«Να κάμωμεν τον όρκο επάνω στον Σταυρόν»(Ρήγας, Θούριος)…

by

Αυτά τα έλεγε ο Ρήγας Φεραίος, και βέβαια όλοι θυμόμαστε την «ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος», την αριστερή εκείνη οργάνωση από την οποία πέρασαν πολλά ονόματα των στελεχών και γραφειοκρατών της Αριστεράς της σήμερον. Με άλλα λόγια, ο Ρήγας Φεραίος ήθελε, ούτε λίγο ούτε πολύ, …«θρησκευτικό όρκο»!!!

Αλλά και έχει μεγάλη σημασία να δούμε τι εγένετο στο -ιδρυμένο από κομισαρίους του ΚΚΕ, βεβαίως- ΕΑΜ και τον Ε.Λ.Α.Σ. , στον μεγαλύτερο φορέα της Εθνικής Αντίστασης.

Μέσα σε ένα καταπληκτικό περιοδικό αγωνιστών αδελφών των αρχών της δεκαετίας του ’80 ονόματι «Σημάδια», σε μία εξαιρετική συνέντευξη του πατέρα Ανυπόμονου(π. Γερμανού Δημάκου), δηλαδή του ηρωικού ηγούμενου της παραδοσιακά ηρωικής μονής Αγάθωνος, ανακάλυψα ορισμένα συμπληρωματικά στοιχεία σχετικά με τους προσανατολισμούς και την δράση του ΕΑΜ-ικού μετώπου, και τις σχέσεις του Άρη Βελουχιώτη -που ξέγραψε ο Ζαχαριάδης τότε, μετά την Βάρκιζα- και της Κυβέρνησης του Βουνού, της Π.Ε.Ε.Α. με την Εκκλησία και την Πίστη. Ο π. Ανυπόμονος αναφέρεται (βλ. και το «Στο βουνό, με τον σταυρό, κοντά στον Άρη») σε ορισμένα ενδιαφέροντα σημεία:

Α)Ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ φορούσε πάντοτε ένα σταυρό(«δεν τον αποχωριζόταν ποτέ«, έλεγε ο Στρατιωτικός Ιερέας), που του τον είχε δώση ο ίδιος. Βεβαίως, σε φωτογραφίες του κόμματος, για το καλό του λαού που πρέπει να αφυπνισθή και να δεχθή την δικτατορία του κόμματος που θα οδηγήση εσχατολογικά στον μαρξιστικό-λενινιστικό και επιστημονικό κομμουνισμό, έχει υπάρξη μία ορισμένη …λογοκρισία(μιλώ αόριστα, όπως βλέπετε…) σε αυτά τα σύμβολα. Πάλι καλά να λέμε που ακόμη μπορούμε να διακρίνουμε τον τεράστιο κρεμασμένο σταυρό στο στήθος της πολυαγαπημένης συζύγου του Μαρξ της οποίας τον θάνατο δεν άντεξε κατά βιογράφους του(π.χ. J.K. Galbraith, «Age of uncertainty», εκδ. Παπαζήση), Τζένυ φον Βέστφαλεν..

Β)Ο Άρης πήγαινε συχνά στην εκκλησία, έκανε πάντα τον σταυρό του, όταν περνούσε από ναούς, ενώ είχε τέτοιο σεβασμό στον Κλήρο, και στον ανώτερο, που, όταν έβλεπε παπάδες ή «δεσπότες», κατέβαινε από το άλογό του, για να «ασπαστή» το χέρι τους, εκτός από κάποιον πονηρευόμενο-καταδότη, βέβαια.. Ο ίδιος ο π. Ανυπόμονος σε αμφότερα αφηγείται το πώς ο ίδιος ο θρυλικός κομμουνιστής πρωτοκαπετάνιος του είπε την παραμονή της εορτής του (Αγίου Αθανασίου) τον Ιανουάριο, «τι θα γίνει παπούλη, δεν θα πάμε αύριο στην εκκλησία»;! Ακόμη, καλούσε όλους και, ιδιαίτερα, τα επίλεκτα σώματα, τους μαυροσκούφηδες, σε είδος …«υποχρεωτικού εκκλησιασμού», σε ορισμένες ημέρες.

Γ)Όταν τον ρώτησε ο θρυλικός και μετέπειτα δεδιωγμένος(αλλά «μακάριοι οι διωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης», βέβαια) από φαρισαΐζοντες και προδότες του σχήματος αρχιερείς, ηγούμενος, «ποια θα είναι η δουλειά του» στο ΕΑΜ, αυτός του είπε εμφατικά και επανειλημμένα «θα είσαι ο παπάς μας. Θα προσεύχεσαι για εμάς»!

Θα είσαι ο παπάς μας!-Άρης προς π.Ανυπόνομο(αμφότεροι εικονιζόμενοι)

"Θα είσαι ο παπάς μας!"-Άρης προς π.Ανυπόνομο(αμφότεροι εικονιζόμενοι)

Δ)Στην Π.Ε.Ε.Α., πριν την έναρξη των εργασιών της επαναστατικής «κυβέρνησης του Βουνού«, τι νομίζετε μη-αθεοκρατικό και θεοκρατικό λίαν εγένετο; Έγινε Αγιασμός από δύο επισκόπους-μητροπολίτες, τον Ηλείας Αντώνιο και τον Ιωακείμ Κοζάνης…! Παρακάτω βλέπετε τον ύστερο εκ των δύο, σε …ειδικά εστιασμένη φωτό(δεν μας αφήνει να πούμε καλό λόγο…) από τον «Ριζοσπάστη», που αναγνωρίζει την κορυφαία προσφορά του(ήσαν και «εκλεγμένοι εθνοσύμβουλοι» αμφότεροι) στην Αντίσταση

Ιωακείμ, Επίσκοπος Κοζάνης

Ιωακείμ, Επίσκοπος Κοζάνης στον Αγιασμό της Π.Ε.Ε.Α.

Επίσης,διαβάζω στο φύλλο της Κυριακής 2 Οχτώβρη 2005 για το θέμα: Ωριμη ανάγκη ο πραγματικός διαχωρισμός

Διαχωρισμός Κράτους- Δ. Εκκλησίας ή αθεοκρατία;

Αν δήτε μόνον μία-δύο από τις προτάσεις, θα αντιληφθήτε, ότι πρόκειται ακριβώς για εξορία ερήμην της βούλησης ενός εκάστου παντός του εκκλησιαστικού στοιχείου από παντού. Από τους δημόσιους χώρους, από τα …«εκκλησιαστικά Μυστήρια»(!)  κ.λπ. Αυτό αποκαλείται «διαχωρισμός», ενώ θα έπρεπε να είναι πιο ειλικρινείς οι συντάκτες και να το αποκαλέσουν αθεοκρατική περιθωριοποίηση του Κλήρου (στα πλαίσια του αστικού αντικληρικαλισμού και αθεϊσμού).Με άλλα λόγια, επίσημη θρησκεία θα είναι ο αθεϊσμός ή, αν προτιμάτε, ο θρησκευτικός αθεϊσμός. Αυτό το λέω σε επίπεδο αυστηρά πολιτικό. Κατά τα άλλα, σε προσωπικό, όπως το ξαναείπαμε, προτιμώ απείρως ως Πατερικά Χριστιανός, την έντιμη άρνηση παρά την ψευτιά και ιδιαίτατα την χριστοκάπηλη ψευτιά. Βεβαίως, για να δώσω ένα παράδειγμα, δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική η συμμετοχή στον εκκλησιασμό, αυτό όντως είναι καταπιεστικό και άρα αντιχριστιανικό ουσιωδώς, αλλά η απαγόρευση του εκκλησιασμού είναι ακριβώς αθεοκρατία, άθεο κράτος, αν προτιμάτε.

Αυτά τα λέω, επί τη ευκαιρία του όρκου και του Αγιασμού(όπου δεν παρέστησαν και πάλι ορισμένοι… κουφιοκεφαλάκηδες της διαχρονικά αυτοκτονούσας, οργανωμένης και από τα πάνω Υπαρκτής Αριστεράς) . Να τονιστή, ότι αμφότερα τον αληθινό διαχωρισμό(βλέπε το καθοριστικό «επ’ελευθερία εκλήθητε» της «Προς Γαλάτας» του Παύλου) και ανεξαρτησία μαζί με την άρνηση στον (οποιοδήποτε) όρκο την/τα είχε ζητήση και εφαρμόση ο καθ’όλα και όντως Ορθόδοξος πολιτικός Γεώργιος Τυπάλδος-Ιακωβάτος(1814-1882), από τους Επτανήσιους Ριζοσπάστες, σοσιαλιστές-κοινωνιστές, κτλ.,  προ 150 ετών και πλέον…!!!Και… εγώ, αν πρέπει να «περιαυτολογήσω», προσωπικά, θα αποφεύγω και θα απέφευγα κατά το «μη ομώσαι όλως», τον οποιοδήποτε όρκο(που είναι μαζί με τον τόκο-βλέπε τράπεζες– βαρύτατο αμάρτημα, θα λέγαμε, μη-νομικίστικα πάντα). Δεν υπάρχει τίποτα το πρωτότυπο σε αυτό, λοιπόν. Εν μέρει, είναι η στάση ενός «Καλού Χριστιανού»(ελευθερία συνείδησης, απαίτηση αυτονομίας για τους άλλους, και άρνηση κάθε όρκου), που έλεγε και ο Βασίλης Ραφαηλίδης.

Ο Ορθόδοξος Επτανήσιος Ριζοσπάστης και παθιασμένος ελευθεριακός Βουλευτής Τυπάλδος-Ιακωβάτος

Ο Ορθόδοξος Επτανήσιος Ριζοσπάστης και "παθιασμένος" ελευθεριακός Βουλευτής Γ.Τυπάλδος-Ιακωβάτος

Αλλά, όπως προσπάθησα να δείξω και στα παραπάνω, υπάρχει μία κραυγαλέα αναντιστοιχία με τις μεγαλύτερες μορφές και καλλίτερες περιόδους της εγχώριας Αριστεράς και τις (δεδηλωμένες) πηγές της. Τότε που είχε απήχηση πραγματική όχι 7% ή 10% ή 12%, αλλά ακόμη και πλειοψηφική, και που, βέβαια, όντας τόσο δεξιόστροφα ευρωπαϊστική και ξενομανής, έχασε κατοπινά…

Για αυτό και λέω(ένας από τους πάρα πολλούς λόγους), ότι πρέπει επί τέλους οι Χριστιανοί να αναλάβουμε τις ευθύνες μας στον χώρο και τον στίβο των ρηξικέλευθων κοινωνικών αγώνων.  Όπως, κάποτε, ο πατήρ και μάρτυρας του αγροτικού κινήματος, Χριστιανός αναρχοσυνδικαλιστής Μαρίνος Αντύπας, για να δειγματοληπτήσω, ενδεικτικά…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

9 Σχόλια to “«Να κάμωμεν τον όρκο επάνω στον Σταυρόν»(Ρήγας, Θούριος)…”

  1. γρηγόρης στ. Says:

    Αγαπητέ Φιλαλήθη,
    καταρχήν συγχαρητήρια για το θέμα που θίγεις, αλλά νομίζω ότι το θέμα του όρκου ήταν και είναι για το θεαθήναι. Είναι γνωστό πως οι μαχητές του ΕΛΑΣ ορκίζονταν «στον Ελληνικό λαό και την συνείδηση» τους (όπως και αργότερα στον ΔΣΕ), ενώ είναι γνωστός και ο όρκος των Ταγματασφαλιστών «εις τον Θεόν τον Άγιον» και «εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ».
    Κι από την άλλη, αναρωτιέται κανείς, αυτοί από τους 300, που ορκίζονται, σε τι διαφέρουν ή σε τι δεσμεύονται περισσότερο στις αποφάσεις τους, απ’ όσους δεν ορκίζονται και στέκονται απλά όρθιοι;

  2. philalethe00 Says:

    @γρηγόρης στ.
    Αγαπητέ, καίρια παρέμβαση. 🙂 Και ειλικρινά ευχαριστούμε. Αν έχης την καλοσύνη και την ευχέρεια να μας το κομίσεις το ντοκουμέντο, θα ήταν εξαιρετικά επιβοηθητικό. Το λέω, διότι βρήκα ένα όρκο του ΕΛΑΣ που αναφέρει απλώς και αορίστως όρκο. Πάντως, αυτό δεν αναιρεί τα του Ρήγα Βελεστινλή, τα του Αγιασμού στην ΠΕΕΑ κτλ.,σωστά;
    Δεύτερον, ο όρκος των ταγματασφαλιτών μου θυμίζει λίγο τους …όρκους των προσκόπων. Και ο νοών νοείτω… 🙂
    Τρίτον, δεν δεσμεύονται, απλώς ετοιμάζονται για την επιορκία μέσα από κάτι που ορισμένοι το θεωρούν και …εθιμοτυπικό. Είναι αυτή η συνήθης απίστευτη μαλθακότητα που δέρει το νεοελληνικό μας έθνος… Δεν έχουν λύση τα βασικά, και θέλουν να λύσουν τα βιοτικα…

    Αναμένω την απόκρισή σου εν εν ευθέτω χρόνω, αδ. Γρηγόρη. Σε ευχαριστούμε ειλικρινά και πάλι..!

  3. γρηγόρης στ. Says:

    Αγαπητέ Φιλαλήθη,
    την καλησπέρα μου!
    Ιδού λοιπόν ο όρκος του ΕΛΑΣ:

    «Ορκίζομαι στον Ελληνικό Λαό και τη συνείδησή μου, ότι θ’ αγωνισθώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματός μου για την πλήρη απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ξενικό ζυγό.
    Οτι θ’ αγωνισθώ για την περιφρούρηση των συμφερόντων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάσταση και κατοχύρωση των ελευθεριών και όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων του.
    Για τον σκοπό αυτό θα εκτελώ ευσυνείδητα και πειθαρχικά τις εντολές και οδηγίες των ανωτέρων μου οργάνων και θ’ αποφεύγω κάθε πράξη που θα με ατιμάζη σαν άτομο και σαν αγωνιστή του Εργαζόμενου Ελληνικού Λαού.»

    και ο επίσημος «Ορκος του Ελασίτη»,καθιερωμένος με απόφαση της ΠΕΕΑ :

    «Ορκίζομαι ότι θα αγωνιστώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματός μου
    για την πλήρη απελευθέρωση, ακεραιότητα και ανεξαρτησία της πατρίδας.
    Για την περιφρούρηση των συμφερόντων του ελληνικού λαού και την αποκατάσταση και κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του. Για τον
    σκοπό αυτό θα υπακούω στις πράξεις και αποφάσεις της ΠΕΕΑ και θα εκτελώ ευσυνείδητα και πειθαρχικά τις εντολές και οδηγίες των ανωτέρων μου και θα αποφεύγω κάθε πράξη που θα με ατιμάζει σαν άτομο και σαν αγωνιστή του ελληνικού λαού».

    [ Βλ. και http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3720146&publDate=27/3/1998 όπου και βιβλιογραφικές παραπομπές. ]

  4. site www.xristianiki.gr Says:

    διαβάσαμε το αρθρο για τον όρκο και τον ρόλο του κλήρου στην Εθνική Αντίσταση του λαού μας. Τα στοιχεία είναι από το περιοδικό «ΣΗΜΑΔΙΑ» της ΕΧΟΝ (Ελληνική Χριστιανοσοσιαλιστική Οργάνωση Νέων) ,νεολαίας της Χριστιανικής Δημοκρατίας.
    Ο θρησκευτικός όρκος αφορά κυρίως το κράτος και όχι την Εκκλησία γιατί ως γνωστόν ό Χριστός είπε «εγώ δε λέγω υμίν μη ομώσαι όλως» δηλαδή να μην ορκιζόμαστε καθόλου.
    Το κράτος για δικούς του λόγους επιμένει στον όρκο για να δεσμεύει υποτίθεται τον ορκιζόμενο, η δεν Εκκλησία μόνο «κατ`οικονομίαν» τον δέχεται

  5. philalethe00 Says:

    @γρηγόρης στ

    Ευχαριστούμε πολύ!!! Τον δεύτερο ενετόπισα και εγώ. 🙂 Οπωσδήποτε, δεν είναι άνευ σημασίας, ότι εδώ δεν υπάρχει η νέα θεότητα, η τάξη-μεσσίας ως αντικαταστάτης του Θεού κτλ., νομίζω, έτσι;…

    @site http://www.xristianiki.gr
    Είναι αλήθεια από το περιοδικό της ΕΧΟΝ; Καταπληκτικό! Εγώ βρήκα το περιοδικό, το τεύχος αυτό, «τυχαία» σε παλαιοβιβλιοπωλείο, και ειλικρινά έμεινα άναυδος από την υψηλή ποιότητα του περιεχομένου, την πληρότητά του, την σωστή και νηφάλια οπτική κ.λπ.! Εύγε, λοιπόν, στην ΕΧΟΝ και την ΧΔ! 🙂

    Τώρα, σχετικά με τον όρκο, πρέπει, νομίζω, να πούμε, ότι ο Χριστός μας τον «απαγορεύει» -πάντοτε εξ ελευθερίας- απολύτως, είτε στην «Εκκλησία» είτε εκτός. Δεν ξέρω, αν ελάβετε υπ’όψει το άρθρο του Ναυπάκτου Ιεροθέου -που ορθοτομεί τον σπανίζοντα λόγο της αληθείας για ακόμη μία φορά…- στο σημερινό «Βήμα»…
    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=295938&ct=114&dt=25/10/2009

    Εξαίρετη και η τελική του παραίνεση, ειρήσθω εν παρόδω, για τον αρχιεπίσκοπο. Δεν μπορεί ο αρχιεπίσκοπος να ορκίζεται εν συνόλω νομιμοφροσύνη, κτλ.. Αυτά είναι για όσους απολυτοποιούν κατά το πνεύμα του αστικού γαλλικού διαφωτισμού τον Νόμο, και τους Ρωμαίους…Οι Πατέρες μας μιλούν για τον Νόμο του Κτίσαντος σε αντιπαραβολή με τον Νόμο του κρατούντος… Και η διακονική εξουσία του αρχιεπισκόπου κείται υπεράνω αυτής του πολιτικού άρχοντα… Αυτά τα ολίγα! Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη, την ουσιώδη ιδιαίτερα!!!

  6. site www.xristianiki.gr Says:

    η αλήθεια είναι ότι μετά το σχόλιό μου διάβασα και τα άρθρα στο «Βήμα» περί θρησκευτικού όρκου και ιδιαίτερα το άρθρο του μητροπολίτη Ναυπάκτου που συμφωνούσε με τις απόψεις ,που εδώ και χρόνια προβάλει η ΧΔ.
    ¨Όσον αφορά εαν είναι καταχρηστική η δέσμευση των μητροπολιτών προς την πολιτεία ,ενώ αρκούσε η δέσμευσή τους στον Θεό, φυσικά και είναι περιτή. Το θέμα ανάγεται στον φαύλο κύκλο των σχέσεων Εκκλησίας-πολιτείας ,που ξεκίνησε στραβά επί Βαυαροκρατίας. Μερικοί θεωρούν ότι η Εκκλησία μόνο ωφελείται από τις σχέσεις αυτές, μερικά πρόσωπα της Εκκλησίας θεωρούν ότι η Εκκλησία δεν χρειάζεται προστασία γιατί την έχει από ψηλά .η αλήθεια είναι ότι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στον χώρο της Εκκλησίας δεν είναι ούτε οι περιβαλόμενοι εξουσίας ,ούτε όσοι κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα και ακριβά άμφια, αλλά αυτοί που ζούν λιτά σε «καθημερινή τηλεπικοινωνία με τον Θεό»

  7. philalethe00 Says:

    @site http://www.xristianiki.gr
    Έτσι. Πράγματι, το τεράστιο πρόβλημα ξεκίνησε με την Βαυαροκρατία. Το έλεγε και ο καϋμένος ο Καποδίστριας για τα εκκλησιαστικά και την βια του να λυθούν, «ίνα μη πέση η υπόθεσις εις χείρας Φράγκων και τότε εχάθημεν»… 🙂

    Δυστυχώς, βλέπει κανείς, ότι υπάρχει μία σαφής διαπλοκή στα ανώτατα κλιμάκια της Ιεραρχίας με τους Ισχυρούς, την πολιτική ελίτ. Είναι σαφέστατο δε, ότι αυτό απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες. Και παράγει συμβιβασμούς ασύγγνωστους για το Σώμα του Χριστού, του «μέγιστου Επαναστάτη» και «Απελευθερωτή»… Ο λόγος του Θεού «ου δέδεται»..
    Αυτά προς το παρόν -και ευχαριστώ για την συζήτησι…

  8. cummulus Says:

    Γειά σας. Μια μικρούλα διόρθωση. Δεν υπάρχει προσκόπικός «ορκος» , αλλά «ὑπόσχεση».

  9. philalethe00 Says:

    @cummulus
    Αγαπητέ,
    σωστά και ευχαριστούμε. Πάντως, αυτό που θέλω να επισημάνω εδώ είναι άλλο. Άγιος είναι ο Θεός κατά την διάνοια των μουσουλμάνων και πολλών άλλων, πολλών-πολλών άλλων.. Τριαδικός, όμως, δεν είναι. Ούτε είναι ο Χριστός ο Υιός Του. Αυτά -και πολλές ευχές..! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: