Η Υπατία, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και η χολιγουντιανή παραγωγή αθεϊστή σκηνοθέτη

by

«Λοιπόν, αυτή(η Υπατία) μιλούσε στο τετράγωνο σε πολλούς ανθρώπους

μιλούσε για τον παρόντα Θεό και την άκουγαν σιωπηλά

σε χαύνωση, αμφότεροι ακόλουθοι και αντίμαχοι.

Αλλά μια φανατική ορδή διέκοψε,


χέρια και άλλα χέρια ήλθαν κατά πάνω της,

διέρρηξαν τα ιμάτια και την σάρκα της,

την έσπρωξαν στην εκκλησία του Χριστού,

κι’ εκεί την αποτέλειωσαν. Εκεί πέθανε στο πάτωμα του ναού.»


Όπως πολλές μορφές της αρχαιότητας,  οι βιογραφικές λεπτομέρειες για την Υπατία μιαίνονται από φατριαστικούς θρύλους και θεωρητικολογίες.

Στην «Υπατία την Αλεξανδρινή», η Μαρία Ντζιέλσκα αποπειράται να ξεμπλέξει τις στρώσεις της προπαγάνδας, για να αποκαλύψει ένα πυρήνα  επικυρωμένων ή δυνατών αληθειών.

Περιγεγραμμένη ως «το πνεύμα του Πλάτωνα και το σώμα της Αφροδίτης«, η Υπατία μεταμορφώθηκε σε μάρτυρα απαθανατισμένη, όταν τοπικοί μοναχοί ξεγύμνωσαν το πλάνο σώμα της και το έκαναν κομματάκια. Ήταν η τελευταία σημαντική μαθηματικός έως τον Ύστερο Μεσαίωνα. Ο θάνατός της σημάδεψε το τέλος της ελευθερίας της έρευνας. Η Υπατία στάθηκε ως η ηγέτις των παγανιστών εναντίον μίας Χριστιανικής τυραννίας. Ήταν μια μαθηματικός, αστρονόμος και λογία της φιλοσοφίας, επειδή εκπαιδεύθηκε στις Αθήνες. Αυτοί είναι κάποιοι από τους μύθους που διαπράχθηκαν από βαρέων βαρών προσωπικότητες, όπως ο Έντουαρντ Γίββων και ο Βολταίρος, που έβλεπαν τα γεγονότα μέσα από αντιχριστιανικά γυαλιά, και στων οποίων τις εξιστορήσεις η Ντζιέλσκα εναντιώνεται.

Τα βιογραφικά στοιχεία για την Υπατία την Αλεξανδρινή είναι σπάνια. Ο πιο σημαντικός είναι ο σύγχρονός της,  Σωκράτης ο Σχολαστικός(379-450), που αφιέρωσε ένα κεφάλαιο στην βιογράφησή της. Λιγότερο αξιόπιστες είναι κάποιες προτάσεις από ένα άλλο σύγχρονο, τον Αρειανό Φιλοστόργιο της Καππαδοκίας(γεν. 368). Αργότερα, ο Ιωάννης Μαλάλας(491-578) έγραψε δύο σημαντικές προτάσεις. Ο Ησύχιος της Μιλήτου (6ος αι.) έγραψε μία βιογραφία, και ο χρονικογράφος Ιωάννης o Νικίου  έγραψε μη-ευνοϊκά κατά τον έβδομο αιώνα. Η επόμενη μείζων πηγή είναι η Βυζαντινή Σού(ϊ)δα του 10ου αιώνος.

Μάλλον το σημαντικότερο μέχρι τούδε αποδομένο στην ελληνική δοκίμιο για την Υπατία: υπογράφεται από την Πολωνέζα ακαδημαϊκό Μαρία Ντζιέλσκα

Αυτές οι πηγές μόνες τους είναι ανεπαρκείς για μια ολοτελή αφήγηση της ζωής της Υπατίας. Ευτυχώς, είχε εγγράμματους μαθητές, ένας εκ των οποίων, ο Συνέσιος της Κυρήνης διατήρησε αλληλογραφία με την Υπατία καθ’όλη την ζωή του. Η Μαρία Ντζιέλσκα μελετούσε τα γραπτά του Επισκόπου Συνεσίου, όταν ενδιαφέρθηκε για την Υπατία.

Ανάμεσα στις σημαντικότερες διορθώσεις που η Ντζιέλσκα κάνει στον θρύλο της Υπατίας είναι η ιδέα, ότι η Υπατία δεν ήταν «ένα σώμα Αφροδίτης» όταν σκοτώθηκε. Δεν ήταν πλέον μία πλάνα περικαλλής γυναίκα, όταν οι Παραβολάνοι (όχι μοναχοί,αλλά ένα είδος στρατιωτικού βραχίονα του Πατριάρχη Αλεξανδρείας οι οποίοι κατά την Ντζιέλσκα διέδιδαν ψεύδη για την μαγγανεία(μαγεία) της φιλοσόφου)την κατακρεούργησαν. Αντ’αυτού, η Υπατία ήταν εξήντα ετών.

Ο συκοφαντημένος Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας με τον "καϋμό της Ρωμηοσύνης" ζωγραφούμενο στα μάτια του

Ένα δεύτερο σημαντικό σημείο-πόρισμα που η Ντζιέλσκα επισημαίνει είναι, ότι η Υπατία δεν υποστήριζε τον παγανισμό έναντι μίας νέας, Χριστιανικής τυραννίας, αλλά ήταν υποστηρίκτρια μίας Χριστιανικής πολιτικής φατρίας εναντίον μίας άλλης. Ο τοπικός έπαρχος, Ορέστης, τον οποίο η Υπατία υποστήριζε, αρνείτο παρεισφρύσεις στην αστική/πολιτική του σφαίρα από τον νέο Πατριάρχη, Κύριλλο.

Η «Υπατία η Αλεξανδρινή» περιέχει τέσσερα κεφάλαια και ένα παράρτημα. Η Ντζιέλσκα ανασκοπεί την σχετική φιλολογική παράδοση πρώτα. Στο δεύτερο κεφάλαιο, περιγράφει τον κύκλο των ακολούθων της Υπατίας, τα μυστήρια που δίδασκε, και την περιορισμένη δημόσια φύση της διδασκαλίας της. Το τρίτο κεφάλαιο χρωματίζει έντονα ό,τι μπορεί δικαιολογημένα να βεβαιωθεί για την γέννηση και την φόνευση της Υπατίας. Το συμπέρασμα συνοψίζει τις διαφορές μεταξύ την έρευνα της Ντζιέλσκα και τον κοινό μύθο. Ένα παράρτημα παρέχει τις πηγές της.


Πηγή όθε έγινε η μετάφραση: Hypatia of Alexandria

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , ,

43 Σχόλια to “Η Υπατία, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και η χολιγουντιανή παραγωγή αθεϊστή σκηνοθέτη”

  1. philalethe00 Says:

    Το κείμενο ελήφθη από σημαντικότατη ανασκόπηση(review) του άκρως σημαντικού αυτού βιβλίου, που περιέχει κάποια σπουδαία, νομίζω, στοιχεία για το θέμα της Υπατίας. Το δε βιβλίο αυτό είναι αρμόζον για τους όψιμους αστούς φωταδιστές μας

  2. π παντελεήμων Says:

    Αν η Υπατία εδολοφονείτο στο σήμερα, τα «δεξιά» δίκτυα θα διέδιδαν πώς έπεσε θύμα αναρχικών αριστεριστών για την δημοκρατική της στάση, ενώ μέσα τύπου «Ελευθεροτυπίας» θα έγραφαν πώς έπεσε θύμα ακροδεξιών
    παρακρατικών για τον αντιρατσιστικό της αγώνα. Έχω κάνει κι άλλους διασκεδαστικούς συνειρμούς, αλλά μέχρι εδώ. 🙂

    Καλή σαρακοστή φιλαλήθη! Με πολλά διαφωτιστικά αντιφωταδιστικά άρθρα!

  3. Διοτίμα Says:

    Σχετικώς δείτε ανάρτηση και στο Amen.gr

  4. philalethe00 Says:

    Καλησπέρα σε όλους…! Ευχαριστώ για τα σχόλιά σας και να ζητήσω συγγνώμη για τα απαράδεκτα λάθη που …παρεισέφρυσαν στην ανάρτηση(τα διόρθωσα …μόλις), δυστυχώς εψές ήμουν… ημικλινήρης λόγω σφοδρού συναχιού τινός… 🙂
    @π παντελεήμων
    Ευχαριστώ πολύ, ομοίως!!! Η θέση της Υπατίας ηταν δύσκολη, σε μία εποχή και τοποθεσία(Αλεξάνδρεια) όπου φούντωναν συχνότατα έριδες. Μέσα σε όλα αυτά, δεν μπορεί να ξεχαστεί, ότι φιλόσοφοι όπως η Υπατία(νεοπλατωνιστές κατ’εξοχήν) διαδραμάτιζαν ρόλο κατάπτυστου συκοφάντη κατά των («αναρχικών» και κατά των κρατικών θεσμών, όπως η δουλεία, όπως έλεγαν ο Κέλσος κ.α.) Χριστιανών…

    Πάντως, η Υπατία φαίνεται, ότι «έπεσε» σε μία εποχή που στρεφόταν προς τον Χριστό, τουλάχιστον αν πιστέψουμε στην αλληλογραφία της. Εξ ου προκύπτει και το πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο της ταύτισης με συγκεκριμένη αγιογραφούμενη Αγία…

    @Διοτίμα
    Ευχαριστούμε!!! Επισημαίνω και, μεταξύ πολλών αξιόλογων άλλων: http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=641

  5. cummulus Says:

    Καιρός να ξεκαθαρίζει το θέμα ‘Υπατία‘ από την θόλωση που προκαλούν στο ζήτημα τα παγανιστικά μελάνια. Καλοδεχούμενη έκδοση.

  6. γρηγόρης στ. Says:

    Από τη μια έχουμε μια ιστορική μορφή για την οποία υπάρχουν ελάχιστα ιστορικά στοιχεία, ακόμη και η ίδια παρότι πολυγραφότατη, δυστυχώς δε σώζεται κανένα από τα έργα της, παρά μόνο αναφορές.
    Από την άλλη μια ταινία, η οποία κινείται ακριβώς στα όρια της μυθοπλασίας, όπου σαφώς μια Υπατία με ρυτίδες δε θα προσέλκυε θεατές, ενώ σύμφωνα με τον σκηνοθέτη: Δεν πρόκειται πάντως για σκονισμένη διατριβή, που θα ταλαιπωρήσει τους θεατές με ιστορίες για αστρολάβους και μαθηματικά αξιώματα. Το love story ανάμεσα στην Υπατία, τον πιστό της σκλάβο Ντάβους και έναν μαθητή της, που είναι το θέμα της ταινίας, δεν αφήνει σε δεύτερη μοίρα το πολιτικό κλίμα της εποχής. Οι φιλοσοφικοί στοχασμοί της Υπατίας μπλέκονται με τις αναταραχές και τις αιματοχυσίες στους δρόμους. (βλ. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=47990 .)
    Όσοι φαντάζονται ότι οι 300 του Λεωνίδα ήταν όπως οι σούπερμαν της ομώνυμης ταινίας, ας φαντάζονται κατ’ αναλογία και την Υπατία.

    Μιας και ο λόγος για την ιστορική Υπατία, αξίζει να διαβάσει κανείς παράλληλα και το άλλο πόνημα της Μαρία Τζιέλσκα, ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΤΥΑΝΕΥΣ, (κι αυτό από τις εκδόσεις Ενάλιος), καθώς η μορφή του Απολλώνιου είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο, πρόσφορο για παρανοήσεις.

  7. philalethe00 Says:

    @cummulus
    Έτσι,αδελφέ… Η Ντζιέλσκα είναι ιδιαίτερα καυστική και αυστηρά «πιστή στις πηγές» και στο θέμα του πώς χρησιμοποιήθηκε η Υπατία, για να ικανοποιηθούν τα μίση και άλλων, όπως του Βολταίρου, ο οποίος, μάλιστα, εύχεται ο «ελεήμονας Πατέρας» να… συγχωρήσει τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας!!! Σε ευχαριστούμε για το σχόλιό σου και θα έλθω να σχολιάσω μία λίαν ενδιαφέρουσα ανάρτησή σου που πρόσεξα…

  8. philalethe00 Says:

    @γρηγόρης στ.
    Αδ/φέ Γρηγόρη, ωραίο το σχόλιό σου και η περιγραφή της «υπόθεσης»… Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που αποφεύγω τον κινηματογράφο( -αν και σίγουρα υπάρχουν αξιόλογα έργα). 🙂

    Σωστή η παραβολή με τους 300, να προσθέσω και τον Αλέξανδρο του Όλιβερ Στόουν, που τελικώς συνετρίβη καρδιακώς εκ μετανοίας(άγιο αυτό, ελπίζω να τον μιμηθούν και οι άλλοι) με τον φέροντα …ανταύγειες Αλέξανδρο της σκηνής Κόλιν Φάρελ; (Εδώ που τα λέμε, και τον Μπάαντερ της RAF τον γελοιοποίησε τελείως ο δημιουργός του Συμπλέγματος Μπάαντερ-Μάινχοφ – παραστήθηκε περίπου ως ένας κρυπτοανδροκράτης κυκλοθυμικός σαρδανάπαλος…)

    Τέλος, πολύ καλή αναφορά και στο άλλο βιβλίο. Το έχω, είναι πολύ αξιόλογο, και δίνει μία καλή απάντηση στους θεοσοφιστές και τους συνοδοιπόρους τους που τολμούν να συγκρίνουν ένα νεοπλατωνιστή φιλόσοφο ή και μάγο με τον Θεάνθρωπο… Εν πάση περιπτώσει, πολυλογώ… 🙂
    Καλή Σαρακοστή!!!

  9. Νίκος Says:

    Είδα την ταινία και φυσικά είναι ένα ελάχιστο δείγμα τιμής για την φιλόσοφο. Εκείνο που δεν μπόρεσε να δείξει η ταινία ήταν η αρχομανία του αγίου και η δίψα του για εξουσία, δίψα που διακατείχε όλους τους επικεφαλής των τότε εκκλησιών και φυσικά την δουλική τους υποταγή στον αυτοκράτορα. Άλλωστε γι’ αυτόν δούλευαν κι αυτός τους πλήρωνε. Έδειξε όμως, έστω και λίγο τον χιτλερικό διωγμό των Εβραίων από τον άγιο, έδειξε την καταστροφή των ναών και των βιβλιοθηκών. Δεν έδειξε, άλλωστε αυτό δεν αφωρούσε την Υπατία, τις ραδιουργίες του θρόνου της Αλεξάνδρειας εναντίον του θρόνου της ανερχόμενης Κων/πολης, θύμα των οποίων έπεσε ο ιερός Χρυσόστομος ( από τον θεόφιλο) και στη συνέχεια ο Νεστόριος από τον Κύριλλο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το να βρίζει κανείς χριστιανικότατα τους συναδέρφους του επισκόπους και να ζητά τον αφορισμό τους και την εξορία τους, ανήκε στις πάγιες τακτικές των μεγάλων επισκόπων της εποχής που σκοτώνονταν για την παγκόσμια εξουσία. Έτσι ο Κύριλλος υποστήριξε τον πάπα εναντίον του Νεστόριου, βάζοντας έτσι ένα από τα πρώτα λιθαράκια του μετέπειτα σχίσματος, κι ο πάπας τον Κύριλλο, δίνοντάς του μάλιστα και τον πομπωδέστατο τίτλο του, πατήρ πατέρων κλπ. Στόχος ήταν ο Νεστόριος ή μα΄λλον ο θρόνος της Κωνσταντινούπολης. Το πόσο ενδιαφέρονταν οι δύο σύμμαχοι για το αν η Μαρία ήταν χριστοτόκος ή θεοτόκος φάνηκε από το γεγονός πως όταν κατάφεραν να εκμηδενίσουν τον νεστόριο στέλνοντας τον με πολύ χριστιανική αγάπη εξορία, δεν ασχολήθηκαν άλλο με το θέμα.
    Το μόνο ωραίο στην ταινία για να επιστρέψω ήταν η διαφορά του ελληνικού πνεύματος που ζητούσε να μορφώσει και του χριστιανικού που ντυμένο στα μαύρα, έκαιγε, κατέστρεφε και προσπαθούσε να εξαναγκάσει τον έπαρψο Ορέστη, βλέπε κατά συνέπεια τον αυτοκράτορα, να υποταχθεί στην εκκλησία. Αυτός άλλωστε ήταν και ο καυμός όλων των πατριαρχών, ανατολικών και δυτικών.
    Με πολύ χριστιανική αγάπη και με ευχές για μια πραγματική Σαρακοστή.

  10. philalethe00 Says:

    @Νίκος
    Αγαπητέ, κατ’αρχάς, σε ευχαριστούμε για την επίσκεψή σου και το σχόλιό σου.
    Βλέπω, ότι έχεις θέσει μια μακρά σειρά θεμάτων, στα οποία ισχυρίζεσαι, ότι, πράγματι, ο Κύριλλος Αλεξανδρείας δεν ήταν Άγιος-επιστήμονας της θέωσης, αλλά ήταν ούτε λίγο ούτε πολύ, ανάξιος και αισχρός. Το ίδιο, από ό,τι βλέπω, ισχυρίζεσαι, ότι συμβαίνει με το χριστιανικό πνεύμα. Το χριστιανικό πνεύμα είναι το πνεύμα της καταστροφής των έργων τέχνης και του πολιτισμού, που έλεγε και ο Αδαμάντιος Κοραής, ενώ το ελληνικό (υποθέτω, ότι οι Χριστιανοί της εποχής ήσαν αγνώστου εθνικότητας), αντιθέτως, είναι το πνεύμα το επιμορφωτικό, της παίδευσης, της humanitas κατά Κικέρωνα!
    Δεν ξέρω, αν είναι αναγκαίο να σου επισημάνω, ότι σε αυτό το ιστολόγιο έχουμε αναιρέσει δια μακρών ορισμένες ή τις περισσότερες από αυτές τις απόψεις, και είναι όντως (ενίοτε) πολύ εύκολο να το πράξει κανείς. Αν διαβάσεις από τεκμηριωμένες μελέτες την ζωή μορφών όπως ο ι. Χρυσόστομος που αναφέρεις, ο Μ. Βασίλειος, ο Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Αγ. Ι. Ελεήμων, ο Μ. Αθανάσιος, ο Μ. Φώτιος θα δεις, ότι φέρουν χαρακτηριστικά αντίθετα από αυτά που αναφέρεις, σε βαθμό δε συγκινητικό.
    Τώρα, όσον αφορά τον Κύριλλο και τον Νεστόριο, είναι μία εποχή που δεν έχω «εντρυφήσει», όπως λέγεται, ακόμη, αλλά, βέβαια, όσα περιγράφεις μοιάζουν σύμφωνα με την ορισμένη εκείνη προπαγάνδα που επιθυμεί να αναιρέσει η επιστημόνισσα/ακαδημαϊκός με το βιβλίο της. Συνεπώς, και στο πνεύμα της πρόκλησης ενός γόνιμου διαλόγου, θα σου ζητούσα να μας δώσεις τις πηγές από όπου αντλείς πληροφόρηση. Ποιος ιστορικός είναι; Ποιος φιλόσοφος; Ποιος λόγιος; Ποιος συγγραφέας; Και μετά θα τα συζητήσουμε καλύτερα, νομίζω.

    Αυτά και αντεύχομαι «εκ μέσης καρδίας»,
    φ.

  11. Νίκος Says:

    Αγαπητέ φίλε
    Χάρηκα ειλικρινά για την απάντησή σου, διότι φαίνεσαι άνθρωπος με ανοιχτό μυαλό και πρόθυμος για συζήτηση.
    Λοιπόν, ξεκίνησα να μελετώ την ιστορία των πρώτων εκκλησιών εδώ και μερικά χρόνια με αφορμή τα σχόλια πολλών φίλων, ότι πρέπει να επιστρέψουμε στα χρόνια της πρώτης εκκλησίας.
    Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ λίγο περισσότερο με αυτή την περίοδο ώστε να εξακριβώσω του λόγου το αληθές.
    Δυστυχώς από ελληνικής πλευράς δεν υπάρχει ή μάλλον σωστότερα εγώ δεν βρήκα σοβαρή βιβλιογραφία για το θέμα. Οι γνωστοί βίοι αγίων δεν βοηθούν με τίποτα στην κατανόηση αυτής της περιόδου. Μάλλον δε, αν τους διαβάσει κανείς με κριτικό μάτι και γνωρίζοντας ιστορία, καταλαβαίνει ότι βλέπουν τα γεγονότα από την οπτική γωνία του φανατικού της μίας και επιζήσασας παράταξης. Ως γνωστόν οι νικητές γράφουν την ιστορία, ακόμη και την χριστιανική.
    Αναγκάστηκα εκ τούτου να ξαναγυρίσω στην εποχή των σπουδών μου, στην Εσπερία και να αναζητήσω πηγές κυρίως στην Γερμανία όπου και σπούδασα.
    Θα σου αναφέρω λοιπόν μερικούς συγγραφείς, με αποσπάσματα του έργου τους σχετικά με την περίοδο:
    Να τι γράφει για παράδειγμα ο Johannes Halle:
    «Ούτε η Ρωμαϊκή εκκλησία απέφυγε μάχες και διχασμούς-…Αλλά ποτέ δεν έφτασαν το βαθμό του φανατισμού και της αιματηρής αγριότητας, η οποία ήταν καθημερινότητα στην Ανατολή».
    «Η έριδα για τον Ωριγένη εξελίχθηκε κυριολεκτικά σε πόλεμο ανάμεσα στις δύο πρωτεύουσες της Ανατολής και των ισχυρών επισκόπων της: του Θεόφιλου Αλεξανδρείας και του Ιωάννη Κωνσταντινουπόλεως.», Jean Steinmann.
    «Σε συμμαχία με τους Κόπτες και όσο ήταν δυνατόν με τη Ρώμη, Ο Θεόφιλος, ο Κύριλλος και ο Διόσκορος πρόδωσαν τον ελληνισμό στο χριστιανισμό, με σκοπό να διασφαλίσουν και να αυξήσουν τη δύναμη του πατριάρχη Αλεξανδρείας. Αλλά οι νίκες τους απέβησαν πύρρειες… Η πτώση του ελληνικού χριστιανισμού στην Αίγυπτο είχε επιτελεστεί ήδη από τη στιγμή που ο Θεόφιλος, δεχόμενος πιέσεις από τους Κ¨οπτες, διέταξε να κακοποιήσουν τον οπαδό του Ωριγένη Αμμώνιο λέγοντας: «Αιρετικέ, αναθεμάτισε τον Ωριγένη». Αυτή ήταν ταυτόχρονα και η απόφαση θανατικής ποινής για τους Έλληνες της Αιγύπτου γενικά». Θεολόγος Carl Schneider
    Και βέβαια δεν είναι μόνον αυτοί. Θα ακολουθήσουν και άλλα αποσπάσματα. Εκείνο που με λυπεί βαθύτατα είναι ότι η ελληνική Εκκλησία εδώ και χρόνια όχι μόνον δεν παράγει Θεολογία (έχουν αναλάβει εδώ και χρόνια οι Ρώοι και οι Σέρβοι) αλλά και δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ της να έχει δική της Θεολογική Σχολή και δικε΄ς της σοβαρές εκδόσεις. Έτσι δεν υπάρχει ας πούμε σε μετάφραση ούτε ο Σωζομενός, ούτε ο Σωκράτης, ούτε ο Ευσέβιος, ούτε εκατοντάδες άλλα ονόματα. Υπάρχει φίλε μου ένα τεράστιο κενό που δεν βουλώνει με Βίους αγίων και μελέτες κατηχητικού συγγραμένες από επίδοξους μητροπολίτες που στην καλύτερη περίπτωση θυμίζουν εκθέσεις πέμπτης Δημοτικού.
    Σε ευχαριστώ και πάλι για την απάντησή σου και εύχομαι να συνεχιστεί η γόνιμη αυτή συζήτηση. Α…και κάτι τελευταίο. Προσπαθώ όσο μπορώ να συζητώ εν πραότητι και επ’ ελπίδι Αναστάσεως. Και είθε το Πνεύμα Κυρίου να οδηγεί το μυαλό μας όχι σε μάχες και έριδες, αλλά σε αλληλοκατανόηση και ειρήνευση.
    Φιλικά, Νίκος

  12. γρηγόρης στ. Says:

    Αγαπητέ Νίκο,
    σαφώς και υπάρχει έλλειμα στην ελληνική βιβλιογραφία, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις μελέτες του Δημήτρη Κυρτάτα, «Επίκρισις. Η κοινωνική δομή των χριστιανικών κοινοτήτων από τον πρώτο έως τον τρίτο αιώνα», «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη και οι επτά εκκλησίες της Ασίας», «Ιερείς και προφήτες: Η παραγωγή και διαχείριση του δόγματος στον πρώιμο χριστιανισμό», το συλλογικό «Τα εσόμενα: Η αγωνία της πρόγνωσης τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες» και της Πολύμνιας Αθανασιάδη, τον Ιουλιανό, σταχυολογώντας μερικά. Επίσης, έχουν κυκλοφορήσει σε ελληνική μετάφραση του Peter Brown, O κόσμος της ύστερης αρχαιότητας και το Η κοινωνία και το Άγιο στην ύστερη αρχαιότητα. Επίσης για τα κείμενα που αναφέρεις, σαφώς και λείπουν οι εκδόσεις, αλλά υπάρχει ευτυχώς και το διαδίκτυο. [Το θέμα είναι ποιος τα διαβάζει…]
    Δυστυχώς, η κριτική σκέψη έχει φθάσει στο σημείο του έσχατου μυρηκασμού και θεωρείται παρρησία να ανακαλύπτουμε συνομωσίες -και μόνο- πίσω από κάθε τι. Εκεί και φυσικά δε χρειάζεται να αναζητάς, να προβληματίζεσαι…
    Το πρόβλημα, όπως το θέτεις, και όπως σε λυπεί βαθύτατα,αντίστοιχα αισθήματα δημιουργεί και σε πολλούς άλλους.

  13. Νίκος Says:

    Αγαπητέ Γρηγόρη
    Ευχαριστώ για την απάντησή σου
    Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σ’ αυτή την χώρα της μεγάλης ξεφτίλας που διαβάζουν ακόμη και ασχολούνται με τόσο ωραία θέματα σαν αυτό που θίγουμε.
    Κι εγώ δεν σταματώ να διαβάζω, γιατί αυτή η εποχή με ενδιαφέρει πολύ. Όποιος γνωρίζει το παρελθόν αντιλαμβάνεται πως θα είναι το μέλλον, έλεγε μια πανάρχαια ρήση. Τα όσα έγιναν εκείνη την εποχή, πιστεύω ότι προδιέγραψαν το μέλλον και της χώρας μας και της Εκκλησίας μας. Η υποθήκευση των πάντων στην άνωθεν σωτηρία, ο εφυσηχασμός ότι υπάρχει το κράτος που είναι πατέρας και θεός μας οδήγησε να μην μπορούμε να διακρίνουμε το καλό από το κακό και να δεχόμαστε μοιρολατρικά ανθρώπους ως κυβερνήτες οι οποίοι δεν κάνουν ούτε για χοιροβοσκοί. Ας αφήσουμε δε ότι ακριβώς τέτοιοι άνθρωποι διαφθείρονται πολύ εύκολα από την εξουσία και αντί να ενδιαφερθούν για τους ψηφοφόρους τους ή για το ποίμνιό τους αντίστοιχα, αρκούνται να μαζεύουν μερικά δισεκατομύρια για τα γηρατειά τους.
    Διαβάζοντας την περίοδο 4ος-7ος αιώνας καταλαβαίνεις τι θα επακολουθούσε. Και όντως το μέλλον είχε προδιαγραφεί.
    Αυτά τα ολίγα
    Θα χαρώ να μιλήσουμε και πάλι.
    Νίκος

  14. philalethe00 Says:

    @Νίκος
    Αγαπητέ, σε ευχαριστώ για τις πηγές και τις πραείες απαντήσεις. Από όσο αντιλήφθηκα, αντλείς την πληροφόρησή σου από κάποιους Γερμανούς θεολόγους Ευαγγελικούς ή «μοντέρνους».
    Το πρόβλημα είναι, ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι «αντικειμενικοί». Είναι τόσο «αντικειμενικοί» όσο κάποιοι ψευδο-ΜτΙ ή ποικίλοι προτεστάντες θεολόγοι ή άθεοι θεολόγοι όπως ο ανήκων στους «Νέους Εγελιανούς» Μπρούνο Μπάουερ(είναι αυτός που είπε την φράση περί οπίου του λαού).
    Τώρα, σχετικά με την αξιοπιστία των εκκλησιαστικών ιστορικών, οπωσδήποτε ποικίλλει, αλλά τι να πούμε σχετικά με την αξιοπιστία των παγανιστών ιστορικών, όπως, λόγου χάριν, ο Ζώσιμος; Και υπάρχουν περιπτώσεις που αυτοί οι ιστορικοί είναι οι πλέον αξιόπιστοι, όπως ο Σωκράτης ο Σχολαστικός(βάσει, π.χ., της Ντζιέλσκα).

    Σχετικά με το έργο και τις ζωές των μεγάλων Πατέρων, έχω διαβάσει π.χ. βίους Μ. Βασιλείου και Γρηγορίου του Θεολόγου από τον Πατρολόγο ακαδημαϊκό Στ. Παπαδόπουλο, ο οποίος χρησιμοποιεί αυστηρά την «επιστημονική μέθοδο», όπως λέει συχνά και π.χ., ο συνάδελφός του π.Γ. Μεταλληνός. Άλλοι που μιλάνε για αυτή την εποχή είναι οι Βακαλόπουλος, Παπαρρηγόπουλος, Αρβελέρ.
    Από την άλλη, από τους αμφισβητίες έχω διαβάσει τον άθεο φιλέλληνα και φιλορθόδοξο Ζ. Λακαριέρ, ο οποίος, όμως, ισχυρίζεται, ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αξιοπιστία στην περίπτωση του βίου του Μ. Αντωνίου, διότι μπορεί με βάση κάποια χαρακτηριστικά να καταλεχθεί στο φιλολογικό είδος της …»αρετολογίας». Βεβαίως, για τον Μ. Αντώνιο έχει γράψει ο Μέγας Αθανάσιος, αυτό δεν το λέει ο Λακαριέρ, ο οποίος μετά από κριτική που του ασκείται από τους Κατόλικους για ιστορικές ανακρίβειες, αναγνωρίζει, ότι δεν ξέρει αυτούς τους «ένθεους» που θαυμάζει, αλλά απλώς γράφει βάσει εντυπώσεων… (Δεν έχουν όλοι αυτή την εντιμότητα…)

    Άλλη κλασσική περίπτωση είναι ο …διαφωτιστής (εμπαθέστατος, όμως) Βολταίρος, ο οποίος μεταχειρίζεται συγκεκριμένες πηγές, ενώ τις άλλες τις παραχαράσσει.

    Σχετικά με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας, ο Στ. Παπαδόπουλος (είναι εν ζωή) έχει γράψει εκτενέστατο έργο για την θεολογική εμπειρική-μεθεκτική-θεοπτική του συνεισφορά. Συνήθως, ο συγγραφέας ελέγχει τις πηγές του «σχολαστικότατα»…
    Δεν ξέρω, αν τον έχεις ξανακούσει. Θα τον βρεις σίγουρα σε εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο, αλλά και και σε κοσμικό.

    (Θα σου θυμίσω και το πώς διάφοροι προτεστάντες και ΜτΙ ισχυρίζονται, ότι τάχα οι Πατέρες αντέγραψαν τους πλατωνιστές και άλλους, παραδείγματος χάριν ο ψευδο-Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης στα περί θείων ονομάτων και αλλού. Όμως, ο μέγιστος «νεοπαλαμιστής» θεολόγος Βλαδίμηρος Λόσσκυ έχει αποδείξει αναλυτικά πώς είναι τελείως διαφορετική η ανάλυση νεοπλατωνιστών, όπως ο Πλωτίνος, από αυτήν του ψευδοΔιονυσίου που χρησιμοποιεί και παραδέχεται και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής.)
    Αυτά προς το παρόν επί τροχάδην και επανέρχομαι.
    Φιλικά,
    φ.

  15. philalethe00 Says:

    Και πριν συνεχίσω τον …σχολιασμό των σχολίων, να ζητήσω συγγνώμην, διότι άργησα πάρα πολύ, αφ’ενός λόγω παρακολουθήσεων, αφ’ετέρου δε λόγω ποικίλων άλλων δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Β’ Χαιρετισμών . 🙂 Πάμε, λοιπόν:

    @γρηγόρης στ.
    Αδελφέ μου, σε ευχαριστώ και εσένα για την γονιμότατη επίσκεψι. 🙂
    Λοιπόν, έκανα μία μικρή έρευνα για τον Κυρτάτα και τον Brown. Τα έχω ξανασυναντήσει στο παρελθόν και όντως είναι αξιόλογες προσπάθειες.

    Τώρα, για το θέμα που θέτετε αμφότεροι:
    έχει η ελλαδική Εκκλησία θεολογία; Παράγει θεολογία; Έχει δικές της εκδόσεις; Γεγονός αδιαμφισβήτητο είναι, ότι και σε αυτό συχνά ακολουθείται η… Εσπερία. Π.χ. πόσες φορές έχουμε δει την Ελληνική Πατρολογία από την έκδοση του J.P. Migne. Ακόμη-ακόμη και τις έσχατες Παπικές εκδόσεις των Ορθόδοξων Πατέρων «Sources chretiennes»;! Σχετικά με το θέμα της έκδοσης των τεράστιων αυτών Ιστορικών της Ρωμανίας: δεν έχω δει ποτέ μου σχετικό βιβλίο σε βιβλιοπωλεία ή σε βιβλιοθήκες, χωρίς να το έχω ερευνήσει ιδιαίτερα. Μάλλον εντάσσεται στο γενικότερο κλίμα -που εσχάτως επιτέλους ανατρέπεται- που έπλασαν «ταλιμπάν» του αστικού, που επισήμαινε και ο Ζακ Ελλύλ, φωταδισμού της υποτίμησης του υψηλότατου επιπέδου της κουλτούρας και της φιλόμουσης παραγωγής εκείνων των ετών και αποκλειστικής εστίασης στο εκδοτικό όνειρο του Κοραή.

    Πάντως, για την θεολογία, θα διαφωνήσω: η Θεολογία αναπτύσσεται από τους Αγίους. Και Αγίους είχαμε και πολύ μεγάλους τον τελευταίο αιώνα. Εκτός από τον Άγιο Νεκτάριο -που άφησε και τεράστιο και αξιολογότατο συγγραφικό έργο και επίσης επανέκδωσε τους Νεοέλληνες Διαφωτιστές, όπως Ευγένιο Βούλγαρι και Νεόφυτο Βάμβα-, έχουμε τον Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, που είναι ένας πολύ μεγάλος θεόπτης και επιστήμονας της θέωσης των ημερών μας, αλλά και άλλους, πασίγνωστους, χαρισματικούς ή και Αγίους γέροντες. Η ακαδημαϊκή θεολογία πάσχει; Νομίζω, ότι έκανε σημαντικότατες προσπάθειες. Ας πούμε, η θεολογία του ’60 είναι πράγματι ένα θαύμα, και συνεχίζει, οπωσδήποτε και με σφάλματα, τις προσπάθειες της γενιάς του ’30 στην αυτοσυνειδησία μας ως Ρωμηών και Ελλήνων, και βασικά Ορθοδόξων Χριστιανών. Θα πει κανείς, «μα εδώ, ο Λόσσκυ εντυπωσίασε σφόδρα ακόμη και τον απογοητευμένο μέγα θύραθεν φιλόσοφο Αλμπέρ Καμύ με τα έργα του περί Ορθόδοξης Θεολογίας. Οι δικοί μας τι έκαναν;» Το ερώτημα είναι λίγο παρελκυστικό, διότι δεν τηρούνται οι αναλογίες. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε και το ότι η Ελλάδα είναι ένα Κράτος εθνοτικά καταπιεσμένο που διάφοροι αστοί «προοδευτικοί» ελληνόφωνοι(ή, αν προτιμάτε να το πως όπως ο Καβάφης, Έλληνες, αλλά όχι Ελληνικοί) κονδυλοφόροι κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να συνεχίσει να είναι τέτοιο εις τον αιώνα…
    Ευχές για Καλή Σαρακοστή!
    (Και εύχομαι να έχουμε πολλές τέτοιες συζητήσεις, χαίρομαι, όταν το ιστολογικό μας παράπηγμα έχει τέτοιους φίλους, ειλικρινά… )

  16. Άγγελος Says:

    Καλημέρα σε όλους

    Τυχαία βρήκα αυτή τη σελίδα ψάχνοντας πληροφορίες για τον Κύριλλο Αλεξανδρείας.
    Είδα την ταινία που είχε θέμα την Υπατία και η αλήθεια είναι ότι στεναχωρήθηκα πολύ με αυτά που είδα !
    Κατ αρχήν να πω ότι είμαι Χριστιανός και πιστεύω στο Χριστό και την αγάπη που δίδαξε !
    Δυστυχώς θλίβομαι αν πραγματικά γινόντουσαν τέτοια πράγματα στο όνομα του Χριστού. Η καταστροφή μιας μεγάλης βιβλιοθήκης όπως αυτής της Αλεξάνδρειας είναι έγκλημα μεγάλο για την ανθρωπότητα…..και δεν μπορώ να καταλάβω για πιο λόγο έγινε !Ο Χριστός μας έδηξε με τις πράξεις του την αγάπη την ελευθερία τη δικαιοσύνη , δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι και μιλώ γενικά σε αυτούς που έχουν τα ηνία της εκκλησίας από τότε μέχρι σήμερα γιατί δεν διδάσκουν και δεν πράττουν τα λόγια Του!
    Γιατί εξακολουθούν να απομακρύνουν τον κόσμο από αυτές τις αξίες!
    Θέλω να πω και κάτι τελευταίο με θέμα την αγιοποίηση ανθρώπων από την εκκλησία , δεν ξέρω αν φάνει κάπως αλλά δεν καταλαβαίνω πως εμείς οι άνθρωποι (οι έχοντες εξουσία της εκκλησιάς εννοώ ) έχουμε αυτό το δικαίωμα !
    Ο Χριστός είναι ο μόνος που κρίνει ποιος άνθρωπος είναι Άγιος !
    Πιστεύω ότι πάνω σε αυτό το θέμα έχουν γίνει πολλά λάθη και μεγάλα !

  17. philalethe00 Says:

    @Άγγελος
    Αγαπητέ μας, μην πτοείσαι: Η ταινία αυτή είναι εν ολίγοις αισχρή προπαγάνδα ενδεδυμένη τον μανδύα της τέχνης. Επίσης, φαίνεται, ότι αυτός που κατασκεύασε τον μύθο δεν είναι άλλος από τον μεγάλο(…μέγιστο) Άγγλο Διαφωτιστή Έντουαρντ Γκίμπον και εδώ πρέπει να δώσουμε τα εύσημα στους (εν Χριστώ) αδελφούς της εφημερίδας «το ποντίκι» που έδωσαν αναδημοσίευση του έργου του για την 4η Σταυροφορία, ώστε να έλθη ο κόσμος σε επαφή με τον Zivilisation, τον αστικό, δηλαδή, πολιτισμό στις κορυφαίες του στιγμές.

    Όσο για την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας… μα είναι να τους ρίπτεις σεσηπυΐες τομάτες 🙂 : το μόνο που καταστράφηκε ήταν ένας ναός, του ψευδοθεού Σαράπιδος. Άγγελε, αν έχεις δημόσια βιβλιοθήκη κοντά στο σπίτι, θα σε προέτρεπα να την επισκεφθείς και να δανειστείς ένα έργο που να αναφέρεται στην εποχή από τις κορυφές της ιστοριογραφίας: θα …εκπλαγείς. Δυστυχώς για τους κατά φαντασίαν φωταδιστάδες, τα ψέματα και οι ιδεολογικοί κάλοι κάποτε τελειώνουν. Η σκοπιμότητα δεν θριαμβεύει επί της αλήθειας, αλλά το αντίθετο. Σε ευχαριστούμε για την επίσκεψη, ειλικρινά και ελπίζω να μην φανήκαμε …»πικρόχολοι». 🙂
    Πολλές ευχές και καλή συνέχεια στην όμορφη αναζήτηση που διάγεις και που είναι, βέβαια, προς δόξαν του «εμού έρωτος» που «εσταύρωται» και οσονούπω σταυρωθήσεται. 🙂

    • Άγγελος Says:

      Καλημέρα και πάλι

      Θα πάω σε δημόσια βιβλιοθήκη να βρω κάποιο βιβλίο όπως μου είπατε.
      Αλλά οι απορίες μου όσο αφόρα για το Χριστός μας που μας έδηξε με τις πράξεις του την αγάπη την ελευθερία τη δικαιοσύνη , δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιοι και μιλώ γενικά σε αυτούς που έχουν τα ηνία της εκκλησίας από τότε μέχρι σήμερα γιατί δεν διδάσκουν και δεν πράττουν τα λόγια Του!
      Γιατί εξακολουθούν να απομακρύνουν τον κόσμο από αυτές τις αξίες!
      Θέλω να πω και κάτι τελευταίο με θέμα την αγιοποίηση ανθρώπων από την εκκλησία , δεν ξέρω αν φάνει κάπως αλλά δεν καταλαβαίνω πως εμείς οι άνθρωποι (οι έχοντες εξουσία της εκκλησιάς εννοώ ) έχουμε αυτό το δικαίωμα !
      Ο Χριστός είναι ο μόνος που κρίνει ποιος άνθρωπος είναι Άγιος !
      Πιστεύω ότι πάνω σε αυτό το θέμα έχουν γίνει πολλά λάθη και μεγάλα !
      Πάνω σε αυτό θα ήθελα την άποψη σας .
      Και κάτι ακόμα αν δεν είμαι αδιάκριτος είστε ιερέας ;

      Υ.Γ
      Πάντως το να καταστραφεί ένας ναός χωρίς να πειραχτούν τίποτα από τη βιβλιοθήκη μου φαντάζει λίγο δυσκολο.Αλλα ας υποθέσω ότι είναι έτσι όπως λέτε εσείς έχουμε το δικαίωμα να καταστρέφουμε ναούς άλλων θρησκειών επειδή δεν είναι χριστιανοί ; πρέπει να κάνουμε ότι μας κάνουν ; Νομίζω ότι σαν χριστιανοί και πράττοντας τα Λόγια του Χριστού είμαστε τουλάχιστον ειρηνικοί και σεβόμαστε την διαφορετικότητα (στη θρησκεία ) των άλλων .

  18. philalethe00 Says:

    @Άγγελος
    Από την ελληνική βικιπαιδεία:
    Βέβαια, κανείς δεν είναι σε θέση να καταγγείλει τον ένα και μοναδικό υπεύθυνο της καταστροφής της περίφημης βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Ίσως επειδή τελικά, ο υπεύθυνος δεν ήταν μόνο ένας αλλά η καταστροφή της έγινε σταδιακά, ξεκινώντας από την πυρκαγιά επί Ιουλίου Καίσαρα το 48 π.Χ. και με πιθανή οριστική χρονολογία το 297 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Αυρηλιανού. Τότε φαίνεται να έρχεται πραγματικά το τέλος της μεγάλης βιβλιοθήκης, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ανάμεσα στη Ζηνοβία και τον Αυρηλιανό, οπότε, όπως γράφει ο Αμμιανός, η Αλεξάνδρεια έχασε τη συνοικία (amisit regionem) του Βρουχείου: «quae Bruchion appellabatur, diuturnum praestantium hominum domicilium» (XXII, 16, 15). Και όπως παρατηρεί λίγα χρόνια αργότερα ο Επιφάνιος, άλλοτε στη συνοικία αυτή υπήρχε η βιβλιοθήκη «και τώρα η έρημος» (PG 43,249C-252A).

    Μία από τις πιο γνωστές μαρτυρίες για τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας προέρχεται από το 1780 περίπου και είναι αυτή του σημαντικού ιστορικού και οπαδού του Διαφωτισμού, Έντουαρντ Γκίμπον ο οποίος για την καταστροφή κατηγόρησε αποκλειστικά τους χριστιανούς κατά τη διάρκεια των γεγονότων του 391 μ.Χ. επί επισκόπου Θεοφίλου. Ιστορικοί που διακρίνουν στοιχεία προκατάληψης από τον Γκίμπον ενάντια στον Xριστιανισμό, θεωρούν ότι ο Γκίμπον, από εσφαλμένη εκτίμηση, συνέχεε τη βασιλική βιβλιοθήκη με εκείνη που βρισκόταν κοντά στον ναό του Σέραπι. Σχετικά με τις αναφορές του Γκίμπον για το θέμα αυτό, θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε μια αντίστοιχη περίπτωση της ιστορίας, με ευκολία αθώωνε τους Άραβες για την μεγάλη μαρτυρούμενη καταστροφή βιβλίων στην Αλεξάνδρεια στις αρχές του 7ου αιώνα και είναι ενδεικτικό ένα απόσπασμα στο οποίο υπερασπίζει τους Άραβες:

    «Αν όμως, οι ογκώδεις τόμοι των διχογνωμιστών, αρειανών και μονοφυσιτών, χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά για τη θέρμανση των δημόσιων λουτρών, ο φιλόσοφος θα παραδεχτεί χαμογελώντας ότι εντέλει θυσιάστηκαν για το καλό της ανθρωπότητας».

    Δεύτερον, διάβαζα και ένα σχετικό κείμενο και αυτές τις μέρες του Αλ. Τσιριντάνη με πάρα πολύ ενδιαφέρον, οπωσδήποτε υπήρξαν παρεκτροπές και ενιαχού πολύ-πολύ μεγάλες. Αλλά αυτά υπάρχουν παντού, ούτε ο Θεός εκβιάζει την θέληση του ανθρώπου, έστω μητροπολιτάδων ή «ταγών» ή ο,τιδήποτε. Και δεν θα ήθελα να σκεφτώ τι θα συνέβαινε σε άλλη περίπτωση αν άλλοι υφίσταντο τους διωγμούς των τριών πρώτων αιώνων, αν λάβαιναν εξουσία, αντί αυτού του, πράγματι, θαύματος……
    Μπορώ να τα εξειδικεύσω αυτά που λέω εδώ…

    Τρίτον, αυτό που κάνουμε στην Ορθοδοξία είναι αναγνώριση αγιότητας όχι αγιοποίηση. Δηλαδή, αναγνωρίζονται τα αδιαμφισβήτητα σημάδια αγιότητας «και όχι επειδή μας φαίνεται καλός ή καλός για τον Παπισμό, τον λέμε άγιο». Αυτά φέρνουν προτεσταντισμούς. Έχει και πολύ ενδιαφέρον να δης, ότι στην Ορθοδοξία και μόνο στην Ορθοδοξία υπάρχουν αυτά τα αγιοπνευματικά χαρίσματα, όπως αυτά που αναφέρονται στην Γραφή.

    Τέτερτον, όχι, δεν είμαι ιερέας. 🙂

    Πέμπτον, αυτό με την διαφορετικότητα πρέπει να το ξαναπής πολλάκις. 🙂 Έλεγε κάπου χαρακτηριστικά ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ότι «αν θέλεις να επιβάλεις σε μία συζήτηση την γνώμη σου, ε ί ν α ι δ ε ν ε ί ν α ι ο ρ θ ή , γνώριζε, ότι πάσχεις από υπερηφάνεια»… Η βία δεν ασκείται ποτέ στην εγκόλπωση της, ας πούμε, «σωστής πίστης» ούτε στην θανάτωση της βλάσφημης ή λανθασμένης. Αυτό είναι αμαρτία και μάλιστα μεγάλη. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις που, ως άνθρωποι, διάφοροι Χριστιανοί αμάρτησαν από κάποιο πνεύμα εκδίκησης κτλ. ή επειδή με τα πολλά «αγρίεψαν» και γκρέμισαν ναϊσκους κτλ., κτλ..
    Σε χαιρετώ! Ευχαριστώ πάρα-πάρα πολύ για την επίσκεψή σου, αδελφέ μου…. 🙂

  19. Νίκος Says:

    Αγαπητοί φίλοι

    Συγχωρήστε την απουσία μου, αλλά περνώ την λεγόμενη γρίππη «των μέτρων». Είναι μια γρίππη που πιάνει όλους εκείνους που υποφέρουν από αμφιβολίες ως προς την ορθότητα των διαδιδόμενων ειδήσεων. Έτσι από την έντονη αλλεργία απέναντι στις ειδήσεις, παθαίνεις συνάχι και βήχα, πονάει το στήθος και δυστυχώς μου τέλειωσε κι ένα λάδι που είχα πάρει από το άγιο όρος κι έτσι την πάτησα.
    Βλέπω όμως με χαρά ότι αυτή η συζήτηση συνεχίζεται και πολλές απόψεις πέφτουν στο τραπέζι. Με συγκίνησε πολύ ο Άγγελος με τις συγκρικριμένες απορίες του, τις οποίες αν βρει κάποιον κληρικό να τις απαντήσει, εγώ θα γίνω βουδιστής. Είπα βουδιστής και θυμήθηκα την καταστροφή των αγαλμάτων του Βούδα που διέπραξαν οι Ταλιμπάν σχετικά πρόσφατα με αποτέλεσμα να διαρρήξει τα ιμάτια της όλη η οικουμένη, ιδιαιτέρως δε η «χριστιανική» Αμερική.
    Πρέπει να αποδεχτούμε μερικά γεγονότα φίλοι και φίλες. Αυτός που έχει εξουσία και δύναμη, καταστρέφει πάντα με την δικαιολογία ότι αυτό που κάνει είναι θεόπνευστο, ότι έχει εντολή από τον «Ένα» και «μοναδικό» και λοιπά. Αυτός που δεν έχει, συνήθως είναι χαμηλών τόνων, «γλύφει» όπως λέμε σήμερα και περιμένει την σειρά του. Και τι έγινε λοιπόν που διαμαρτυρήθηκαν όλοι αυτοί; Τίποτα. Και τι θα γίνει αν διαμαρτυρηθούν και κάποιοι σήμερα για τις ανυπολόγιστες καταστροφές που προκλήθηκαν στα αρχαιοελληνικά και ρωμαΊκά μνημεία; Τίποτα. Το έχω ξαναπεί. Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Γι’ αυτό και θα αργήσει πολύ να αναγνωριστεί η Γενοκτονία των Αρμενίων ας πούμε.
    Ναι φίλε, Φιλαλήθη, που εύχομαι και ελπίζω να είσαι όντως φιλαλήθης και όχι φίλος μιας συγκεκριμένης αλήθειας, όσο θεόπνευστη κι αν εμφανίζεται. Διαβάζω πολύ τους Διαμαρτυρόμενους (Προτεστάντες) γιατί κάποιος έπρεπε να διαμαρτυρηθεί για την καταστροφή του χριστιανισμού από τον παπισμό και όχι μόνο για το φιλιόκβε και την όστια, αλλά την διαστροφή της Καινής Διαθήκης από τους λεγόμενους αγίους και μεγάλους διδασκάλους και κυρίως από την χρήση της Παλαιάς Διαθήκης, αυτού του πραγματικά σκοτεινού πράγματος. Το γεγονός ότι οι Εβραίοι συμπεριφέρονται σήμερα όπως ξέρουμε στους Παλαιστινίους δεν διαφέρει καθόλου από το πως συμπεριφέρθηκαν τότε. Και φυσικά η διακαιολόγησή τους είναι πως το «είπε ο Θεός». Πρέπει λοιπόν να αποφασίσουμε: είτε αυτό το εβραϊκό δημιούργημα είναι σαθρό και δολοφονικό και να καταδικάσουμε τον εβραϊσμό, είτε είναι κι αυτό θεόπνευστο, οπότε συνατσσόμεθα με τους Εβραίους, εναντίον των Παλαιστινίων. Τα υπόλοιπα είναι απλώς υποκρισία και φαρισαϊσμός.
    Σχετικά με την Υπατία τώρα, το «ναϊσκο» του Σέραπη, τον «ναϊσκο» της μητέρας Αφροδίτης στην Πέργαμο, τον «ναϊσκο» της Ίσιδας, ναι ας το πούμε απερίφραστα: τους καταστρέψαμε. Και ως ο Βοϊτύλα, ας ζητήσουμε συγνώμη. Και ας ξανασκεφτούμε το θέμα της αγιότητας. Και επίσης ας ξανασκεφτούμε το δόγμα, χωρίς να φοβόμαστε. Το να κάνεις λάθος με καθαρή καρδιά ενώπιον του θεού, νομίζω ο θεός της αγάπης θα κρίνει ευμενώς. Το να κρίνεις, καταδικάζεις, καταριέσαι, αναθεματίζεις, εξορίζεις, διώκεις, δεν ξέρω γιατί θα πρέπει να άρεσε ή να αρέσει στον θεό της αγάπης. Εκτός κι αν ομολογήσουμε ότι «σκοτώνουμε από αγάπη και για την σωτηρία.
    Κι ένα τελευταίο. Πολλά συμβαίνουν όταν αλλάζουν τα πράγματα κι οι εξουσίες κι αυτό το βλέπει κανείς να συμβαίνει πολλές φορές στην ιστορία. Το χειρότερο όμως που έχει συμβεί στην ιστορία και το έχει καταδικάσει η ιστορική συνείδηση των λαών και ο Πολιτισμός είναι η καύση των βιβλίων. Είναι η εξαφάνιση των απόψεων του άλλου. Κι αυτό είναι το χειρότερο που κάναμε εμείς οι χριστιανοί, πάντα με το πρόσχημα της «αγάπης» για τον άλλο. Και κλείνω με μια ερώτηση: αν όλα όσα πρέσβευαν οι μεγάλοι άγιοι και διδάσκαλοι της χριστιανικής οικουμένης ήταν θεόπνευστα και αυτό που ήθελε ο θεός, γιατί εξαφάνιζαν τις απόψεις των αντιθέτων; Για να τους σώσουν από τι; Στο χέρι του Κυρίου δεν είμαστε όλοι; Δεν γίνεται τελικά αυτό που θέλει ο Θεός; Πρέπει να βάλουμε κι εμείς το δολοφονικό χεράκι μας, για να τον δοξάσουμε;
    Τις λοιπόν Θεός μέγας, ο Θεός ημών; Και ποιοί είμαστε εμείς που μιλάμε εξ ονόματός του και τον ερμηνεύουμε; Έχω την υποψία ότι από τη στιγμή που ο Κωνσταντίνος «αγκάλιασε» την Εκκλησία, η ματαιοδοξία και η αρχομανία κάποιων κατέστρεψε ότι θεόπνευστο υπήρχε. Έτσι ο θεός τιμώρησε την Ανθρωπότητα με έναν Μεσαίωνα. Αυτή είναι φυσικά η δική μου ερμηνεία, πιθανώς όχι θεόπνευστη. Συνήθως η εκκλησιαστική ιστορία μας διδάσκει ότι μόνον οι επίσκοποι είναι θεόπνευστοι, λόγω της αποστολικής διαδοχής. Τώρα βέβαια, μετά τα όσα γνωρίζουμε για το αμάρτημα της σιμωνίας και την απίστευτη εξάπλωσή του, αρχίζω και γι’ αυτή την διαδοχή να αμφιβάλλω.
    Αδελφοί
    Ζητώ συγνώμη αν έβαλα κάποιους από σας σε πειρασμό, μέρες που είναι. Ελπίζω όντως στην Ανάσταση. Στην Ανάσταση του Κυρίου, στην ανάσταση όλων μας. Και ελπίζω στην δίκαιη κρίση του. Αν είμαι ένα απολωλός πρόβατο, ξέρω ότι εκείνος θα με δεχτεί, όσο κι αν έχω σφάλλει. Γιατί δεν μπορεί να ζητά από μας να συγχωρούμε έως και εβδομηκοντάκης επτά κι εκείνος να μας ρίχνει στην γέενα του πυρός με τη μία.
    Με αδερφικούς χαιρετισμούς

  20. philalethe00 Says:

    @Νίκος
    Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τις απαντήσεις. Θέτεις τόοοσα θέματα… 🙂
    Λοιπόν, θα προσπαθήσω να απαντήσω συνοπτικά στα περισσότερα:
    1)Λες: «Αυτός που έχει εξουσία και δύναμη, καταστρέφει πάντα με την δικαιολογία ότι αυτό που κάνει είναι θεόπνευστο… »
    Το θέτεις ισοπεδωτικά, βεβαίως. Όντως, συχνά, συχνότατα, ακόμη και στην Εκκλησία(ας θυμηθούμε, ότι οι αρχιερείς σταύρωσαν τον Κύριο) συμβαίνει αυτό, αλλά όχι πάντα. Αν ήταν έτσι, θα έπρεπε να στραφούμε στην πλήρη αναρχία, να μην περιμένουμε τίποτε από καμιά πολιτική, μεταρρυθμιστική ή επαναστατική, αλλαγή. Υπήρχαν περιπτώσεις άκρως συνετής διαχείρισης της εξουσίας και περιπτώσεις ζηλωτικής και κακόβουλης. Ο Κύριλλος είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αλλά δεν μπορώ να τον χαρακτηρίσω με τίποτε εξουσιαστή που επιβάλλει κάποια «αλήθεια», επειδή «έτσι του καπνίζει». Ας θυμηθούμε, επίσης, ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Μέγας Βασίλειος, ακόμη και ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ άσκησαν εξουσία, οι μεν σε επισκοπές ο δε στην μοναστική κοινότητα. Αλλά πώς την άσκησαν; Βέβαια, διώχθηκαν πολλοί. Σε περιπτώσεις, είχαμε και συγκρούσεις μεταξύ Αγίων, π.χ. του Μ. Αθανασίου με τον Κωνσταντίνο τον Μέγα. Ή του Αγίου Ισίδωρου του Πηλουσιώτη με τον Κύριλλο. Και βέβαια Άγιος δεν σημαίνει αναμάρτητος ή τέλειος, έλεγε και κάποιος μέγιστος Πατρολόγος. Σημαίνει, ότι έχει υπερβή ένα επίπεδο.

    2) Για το θέμα της καταστροφής των ναών, νομίζω, ότι όλοι συμφωνούμε, ότι βεβαίως υπήρξαν καταστροφές ναών και μάλιστα από Χριστιανούς. Αλλά το θέμα είναι, ότι, όταν αλλάζει η πίστη ενός λαού, και μάλιστα έχοντας ήδη υποστεί τα πάνδεινα για να κερδίσει το δικαίωμα της ελευθερίας της συνείδησής του από τους οπωσδήποτε φασιστικότατα φερόμενους παγανιστές αυτοκρατορές και σοφούς, μηδέ του κατά Πλάτωνα φιλόσοφου-αυτοκράτορα στωικού Μάρκου Αυρήλιου εξαιρουμένου, δεν θα γκρεμίσει πολλά από τα σημάδια της παληάς δεισιδαιμονίας; Και το θέμα είναι, ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται. Π.χ. ποιος θα ενδιαφερόταν, επειδή καταστράφηκε ο ναός της ψευτοθέας -ει μη τι χείρον- Αφροδίτης στην περιοχή των Αγίων Τόπων, για να βρεθή ο Τίμιος Σταυρός; Από την άλλη, όμως, ο Άγιος Μέγας Κωνσταντίνος μέχρι και τον Ιουστινιανό λέει και ο Γκεμερέυ, είχαν ειδικό νόμο που απαγόρευε το κτίσιμο κτιρίων που απέτρεπε την δημόσια θέα των παγανιστικών πολιστικών επιτευγμάτων, περιλαμβανομένου και χρυσελεφάντινου αγάλματος που καταστράφηκε σε πυρκαγιά. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε και συγκεντρώσει τα περισσότερο από αυτά τα καλλιτεχνήματα. Και όπως είναι γνωστό, ουδεμία ποτέ συνοδική απόφαση της Εκκλησίας δεν ωθούσε προς καταστροφή ειδώλων κτλ., όπως τόνιζε κάπου και ο καθ. διευθυντής της Σύναξης Θ. Παπαθανασίου. Απεναντίας, υπήρξαν τόσες απαγορεύσεις…

    3)Ξέρω το γεγονός της καύσης κάποιου βιβλίου του Πλήθωνα, που μολονότι υποτίθεται, ότι εκάη από τον λόγιο Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο λόγω των παγανιστικών και δικτατορικών του ιδεών, το έχουμε σήμερα εν μέρει. Αλλά δεν γνωρίζω ποτέ κάποιος Άγιος να έχει κάψει βιβλία. Πάντως, το θέμα είναι, ότι δεν κρίνουμε με βάση κάποια ιδεαλιστικά κριτήρια, αλλά κρίνουμε, δηλαδή ο Θεός κρίνει, με βάση την εποχή, το εφικτό, τις συνθήκες κτλ.

    4)Ο αναθεματισμός δεν είναι τίποτα άλλο πέραν του αυτοπεριορισμού. Αυτό το νόημα έχει. Είτε πρόκειται για τον Ιωάννη Ιταλό είτε για τον …Καζαντζάκη(που βέβαια ουδέποτε αφορίστηκε, αν και θα μπορούσε). Δεν είναι μια πράξη μίσους ή ο,τιδήποτε.

    Αυτά προς το παρόν. Νομίζω,ότι ειπώθηκαν αρκετά πράγματα δέοντα, αν και το επεκτείναμε το θέμα… 🙂
    Καλή Μ. Βδομάδα και Ανάσταση!!! (Και χωρίς …πασχάλιους αμνούς πέραν του Ενός, κατά προτίμηση. 🙂 )

  21. Νίκος Says:

    Αγαπητέ Φιλαλήθη

    Μπήκαμε, δόξα τω θεώ στην Μεγάλη Εβδομάδα, την Εβδομάδα των Παθών και της Αναστάσεως του Κυρίου και κατ’ αρχάς εύχομαι σε όλους, Καλή Ανάσταση. Ανάσταση της ψυχής και του Πνεύματος.
    Ας περάσουμε τώρα στα καθ’ ημάς. Βλέπω ότι η συζήτηση έχει περιοριστεί και λυπάμαι, γιατί πίστευα ότι αυτά τα πράγματα αφορούν πολλούς. Τι να πεις, ίσως μείναμε λίγοι οι σκεπτόμενοι και συζητούντες. Ίσως οι περισσότεροι ασχολούνται μόνο με την Οικονομία και την Τζούλια και τέτοια θέματα αισθάνονται πως δεν τους αφορούν. Δεν πειράζει όμως. Εμείς ας συνεχίσουμε.
    Άρθρον πρώτον λοιπόν. Αυτός που παίρνει την εξουσία. Αν δεν με απατά η μνήμη, δεν ήταν ο λαός αυτός που καθιέρωσε την χριστιανική θρησκεία ως επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους, αλλά οι αυτοκράτορες, οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω, όσο περνούσαν τα χρόνια ήταν και πιο αμόρφωτοι και πιο δεισιδαίμονες και πιο εξαρτώμενοι από τον στρατό. Ακόμη και τον Κωνσταντίνο, ο στρατός τον αναγόρευσε και τον θεοδόσιο το ίδιο και τέλος τον μέγα Ιουστινιανό, ένα ψιλοπραξικόπημα τον έφερε στην εξουσία. Άρα αυτοί ήταν οι νικητές και το γεγονός ότι θεσπίζονταν διατάγματα που προστάτευαν τους ειδωλολάτρες δείχνει το μέγεθος της καταστροφικής μανίας, εναντίον του αλλότριου. Τα ίδια είχαμε και κατά την ρωσική επανάσταση, το οποίο όμως παραδόξως μας φέρνει φρίκη, αν και ήταν ο λαός που κατέστρεφε. Καλέ μου όσο κι αν αλλάξουμε τα ονόματα και βαφτίσουμε το κρέας ψάρι, η αλήθεια μιλά από μόνη της. Οι νικητές γράφουν την ιστορία. Και στην περίπτωσή μας, στην περίπτωση του Χριστιανισμού, είναι γνωστό ότι οι Ορθόδοξοι γκρέμιζαν ακόμη και τις εκκλησίες των «αιρετικών» και έκαιγαν δημόσια τα βιβλία τους, εξ ού και δεν απέμεινε τίποτε από την γραμματεία όλων αυτών, ώστε να ξέρουμε τι στην ευχή πίστευαν αυτοί οι άνθρωποι. Τα ψήγματα που απέμειναν και διεσώθηκαν σε σπηλιές, αποκαλύπτουν ότι οι διαφορές δεν ήταν δα και τραγικές και ισχυροποιεί την θέση ότι οι διαφορές ήταν μάλλον μάχες εξουσίας μεταξύ των μεγάλων επισκοπάτων, Ρώμης, Αλεξάνδρειας, Καρθαγένης κλπ καθώς και μάχες εναντίον όσων εναντιόνωνταν στις αδηφάγες ορέξεις για εξουσία των μεγάλων παπών και πατριαρχών. Τώρα, αν για όλα αυτά πούμε ότι ήταν θέλημα Κυρίου, θα πρέπει πιθανώς να πιστέψουμε ότι η εμφάνιση του Ισλάμ αποτελούσε επίσης θέλημα Κυρίου, το οποίο στρεφόταν και τιμωρούσε τις εκκλησίες της Αιγύπτου, της Συρίας, της Αφρικής και ότι ευνοούσε κατάφωρα τον Πάπα. Δεν μπορώ δυστυχώς με τίποτε να πιστέψω ότι ο Θεός στεκόταν πίσω από οποιαδήποτε βουλή αυτών των ανθρώπων.
    Και τέλος ο αναθεματισμός. Πιστεύω πως δεν είναι κάτι τόσο απλό. Το να πετάς ένα ανάθεμα πάνω στην Αγία Τράπεζα της του Θεού Σοφίας, σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα από αυτοπεριορισμό. Σημαίνει παίρνω τα όπλα εναντίον σου για να σου αρπάξω περιοχές δικαιοδοσίας, να σε κατακερματίσω, να σε εξαφανίσω από προσώπου γης.
    Κι αυτό έκαναν. Συμπεριφέρθηκαν ως βάρβαροι που πραγματικά ήταν. Κι έπρεπε να περιμένουμε την Διαμαρτυρία και τους πολέμους που ακολούθησαν για να αρχίσει το τοπίο να γίνεται χριστιανικότερο στην Ευρώπη και όχι μόνο.
    Κακή συζήτηση πιάσαμε ίσως να σκέφτεσαι, αλλά νομίζω ότι είμαστε και οι δύο οπαδοί της αλήθειας και της σοφίας του θεού κι ότι αν μας έχει κάνει κάποιο δώρο ο θεός, αυτό είναι το λογικό και η γνώση. Και η γνώση, η ιστορική γνώση ελευθερώνει. Ακόμη δε περισσότερο ελευθερώνει η αγάπη. Η αγάπη για τον θεό και για τον πλησίον. Για τον όποιο πλησίον. Ακόμη κι αν είναι μαύρος, όσο κι αυτό αν ενοχλεί χρυσοστόλιστους σεβασμιο-παναγιώτατους.
    Καλή ανάσταση φίλε μου κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους.

  22. γρηγόρης στ. Says:

    Αν μελετήσουμε τη χωρική διασπορά των κέντρων απ’ όπου ξεκίνησαν διάφορες χαρακτηριζόμενες αιρέσεις, όπως και την απεύθυνση και διάδοση που είχαν, γίνεται αντιληπτό, ότι δεν ήταν απλά μια διαμάχη μεταξύ «μεγάλων επισκοπάτων», αλλά και μια πολιτικοκοινωνική αντίδραση της περιφέρειας απέναντι στο κέντρο. Ο μονοφυσιτισμός και η εικονομαχία δεν είναι τυχαίο από που ξεκίνησαν, ποια κοινωνικά στρώματα συμπαρατάχθηκαν και μαρτύρησαν, ποιοι πολιτικοί και θρησκευτικοί άρχοντες ήταν θερμοί υποστηρικτές και σε ποια πολιτική συγκυρία έλαβαν χώρα. Το γεγονός πως ο ισλαμισμός είχε άμεση διάδοση στους μονοφυσίτες των ορίων της βυζαντινής επικράτειας είναι τυχαία; Η εμφάνιση των Βογομίλων και άλλων πολλών είχε μόνο θρησκευτική αναφορά και καταπολεμήθηκαν μόνο για λόγους ετεροδοξίας; Από την άλλη, γιατί κινήματα όπως λ.χ. του Μοντανισμού είχαν πολύ μικρότερη διάδοση και δίχως την ένταση των θεολογικών διαμαχών και συγκρούσεων; Αναφορικά με τα αναθέματα ας μην ξεχνούμε πως και αποφάσεις για ένωση της ορθόδοξης με την καθολική εκκλησία, μολονότι είχαν τη στήριξη πολιτικών και εκκλησιαστικών δυνάμεων, ποτέ δεν ίσχυσαν.
    Το αν το τοπίο στην Ευρώπη έγινε χριστιανικότερο με τη διαμαρτυρία, ας δούμε και τους λόγους που ώθησαν να εκδηλωθεί η αντίδραση στην καθολική εκκλησία, που, πως και γιατί επεκράτησε και διαδόθηκε και με ποιες νέες κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις συνδέθηκε σε αντιδιαστολή με τον «ευσεβή» φεουδάρχη. Γενικότερα, η εμφάνιση ενός νέου θρησκευτικού κινήματος ή αίρεσης η σχίσματος ή όπως θέλει ο καθένας να το πει, δεν είναι μόνο θέμα δογματικών διαφορών, αλλά συνδέεται άμεσα με την κοινωνία και τους μηχανισμούς της. Ακόμη αν δεις και το πλήθος των νεοχαρισματικών κινημάτων που ξεπήδησαν από τις αφροαμερικανικές κοινότητες, κι αυτές μια αντίδραση στον λευκό προτεσταντισμό είναι στην ουσία. (Τα παραδείγματα είναι απλές σταχυολογήσεις.)
    Και φυσικά σε όλα αυτά έρχεται η πολιτική εξουσία να ελέγξει και να υιοθετήσει, να απορρίψει ή και να καταδιώξει ό,τι απειλεί την λειτουργία του συστήματος, την ετεροδοξία ή αίρεση.

    Καλή Ανάσταση, σε όλους!

  23. Άγγελος Says:

    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
    τα χρόνια μου πολλά σε όλους

  24. philalethe00 Says:

    @Άγγελος
    Αληθώς ανέστη!!!! Πολλές ευχές, Άγγελε και σε σένα.

    Λοιπόν, ας δώσω και κάποιες απαντήσεις:
    @Νίκος
    Χριστός ανέστη! Ευχαριστούμε για την εκτενή απάντηση. Ειλικρινά, αν και είναι κάπως «δύσκολη» η ανταπάντηση στις απαντήσεις σου, ομολογώ, ότι χαίρομαι όταν έχουμε στο ιστολόγιο τέτοιους αναγνώστες, σκεπτόμενους. Άλλωστε η «πάλη με τον Θεό», στο πλαίσιο πολλάκις του ακαταλήπτου της δικαιοσύνης Του, ήταν του Ιακώβ υπόθεση,και δείχνει το ζωντανό της σχέσης και της θέλησης…
    A)Στο θέμα των αυτοκρατόρων:
    καλόν είναι να μην κρίνουμε με απριορισμούς όπως άνθρωποι που έκαναν λογοτεχνία και όχι «επιστήμη»/ιστορία, όπως ειπώθηκε για τον Φαλμεράιερ, αλλά έκανε και ο Άγγλος διαφωτα-ιστής ψευδόμενος Γίββων.
    Υπήρξαν θαυμάσια επιτεύγματα από πάρα πολλούς αυτοκράτορες και δη της όχι πρώιμης Ρωμανίας. Ας πούμε, ας δούμε τους Ισαύρους και την «Εκλογή» τους με τα εντυπωσιακά προτάγματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ας δούμε τον Άγιο Ιωάννη Βατάτζη τον Ελεήμονα, ας δούμε τον Ρινότμητο, ας δούμε άλλους λόγιους αυτοκράτορες, τον Πορφυρογέννητο κτλ. Δυστυχώς, για την Ρωμανία κυκλοφορούν απίστευτες γελοιότητες που έχουν ως καταγωγή ακριβώς την λιβελλογραφική γραμματεία του Δυτικού Μεσαίωνα, όπως άλλωστε και όλος ο Διαφωτισμός εκεί οφείλει τα νοησιαρχικά του χαρακτηριστικά.
    Β)Ο στρατός υπήρξε ένα από τα τρία εκλεκτορικά σώματα της Ρωμανίας, μαζί με τους Δήμους(Βένετοι, Πράσινοι κτλ.) και την Σύγκλητο, ενώ υπήρχε και δικαίωμα στην επανάσταση. Είναι γεγονός, ότι σε κάποια φάση -ίσως- εμφανίζεται μία τάση που θέλει τον αυτοκράτορα λογοδοτούντα μόνο στον Θεό και όχι και στον Λαό -παρά το λεγόμενο «ελέω Λαού του Θεού» του θεσμού-, δηλαδή ο αυτοκράτορας να αγωνίζεται για το καλό του Λαού και των φτωχών επειδή αυτό είναι το ευάρεστο στον Θεό. Αλλά δεν μπορούμε κάτι τέτοιο να το γενικεύσουμε. (Εδώ, ο Κορδάτος έλεγε, ότι ο Βατάτζης τον 13ο αιώνα είχε επιβάλλει ένα καθεστώς «συγκεντρωτικής δημοκρατίας»… )Και να μην ξεχνούμε αυτό που λέω και παραπάνω, ότι υπήρχε νόμιμο και προβλεπόμενο δικαίωμα στην επανάσταση, όταν ο αυτοκράτορας δεν επιτελούσε τα καθήκοντά του. Τώρα, αν αυτό θεωρηθή πραξικόπημα, βεβαίως και η ρωσσική και πολλές άλλες επαναστάσεις ήσαν καθαρά πραξικοπήματα, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο λενινισμός είναι θεωρία πραξικοπήματος υπό δεσποτικό καθεστώς.
    Γ)Έχω υπ’όψει μου, ότι κάποιες ήσσονες αιρέσεις θεωρούν, ότι καταδιώχθηκαν κτλ., όπως οι Βογόμιλοι. Αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, διότι δεν καταδιώχθηκαν από το Κράτος της Ρωμανίας, δεν καταδιώχθηκαν για την νόθα περί Χριστού δόξα τους, αλλά για κοινωνικούς λόγους, επίσης κάποιοι από αυτούς κήρυτταν την πλήρη αποχή από τον Γάμο, οπότε λογικό και επόμενο ήταν να μην …επιβιώσουν για πολύ. Μην ξεχνάμε και πολύ βασικά πράγματα, όπως το εξής: οι ελληνιστικές αιρέσεις ήσαν το πιο μεγάλο πρόβλημα τους πρώτους αιώνες μ.Χ. Όλες ανεξαιρέτως οι μεγάλες αιρέσεις είχαν τέτοιο υπόβαθρο. Φυσικά, και ο Ωριγένης ήταν αυτής της κατηγορίας. Έτσι, ο ωριγενισμός είναι βασικά εκχριστιανισμένος νεοπλατωνισμός. Αλλά παραταύτα, Πατέρες όπως ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος όχι μόνον δεν καταδίκασαν σε κρατικές ποινές -αυτό θα ήταν αδιανόητο-, αλλά ίσα-ισα μελετούσαν πολύ τον Ωριγένη και έπαιρναν ό,τι καλό είχε να δώσει ως ερμηνευτής. Μάλιστα, η πρώτη Φιλοκαλία που έγινε με την συμβολή μόνο των δύο, περιλαμβάνει ανθολογημένα αποσπάσματα ΜΌΝΟ από τον Ωριγένη. Ανάλογη(ανεκτικότατη και διακριτική) είναι η στάση του Μ. Βασιλείου προς αρειανίζοντες όπως ο Ευστάθιος Σεβαστείας που επίσης παρακινούσε σε «αντάρτικο», τους δούλους…
    Δ)Τέλος, νομίζω, ότι, όπως γνωρίζουμε από διάσημους αναθεματισθέντες, τίποτε όπως εξαφάνιση δεν συνέβαινε, αλλά υπήρχε ανοχή στα όρια εκτός Εκκλησίας. Είναι χαρακτηριστικό το πόσο έντονα αντέδρασε ο Γρηγόριος, όταν οι επικυρίαρχοι και επικίνδυνοι Αρειανιστές πήγαν να τραυματιστούν θανάσιμα από κρατικό όργανο, όπως έχω ξαναπεί, όταν έκαναν …έφοδο σε Ορθόδοξο ναό…
    Ε)Η Διαμαρτύρηση, δηλαδή ο Προτεσταντισμός, χωρίς καμιά αμφιβολία, έχει ορισμένα πολύ καλά κινήματα, δηλαδή με απόψεις πολύ θετικές, που ξεπερνούν ακόμη και τον Ανσέλμο και τον Αυγουστίνο -παρά το ότι ο Λούθηρος ανήκε στο τάγμα των Αυγουστινιανών. Εγώ προσωπικά εκτιμώ πολύ τον Barth, τον Moltmann, τον Tillich και άλλους. Ο προτεσταντισμός παρήχθη μέσα από μία ακραία αντίδραση στον Παπισμό, και έτσι εγκολπώθηκε τις αντίθετες θέσεις από αυτόν, παρά το ότι οι πρώτοι Διαμαρτυρόμενοι -πολύ νωρίς, 14ος αι., π.χ.- βρίσκονταν πολύ κοντά στην Ορθοδοξία. Απλώς, έχει ισοπεδώσει ό,τι ο Παπισμός ισχυριζόταν, ότι είχε, και έτσι τα γελοιποίησε, π.χ. τους Αγίους, τον Κλήρο και τον ρόλο του, τις πρεσβείες των Αγίων, κτλ. Πράγματι, αυτός είναι και ο λόγος της τεράστιας εκφύλισης που υπάρχει σε μη-Ορθόδοξες χώρες όπως η Γερμανία. Και, όπως έλεγε ο Τσαρούχης, όσο θα μορφωνόμαστε, τόσο αυτοί θα απομακρύνονται από τους προτεσταντισμούς και παπισμούς τους, ενώ τόσο εμείς θα γινόμαστε πιστότεροι.

    @γρηγόρης στ.
    Χριστός ανέστη! Πράγματι, θέτεις, αδελφέ, ένα εξόχως σημαντικό ζήτημα, το αν ο προτεσταντισμός παρήγαγε ή ευνοήθηκε από την «άνοδο της μπουρζουαζίας». Και είναι γεγονός, ότι ο Λούθηρος, τουλάχιστον, κέρδισε την εύνοια των ισχυρών της εποχής, για να προωθήσει τις ιδέες του. Εννοώ το γεγονός εκείνο με την εξέγερση των αγροτών με τις βίβλους μετάφρασης Λουθήρου στα χέρια. Αλλά και ο Καλβίνος δέχθηκε το καπιταλιστικό κέρδος, και το δέχθηκε όχι ως απλή …απάντηση στην φεουδαρχία του Παπισμού ή στην …Ορθόδοξη αγροτική κοινωνία(sic), αλλά γενικώς απέναντι σε ο,τιδήποτε άλλο, π.χ. στην αμεσοδημοκρατική κοινοκτημονική πρόταση ζωής που έχουμε π.χ. στο Άγιο Όρος. Γενικώς, και οι συνέπειες του καλβινισμού και άλλων προτεσταντικών ρευμάτων που δέχονταν την ατομική σωτηρία, ήσαν μία φοβερή αποξένωση και διάλυση της εκκλησιαστικής κοινότητας…

  25. Γιάννης Says:

    Και αφού όλοι σας συνάνθρωποί μου, είπατε την άποψή σας ας πει τώρα τη δικιά του κι ο λαός.
    Ο λαός, που κατά βάση του στερείται η παιδεία, που αναλώνεται στην ανούσια καθημερινότητα για τα προς το ζην, ο λαός που τον ενδιαφέρει να γεμίσει την κοιλιά του για να μπορέσει να πάει για ύπνο ήσυχα.

    Λέει λοιπόν αυτός: Ρε, δε γ@μιέστε όλοι σας που απο καταβολής της ανθρωπότητας στο βωμό της κάθε δήθεν θρησκείας έχουν σφαγιαστεί εκατομμύρια ανθρώπων!
    Ρε, δεν αφήνετε τα παραμύθια όλοι σας, για τον π@υστη το θεό, που χρησιμοποιείτε την αμάθειά/ημιμάθειά μας για να μας κοροϊδεύετε εδώ και χιλιάδες χρόνια, επειδή εσείς έχετε ασχοληθεί ο καθένας ξεχωριστά σε μονοδιάστατους τομείς που εμείς έχουμε άγνοια!
    Μα καλά τόσο ηλίθιοι είστε?
    Γιατί ρε καριόληδες δεν «κατεβαίνει» να μας μιλήσει τώρα που είμαστε πολλοί και η πληροφορία είναι τόσο γρήγορη? Γιατί 2.000 χρόνια τώρα είναι απών??
    Θέλει να μετανοήσουμε ε? Θέλει να περιμένουμε την 2α παρουσία ε?
    Θέλει να πάθουμε από τα λάθη μας για να μάθουμε ε?
    Ε.. υποκριτές
    Ε.. φερέφωνα και παπαγάλοι των γραφών του ψεύδους(Αγία Γραφή & ΣΙΑ) και της πολυθρόνας…

    God bless America, Germany, France Greece και όλα τα φιλαράκια μας

    Ένας, από τον αγράμματο λαό.

    Υ.Γ. Για να δω, του αγράμματου λαού τα δημοσιεύετε?

  26. philalethe00 Says:

    @Γιάννης
    Αγαπητέ Γιάννη, καλώς μας ήλθες, από ό,τι μας λες, λοιπόν, είσαι η φωνή του λαού σε αυτήν την συζήτηση.

    Λαμβάνοντας ως δεδομένο αυτό, είναι σίγουρο, ότι το μεγαλύτερο μέρος του λαού καθόλου δεν σκέφτεται έτσι. Για να δούμε τι μου λέει -αλλά δεν τα λέει σε πολλούς άλλους- εδώ δίπλα ο φίλος Ζακ Ελλύλ:
    «»Είστε η δύναμη!» Αυτό, ο αστός το ξέρει και δεν έχει ανάγκη τίποτε άλλο.»Εγώ, τίποτε εκτός από μένα!» και ειδικότερα δεν έχει ανάγκη τον Θεό. Τι να τον έκανε ένα προστάτη, μια υπερβατική εικόνα, έναν Πατέρα; Ο αστός είναι παιδί του εαυτού του.(…) Χρειάζεται να υπενθυμίσουμε, ότι ίσα-ίσα στην αστική τάξη διαδίδεται ανεμπόδιστα η βολταιρική αμφιβολία;»

    Τώρα, για τα επιχειρήματα «κατά του Θεού»: είναι ή δεν είναι αλήθεια, ότι ο μακράν πιο αιματηρός αιώνας ήταν ο 20ος αιώνας, ο άθρησκος αιώνας (της επιστήμης, βεβαίως-βεβαίως); Είναι αλήθεια ή δεν είναι, ότι Προφήτης του Ναζισμού ήταν, τουλάχιστον, ο Ό. Σπένγκλερ, μαθητής του Νίτσε, που κήρυξε ριζικά τον αντιχριστιανικό αγώνα κτλ.;

    Για αυτό και μετά τον Β’ Π.Π. υπήρχε μία τεράστια κρίση της κυρίαρχης ουμανιστικής -άθεης, δηλαδή, περίπου- ιδεολογίας. Σου λέει ο άλλος: βρε συ, είπαμε, είμαστε με την επιστήμη μας εδώ κτλ., πολιτισμένοι άνθρωποι, ότι σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, τι είναι αυτά που φτιάξαμε εδώ; Μήπως τελικά οι βάσεις του πολιτισμού μας είναι τελείως σάπιες; Αλλά αυτοί οι αναστοχασμοί και οι σκοτούρες δεν κράτησαν πολύ. Και μετά ήρθαν και οι Διαφωτισταί του Κολονακίου για να μας τα ξαναπούν τα ίδια περί ουμανισμού και κατά του Μεσαίωνα.

    Ο Χριστός, ο Τριαδικός Θεός, εμφανίζεται συνεχώς, είτε μόνος Του, είτε μέσω των Αγίων Του. Μερικοί ψευτογραμματιζούμενοι μας λένε: ποιοι πάνε στις εκκλησίες; Κάτι γιαγιάδες εκεί, με το ενάμιση πόδι στον τάφο, μήπως και εξιλεωθούν για τις αμαρτίες τους. Αλλά δεν σκέφτεται αυτός ο μεγάλος, ότι η τάδε γιαγιά που πηγαίνει στην εκκλησία κατ’αρχάς πήγαινε από τα νιάτα της συχνά, δεύτερον δεν αν τον πιάσει να του μιλήσει για την Εκκλησία, δεν θα ξέρει πού να κρυφτεί; Διότι του ενός οι παρόλες βασίζονται σε κάποιες αφηρημένες θεωρίες, της δε άλλης στο ότι η αδελφή της είδε τους Αγίους Αναργύρους σε ενύπνιο να της αποκαλύπτουν από τι αλήθεια έπασχε.

    Αλλά, να είσαι βέβαιος, φίλε Γιάννη, ότι ο Θεός, όπως λέει κι ο φίλος μας ο Παύλος ο Ευδοκίμωφ, δύναται τα πάντα, εκτός από το να σε κάνει να τον αγαπήσεις. Γιατί αυτό δεν θα ήταν ελεύθερη αναζήτηση του Θεού, αλλά θα ήταν επιβολή εξουσίας. Και σε αντίθεση με τους ανθρώπους, ο Θεός δεν ασκεί εξουσία, ούτε έχει ανδράποδα και δουλικά.

  27. Γιάννης Says:

    @philalethe00

    Δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω συζήτηση με ανθρώπους, που δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά του: «Λαός», από το «Αστός»
    Μπορεί να μην έχω κι εγώ το γνωστικό επίπεδο, ποιος ξέρει…

    Καλή συνέχεια 🙂

  28. philalethe00 Says:

    @Γιάννης
    Αυτό που λέω είναι, ότι όπου εσύ βάζεις το λαός, στην πραγματικότητα είναι αστοί, αστική τάξη. 🙂
    Ευχαριστούμε.

  29. agapi+ Says:

    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
    Κυριε Ελέησον!
    τι ήταν αυτο?@!
    βρε Γιάννη
    ποιον λαό εκπροσωπεις εσυ?
    για πες μας? την θλιβερη μειοψηφία?που βριζει και καιει εκκλησιες?
    πολυ θυμο εχεις και ο θυμος δεν ειναι καλο συμπτωμα…..
    δεν μπορεις να μιλησεις ηρεμα?
    ν’ακουσεις?
    οχι ε? τραβας ζορι? Ε Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙΕΙ.ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΟΛΟΙ….
    ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΝΥΧΤΑ……………..

  30. ΑΓΑΠΗ->Ο ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ .... Says:

    ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

    Αιώνιε Κύριε, Δημιουργέ των απάντων ο καλέσας με εις την ζωήν ταύτην τη ανεξερευνήτω Σου αγαθότητι· ο δους μοι την Χάριν του Βαπτίσματος και την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος· ο κοσμήσας με τη επιθυμία του αναζητείν Σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν, επάκουσον της δεήσεώς μου.
    Ο Θεός μου, ουκ έχω ζωήν, φως, χαράν, σοφίαν, δύναμιν άνευ Σου.
    Αλλά Συ είπας τοις μαθηταίς Σου: «Πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε».
    Όθεν τολμώ επικαλείσθαι Σε: Καθάρισόν με από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος.
    Δίδαξον με πως δει προσεύχεσθαι.
    Ευλόγησον την ημέραν ταύτην ήν εχάρισάς μοι, τω αναξίω δούλω Σου.
    Ικάνωσόν με τη δυνάμει της Χάριτός Σου αδιαλείπτως ομιλείν και εργάζεσθαι προς την Σην δόξαν εν πνεύματι καθαρότητος, ταπεινώσεως, υπομονής, αγάπης, ευγενείας, ειρήνης, ανδρείας και σοφίας, επιγινώσκειν αεί την απανταχού παρουσίαν Σου.
    Κύριε ο Θεός, δείξόν μοι την οδόν του θελήματός Σου εν τη απείρω Σου αγαθότητι και αξίωσόν με πορεύεσθαι ενώπιόν Σου χωρίς αμαρτίας.
    Καρδιογνώστα Κύριε, Συ επιγινώσκεις πάσαν μου ένδειαν, Συ γινώσκεις την τυφλότητα και την άγνοιάν μου, Συ γινώσκεις την αστάθειαν και την διαφθοράν της ψυχής μου.
    Αλλ’ ουδ’ ο πόνος ουδ’ η αγωνία η εμή κεκρυμμένα Σοι τυγχάνει. Επάκουσον της δεήσεώς μου και δίδαξόν με τω Πνεύματί Σου τω Αγίω, οδόν εν ή πορεύσομαι.
    Μη εγκαταλείψης με, ότι η διεφθαρμένη μου θέλησις οδηγήση με προς άλλας οδούς, αλλά βιαίως επανάγαγέ με προς Σε.
    Δος μοι, τη δυνάμει της Σης αγάπης, στερεωθήναι με εις το αγαθόν.
    Φύλαξον με από παντός λόγου ή έργου ψυχοφθόρου, από πάσης εσωτερικής και εξωτερικής κινήσεως μη ευαρέστου ενώπιόν Σου και επιβλαβούς δια τον αδελφόν μου.
    Δίδαξόν με πώς δει και τι με δει λαλείν.
    Εάν το Σον θέλημα εστι του μη αποκριθήναι με δος μοι πνεύμα ειρηναίας σιωπής, αλύπου και ακινδύνου δια τον αδελφόν μου.
    Νομοθέτησόν με εν τη τρίβω των εντολών Σου και έως εσχάτης μου αναπνοής μη επιτρέψης παρεκκλίναι με από του Φωτός των προσταγμάτων Σου, έως ότου καταστώσιν ο μοναδικός νόμος πάσης υπάρξεώς μου, προσκαίρου τε και αιωνίου.
    Δέομαί Σου ο Θεός ελέησόν με.
    Λύτρωσαί με από της θλίψεως και αθλιότητός μου και μη αποκρύψης απ’ εμού την οδόν της σωτηρίας. Εν τη αφροσύνη μου, ο Θεός, περί πολλών και μεγάλων δέομαί Σου, γινώσκων αεί την εμήν κακότητα, την αδυναμίαν και φαυλότητα κράζω Σοι: ελέησόν με.
    Μη απορρίψης με από του Προσώπου Σου ένεκεν της αλαζονείας μου.
    Δος και αύξησον εν εμοί τω αχρείω την δύναμιν του αγαπάν Σε, κατά τας εντολάς Σου, εξ όλης της καρδίας μου, εξ όλης της ψυχής μου, εξ όλης της διανοίας μου, εξ όλης της ισχύος μου, και δι’ όλου του είναι μου.
    Ναι, ο Θεός, δίδαξόν με δικαίαν κρίσιν και γνώσιν τω Πνεύματί Σου τω Αγίω.
    Δος μοι του γνώναι την Αλήθειάν Σου προτού με απελθείν εκ της ζωής ταύτης.
    Παράτεινον τας ημέρας της ζωής μου έως ότου Σοι προσφέρω μετάνοιαν αληθινήν.
    Μη αναγάγης με εν ημίσει ημερών μου μηδέ εν ώ ο εμός νους τετυφλωμένος εστί.
    Και όταν ευδοκήσης ελθείν το τέλος της ζωής μου προγνώρισόν μοι τον θάνατον, ίνα η ψυχή μου ετοιμασθή προς συνάντησίν Σου.
    Έσο μετ’ εμού, Κύριε, εν εκείνη τη ώρα τη φοβερά και απόδος μοι την αγαλλίασιν του Σωτηρίου Σου.
    Καθάρισόν με από παντός αμαρτήματος φανερού και αποκρύφου, από πάσης ανομίας κεκρυμμένης εν εμοί και δώρησόν μοι καλήν απολογίαν ενώπιον του φοβερού βήματός Σου. Ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου και την άμετρον φιλανθρωπίαν Σου, επάκουσον της δεήσεώς μου.

  31. Σπύρος Says:

    Διάβασα με πολλή προσοχή το άρθρο και μέχρι ενός σημείου τα σχόλια, μιας και αυτά εξακολούθησαν με την αναφορά θεολόγων και συγγραμάτων τους προς απόδειξη… Κουραστικό!

    Θα προσπαθήσω με απλά λόγια (δεν είμαι θεολόγος αλλά ηλεκτρονικός), να εκφράσω τις απόψεις μου.

    Θα ξεκινήσω με κάποια ερωτήματα.
    1) Απο τη στιγμή που ο Χριστός έδωσε την 11η εντολή «αγαπάτε αλλήλους», γιατί δολοφονήθηκε η Υπατία απο τους χριστιανούς της εποχής;

    2) Αφού οι χριστιανοί της εποχής ήταν φανατικοί, αυτό σημαίνει οτι υπήρχε κάποιος καθοδηγητής. Ποιός ήταν αυτός;

    3) Αν ο άγιος κύριλλος ήταν ο καθοδηγητής τους και ήταν όπως λέτε άγιος άνθρωπος, δεν θα έπρεπε να τους έχει νουθετησει έτσι ώστε να τηρούν το Λόγο του Κυρίου;

    Και για να επεκτείνω τη σκέψη μου προχωρώ…

    Κάποιοι δείχνετε σαν να εκπλήσεστε όταν κάποιοι μιλάνε για εγκλήματα του χριστιανισμού κατά της ανθρωπότητας. Και χρησιμοποιώ τη λέξη χριστιανισμός, όπως τον έπλασαν οι άνθρωποι και όχι όπως τον δίδαξε ο Κύριος.

    Στο όνομα αυτού του χριστιανισμού διαλύθηκε η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας η οποία περιείχε τη γνώση του κόσμου. Στο όνομα του χριστιανισμού σφαγιάστηκαν οι φυλές της νοτίου Αμερικής. Στο όνομα του χριστιανισμού έδρασαν δαιμονικοί μοναχοί και επίσκοποι στην ιστορία. Λόγω ΚΑΙ του χριστιανισμού η ανθρωπότητα έζησε μεσαίωνα.

    Γιατί ενώ ο Κύριος απλά είπε «μην πιστεύετε στα είδωλα», οι άνθρωποι φανατίστηκαν απο κάποιους επιτίδειους και τα κατέστρεψαν εις βάρος της πίστης κάποιων άλλων ανθρώπων. Ο Χριστιανισμός έγινε χριστιανισμός γιατί κάποιοι με ειδικές ικανότητες τον χρησιμοποίησαν για κοσμικά ωφέλη, δημιούργησαν στρατιές φανατικών και διέπραξαν τα εγκλήματα των σταυροφοριών… με τον σταυρό στο χέρι…

    Διαβάζοντας την Αποκάλυψη του Ιωάννου, βλέπουμε οτι απο τα πρώτα χρόνια ο Κύριος καταχεριάζει τους άνθρωπους επισκόπους που έχουν παραστρατήσει απο τον Λόγο του.

    Το «Αγαπάτε αλλήλους» έμεινε μόνο για κηρύγματα… Κάτι σαν την παραβολή του τελώνου και του φαρισαίου.

    Ο άγιος κύριλλος αγιοποιήθηκε απο την επι γης εκκλησία, γιατί;
    Γιατί πολέμησε τα είδωλα; Γιατί κατάφερε να κάνει τη χριστιανική του εκκλησία Νο1 στην Αλεξάνδρεια εις βάρος άλλων θρησκειών; Αυτό δίδαξε ο Κύριός μας;

    Πολύ σωστά ο δημιουργός του ιστολογίου ανέφερε παραδείγματα Αγίων της εκκλησίας μας προς μίμηση και θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα τόσα, και άλλα τόσα των τόσων…

    Αλλά ας είμαστε δίκαιοι… Πόσοι άνθρωποι αγιοποιήθηκαν απο την επι γης εκκλησία οι οποίοι ήταν εν ζωή στυγνοί φονιάδες, προς χάριν της εκκλησίας. Πόσοι χριστιανοί φόνευσαν την αρχαία ελληνική σκέψη και επιστημονική μέθοδο προς χάριν Κυρίου… και έφεραν το σκοτάδι του μεσαίωνα;

    Δεν θα ήθελα να μπω σε διαχωρισμούς Δύσης και Ανατολής, σχισμάτων και λοιπών ανθρώπινων ανοησιών… Ο Κύριος είναι ο Θεός και η Εκκλησία Του μία! Ποτέ δεν καταδίκασε κανέναν, ποτέ δεν κατήργησε καμία σκέψη και καμία φιλοσοφία. Ποτέ δεν θα έσφαζε καμία Υπατία και σίγουρα θα την έπειθε με τον γλυκύ και συνάμα πύρινό του Λόγο. Ποτέ δεν θα γκρέμιζε ένα υπέροχο ανθρώπινο δημιούργημα, ούτε θα τσακωνόταν με επισκόπους και λοιπούς….

    Η Υπατία υπήρξε μία λαμπρή επιστήμων, της οποίας τα γραπτά προφανώς καταστράφηκαν απο τους πολέμιούς της… Μαντέψτε ποιούς…

    Αδελφοί, ο Χριστός, Κύριος και Θεός μας είναι ένας και δίδαξε αγάπη. Την Τέλεια Αγάπη…

    Ας φωτίζει όλους μας…

    • να, ένας Σπύρος, που βρίσκεται στο σημείο που βρίσκομαι κι εγώ Says:

      Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το θέμα της ανάρτησης.

      Τελικά, ποιοί είναι οι μύθοι τους οποίους καταρρίπτει η Ντζιέλσκα;

      (Σύμφωνα με αυτά που κατάλαβα:) Αντίθετα με τους μύθους, οι Ντζιέλσκα υποστηρίζει:

      α) η Υπατία δεν ήταν νέα γυναίκα όταν την κατακρεούργησαν, ήταν εξήντα χρονών.
      β)η Υπατία ήταν υποστηρίκτρια μίας χριστιανικής πολιτικής φατρίας εναντίον μίας άλλης (ο Ορέστης με τον Κύριλλο είχαν διαφωνίες σχετικά με την εξουσία).

      Ποιοί είναι οι υπόλοιποι μύθοι που καταρρίπτει η Ντζιέλσκα;

      Πού είναι ο ‘φωταδισμός’ στο σχόλιο του Σπύρου;

      Τελικά, ποιά είναι η αλήθεια που υπερασπιζόμαστε μπροστά στους ‘όψιμους αστούς φωταδιστές’ του ‘Φωταδιστάν’ σχετικά με το θέμα της Υπατίας;

      Ποιά είναι η αλήθεια που γνωρίζει ο cummulus και δεν έχουμε δει ακόμα ο Σπύρος κι εγώ;

      Με αμέριστη εκτίμηση.

  32. philalethe00 Says:

    @Σπύρος
    Σε ευχαριστώ για την ανοχή και την υπομονή σου να διαβάσεις όλα τα σχόλια και ιδιαίτερα με προσοχή. Αυτό σημαίνει ότι είσαι πολύ μακριά από την νοοτροπία για την οποία μίλησε παληά ο Γκυ Ντεμπόρ, αυτήν της κοινωνίας του θεάματος, κάτι εξαιρετικά θετικό.

    Θα προσπαθήσω παρακάτω να σου απαντήσω στα όσα θέτεις:

    1)Πράγματι, η εντολή του Κυρίου είναι αναιρετική των 10 εντολών,διότι εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Είναι ένδειξη αγάπης και μάλιστα της παραδείσιας, αληθινής χριστιανικής αγάπης αυτή η φόνευση;Όχι. Ήσαν φανατισμένοι, με δαιμονικό πνεύμα, όπως το υπονόησα και εγώ παραπάνω, με την υπόμνηση αυτού που είπε πει ο Χριστός στους μαθητές όταν ήθελαν να …ρίξουν φωτιά από τον ουρανό και να κατακάψουν κάποια πόλη «αντίχριστη»; Νομίζω, είναι εύδηλο αυτό το πράγμα, είναι φανερό.
    2) Οι καθοδηγούμενοι αυτοί νομίζω πως μπορούν να παρομοιαστούν με αυτούς τους ακολούθους του Καντιώτη για τους οποίους μας μίλησε και ο αδελφός από το Μανιτάρι του Βουνού, δηλαδή κράτησαν μόνο τα αρνητικά και τα διόγκωσαν με δαιμονικό υλικό, ενώ τα θετικά δεν τους πολυάρεσαν. Θα έλεγα ότι δεν είδαν ότι ο δυναμισμός του Κυρίλλου αναφερόταν στην «αμαρτία και όχι στον αμαρτωλό». Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτό που αναφέρουν όσοι κατέχουν το θέμα, είτε ακαδημαϊκοί είτε ο,τιδήποτε, ότι η εποχή χαρακτηρίζεται από μία ορισμένη ροπή (σαν να λέμε προς το κακό ροπή) της Revanche των Χριστιανών από αυτά που υπέφεραν τρεις αιώνες υπό τους παγανοφασίστες και που έδωσαν πολλά εκατομμύρια μαρτύρων της αλήθειας. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί και ούτε πρόκειται και προκαλεί ένα μίσος, τείνει, ακόμη και στους πιο ανεξίκακους.
    3)Βλέπε πιο πάνω. Ο Κύριλλος είχε λάβει «την μάχαιρα του Πνεύματος ο εστί ρήμα Θεού», όχι την μάχαιρα την φυσική που ισχύει το «οι μάχαιρα λαβόντες εν μαχαίρα αποθανούνται».

    Παρακάτω:Είναι γεγονός ότι οι κατ’όνομα Χριστιανοί, μέσα σε μια ανεπίγνωστη δαιμονοπνευστία, έπεσαν σε ένα τεράστιο ποσό αμαρτημάτων, μιλάμε για τους ετεροδόξους βασικά, χωρίς να σημαίνει ότι και εμείς οι Ορθόδοξοι δεν είχαμε σφάλματα, δεν λέω καθόλου κάτι τέτοιο…

    Ακόμη: ο Μεσαίωνας ο λεγόμενος, αν και δημιούργημα των αστών ουμανιστών εν πολλοίς, είχε στοιχεία ακριβώς του πνεύματος του Αντιχρίστου, όπως υποδειγματικά το κατέδειξε ο Ντοστογιέφσκι στον μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Εξ ου και ο Ιεροεξεταστής καταδικάζει τον Χριστό επειδή Αυτός θέλει την ελευθερία και την εν ελευθερία απόκριση του ανθρώπου.

    Ο Κύριλλος θεωρείται Άγιος, επειδή προφανώς ο Θεός τον τίμησε με την αστραπή του υπερβατικού που είναι η αγιότητα, που δεν είναι καθόλου μία ατομική αρετή, όπως το λέει χαρακτηριστικά ο Ευδοκίμωφ. Αυτό μπορεί εύκολα να ειδωθεί από πολλά στοιχεία. Βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν έκανε και σφάλματα. Αναμάρτητος είναι μόνον ο σαρκωμένος Λόγος.

    Τέλος, συμφωνώ ως προς το ότι ο Κύριος δεν θα καταδίκαζε καμιά Υπατία για την οποία κυκλοφορούν φήμες ότι τιμήθηκε ως δικαία, Αγία ή ότι ταυτίστηκε με την Αγία Αικατερίνη ή ότι, βάσει της αλληλογραφίας της με τους Χριστιανούς μαθητές της, ότι ήθελε να βαπτιστεί Χριστιανή προς το τέλος της ζωής της. Δεν νομίζω ότι η Υπατία ήταν μία υπερφίαλη δοκησίσοφη, αλλά μία όντως φιλόσοφος, φίλη της αλήθειας σαν τον Πυθαγόρα που ανακάλυψε τον όρο.

    @να, ένας Σπύρος, που βρίσκεται στο σημείο που βρίσκομαι κι εγώ
    Από ό,τι λέει και το κείμενο, οι μύθοι είναι:
    «Περιγεγραμμένη ως “το πνεύμα του Πλάτωνα και το σώμα της Αφροδίτης“, η Υπατία μεταμορφώθηκε σε μάρτυρα απαθανατισμένη, όταν τοπικοί μοναχοί ξεγύμνωσαν το πλάνο σώμα της και το έκαναν κομματάκια. Ήταν η τελευταία σημαντική μαθηματικός έως τον Ύστερο Μεσαίωνα. Ο θάνατός της σημάδεψε το τέλος της ελευθερίας της έρευνας. Η Υπατία στάθηκε ως η ηγέτις των παγανιστών εναντίον μίας Χριστιανικής τυραννίας. Ήταν μια μαθηματικός, αστρονόμος και λογία της φιλοσοφίας, επειδή εκπαιδεύθηκε στις Αθήνες.»

    Οι όψιμοι(κατά 2-2,5 αιώνες) αστοί φωταδιστές του «Φωταδιστάν» (εντάξει, πρόκειται περί ‘αστείου’ 🙂 ) έχουν κάνει την Υπατία σύμβολο της πεθαμένης φυσικώ τω τρόπω παγανιστικής τους ιδεολογίας που την ταυτίζουν με την αρχαία Ελλάδα. Βεβαίως, επειδή είναι άκρατα βρυξέλληνες, δηλαδή Έλληνες μέσα από ένα πρίσμα καθαρά ευρωπαϊκό(όπως ο Κοραής), «Γραικογάλλοι» ας πούμε(πάλι Κοραής), θέλουν να δουν και στην Ρωμανία, έστω την πρώιμη αυτά που οι αστοί ουμανιστές του 18ου αιώνα έβλεπαν, λιβελλογραφώντας ιδιαίτερα, στον Παπικό «Μεσαίωνα», που βέβαια είχε μία διάρκεια υπερχιλιετή(μετά μας λύτρωσαν αυτοί με το πεφωτισμένο από τα αρχαία γράμματα των κακών αραβικών μεταφράσεων τους μυαλό).

    Η αλήθεια δεν είναι κάτι που μπορούμε να μιλήσουμε, αλλά είναι κάτι που γίνεται μεθεκτό. Βάσει και αυτής της αλήθειας, εδώ έχουμε μία επίθεση της πεθαμένης παλαιάς διδαχής με βρώμικα μέσα εναντίον της «καινής διδαχής». Εμείς, επειδή δεν είμαστε με τα ονόματα, αλλά είμαστε με το αληθινό, πολεμάμε υπέρ της καινής διδαχής, αποκαλύπτωντας τα ψεύδη που αρχίζουν να καλύπτουν την πραγματικότητα τόσο πολύ όσο οι δοικητικές πράξεις της εκκλησιαστικής τσαρικής γραφειοκρατίας την Ορθοδοξία κατά τον πατέρα Γρηγόρη Πετρώφ στην απολογία του.

    Ευχαριστούμε θερμά… 🙂

  33. Σπύρος Says:

    Αν καταλαβαίνω καλά τον όρο «αναίρεση» η φράση σας σημαίνει οτι το «Αγαπάτε αλλήλους» αναιρεί τις 10 εντολές που δόθηκαν στον Μωυσή;
    Αν θυμάμαι καλά, μιας και δεν έχω πρόχειρη μια Καινή Διαθήκη, ο Κύριος είπε οτι δεν ήρθε να καταργήσει το Νόμο του Μωυσή αλλά να τον συμπληρώσει. Δεν θα μπορούσα να διανοηθώ οτι το «Αγαπάτε αλλήλους» αναιρεί το «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου» ή το «Ου φονεύσεις» για παράδειγμα.

    Εννοείται οτι αναμάρτητος είναι μόνο Ένας, ενώ κάποιος μπορεί να γίνει άγιος ακόμα και μια στιγμή πριν τον σωματικό του θάνατο, όπως ο Μ. Κωνσταντίνος. Στο προηγούμενο σχόλιό μου δεν αναφέρθηκα σε αυτές τις περιπτώσεις αλλά σε εκείνες που η κύρηξη της αγιοποίησης έγινε απο την επίγεια εκκλησία επειδή ο κάποιος εξυπηρέτησε κάποιους σκοπούς.

    Για παράδειγμα, διάβασα οτι ο άγιος Κύριλλος διακρίθηκε για την συμβολή του στην εδραίωση της εκκλησίας του Χριστού στην Αλεξάνδρεια. Εαν τελικά η εδραίωση αυτή έγινε με βιαιοπραγίες και με αιματοχυσίες, πόσο θεμιτή είναι και κατα πόσο η αγιοποίηση του άγιου Κυριλλου είναι πραγματική; Απο την άλλη οι αναφορές στην υπόθεση Υπατίας – Κύριλλου – Ορέστη, οι πηγές δηλαδή, πόσο ακριβείς μπορεί να είναι απο τη στιγμή που προέρχονται απο χριστιανούς; Αν όχι συγχωρέστε με για την άγνοιά μου…

    Επίσης όσες αναφορές βρήκα για τον βίο του αγίου Κυρίλλου της Αλεξανδρείας, δεν περιέχουν κάποιο Θεϊκό σημάδι (για παράδειγμα διατήρηση νεκρού σώματος, Θείας ευωδίας ή κάποιου οράματος και λοιπά σημάδια αγιότητος). Απο την όλη ιστορία φαίνεται οτι όχι μόνο σημεία Θεικής παρουσίας δεν υπάρχουν αλλά η παντελής απουσία του Θεού, λόγω εκδίωξής Του απο τους «χριστιανούς» και ίσως τον άγιο Κύριλλο.

    Με όλα αυτά δεν υποστηρίζω οτι ο Κύριλλος δεν ήταν άγιος, μιας και τα ιστορικά στοιχεία είναι λιγοστά και αντικρουόμενα. Διατηρώ όμως επιφυλάξεις περι του βίου του αγίου Κυρίλλου…

    Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στην ταινία, μιας και δεν το έκανα στο προηγούμενο σχόλιό μου.

    Κατα πρώτον η ταινία δεν είναι Αμερικανικής παραγωγής αλλά Ιταλικής ή Ισπανικής απ’ όσο μπόρεσα να καταλάβω. Σίγουρα περιέχει πολλές ανακρίβειες όχι μόνο για τη δράση των χριστιανών αλλά και για την ίδια την Υπατία. Για παράδειγμα αναφέρει οτι η Υπατία ανακάλυψε πως οι τροχιές των πλανητών είναι ελλειπτικές, 1200 χρόνια πριν τον Γιόχαν Κέπλερ. Σημαντικό αν ήταν αληθινό αλλά το μόνο που βρήκα για τις εργασίες της Υπατίας ήταν η μελέτες της επάνω στις κωνικές τομές, μέρος των οποίων είναι και η έλλειψη. Απο την άλλη καταφέρεται υπερβολικά κατα τη γνώμη μου κατά των χριστιανών χωρίς να αφήνει να εννοηθούν οι διωγμοί που υπέστησαν τα παλαιότερα χρόνια.

    Θα μπορούσε κανείς να πει, πως για κάποιον αναζητητή της αλήθειας, η ταινία είναι ένα έναυσμα. Απο την άλλη παρουσιάζει μονομερώς συγκεκριμένα γεγονότα καθιστώντας τους ειδωλολάτρες της εποχής θύματα στα μάτια του απλού θεατή.

    Το αληθινό στοιχείο όμως που περνάει είναι οτι ο υλικός κόσμος και η λατρεία του, εκμαυλίζουν τον άνθρωπο ακόμα και αν αυτός είναι πιστός σε ανώτερα ιδανικά ή ακόμα μορφωμένος και καλλιεργημένος, όπως οι βιβλιοθηκάριοι της βιβλιοθήκης οι οποίοι επιτίθενται στους χριστιανούς.

    Επίσης η ταινία μπορεί να πει κανείς οτι στηλιτεύει τη δουλεία, παρουσιάζοντάς την σε ένα πλαίσιο ανώτερης μόρφωσης και γνώσης. Η δουλεία υπάρχει παρ όλο που οι μη δούλοι είναι ανεπτυγμένοι πνευματικά και κάλλιστα θα μπορούσαν να την έχουν απορρίψει.

    Φυσικά δεν θα έλειπε και ο έρωτας, φανταστικό σίγουρα στοιχείο, προκειμένου η ταινία να είναι εύοπτη. Δεν θα έλεγα οτι προβάλει την αθεΐα αλλά και αν το κάνει, κάποιος άθεος μπορεί να πει πως και η σειρά «Ιησούς απο τη Ναζαρέτ» προβάλει τον χριστιανισμό σε βάρος της αθεΐας.

    Ο Κύριος είπε: «Όποιος επιθυμεί ας με ακολουθήσει» δείγμα απόλυτης ελευθερίας και ανεξιθρησκείας. Καθήκον μας είναι να γνωστοποιήσουμε την υπέροχη πίστη μας στους πιστούς άλλων θρησκειών και όχι να την επιβάλουμε άμεσα ή έμμεσα (Βλέπε Ιαχωβάδες). Όποιος καταννοήσει το Λόγο Του Φίλου μας, Πατέρα μας, Συναγωνιστή μας και Συνοδοιπόρου Ιησού θα ακολουθήσει. Αλλιώς θα κριθεί με τέλεια δικαιοσύνη απο τον Τέλειο όπως και εμείς, πιο αυστηρά ακόμα.

    Κλέινοντας θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη απο όλους σας για την άγνοιά μου σε θεολογικά θέματα ενώ νοιώθω πως οφείλω ένα πολύ μεγάλο συγνώμη στην Υπατία σαν άνθρωπος και σαν χριστιανός.

    Είθε η τελειότητα της Θείας Δημιουργίας, που προσπάθησε να ερμηνεύσει μέσω της επιστήμης, να της έχει αποκαλυφθεί…

    Να είστε καλά όλοι…

  34. Σπύρος Says:

    @Γιάννης
    Και κάτι για τον Γιάννη…

    Γιάννη θα μιλήσω στη γλώσσα σου, γιατί κι εγώ λαός είμαι σαν εσένα.

    Έχεις μπλέξει τη βούρτσα με την π… και τη Λωζάνη με την Κοζάνη.
    Μιλάς πολύ σωστά για τις σφαγές που προκάλεσαν τα θρησκευτικά μίση, αλλά αγνοείς παντελώς την ανεξιθρησκεία και την ανεξικακία που δίδαξε ο Χριστός. Συνεπώς τα έχεις με το λαό που σφάζει και σφάζεται…

    Έχεις δίκιο. Άλλα λέει η θρησκεία, άλλα πράττει ο λαός… Και είναι ευθύνη του λαού το έλλειμμα παιδείας λόγω των επιλογών του. Ο λαός όπως τον λες, δεν αναζητά το καλό και δίκαιο παρά έχει ως ανώτατο ιδεώδες τον παρτακισμό. Αντίθετα με τον Ιησού ο οποίος έβαλε πάνω απ’ όλα τον λαό και θυσίασε τη ζωή του γι αυτόν…

    Συνεπώς τι σε πειράζει η ουσία του χριστιανισμού;

    Τέλος να σου πω οτι ο Ιησούς είναι παρών αυτά τα 2000 χρόνια που λες, και θα τον βρεις ακόμα και μέσα στο internet. Πρόσεχε μόνο μην πέσεις σε ψευδοπροφήτες. Τη δευτέρα παρουσία εμείς οι Χριστιανοί δεν την περιμένουμε όπως οι Ιεχωβάδες που βάζουν και ημερομηνίες, αλλά προσπαθούμε να είμαστε ψυχικά προετοιμασμένοι γι αυτήν, όποτε και να συντελεσθεί.

    Και μια συμβουλή. Αν δεν είσαι γνώστης πραγμάτων, ρώτα. Αν παρ’ όλα αυτά θέλεις να πεις τη γνώμη σου, κάντο με όμορφο τρόπο και μην είσαι απόλυτος. Καλά στο σχολείο δεν φρόντισες να μάθεις έκθεση ιδεών;

  35. Ανώνυμος Says:

    Απόσπασμα ευρύτερης αδημοσίευτης εργασίας σχετικής με τη χριστιανική θεολογία & την εξουσία:
    «…Ο άγιος Κύριλλος διεξήγαγε ως πρόεδρος τη Γ΄ Οικουμενική σε καθεστώς ομηρίας, περικυκλωμένος από εχθρικούς στρατιώτες, γιατί ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ ήταν φίλος του Νεστόριου. Αυτός είναι και ο λόγος που τον ακολούθησαν ομάδες χριστιανών της Αλεξάνδρειας, μοναχών και λαϊκών, φοβούμενοι βιαιοπραγία εναντίον του.
    Ο Νεστόριος, αν και είχε προσκληθεί από τον άγιο Κύριλλο τρεις φορές, αρνήθηκε να παραστεί. Η σύνοδος, επίσης, δυναμιτίστηκε από τον Αντιοχείας Ιωάννη και τους επισκόπους του, που καθυστέρησαν σκόπιμα αναγκάζοντας τον άγιο να ξεκινήσει μετά από αναμονή 15 ημερών και, όταν ήρθαν, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν και συγκρότησαν δική τους σύνοδο με τη συμμετοχή του αυτοκρατορικού εκπροσώπου Κανδιδιανού, που είχε διοριστεί σκόπιμα επειδή ήταν φίλος του Νεστόριου (βλ. Β. Στεφανίδου, Εκκλησιαστική Ιστορία, σελ. 216-218).
    Παρόλα αυτά, ο άγ. Κύριλλος, όπως προηγουμένως είχε προσπαθήσει να ΣΩΣΕΙ το Νεστόριο, καλώντας τον με επιστολή να προσυπογράψει την ορθόδοξη διδασκαλία, και στη συνέχεια ζήτησε τη σύγκληση οικουμενικής συνόδου και όχι κάποια αυταρχική απόφαση εναντίον του, έτσι και τώρα εκφράστηκε διαλλακτικά, για να συμφιλιωθεί με τους νεστοριανίζοντες Αντιοχείς.
    Η ειρηνοποιός αυτή στάση πληρώθηκε με το γνωστό νόμισμα: οι φανατικοί «ορθόδοξοι» δυσαρεστήθηκαν και αποσχίστηκαν δημιουργώντας την αντίθετη προς το νεστοριανισμό αίρεση του μονοφυσιτισμού.
    Ο Κύριλλος της Γ΄ Οικουμενικής (431 μ.Χ.) ΔΕΝ έχει καμία σχέση με τον Κύριλλο της εποχής του φόνου της Υπατίας (415). Αν και ο ίδιος δεν ενέχεται στο φόνο (άλλος ένας αθεϊστικός μύθος, όμως αν ενεχόταν θα τον είχαν κατηγορήσει οι εχθροί του), διακατεχόταν από υπερβάλλοντα ζήλο, που τον οδηγούσε σε εκτροπές και συγκρούσεις, αναγκάζοντας τον άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη να τον ελέγχει διαρκώς με αυστηρές επιστολές [σ.σ. όμως τον άγιο Ισίδωρο δεν τον αναφέρουν ως παράδειγμα προς μίμησιν οι σημερινοί επικριτές των «παπάδων»]. Τώρα ήταν ένας ειρηνοποιός.
    Κάτι περισσότερο: φορούσε σαν κάλυμμα της κεφαλής, σε ένδειξη μετάνοιας για το νεανικό φανατισμό του, ένα κομμάτι από τα άμφια του Χρυσοστόμου, βιβλίο του οποίου είχε κάψει στην πρώιμη εποχή του. Η ορθόδοξη αγιογραφία τον εικονίζει πάντα με αυτό το κάλυμμα – δηλαδή τον παρουσιάζει με την ένδειξη της μετάνοιάς του, σαν αιωνίως μετανοούντα (Φ. Κόντογλου, Έκφρασις της Ορθοδόξου Εικονογραφίας, Αστήρ, 31993, σελ. 133 και 136). Φυσικά για την εκτός του χριστιανισμού ηθική η μετάνοια είναι κάτι χωρίς σημασία – κι όμως είναι η τελευταία ελπίδα σωτηρίας κάθε ηθικιστή.
    Το πρόβλημα με το νεστοριανισμό ήταν μέγα: αν ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά μόνον άνθρωπος, στον οποίο ενοίκησε ο Θεός, δε μπορεί να γίνει ένωση Θεού και ανθρώπου εν Χριστώ, άρα δεν υπάρχει και σωτηρία. Το ίδιο ισχύει και με τον αρειανισμό, για τον οποίο ο Υιός είναι κτίσμα, όχι Θεός, αλλά και με το μονοφυσιτισμό, που πρεσβεύει πως ο Χριστός είναι Θεός, αλλά όχι άνθρωπος. Σε όλες αυτές τις αιρέσεις, που προκύπτουν από την απόπειρα διανοητικής κατανόησης της αποκάλυψης του Θεού αντί για την αγιοπνευματική βίωσή της, η Ορθοδοξία ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΟΔΟ, ενώνονας τα διεστώτα, όπως συμβολικά έκανε ο Χριστός απλώνοντας τα χέρια Του στο σταυρό.»
    Σας ευχαριστώ.

    • Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

      Ακριβώς! Και στο βιβλίο των Θρησκευτικών μας λέει ότι, από τη μία στο Μονοφυσιτισμό, αφού ο Χριστός είναι μόνο Θεός και η θεία αυτή φύση απορρόφησε την ανθρώπινη, τότε ο άνθρωπος (η ανθρώπινη φύση) δεν έχει καμία συμμετοχή στο σχέδιο της Θείας Πρόνοιας, ούτε μπορεί και να σωθεί. Από την άλλη πλευρά, στο Νεστοριανισμό τα πράγματα είναι ακόμη πιο ωλέθρια, γιατί αφού ο Χριστός είναι ένας φωτισμένος άνθρωπος (όπως περίπου παραδέχεται επίσης από την Εβραϊκή και τη Μουσουλμανική θρησκεία), κάτι σαν προφήτης, τότε προφανώς οι ανθρώπινες δυνάμεις του φυσικά και δεν αρκούν για τη σωτηρία των ανθρώπων. Σε τέτοιο σημείο είχε φτάσει η ανθρωπότητα εκείνο τον καιρό που μόνο ο ίδιος ο Θεός θα μπορούσε να κάνει κάτι.
      Χίλια ευχαριστούμε ανώνυμε, και μια ερώτηση: από τη στιγμή που ο Άγιος Κύριλλος «διεξήγαγε… την Γ’ Οικουμενική σε καθεστώς ομηρίας», οι αποφάσεις που λήφθηκαν είχαν και πάλι τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος όπως στις υπόλοιπες Συνόδους γινόταν; Κι ακόμα, ο αυτοκράτορας, μιας και ήταν φίλος του Νεστορίου, δέχτηκε τις αποφάσεις και επέτρεψε στο λαό να τις ακολουθήσει;
      Να ‘στε καλά!

  36. philalethe00 Says:

    @Ανώνυμος
    Αγαπητέ Ανώνυμε, εμείς ευχαριστούμε!!! Διάβασα με προσοχή το απόσπασμα που μας καταχωρείς και το βρίσκω περιεκτικότατο σε πληροφορίες «εύχυμες», και με αρμόζοντα προσανατολισμό στην πραγμάτευση του θέματος. Μου έλυσες δε και μιαν άλλη απορία, ποιοι ήσαν αυτοί οι εκκλησιαστικοί άρχοντες που ο -τόσο «χρυσοστομικός»- Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης είχε συγκρουστεί, όπως διάβασα σε ένα πολύ μικρό «βίο εν συνόψει» που κυκλοφορεί ευρέως στο εμπόριο… Ελπίζω να διαβάσουμε και το σύνολο της εργασίας αυτής -το θέμα είναι όντως καίριο, αλλά και διαχρονικό και με απασχολεί και προσωπικά, διαρκώς- οσονούπω.
    Ο Παράκλητος, εύχομαι, μαζί σου. 🙂

    Με την ευκαιρία, πέτυχα ένα ενδιαφέρον κείμενο στην ιστοσελίδα που μας υπέδειξε και κάποια φίλη παραπάνω. Αν δεν το έχετε διαβάσει, νομίζω αξίζει τον μόχθο… 🙂

    http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1601

  37. Αντωνης καργαδουρης Says:

    Δυστηχος οι νεοπαγανιστες η εξυπηρετουν συμφερωντα η δυστηχος πλανονται.

  38. philalethe00 Says:

    @Αντωνης καργαδουρης
    Έτσι είναι, αγαπητέ μου…. Ή εξυπηρετούν συμφέροντα (μοχθηρά) ή πλανώνται και, το χειρότερο, πλανούν και τα υποψήφια θύματά τους…

    Καλό και ευλογημένο Σ/Κ Γ’ Νηστειών και επόμενη εβδομάδα της Μ. Σαρακοστής σε εσένα και όλους……! 🙂

  39. alex9gr Says:

    Για να δείτε ποιοι είναι οι άγιοι της εκκλησίας…

  40. philalethe00 Says:

    @alex9gr
    Καλησπέρα και σε ευχαριστώ για το σχόλιο. Αυτό το κατάλαβες από το ανωτέρω κείμενο ή κάποιο άλλο;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: