Περί Γαβρά και «λογοκρισίας» παρουσιαστικού animation

by

Με πάσα ειλικρίνεια, φρονώ, ότι η όλη υπόθεση με τον Κώστα Γαβρά είναι παροργιστική ιδιαζόντως.

Ανέγνωμεν και έγνωμεν αρκετά «ρεπορτάζ» για τις δηλώσεις του σκηνοθέτη ταινιών με τον Τζον Τραβόλτα, τον Ντάστιν Χόφμαν, «(φιλο)μεταναστευτικές» περί εμιγκρέδων κτλ.

Οπωσδήποτε θεωρώ, ότι είναι και σκανδαλιστικό και αστόχημα να μην τίθεται το θέμα σε συζήτησι και η όλη αιτιολογία που κάποιοι μητροπολίτες της Δ.Ι.Σ. «επικαλούνται» είναι να μην υπάρξη διάσταση και «εθνικός διχασμός». Το σημαίνον είναι να ειπωθή το αληθές. Όπως έλεγε και ο Πολύβιος και είναι πασίγνωστο, η ιστορία άνευ της αλήθειας είναι ένα διήγημα- κενολόγημα.  Κατά συνέπεια, έπρεπε να συζητηθή, εάν υπήρξε κάποτε κάτι σχετικό και αναλόγως να κρατηθή ως ιστορική αλήθεια ή ψέμμα.

Κατά την προσωπική μου ταπεινή γνώμη, δεν υπήρξαν ποτέ τέτοιες καταστροφές, και αυτό προκύπτει διαυγώς από τα ιστορικά, ανασκαφικά κτο. δεδομένα. Είναι πολύ χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και οι πλέον ακραίοι αρχαιολάτρες, όπως κάποιοι παγανοδωδεκαθεϊστές εθνικιστές θεωρητικοί που κυκλοφορού(σα)ν περιοδικά με μικρή αναγνωσιμότητα δέχονται, ότι στον ελλαδικό χώρο ουδέποτε υπήρξαν μεγάλες καταστροφές, και ήσαν περιθωριακό φαινόμενο. Δεύτερον, χαρακτηριστικό και ενδεικτικό ως προς αυτό είναι, ότι, τα μεγαλύτερα μνημεία, όπως η Δωδώνη και ο Παρθενώνας κττ.,  ουδέποτε υπέστησαν καταστροφές ακόμη και από ετερόδοξους ή ζηλωτιστές και κατά τούτο αμαρτωλούς ιδιαιτέρως Χριστιανούς. Θέλω να πω, ότι από την σαφέστατη αθιξία του Παρθενωνος, συνάγουν πιο «ειδικοί» και γνώστες, ότι δεν υπήρξαν «βανδαλισμοί» από Χριστιανικής πλευράς. Στοιχείο βαρύτιμο για το θέμα μας…

«Λογοκρισία καλλιτεχνικού έργου»;!…- Χριστιανισμός/Ορθοδοξία και Δημοκρατία

Δεύτερον, έγινε λόγος για λογοκρισία καλλιτεχνικού έργου από διαφόρους, ακόμη και από εκπροσώπους κομμάτων, όπως η κα Δαμανάκη.

Κάποιοι, ακόμη, aufklarers μεταρρυθμιστές αριστεροί/σοσιαλδημοκράτες μας μίλησαν για …….«κρούσμα χομεϊνικού σκοταδισμού» και τα όμοια με αυτά. Ήταν , βέβαια, ένα αναμηρύκασμα σκέψεων της γνωστής φωταδιστικής, κυριολεκτικώς εκτός τόπου και χρόνου «κασσέτας» που μικρή σημασία έχει. Το σχετικό ρεπορτάζ των «Νέων» λέει:

«Η Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με την Ευρώπη και τη Δημοκρατία. Και δεν είναι μόνο ζήτημα κράτους, που έχει τη βασική ευθύνη, αλλά καθένας από μας θέλει να γίνει ταυτόχρονα χωροφύλακας και δικαστής. Πρέπει επιτέλους να γίνουμε πιο δημοκρατικοί και πιο πολιτισμένοι Ευρωπαίοι. Κανονικοί άνθρωποι…»

Ο κ. Γαβράς μας, λοιπόν, θέλει να εξευρωπαϊσθούμε. Προφανώς. Να ακολουθήσουμε τα «πεπολιτισμένα και λελαμπρυσμένα της Εσπερίας έθνη», όπως έλεγε εκ Παρισίων και εκ Montpellier και ο πρώτος εκ της συνομοταξίας των ριζικά εκδυτικισμένων Αδαμάντιος  Κοραής και να έχουμε και εμείς μία θρησκεία πεφωτισμένη δια της φιλοσοφίας. Και έτσι θα εκδημοκρατιστούμε. Είναι προφανές, ότι δεν ξέρει, ότι οι βάσεις της πλέον ριζοσπαστικής δημοκρατίας ετέθησαν από την Χριστιανική ισότητα. Από τον Παύλο, από τον αμεσοδημοκρατικό, όπως τον παρουσιάζει και αναφέρει ο ι. Χρυσόστομος, Απόστολο Πέτρο, από τις Οικουμενικές Συνόδους που έθεσαν ως μέθοδο λήψης (όλων των) αποφάσεων τον κανόνα «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω» (όλης της Εκκλησίας, και ευρύτερα, στην Πολιτεία ως δέον), από την πράξη της Εκκλησίας όπου όλες οι γυναίκες ψήφιζαν κανονικά πολύ πριν τον 20ο αιώνα καθώς μας τα αναφέρει και ο αγωνιστής π. Ευ. Σκορδάς στα βιβλία του, έως τον «λαοκρατικό καλόγερο» πατροκοσμά τον Αιτωλό κατά τον εγνωσμένο ως μέγιστο ιστοριοδίφη Σάθα που ακόμη και τα σχολεία ήθελε να διοικούνται από εψηφισμένους από όλους επιτρόπους, π.χ., η σύνολη Πράξη βοά.

Και βέβαια, για να αναφέρουμε και εμείς μερικούς Ευρωπαίους ώστε να…… αναφανούμε εκσυγχρονισμένοι, ο χριστιανοσοσιαλιστής επαναστάτης θεωρητικός Wilhelm Weitling, ήτοι ο εφευρέτης του όρου «κομμουνισμός» της εποχής του Καρλ Μαρξ, ακόμη δε ο Lamennais, ο επαναστάτης θεολόγος Thomas Munzer, ο Karlstadt έχουν αποδείξη, ότι όλες οι δημοκρατικές ιδέες είχαν Χριστιανική προέλευση…..

Τέλος ως προς τούτο, λογοκρισία σημαίνει, ότι περικόπτω τμήμα καλλιτεχνικού έργου, ώστε να μην κυκλοφορή. Πρώτον, το animation αυτό αναφέρεται σε κάποιο μουσείο Κρατικό, και άρα λόγο έχει βασικά ο Λαός, δεύτερον -και συγγνώμην για την αηδία που θα προκληθή από την αναφορά 🙂 –  στο νεοελλαδικό κρατίδιο έχουν εκδοθή τέτοια εκπληκτικά λογοτεχνικά (εν προκειμένω) πονήματα όπως (δειγματοληπτούμε, απλώς) τα «Μελένια λεμόνια: η διαθήκη των γκαβλωμένων ανθρώπων»!!!!! Για ποιαν λογοκρισία, λοιπόν, μπορούμε να μιλούμε;! Λογοκρισία νομικώς υπήρχε πριν το 1981, και κακώς, παρά το ότι κατόπιν κατακλυσθήκαμε από κερδοσκοπικά…… (και βέβαια σχεδόν πάντα αηδούς ατομιστικού ηδονισμού- τύπου Ασσυρίου βασιλέως Σαρδανάπαλου) πορνογραφικά πονήματα που τα βλέπουν όλοι οι παρερχόμενοι ανηρτημένα στα περίπτερα της επικράτειας και όλα τα συναφή με τούτα.

Η Εκκλησία και το δόγμα

Μέσα στους άλλους μαργαρίτες που ακούσαμε να τοξεύωνται –θαρρείς και είμαστε τόσο σκαιοί, απαίδευτοι, και αθεολόγητοι, ήγουν…– από τον σκηνοθέτη και καλλιτέχνη -και έχει κάποια ελαφρυντικά, όπως είπαμε- είναι ο εξής:

Η Εκκλησία πάντοτε αρνείται την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει από όλες αυτές τις μικρότητες».

Σε ποια Εκκλησία αναφέρεται ο εν Παρισίοις ακμάσας καλλιτέχνης;

Μήπως νομίζει, ότι αναφέρεται σε αυτήν την φιλοσοφική «Εκκλησία»-Αιρεσιαρχία της Δύσεως, την εν Γαλλία; Γνωρίζει να μας πη γιατί ο Βολταίρος έλεγε το περίφημο σύνθημά του «Ecrasez l’infame!«; Αυτή η αθλιότητα(infame) στην οποία στόχευε μήπως ήταν αυτή η βλάσφημη(σύμφυση δύο εξουσιών) για την Πατερική Ορθόδοξη Ανατολή του γαλλικού ρωμαιοκατολικισμού που είχε εξουσία πολιτική/κοσμική και επιπλέον επέβαλε απαγορεύσεις, βασανιστήρια σε αντιφρονούντες κτλ.; Γνωρίζει, ότι αυτή η εξουσία βασίζεται κλασσικά σε ορισμένες απολυτοποιημένες θέσεις του Αυγουστίνου -τυπικά για την Δύση- περί civitate Dei ήτοι Πολιτείας του Θεού που είναι η «Εκκλησία» και πολιτείας του Διαβόλου που είναι η κοσμική εξουσία και που πρέπει να καταληφθή από την πρώτη;

Δεύτερον, γνωρίζει, ότι στην Ορθοδοξία ουσιαστικά δεν υπάρχει δόγμα; Ότι το δόγμα είναι αποτέλεσμα της θετικής εμπειρίας και ότι σκοπός του είναι να οδηγή στην εμπειρία του Θεού που τόσο όμορφα εξέφρασε το κείμενο των αρεοπαγιτικών μιλώντας για το πώς όσο πλησιάζει κάποιος στον Θεό μειώνει λέξεις, προχωρώντας αποφατικά(=αρνητικά), ώσπου Τον γνωρίζει μέσα στον διανοητικά ακατάληπτο γνόφο της αγνωσίας Του; Έχει έστω διαβάση κάποτε κάποιο κείμενο του λογιώτατου Γάλλου και μετά λογιώτατου Ορθόδοξου Γάλλου Θεολόγου Olivier Clement; Έχει διαβάση περί της μυστικής θεολογίας και θέας του Θεού από τον μέγιστο νεοπαλαμιστή θεολόγο Βλ. Λόσσκυ;

Αλήθεια, όταν η Θεολογία της Εκκλησίας συγκαταλέγεται, λόγω μεθοδολογίας, στις θετικές επιστήμες, όπως έλεγε ο μέγιστος δογματολόγος της Ορθοδοξίας του 20ου αιώνα καθηγητής π. Ι. Ρωμανίδης, πώς μπορεί να κάνη πράγματα, για να ……………»σώση το δόγμα της»;;;!!!

Πώς μπορεί να συμβαίνη κάτι τέτοιο, όταν η Θεολογία, όπως έλεγε και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, είναι προϊόν της ανακράσεως/μετοχής/μέθεξης εμπειρικής με τον Θεό εν αντιθέσει με την διανοητική και άρα φαντασιακή θεολογία ή, μάλλον, θεολογοφιλοσοφία της Δύσεως;

Δύο «τινά» μπορεί να συντρέχουν:

1ον)μιλούμε περί απαιδευσίας άκρας, γνώρισμα τυπικό των aufklarers ευρωπαϊστών: όπως έλεγε και ο Χ. Γιανναράς σωστότατα, «γνωρίζουν τόσα για την πνευματική παράδοση του τόπου τους όσα γνωρίζω εγώ από διοίκηση υποβρυχίου».

2ον)Έχουμε μία εγωιστική…… προσέγγισιν στο θέμα.  Αι, τότε, ο σκηνοθέτης μας μπορεί να επικαλεστή εκείνο το εξαίρετο επινόημα του παρισινού Σαρλ Μπωντλέρ: το «droit de la contradiction». Ήτοι το δικαίωμα στην αντίφαση.

Σε αμφότερες, όμως, περιπτώσεις, η εξ ελευθερίας μεταποίηση του δογματίζοντος ταύτα είναι sine qua non

Και τούτο ευχόμαστε με, ειλικρινώς, πάσα φίλια διάθεση. 🙂


Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , ,

9 Σχόλια to “Περί Γαβρά και «λογοκρισίας» παρουσιαστικού animation”

  1. stinathina Says:

    Αγαπητέ κύριε, σε αρκετά από αυτά που λέτε συμφωνώ και σε άλλα διαφωνώ. Θαυμάζω την φιλοπονία σας και την χαιρετώ. Καταλαβαίνω τι εννοείτε αλλά δε κατάφερα να παρακολουθήσω τον ειρμό της σκέψης σας σε αρκετά σημεία. Αναφέρω πως και τα κείμενα του Λόσκυ γνωρίζω και τα έχω εδώ δίπλα και τον Άγιο Διονύσιο κ.τ.ο. Εντούτοις οι υπεραπλουστεύσεις και οι κουταμάρες που λέει ο κατά πολλά συμπαθής κος Γαβράς είναι αφορμή για εργασία και τίποτα άλλο, είναι αποδείξεις του πόσο αυτιστική είναι η στάση των Ελλήνων ακόμα κι αυτών που γνωρίζουν την σκέψη και την εμπειρία του Ανατολικού Πολιτισμού. Δεν έχουμε να προτείνουμε κάτι. Δεν μαρτυρεί η ζωή, ο Λόγος και η Τέχνη μας ούτε τα προφανή..
    Το λέω και το ακούω πρώτος εγώ. Οπότε σεβαστέ φίλε κλείνω το δίκτυο γι’ απόψε και το ρίχνω στην δουλειά.. (-;

  2. philalethe00 Says:

    @stinathina
    Αγαπητέ μου, ευχαριστώ για την επίσκεψη -που ελπίζω να επαναληφθεί!!!- και το πολύ ωραίο σχόλιο!!!

    Πράγματι, είναι όπως τα λες -για να μιλήσω στον ρωμαΐϊκο ενικό 🙂 .

    Απαιτείται πολλή προσπάθεια από όλους μας(«για να γυρίσει ο ήλιος…») για να αλλάξη το σεληνιακό τοπίο αυτό που δομήθηκε πάνω στον υπανάπτυκτο και αλλότριο Φράγκικο πολιτισμό και τις αισχρές μομφές του που συγκροτούν και το γνωστό ιδεολόγημα του «αντιβυζαντισμού», ας το πούμε έτσι.

    Χαιρετίζω με θαυμασμό και ελπίζω σε επανεπικοινωνία προσεχή….. Ειλικρινά..! 🙂

  3. Περί Μουσείου Ακρόπολης, Γαβρά και των ανιστόρητων βίντεο τύπου ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ, νέας Τάξης! « Orthodox Mission-Ορθόδοξη Ιεραποστολή Says:

    […] Περί Γαβρά και “λογοκρισίας” παρουσιαστικού animation […]

  4. Ζωντανό Ιστολόγιο Says:

    Ευχαριστούμε για την άρτια τοποθέτηση.

  5. philalethe00 Says:

    @Ζωντανό Ιστολόγιο
    Ελάχιστα από τα δέοντα.
    Ευχαριστώ, πάντως, για τα καλά λόγια… 🙂
    Και ελπίζουμε να σας ξαναέχουμε στο παράπηγμά μας…

  6. Το Zωντανό Iστολόγιο » Παρθενώνας, αρχαία Ελλάδα και χριστιανισμός Says:

    […] Περί Γαβρά και “λογοκρισίας” (Φιλαλήθης) […]

  7. Όταν ένας αγαπημένος σφάλλει « Somewhere Between the Sacred Silence and Sleep Says:

    […] http://istologio.org/?p=467 με δεσμούς προς όλο το ιστορικό της υπόθεσης (ταινία, αντιδράσεις, συνέντευξη Παντερμαλή κ.α.) […]

  8. Mast Mastulo Says:

    Η λεγόμενη «ορθόδοξη εκκλησία» αποτελεί έναν από τους πιο διεφθαρμένους, σκοταδιστικούς και αντιδραστικούς θεσμούς που έχουν υπάρξει ανά τον κόσμο και την ιστορία. Οι τραγόπαπες που την απαρτίζουν είναι σχεδόν όλοι τους, αμόρφωτοι, απαίδευτοι, αδηφάγοι, μισαλλόδοξοι, ψεύτες, κλέφτες, κακοί, εκμεταλλευτές και βρωμιάρηδες. Δυστυχώς, στηρίζονται στον εσμό των «πιστών», που και αυτοί απαρτίζονται από αφελείς, οπορτουνιστές, μισαλλόδοξους, φανατικούς ή απλώς βλάκες. Ο Γαβράς είπε απλώς την αλήθεια και γι’ αυτό και μόνο αξίξει συγχαρητήρια. Η Ελλάδα θα πάει μπροστά μόνο αν απαλλαγεί οριστικά και αμετάκλητα από την τραγοπαπαδοκρατία.

  9. philalethe00 Says:

    @Mast Mastulo
    Αγαπητέ, σε ευχαριστούμε για την συμβολή! Σοβαρά. 🙂

    Κατ’αρχάς, φαίνεται, ότι αποδείχθηκε τελείως το λάθος της άποψης Γαβρά που διάνθισε με την γνωστή απαιδευσία των αγαπητών μας aufklarers ευρωχασκάκων. Αν θέλης -βασικό- μπορείς να δης εδώ, π.χ. :

    http://www.antinews.gr/?p=10421

    Δεύτερον, σε τι να πρωτοαπαντήσω, όταν έχουμε ένα συνεχές αλύχτημα;
    Στο ότι η «ορθόδοξη εκκλησία» είναι μάλιστα διεφθαρμένη; Ότι είναι «σκοταδιστική»; Στο ότι είναι «αντιδραστική»;

    Έχω ισως δεκάδες κείμενα γράψη, όπου αποδεικνύω την επαναστατικότητα και άκρα ριζοσπαστικότητα, ιδιαίτερα ως προς την εποχή όπου εκφράστηκε εκάστοτε, της Ορθόδοξης/Πατερικής Παράδοσης, κατ’αρχάς. Με μία μικρή έρευνα, μπορούν να αποκαλυφθούν. Π.χ. για τον Χριστό ως επαναστάτη του Αγ. Ν. Βελιμίροβιτς ή για την Χριστιανοσοσιαλίστρια Οσία Μαρία Σκομπτσόβα( http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=238 ) . Ή για τις «νέες εκδόσεις πολιτικής θεολογίας»: http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=181 και http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=200

    Τώρα, όσον αφορά την Δ Ι Ο Ι Κ Ο Υ Σ Α Εκκλησία, μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα. Αντιδραστικότητα υπάρχει σε μεγάλο μέρος αν και όχι τόσο σήμερα, σκοταδισμός όχι τόσο, υπήρχε όμως στην προεπαναστατική Ρωσσία (ίσως απο εκεί το θυμάσαι διαβάζοντάς το κάπου 🙂 ), υπάρχει σίγουρα απαιδευσία και άρα εκκοσμίκευση στα ανώτερα κλιμάκια, στον χαμηλόβαθμο κλήρο υπάρχει ίσως αυτό που όριζε ο Άγιος Νεκτάριος ο εν Αιγίνη ως «δεισιδαιμονία», που ακριβώς παράγεται από την απαιδευσία.

    Τώρα, οι πιστοί είναι, όλοι: «αφελείς, οπορτουνιστές, μισαλλόδοξους, φανατικούς ή απλώς βλάκες».

    Άρα, ο Γιώργος Σεφέρης, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκολα Τέσλα, ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ο αναρχοχριστιανός Λέων Τολστόι(εν πολλοίς), ο Χρήστος Γιανναράς, ο Κώστας Ζουράρις, ο Νίκος Ψαρουδάκης, ο Μανόλης Δρεττάκης, για να αναφέρω μερικούς, είναι όλα αυτά ή μερικά από αυτά. Νομίζω, συνεπώς, ότι είναι …..ανορθολογιστικός ο ισχυρισμός. 🙂

    Τέλος, όσον αφορά την «τραγοπαπαδοκρατία», γνωρίζω το τεράστιο πρόβλημα της διαπλοκής της λεγόμενης από εμάς τους αγωνιζόμενους Ορθοδόξους Δεσποτοκρατίας με το Κράτος, κάτι που οι ΙΕΡΟΊ ΚΑΝΌΝΕΣ απαγορεύουν αυστηρά, αφού ορίζουν συναντήσεις των δύο Μ Ό Ν Ο για θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης, πλην, όμως, παράγεται ως λέξη από το «τραγοπαπάδες+ κρατώ=εξουσιάζω». Είναι σαφές, ότι εδώ δεν είμαστε ούτε Παπικός Σχολαστικιστικός Μεσαίωνας(κάτι που ουδέποτε υπήρξε) ούτε κράτος του Βατικανού για να έχουμε εξουσία του Κλήρου. Και στην Ελλάδα όπως και στην Ρωσσία αυτό ήταν πάντοτε το τεράστιο πρόβλημα, αντίστροφο από αυτό της Δύσης:
    καισαροπαπισμός. Δηλαδή υποδούλωση της Διοικούσας Εκκλησίας στην Πολιτεία ( πρβλ. «νόμω Κρατούσα Πολιτεία» ).

    Ο Νικολάι Μπερντιάγεφ αναφέρει, ότι η περίπτωση της ταπεινωτικής υποδούλωσης του αποβληθέντος πρώην αιρετικού-Χλίστι Ρασπούτιν της Δ. Εκκλησίας από τον τσαρισμό, την σύζυγο του Νικολάου του Β’ συγκεκριμένα, ήταν ο λόγος που σάπισε τελείως το σύστημα αυτό της διακυβέρνησης (Δυτικός Δεσποτισμός), έχασε και τους συντηρητικότερούς του υποστηρικτές, και φτάσαμε στον μπολσεβικισμό. Παρόμοια συμβαίνουν και στην ομόδοξη Ελλάδα, διαχρονικά.

    Κλείνοντας, να θυμήσω, ότι ο συγγραφέας για τον οποίον ο Καρλ Μαρξ έμαθε τα ρωσσικά, δηλαδή ο Τσερνιτσέφσκι, όπως και ο Ντομπρολιούμπωφ, ήταν απόφοιτος Ορθόδοξου ιεροδιδασκαλείου!!!!!!! Ο Μπ. αναφέρει χαρακτηριστικά, ότι από εκεί άντλησε τον ασκητικό μηδενισμό του, την ανιδιοτέλεια Αγίου για την οποία φημιζόταν, τον πόθο για την κοινωνική δικαιοσύνη. Τα συμπεράσματα δικά σου και των αναγνωστών. 😉

    Σε ευχαριστούμε και να μας ξαναγράψης. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: