγένου θείας αγάπης· συ γαρ δι’ ασκήσεως, και ηθών τελειότητας, νύμφη έχρημάτισας, του Σωτήρος περίδοξος· ω πρέσβευε υπέρ των βοώντων χαίροις Μακρίνα θεοφόρε.

  11. agapi+ Says:

    +Ο ΟΣΙΟΣ ΔΙΟΣ
    Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας, και έζησε στα χρόνια του μεγάλου Θεοδοσίου. Ήταν διακεκριμένος για τη θεολογική του πολυμάθεια και για την ανυπόκριτη ευσέβεια και εγκράτεια. Σε ηλικία μάλιστα 35 ετών, τόσο πολύ είχε εξαπλωθεί ή φήμη της αρετής του, πού από παντού έρχονταν ν’ ακούσουν τις πολύτιμες συμβουλές του. Μετά από χρόνια, τον προσκάλεσε ο Πατριάρχης Αττικός (406-425) στην Κων/πολη και τον χειροτόνησε ιερέα. Τα Ιερατικά του καθήκοντα, επετέλεσε με πολύ ζήλο και ακρίβεια. Ήταν στους ενορίτες του, πρότυπο Ιερού και φιλόστοργου πνευματικού πατέρα και οικογενειακού συμβούλου. Στην Κωνσταντινούπολη ‘ίδρυσε και μοναστήρι. Κάποτε αρρώστησε βαριά, πού έφτασε μέχρι τα πρόθυρα του θανάτου. Σώθηκε όμως από θαύμα. Τελικά πέθανε ειρηνικά, αφού διατήρησε μέχρι την τελευταία του πνοή το πυρ της ευσέβειας και της στοργής για τις ψυχές του ποιμνίου του.

    +Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
    Ό βίον έφάμιλλον, τη κλήσει πολιτευθείς, της δόξης του Πνεύματος, πυξίον ώφθης σεπτόν, Πατήρ ημών Όσιε’ συ γαρ θαυματουργίαις, ίεραίς διαπρεπών, ένδοξος έν Οσίοις, φερωνύμως έδείχθης. Διό σε άνευφημούμεν, Δίε μακάριε.

    +ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ (Κατ’ άλλους 40) συνασκητές

    Απεβίωσαν ειρηνικά.

    +Ο ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ό Σαββαΐτης επίσκοπος Εδέσσης
    Ό πατέρας του ονομαζόταν Συμεών, ή δε μητέρα του Μαρία. Φοίτησε σε σχολεία και διακρίθηκε για τη μάθηση φιλοσοφικών γνώσεων, καθώς και της ρητορικής και της φιλοσοφίας. Σέ ηλικία 10 χρονών έμεινε ορφανός και την μισή περιουσία των γονέων του πήρε ή αδελφή του για να αποκατασταθεί και την άλλη μισή ό ‘ίδιος, την οποία μοίρασε στους φτωχούς και αναχώρησε για την Ιερουσαλήμ. Εκεί προσκύνησε τους Αγίους Τόπους και τελικά έγινε μοναχός στη Λαύρα του αγίου Σάββα. Εκεί ασκήθηκε στην αρετή σε μεγάλο βαθμό και υπήρξε διάσημος ασκητής. Λόγω των μεγάλων του αρετών, ό Πατριάρχης Ιεροσολύμων τον έκανε επίσκοπο Εδέσσης (Μέσης Ανατολής). Σάν ποιμενάρχης υπήρξε άριστος, με τις πολλές θεολογικές του γνώσεις, τίς πολλές του αρετές και προ πάντων με την μεγάλη του αγάπη, πού διέθετε άφθονη στο ποίμνιο του. Όταν κάλεσε και ευλόγησε τον κλήρο και τον λαό της «Εδεσσας, παρέδωσε την αγία του ψυχή στον ουράνιο Πατέρα.

    +Ο ΟΣΙΟΣ ΑΒΒΑΣ ΔΙΟΚΛΗΣ
    Σπούδασε γραμματική, φιλοσοφία και στα εικοσιοκτώ του
    χρόνια έγινε αναχωρητής, μέσα σε μια σπηλιά. Τον συνάντησε ό συγγραφές του Λαυσαϊκού Ηρακλείδης και μεταξύ άλλων τον ρώτησε: «Πώς είναι δυνατό, πάτερ, ό ανθρώπινος νους να βρίσκεται πάντοτε στα θεία νοήματα»; Ό όσιος απάντησε: «Καθώς συνηθίσει ό άνθρωπος, εϊτε με καλά νοήματα είτε με κακούς συλλογισμούς, έτσι και πολιτεύεται».

    +Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ επίσκοπος Πανήδου ό νέος Ομολογητής
    Αναφέρεται στον Πατμιακό Κώδικα 266, χωρίς βιογραφικό σημείωμα. Πάντως έζησε επί εικονομαχίας και πέθανε ομολογώντας την ορθή πίστη. Επισκοπή Πανήδου όμως δεν συναντάται πουθενά, ίσως να είναι Πανιού, πού βρισκόταν στην Ηράκλεια της Θράκης.

    +Ο ΟΣΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
    Ή μνήμη του σύμφωνα με τον Ίεροσολυμιτικό κώδικα 1096 φ. 115. Ήταν ανεψιός του Θεοδώρου Εδέσσης (βλέπε σχετικά μ’ αυτόν λίγο πιο πάνω) και μοναχός της Λαύρας του αγίου Σάββα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: