Ο στάρετς Σέργιος και η μοντέρνα (ψευδώνυμη) «ψυχιατρική»

by

Εισαγωγικά

Ήδη έχουμε σε αυτό το ιστολόγιο νύξεις για το θέμα των ρευμάτων αυτών που αυτοπαρουσιάζονται ως γνωρίζοντα τον άνθρωπο και την ψυχή του σε ικανό βαθμό, και κατά συνέπεια μπορούν να μας μιλήσουν για την θεραπεία του.

Βεβαίως, ο λόγος είναι για τις ποικίλες αποκαλούμενες ψυχοθεραπείες ή ψυχιατρικές ή ψυχολογίες. Τεράστιος ο πληθικός αριθμός τους και αλληλοαναιρούμενες. Αλληλοαναιρούμενες και με ποικίλα φιλοσοφικά ρεύματα που εφαρμόζονται και στην, ας την ονομάσουμε έτσι, «φιλοσοφική θεραπευτική» που ανέπτυξε ο Λ. Μαρίνωφ στο πασίγνωστο «Plato not Prozac». Σε άλλες περιπτώσεις αξιόλογων ψυχολογικών ρευμάτων, έχουμε πραγμάτωση ή μεταφορά φιλοσοφικών ρευμάτων όπως του υπαρξισμού, που κυριαρχούσε κατά την δεκαετία του ’60 κατά τον τρόπο περίπου που θεωρείται, ότι «κυριαρχούσε» ο νιτσεϊσμός στο μεταίχμιο 19ου-20ου αιώνα.   Σημαντικότατη είναι η μάλλον εντός σιωπής ρήξι, ή καλλίτερα εντός αιδήμονος σιωπής ρήξη, των ψυχιατρικών αυτών με την κατ’εξοχήν «ψυχιατρική», που είναι το «πνευματικόν ιατρείον» ή «πνευματικόν νοσοκομείον» που κατά τους Πατέρες, όπως τον Χρυσόστομο, συνιστά η Εκκλησία. Δηλαδή οι αξιωματικές, αυθαίρετες, αφετηριακές παραδοχές της ψυχιατρικής, που συνήθως βασίζονται σε τελείως ξεπερασμένο και δυτικό κοσμοείδωλο περασμένων αιώνων, έρχονται σε ευθεία αντίθεση με την Εκκλησία, τους Πατέρες, την ψυχολογία που αυτοί κατά την Χάριν ανέπτυξαν.

Είναι πολλά τα λεφτά-επιχειρηματική καινοτομία-entrepreunerial innovation κτο.

"Είναι πολλά τα λεφτά"-επιχειρηματική καινοτομία-"entrepreunerial innovation" κτο.

Στην διαχρονία

Μέχρι πριν τρεις-τέσσερις δεκαετίες, το κυρίαρχο παράδειγμα στην ψυχανάλυση εθεωρείτο ο φροϋδισμός. Ήδη είχαν εμφανιστή πολύ αξιολογότερα υποδείγματα, όπως της (εφαρμοσμένης σε επιχειρησιακό επίπεδο) ανθρωπιστικής Τρίτης ψυχολογίας, όπως αυτή που ανέπτυξε ο συγκρητιστικά φιλοθρησκευτικός -τέτοιος υπήρξε και ο Jung, κατ’άλλους εν κρυπτώ ινδουϊστικών αρχών- τύπος A. Maslow. Ο πολύ μεγάλος της, ας πούμε, ριζικής φιλελεύθερης αντιψυχιατρικής T. Szasz, ιατρός ο ίδιος και καθηγητής πανεπιστημίου στις ΗΠΑ, έχει κυκλοφορήση ένα βιβλίο με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Heresies» ή «Αιρετικά» που… είχαμε την ευλογία, μάλλον, να έχη κυκλοφορήση και ελληνιστί προσφάτως από τις εξαίρετες, εν γένει, οφείλω να πω,  «Εναλλακτικές εκδόσεις». Αιρετικός υπήρξε ο Szasz, διότι αμφισβητούσε τον φροϋδισμό, και ευρύτερα την «θρησκεία της νεύρωσης» που για αυτόν ήταν η ψυχιατρική. (Βεβαίως, η αναφορά είναι και στην Ιερά Εξέταση, την οποία μελετά συγκριτικά με το όλο «κίνημα ψυχικής υγείας» στην «Βιομηχανία της τρέλας» και αποδεικνύει τις τρομερές τους αναλογίες και κοινή προέλευσι.)

Κατόπιν, όμως, ο φροϋδισμός και η ξενόφερτη εκείνη μόδα του ψυχαναλίσματος πέρασε λιγάκι στο περιθώριο, και έγινε …»alternative». Συμπτωματικά, η δεκαετία του 1960 ήταν εκείνη στην οποία είχαμε το χαρακτηριστικό γιγάντωμα των επιχειρήσεων και τους εμμανείς κύκλους «συγχωνεύσεων και εξαγορών». Αυτή η τάση ήταν που οδήγησε τον Galbraith σε μία  μεγάλη έως άκρα όξυνση της κριτικής του συστήματος και της «συμβατικής σοφίας» από την αντικαταναλωτική «Κοινωνία της αφθονίας» στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ως το «Νέον βιομηχανικόν κράτος» και την με παγκόσμια αναφορά «Οικονομία και κοινό συμφέρον» του 1974.

Γέροντας Πορφύριος Καψοκαλυβίτης:άγιος, λόγιος περί τα ιατρικά και ιατρός, δριμύτατος κατακριτής της κοσμικής ψυχιατρικής

Γέροντας Πορφύριος Καψοκαλυβίτης:άγιος, λόγιος περί τα ιατρικά και ιατρός, δριμύτατος κατακριτής της κοσμικής ψυχιατρικής

Οι σύγχρονες τάσεις

Η τάση, βεβαίως, σήμερα, είναι μάλλον η βιολογική ή βιολογίζουσα, «φαρμακολογική», όπως την ονομάζει ο π. Φάρος, ψυχιατρική.  Ο ψυχοθεραπευτής P. Breggin, συγγραφέας και αποκαλούμενος από ορισμένους ακαδημαϊκούς πολύ εύλογα «συνείδηση της αμερικάνικης ψυχιατρικής» , βλέπει μετά από το τέλος της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές του ’70 την εκπώληση της επίσημης ψυχιατρικής στις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες και στα περιοδικά που αυτές διατηρούσαν και χρηματοδοτούσαν, και με καταχωρήσεις που πρέπει, έπρεπε να κινούνται αυστηρά μέσα στο ψευδοεπιστημονικό αυτό «υπόδειγμα». Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε μία άλλη θεωρητική, κοινωνική «επιστήμη» ή θεωρία, την οικονομική, το υπόδειγμα που επαναλαμβάνεται στα θεωρούμενα ως «πρωτοκλασσάτα» επιστημονικά περιοδικά είναι το νεοκλασσικό. Για όσους ξέρουν, το νεοκλασσικό υπόδειγμα της «Γενικής ισορροπίας»(«General  equilibrium theory»). Και, όπως εμείς οι φοιτητές γνωρίζουμε καλώς από εντός του πανεπιστημίου, εάν οι προτεινόμενες δημοσιεύσεις δεν ακολουθούν αυτό το υπόδειγμα και δεν επαναλαμβάνουν κάποιες λέξεις-κλειδιά, όπως της απορρύθμισης(ως πολιτικές προτάσεις), δεν δημοσιεύονται και έτσι δεν προάγεται κάποιος επαγγελματικά ή αξιολογητικά(στο εξωτερικό, ως τώρα). Την ίδια μομφή με δριμύτατο τρόπο απευθύνει ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Τέξας James Galbraith, ο οποίος φυσικά δεν είναι το είδος του ακραιφνούς καπιταλιστή που ονομάζουμε νεοκλασσικό. Αυτά, λοιπόν, είναι για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ λίγο -πολύ τετριμμένα και εγνωσμένα.

Το ανησυχητικό είναι, ότι έχουμε αυτήν την «diabolical rapture», διαβολική συμμαχία, όπως θα έλεγε και ο Szasz, μεταξύ κρατικής εξουσίας και λεγόμενης «ψυχιατρικής» που «απειλεί την ανθρώπινη ελευθερία», σε εποχές που ακούγεται συνεχώς από τα-τους εκμαυλιστές των ΜΜΕ, το αίτημα του χωρισμού «κράτους-εκκλησίας», εννοείται δε εντέχνως και «από τα πάνω», όπως λέμε… Σε αυτά τα αμαρτήματα είχε υποπέση και ο θεωρούμενος από κάποιους ως φονταμενταλιστής Χριστιανός(…) G.W. Bush, βεβαίως, ως γνωστόν. Και βέβαια είναι και η συνεχής προβολή των εν λόγω προσώπων ως «επιστημόνων», ειδικών κτλ. Σίγουρο είναι, ότι από τις θέσεις τους έχουν παραπλανηθή και δηλητηριαστή χιλιάδες ακάτεχοι άνθρωποι, που ψάχνουν στα θολά ή βρώμικα νερά του αστικού υλισμού, του κοσμικού ελπιδεμπορίου και του marketing που χρησιμοποιεί ως βασικά καθότι τελεσφόρα εργαλεία του τις «επιστημονικές δημοσιεύσεις» σε ποικίλα περιοδικά. Οι «ειδικοί» του marketing και οι οικείες σχολές λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες για το πώς λειτουργεί η οικονομία και τα διάφορα προϊόντα, έλεγε ο J.K. Galbraith στο τελευταίο του δοκίμιο, και εν προκειμένω αυτά τα εργαλεία τα αναφέρει και προτείνει ο Philip Kotler, μέντορας και εφευρέτης του marketing management σε βιβλίο του του 2008.

Αυτά ας θεωρηθούν πενιχρές σημειώσεις ή οφειλές διαφώτισης κατά δύναμιν για ένα τεράστιο θέμα που οι περισσότεροι, ίσως, αγνοούν ή δεν ερευνούν. Σε αυτό, μεταξύ απείρων άλλων, τα ΜΜΕ, περιοδικός τύπος ή τηλοψία, αλλά και ιστοσελίδες εκλαϊκευμένης επιστήμης ακόμη και ενίοτε, όπως η wikipedia, κάνουν την προπαγανδιστική τους εργασία «πολύ καλά», σίγουρα.

Στάρετς Σέργιος

Στάρετς Σέργιος

Οι startzi, και ο στάρετς Σέργιος, και η κοσμική «ψυχιατρική»

Ο στάρετς(1903-1987) Σέργιος είναι ένας αδάμας πραγματικός «γέροντα με υψηλή πνευματικότητα»(=στάρετς, στην ρώσσικη γλώσσα) της ρωσσικής διασποράς στη Γαλλία. Λόγιος επίσης, και με μεγάλη αποδοχή στους κύκλους των Χριστιανών Υπαρξιστών εν Γαλλία, μίλησε εκτενώς για τις ψυχιατρικές θεωρίες της εποχής του. Ο Jean -Claude Larchet, καθηγητής Φιλοσοφίας και Θεολογίας στο Στρασβούργο, με ανώτατες σπουδές σε ανθρωπιστικές επιστήμες και ψυχολογία, καταγράφει κάποιες ρήσεις του, που παραθέτουμε άνευ περιττολογιών…:

  • Στη βάση των ψυχικών ασθενειών βρίσκεται η υπερηφάνεια. Θεμέλιο των ψυχικών ασθενειών είναι η θεώρηση του εαυτού μας ως κέντρου των πραγμάτων. Όλοι οι ψυχικά ασθενείς έχουν ως κέντρο τον εαυτό τους. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για την ασθένειά τους. Η υπερηφάνεια, όπως και τα άλλα πάθη, έχουν στο άτομο ποικίλες προελεύσεις: την προσωπική βούληση, αλλά και την κληρονομικότητα, το οικογενειακό περιβάλλον, την κοινωνία, τις προσωπικές σχέσεις και την ιστορία του καθενός.
  • Κάθε πνευματικός πατέρας πρέπει να είναι ταυτόχρονα και ψυχίατρος. Κάθε ψυχική ασθένεια έχει στην βάση της πνευματικά προβλήματα.  Η πνευματικότητα καλύπτει και περιλαμβάνει τα πάντα. Επομένως, μια πνευματική πράξη μπορεί να θεραπεύσει.
  • Ο ψυχίατρος που δεν είναι πνευματικός άνθρωπος μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή, να τον βοηθήσει να ξαναβρεί τον εαυτό του, να βελτιώσει τις σχέσεις του με τους άλλους. Αλλά κατά βάθος τον αφήνει άδειο, γιατί δεν του λέει πώς να βρει ένα νόημα στην ύπαρξή του. Κάτι που αντιθέτως κάνει ο πνευματικός πατέρας
  • Αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται ο Φρόυντ, η βάση των ψυχικών ασθενειών δεν είναι η σεξουαλικότητα, αλλά η υπερηφάνεια.
  • […]Να καταλάβουμε ότι όπως το σώμα αρρωσταίνει και πεθαίνει χωρίς τροφή, έτσι και η ψυχή αρρωσταίνει και πεθαίνει χωρίς την προσευχή. Η προσευχή είναι η τροφή της ψυχής.(Larchet, 2006, Ακρίτας, σσ. 167-169)
Ελπίζω, ότι τώρα κατανοείτε γιατί δεν σχολιάζω. 🙂
Υ.Γ Συγχωρήσατέ μοι, παρακαλώ, οποιαδήποτε τυχούσα σχετική (μη-ρητορική) υπερβολή ή άγνοια βλέπετε- απλώς να σας υπομνήσω, πως οι προθέσεις μου είναι αντιδιαμετρικές. Κάθε σχολιασμός και συζήτηση είναι εξόχως επιθυμητή. Σας περιμένω άπαντες, καθώς πολλά «άρρητα ρήματα» υπάρχουν, για να ειπωθούν, και για αυτό και θα επανέλθουμε σίγουρα στο θέμα, «συν Θεώ» πάντοτε…… 🙂
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

20 Σχόλια to “Ο στάρετς Σέργιος και η μοντέρνα (ψευδώνυμη) «ψυχιατρική»”

  1. Venetia Says:

    Οπωσδήποτε η άμετρη εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών της ψυχικής υγείας μόνο στρέβλωση μπορεί να φέρει στην ουσία της γνώσης, καθώς και η έλλειψη μιας συνολικής θεώρησης της ύπαρξης. Το ίδιο όμως συμβαίνει και όταν κάποιος διεκδικεί το «αλάθητο» στην προσέγγισή του. Αυτή την τάση προς το «αλάθητο» διέκρινα στα λόγια σας. Η Χριστιανική πνευματικότητα έδρασε στα πλήθη με τρόπο «τυφλό». Εννοώ ότι δε βοήθησε την ίδια την πνευματικότητα, αλλά ώθησε τις μάζες συχνά στην εγκατάλειψή τους στο Θεό και στην εφαρμογή ηθικών κωδίκων. Η προσευχή χρησιμοποιείται περισσότερο σαν παράκληση προς σωτηρία και όχι σαν πνευματική άσκηση επικοινωνίας με το Θείο.
    Πολλοί φταίνε γι αυτή την αύξηση των ψυχικών νοσημάτων και ανάμεσα στους πολλούς και η εκκλησία. Ο άνθρωπος έχει μπροστά του ένα τεράστιο αγώνα για να εξυψωθεί πνευματικά και να ηρεμήσει ψυχολογικά. Χρειάζεται καλή προαίρεση και ελικρινή αγάπη για τη φύση μας, αλλά οι ηγέτες όλων των χώρων – πνευματικοί και πολιτικοί – είναι μακριά απ’ αυτές τις αξίες. Την εξουσία βλέπετε για να τη διαχειριστεί κανείς είναι υπερβολικά δύσκολο…
    Η ψυχοθεραπεία είναι πολλά πράγματα μαζί και πρυποθέτει ικανότητα. Είναι μια μορφή τέχνης θα έλεγα. Ως εκ τούτου δεν καθιστάται κάποιος ικανότερος από άλλον βάση του τίτλου του και δεν είναι όλοι οι πνεματικοί πατέρες, «πνευματικοί πατέρες», όπως δεν είναι όλοι οι ειδικοί -ψυχ.., κατάλληλοι για ψυχοθεραπευτές. Η τάση είναι αυτή της σύνθεσης. Προσπαθούμε να ενοποιήσουμε τη γνώση και όχι να εστιάζουμε στις διαφορές.

  2. Μαργαρίτα Says:

    Συμφωνώ με τη Venetia ότι και η εκκλησία έχει μεγάλες ευθύνες για τη νοσηρότητα της εποχής μας. Οι πνευματικοί πατέρες είναι λίγο σαν τους πανεπιστημιακούς καθηγητές κλεισμένοι στον κόσμο τους και μακριά από την επαφή με το πλατύ κοινό.

  3. philalethe00 Says:

    @Venetia
    Σε ‘καλωσορίζουμε’ στο ταπεινό διαδικτυακό μας παράπηγμα. Και ειλικρινά ευχαριστώ εξ αρχής για το όμορφο και καλοπροαίρετο σχόλιο.
    Τώρα, σχετικά με τα τόσο, αλήθεια, βαρυσήμαντα ζητήματα που θέτεις:
    Είχα και εγώ την τάση, παληότερα, να βλέπω στην (κοσμική) «ψυχιατρική» κάτι σαν άλλο ένα τομέα του επιστητού, είναι αλήθεια.

    Αλλά πρέπει να ειπωθή, ότι η σημερινή mainstream, ας πούμε, ψυχολογία και «ψυχιατρική» είναι όντως χωρίς ψυχή, όπως έχει επισημανθή εν είδει σχήματος οξύμωρου(«ψυχολογία χωρίς ψυχή»…).
    Βασίζεται σε κοσμοθεωρητικές προσεγγίσεις, δηλαδή οιονεί θρησκευτικές. Ο Φρόυντ ο ίδιος υπήρξε ένας μαχόμενος άθεος, πολύ περισσότερο από τον Μαρξ, π.χ., και θεώρησε ενστικτωδώς, όπως έλεγε ο ίδιος, ό,τι αφορούσε το υπερφυσικό κάτι σαν μία ψευδαίσθηση, μία «νεύρωση»(!), μία «ασθένεια». Οι συνεχιστές του προσπαθούν συχνά να αποφεύγουν αυτές τις ευθείες ρήξεις, είναι αλήθεια, και σήμερα η εμπορευματοποίηση κατά το μάλλον έχει επιφέρη την νευροτοξική «φαρμακολογική» προσπάθεια για κάποιο είδος «θεραπείας», με βάση την πασίγνωστη (πλην, βέβαια, σαθρή) θεωρία της «βιοχημικής διαταραχής», που ήκμασε ιδιαίτερα στα… ερευνητικά κέντρα πολλών επιχειρήσεων της Φαρμακοβιομηχανίας πριν (και για να) προωθηθεί κάποιο προϊόν στην σχετική ανταγωνιστική και χρυσοφόρα -με κάθε σημασία- αγορά.

    Εκτός του ότι όλα αυτά είναι ατελέσφορα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των φαρμακοβιομηχανιών να παράξουν/»μαγειρέψουν» στατιστικούς δείκτες για τα προϊόντα τους που να τα παρουσιάζουν ως επιτυχημένα,δεν μπορούν παρά να απευθύνονται και σε ένα κοινό οπωσδήποτε μη-χριστιανικό και οπωσδήποτε που δεν δέχεται την ύπαρξη της ψυχής κατά την έννοια πάμπολλων φιλοσόφων, αλλά και της ορθόδοξης και ευρύτερα Χριστιανικής Θεολογίας.

    Σχετικά με την Διοικούσα Εκκλησία(Κλήρος) και τις ευθύνες της: θα έλεγα με μία κοσμική, και εγώ φράση, ότι η εκκοσμίκευση πια «χτυπάει κόκκινο» συχνά. Είναι όπως με μία σειρά θεμάτων, όπως κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, διοικητικά, κτλ. Η Εκκλησία δέχεται, δηλαδή, να είναι το γνωστό εκείνο …folklore και όχι το φως που καίει και που θεραπεύει τις ψυχές των ανθρώπων μέσα σε λίγα λεπτά και που αντιτίθεται σε κάθε αδικία έως θανάτου, στο άδικο σύστημα κτο.. Οπωσδήποτε, υπάρχουν και θαυμάσιες προσπάθειες, όπως του σεβ. Ναυπάκτου, αλλά δεν έχουν την παρρησία που θα ήθελα. Και εξηγούμαι: ο γέροντας Πορφύριος που έχει χαρακτηριστή ως ο Μέγας Αντώνιος των ημερών μας και που έκανε διαγνώσεις χαρισματικές επειδή, άλλωστε, έβλεπε ο ίδιος τον οργανισμό των επισκεπτών του(!) εκτός των ψυχών τους έλεγε εμφατικότατα (και με οργή), ότι δεν μπορεί να περιμένη κάποιος τίποτε(καλό) από τους λεγόμενους ψυχοθεραπευτές κτλ. Έλεγε ακόμη, ότι οι λεγόμενες ψυχικές ασθένειες που «τις έβγαλαν έτσι, ώστε να μην λένε το όνομα του διαβόλου(-ενν. αντίστοιχου δαίμονα)» είναι οι πιο εύκολες στην θεραπεία. Ακόμη, πάρα πολλοί Πατέρες κάνουν εκτενείς αναλύσεις και αναφορές(όπως ο Χρυσόστομος, π.χ.) σε όλα αυτά τα θέματα. Βασικά, όλη η συμμετοχή μας στα Μυστήρια έχει να κάνη με την θεραπεία της ψυχής μας, με την ανάβασή της, το ξεπέρασμα των παθών, της οποιασδήποτε δαιμονόπνευστης αθυμίας, απελπισίας, κοσμικού άγχους, ατομισμού, «λαγνείας» κτλ. και πάντα η προσευχή, ακόμη και ολιγόλεπτη, τείνει να εξαφανίζη απλώς κάθε τέτοιο ψυχικό φαινόμενο, όπως πολλοί ξέρουμε από εμπειρία καθημερινή.

    Επειδή και πάλι μακρυγόρησα(δεν το απέφυγα δυστυχώς 🙂 ), δεν αφορίζω την κοσμική, θύραθεν Ψυχολογία, όπως δεν αφορίζω την θύραθεν Φιλοσοφία. Θεωρώ, ότι πρέπει όπως ο Μέγας Βασίλειος έλεγε, να την κατέχουμε και να παίρνουμε ό,τι καλό έχει να μας δώση όπως η μέλισσα με το νέκταρ των ανθέων κτλ.. Και έχει πράγματι ρεύματα έως πολύ καλά. Μάλιστα, ένα ρεύμα της σύγχρονης Ψυχολογίας θεωρείται εφαρμογή της φιλοσοφίας του υπαρξισμού. Και πατέρας του υπαρξισμού ήταν ο Χριστιανός, Προτεστάντης έστω, Δανός φιλόσοφος Σαίρεν Κίρκεγκωρ. Συνεχιστής του μακρυνός ο Σαρτρ και ο πασίγνωστος Γιάλομ, αν και στην άθεη εκδοχή οι δύο τούτοι. Αλλά όλα αυτά θέλουν πολλή προσοχή. Το σκότος της ψυχής μας δεν το πιέζουμε να βγη έξω. Ανάβουμε το φως και το σκότος φωτίζεται. Εύκολα και απλά. 🙂

    Ευχαριστώ και παλι…

    @Μαργαρίτα
    Ευχαριστώ πάρα πολύ για την επίσκεψη και εσένα…! Και ελπίζουμε να έχουμε την τιμή και την χαρά να σας/σε ξαναέχουμε…
    Σχετικά με τους πατέρες: αναμφίβολα ναι. Υπάρχουν πνευματικοί που κατέχουν πάρα πολλά, αλλά το πνεύμα της εποχής, το zeitgeist, είναι ο εαυτούλης μας. Και σκέφτομαι, και σε αυτό θα ήθελα τις σκέψεις σας, ότι έχουμε χάση τελείως την φλόγα της συμπόνοιας μας εκείνης που τόσο τέλεια ο Κόντογλου απεικόνιζε στα πρόσωπα των ευαγγελιστών. Αυτό το λέω διαβάζοντας την ζωή, αυτές τις μέρες, της Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα (Σ. Χάκελ, εκδ. Ακρίτας), που πραγματικά έγινε ολοκαύτωμα για τον αδελφό και τους αδελφούς, σε επίπεδο πλησίον και σε επίπεδο θεσμικών (επαναστατικών, ριζοσπαστικών) αλλαγών. Έλεγε, λοιπόν, ότι αυτός ο πόνος για τον Άλλο δεν σε αφήνει να ησυχάσης. Αυτήν, λοιπόν, την πνευματική αγάπη που περιμένει την συναίνεση για να δώση ό,τι μπορεί, δυστυχώς δεν την βλέπω να υπάρχει σήμερα. Διότι ακριβώς ο Θεός σέβεται την ελευθερία μας και δεν βρίσκει ψυχές για να κάψη με την αγάπη Του…

    Λοιπόν, με αυτά και με αυτά, συμφωνούμε απόλυτα σε τούτα… 🙂

    Εις το επανιδείν διαδικτυακώς!

  4. Misha Says:

    Αγαπητέ Φιλαλήθη και φίλοι συσχολιαστές

    Επιτρέψτε μου ορισμένες παρατηρήσεις

    1.Ο Φρόυντ έκανε ορισμένες επιτυχημένες διαπιστώσεις ,βασισμένες σε κοπιώδη και πολύχρονη εργασία,αλλά υπήρξε απολύτως αποτυχημένος ως θεραπευτής ,παραδεχόμενος ότι μεταξύ των εκατοντάδων ασθενών του είχε μόλις 3-4 θεραπευμένους!

    2.Ένας αμερικανός ψυχίατρος που είχε έλθει στην Ελλάδα για διακοπές παρατήρησε την συνήθεια των νησιωτών μας να βγαίνουν τα απογεύματα στις εξώθυρες τους και να κουβεντιάζουν περί πάντων , σχηματίζοντας τις γνωστές «ρούγες».
    Λόγω της επαγγελματικής «διαστροφής»του , αποπειράθηκε να μετρήσει τους δείκτες ψυχικής υγείας στο νησί των διακοπών του και διαπίστωσε την παντελή ανυπαρξία καταθλίψεως σε αυτές τις παραδοσιακές κοινωνίες , παρότι τα προβλήματα της καθημερινότητας και οι δυσκολίες του βίου δε λείπουν.
    Έκτοτε προτρέπει να μη χαθεί αυτή η ψυχοθεραπευτική συνήθεια η οποία ατονεί τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω της τηλοψίας και του αυξανόμενου ατομικισμού και μαμωνοκυνηγητού.

    3.Σωστά επισημαίνει ο σύντροφος Φιλαλήθης την αιτία ΟΛΩΝ των κακών μας «στο πνεύμα της εποχής, το zeitgeist, που είναι ο εαυτούλης μας.»

    Νομίζω ότι επειδή με αυτό το δαιμονικό πνεύμα είναι δομημένες πλέον οι ζωές, οι εργασίες, οι οικίες και οι πόλεις μας, οι σχέσεις με τους άλλους και το περιβάλλον, η διατροφή και η διασκέδαση μας, είναι θαύμα που υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ζουν χωρίς ψυχοφάρμακα και ψυχοθεραπευτές.

    Τι να σου κάνουν μετά οι δυό-τρείς ιερείς της ενορίας μέσα σε 10000 ανθρώπους , οι οποίοι υφίστανται ολοήμερη πλύση εγκεφάλου από την τηλοψία, δε βλέπουν ουρανό,χώμα και πράσινο πνιγμένοι στο γκρι του τσιμέντου,στην αχλύ των καυσαερίων και την επιδημία σεξ και βίας της εικονικής πραγματικότητας ;

    Και άγιος να είναι ο παπάς (υπάρχουν και τέτοιοι μέσα στις μεγαλουπόλεις) δεν προλαβαίνει !!!Για τους επαγγελματίες της ιερωσύνης δεν το συζητώ…Αυτοί ουτε θέλουν , ούτε μπορούν.

    Αφού, λοιπόν,έχουμε κάνει το ψώνισμα, συντρόφων και αντικειμένων, τρόπο καταστολής του άγχους μας , το γνωστό «shopping therapy» κατόπιν ζητάμε και λίγο «Θεό»,ως επιδόρπιο, μήπως και κοιμήσουμε προσωρινά το σαράκι των μεταφυσικών ανησυχιών που μάς τρώει.

    Δυστυχώς σε τέτοιες συνθήκες, μόνο ένα μεγάλο σοκ στην προσωπική ζωή ενός εκάστου, είναι ικανό να μας ξεμαγέψει από την γητεία του «κειμένου εν τω πονηρώ κόσμου» για να στραφούμε στα όντως σημαντικά της ζωής και στην αναζήτηση του Κυρίου του κόσμου και της ιστορίας.

    4.Να πώ και κάτι -και εκ προσωπικής εμπειρίας- επι της τελευταίας επισημάνσεως του αγαπητού Φιλαλήθους:
    Αν ,όσοι από εμάς νομίζουμε ότι βασανιζόμαστε από ανυπέρβλητα προβλήματα (τα πλείστα εκ των οποίων είναι φαντασίες και ονειρώξεις ), ενταχθούμε σε μιά εθελοντική διακονία εμπερίστατων ανθρώπων (άνθρωποι με καρκίνο τελικού σταδίου, παιδιά με ανίατα νοσήματα,γέροντες κλπ) θα δούμε με άλλο μάτι τον εαυτό μας,τους πλησίον μας , τον κόσμο και την σχέση μας μαζί του.

    Επισημαίνει κάτι σπουδαίο ο μητρ.Σιατίστης π.Παύλος Ιωάννου:
    Στις μέρες μας ο άνθρωπος έχει καταστεί, λόγω των επιλογών ζωής που κάνει,ανίκανος να αγαπήσει.Χρησιμοποιεί τις ψυχές και τα σώματα των άλλων για να αυτοϊκανοποιηθεί.Μια τέτοια μορφή αυτοϊκανοποίησης έχει καταστεί και η ποικιλώνυμη ψυχοθεραπεία, αυτό το νέο τρέντυ φρούτο των φραγκάτων θαμώνων του Κολωνακίου.

    Πάνε, πληρώνουν 500 ευρώ τον μήνα για να ακούσουν ότι είναι ΟΚ να είναι γκέη, να μη πιστεύουν σε Θεό και μετά θάνατο ζωή, να κυνηγούν μανιωδώς το χρήμα (για το τελευταίο δείτε τα αμερικανόφερτα σεμινάρια των διαφ΄ρορων πολυεθνικών που δημοσιεύονται σε οικονομικές εφημερίδες και θα τρελαθείτε)!

    Καταλήγω επισημαίνοντας την τεράστια ζημιά που κάνουν οι σκανδαλοποιοί παπάδες και καλόγεροι.
    Άντε να εμπιστευτείς τους νεοβατοπεδινούς (οι οποίοι κάνουν νέα επικοινωνιακή επίθεση εξ αφορμής της κοιμήσεως του γερ.Ιωσήφ) ή τον πρώην Αττικής…

    Ο Θεός να βάλει το χέρι Του ,να πάρει το κατσαβίδι Του και να ισιώσει τις στραβοπιασμένες βίδες μας.

    • philalethe00 Says:

      @Misha
      Αδελφέ, πολύ σωστές επισημάνσεις. 🙂
      Έστω καθυστερημένα(και συγγνώμην), ας αποκριθώ κάπως εκτενώς:
      1. Για τον Φρόυντ πολλά σωστά λέει ο ΜακΓκραθ στο «Λυκόφως του αθεϊσμού» του(εξαίρετο), η από Γαλλίας μαύρη βίβλιος της ψυχανάλυσης, ο Kraus, ο Szasz και πολλοι άλλοι, όπως οι του κινήματος της αντιψυχιατρικής. Τώρα, βέβαια, οι απόψεις διΐστανται. Κάποιοι λένε, π.χ., ότι δεν θεράπευσε κανένα και κάποιον τον κατέστρεψε, ενώ και ο ίδιος δεν ήξερε εαν είχε όντως θεραπεύση κάποιον… Το καίριο εδώ είναι, ότι έγινε «ψυχαναλυτής», επειδή ήταν άθεος (McGrath) και είχε θεωρήση ο μεγάλος και σπουδαίος …επιστήμων, ότι τα περί Θεού είναι νευρώσεις όλα, απλώς, καθώς το….. «διαισθανόταν»(sic). Αν ήταν Χριστιανός, θα μπορούσε να σταθή στους ώμους γιγάντων όπως ο Μάξιμος ο Ομολογητής ή ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και να μάθη π.χ., ότι η προσευχή θωρακίζει την ψυχική υγεία, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο τελευταίος(πρβλ. κενό και φυλακή νοός)… Αλλά…..
      2. Πολύ ενδιαφέρον. Υποθέτω, ότι εννοεί, ότι δεν έδειχναν απελπισμένοι γενικώς και καθολικώς ή αθυμούντες ή ο,τιδήποτε συναφές. Ο μέγας καθ’ημάς ψυχοθεραπευτής γέροντας Πορφύριος μαζί με την προσευχή, την γενικότερη προσπάθεια εξαγιασμού συνέστηνε στους αθυμούντες(βάσει της σχετικής δαιμονικής κατηγορίας που αναλαμβάνει τον πειρασμόν αυτό) να πηγαίνουν , όπως το λες και εσύ παρακάτω, αδελφέ, στο βουνό, στην φύση, κάτι που έλεγε, ότι ωφελεί ιδιαίτερα.
      3. Έτσι και «αμήν». 🙂 Πολλά από αυτά που μας ξεβολεύουν είναι στην πραγματικότητα ωθήσεις να ξεφύγουμε από την…. χαβούζα του ατομισμού και της άπειρης ματαιοδοξίας μας.
      4. Πραγματικά είναι έτσι. Και έτσι ποτέ δεν βρίσκουν ανάπαυση εν ταις ψυχαίς αυτών. Αλλά και τα ΜΜΕπισκότισης συνεχώς παρουσιάζουν τους τάδε ψυχολόγους και ψυχιάτρους ως….. επιστήμονες που κάνουν βαρύγδουπες αναλύσεις, φυσικά χωρίς ερείσματα «πραγματικά». Κατά συνέπεια, οι πιο….. μοδέρνοι πέφτουν στις ενέδρες και αντί να θεραπεύσουν την ψυχούλα τους όντως, θεραπεύουν τις καταναλωτικές …ανάγκες των «ψυχο-τάδε-άδων» 🙂 -για τους οποίους πολύ σωστά και ο γέροντας Πορφύριος έλεγε, ότι θα έπρεπε να ντρέπονται να (αυτο)αποκαλούνται έτσι… Και επίσης, αν δεν καλέσουν τους ψυχο-τάδε και δείνα, θα καλέσουν τους γιόγκι να μας μιλήσουν για την Γιογκα και τον ψευτοθεό Κρίσνα(συγγνώμην, λάθος), που ηρεμεί τον άνθρωπο κτλ.

      Θυμάμαι δε, τέλος, ακόμη πόσο απίθανα, όντως, εξοργιστική ήταν μία πρόσφατη πανάθλια καταχώρηση στην προφανώς σκανδαλοθηρική εφημερίδα «Εσπρέσσο» που παρουσίαζε ανθρώπους που πήγαιναν για να απαλλαγούν αποδεδειγμένα από δαίμονες που τους είχαν καταλάβη (συνολικά) σε συγκεκριμένο μοναστήριο και η συντάκτις σχολίαζε, ότι είναι οπισθοδρομικά όλα αυτά, είναι μεσαιωνικά και άλλες σκοταδιστικές «φωταδιστικές» μωρολογίες και φαιδρότητες!!!

      Αλλά όπως μου έλεγε και ένας φίλος που συγγενής του ασχολείτο συστηματικά ως ιερέας με αυτό, αν δεν γίνης μάρτυρας του να πετάγονται πέτρες από κάποιον που είναι αόρατος (και να παράγουν πληγές ιδιαζόντως ορατές)……. Εν πάση περιπτώσει, «πλατυάζω». 🙂

      Ευχαριστούμε και πάλι για το έξοχο σχόλιο και υπόσχομαι, ότι θα υπάρξη ξανά ενασχόληση με το ζήτημα αυτό…!!!! 🙂

  5. Παιδί Βιολί Το Αληθινό Says:

    @philalethe00
    Επίτρεψέ μου μία μικρή παρατήρηση: είχα διαβάσει κάπου (ίσως στο «οι γκουρού, ο νέος και ο Γερ.Παίσιος», αλλα δεν είναι και σίγουρο) πως ο Jung προς το τέλος της ζωής του παραδέχτηκε πως ο ινδουισμός επηρέασε τον ίδιο καθώς και το έργο/δουλειά του.
    και μία ερώτηση: εσυ διάβασες το «Πλάτωνας, όχι πρόζακ;»;

  6. philalethe00 Says:

    @Παιδί Βιολί Το Αληθινό
    Καλησπέρα!! Πολύ- πολύ καλή παρατήρηση: όντως, και εγώ το έχω διαβάσει και το έχω διαβάσει εκεί… Εκεί έλεγε, αν θυμάμαι καλά, και για την επίσκεψή του στην βιβλιοθήκη κάποιου άσραμ, όπου γινόταν λόγος για κάποιο σχέδιο πνευμάτων της μεταφοράς των απωανατολικών αυτών θεωριών και ότι ο Jung είχε δεχτή και μεταφέρη τις κατηγορίες αυτές στην ψυχολογία του βάθους του· επίσης, είχε μεταφράση επίσης κάποιο βιβλίο ινδουιστικό: το Ι Τσινγκ, νομίζω.

    Το «Πλάτωνας, όχι πρόζακ» το είχα αγοράσει, όντως, παληότερα, αλλά κατόπιν το δάνεισα, πολλαπλώς, και δεν κατάφερα να το τελειώσω ή προχωρήσω αρκετά. Είναι γεγονός, ότι για ένα φιλόσοφο, «φιλοσοφικό θεραπευτή», η αντιψυχιατρική του κριτική είναι ικανοποιητικότατη. Για την Ορθοδοξία, όμως, δεν είναι· εδώ είχαμε ένα γέροντα Πορφύριο, που διέλυσε τους σχετικούς μύθους, λόγω και έργω. Είναι μία από τις εστίες της εκκοσμίκευσης, και δυστυχώς μολυσμένοι από αυτήν είναι πάρα πολλοί παπάδες, που θέλουν, μέσα σε άγνοια ευρισκόμενοι, να φαίνονται «συγχρονισμένοι», συγχρονισμένοι με την «συμβατική σοφία» που αλλάζει κάθε τόσο(βλ. και σημερινή απαράδεκτη ως προς τούτο «φωνή Κυρίου»)…

    Ελπίζω, ότι σε κάλυψα· τουλάχιστον, το προσπάθησα… 🙂

    Σ’ ευχαριστούμε πολύ για το ουσιώδες σχόλιο!!!

    [Παρεμπιπτόντως, αυτή η ανάρτηση στάθηκε από τις πιο δημοφιλείς διαχρονικώς…Ελπίζω και προσεύχομαι να συμβάλη ελάχιστα στην απαιτούμενη «απομύθευση»…]

    • agapi+ Says:

      🙂 phil xaire….
      pliz mas les me safineia poious mythous dielyse o gerontas Porfyrios?
      me poio logo kai pws?
      den eimai enimeri ep aytou.
      eyxaristw,

      eyxomai na exeis tin eygeni kalosyni na mou apantiseis me
      prothymia kai gennaiodwria
      me arketes plirofories…………

      eyxaristw +o Theos na sto antapodwsei.
      amin+
      kalinixta

  7. philalethe00 Says:

    @agapi+
    Οι μύθοι που διέλυσε ήταν οι μύθοι της «ψυχολογίας» και των διαφόρων «ψυχοθεραπειών» συμπεριλαμβανομένης της «ψυχιατρικής» της εποχής της νεωτερικότητας. Ο γέροντας Πορφύριος ως διορατικός γέροντας έβλεπε ακριβώς τον τρόπο που γινόταν η ίαση στους …ασθενείς αυτούς. Η ίαση ερχόταν ακριβώς μετά την επούλωση των ψυχικών τραυμάτων που έχει την ιδιότητα να ανοίγη η αμαρτία μετά το μυστήριο της ι. Εξομολόγησης.

    Δεύτερον, μας είπε, ακριβώς, ότι τα σχετικά προβλήματα που ονομάστηκαν «ψυχολογικά» αφ’ενός έγινε αυτό επειδή δεν ήθελαν να κατανομάσουν τους δαίμονες που τα προκαλούν (αν και ο Φρόυντ εμπνεύστηκε από ιεροεξεταστικά εγχειρίδια και αντέγραψε τέτοιες κατηγορίες από εκεί, όπως γράφει στις επιστολές του, συγκεκριμένα το Μαλλέους Μαλεφικάρουμ) και δεύτερον ότι είναι π ε ι ρ α σ μ ι κ ά, όχι «ψυχολογικά» ή ο,τιδήποτε συναφές.

    Δυστυχώς, στην εποχή μας που ο θετικισμός σπρώχνεται από παντού, η αλήθεια πνίγεται μέσα στα λασπόνερα διαφόρων βλακευμάτων που λόγω τεράστιας άγνοιας έχουν ασπαστεί στο πλαίσιο της εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας και διάφοροι παπάδες και ιεροκήρυκες που ίσως φοβούνται μήπως τους αποκαλέσουν… σκοταδιστές, επειδή αποκηρύττουν τα γελοία, άκαρπα δε έως ολέθρια, κλειστά συστήματα της ψευδοεπιστήμης.

    Αυτά εν ολίγοις. 🙂

  8. agapi+ Says:

    ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ?
    ΚΑΙ γω η χαζη ελεγα συνεχεια ολα αυτα
    και με κοροιδευουν ολοι,.
    μετα ειδα 5-6 ιερεισ ψυχιατρουσ και μπερδευτηκα τελειως.
    δυστυχωσ επικρατει μια συγχιση σε ολα
    και η Εκκλησια μας δεν κανει κατι ουσιαστικο να μασ ξεμπερδεψει.
    το λεω με πικρα και πονο.
    εχω κλονιστει εντελως.-
    ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΥΡΙΕ
    ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ
    ΑΜΗΝ+

  9. philalethe00 Says:

    @agapi+
    Ναι, οι «ιερείς ψυχίατροι» είναι το πιο σύντομο «ανέκδοτο». Και δυστυχώς, φοβάμαι, αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ευθύνη για τις ψυχές που παραπλανούν… Από την άλλη, οι Πατέρες είναι απόλυτα ξεκάθαροι. Και η εμπειρία είναι απόλυτα ξεκάθαρη. Αρκεί να δούμε τι γίνεται στην πραγματικότητα: θεραπεύουν τα μυστήρια την ψυχή; Ή μήπως την θεραπεύουν τα ναρκωτικά των ψυχοθεραπευτάδων; 😀 Έχω την αμυδράν εντύπωσιν, ότι εδώ και 20 αιώνες συμβαίνει το πρώτο.

    Ο γέροντας Πορφύριος, πάντως, τα λέει συνεχώς- δόξα στον Θεό, τα λένε και όσοι σημερινοί γεροντάδες συνεχίζουν την παράδοσή του, λ.χ εδώ 🙂 :
    http://hristospanagia.blogspot.com/

  10. agapi+ Says:

    symfwnw APOLYTWS.

    MONO O KYRIOS THERAPEYEI TIS PSYXES MAS APO TO KATHE TI.

    DEN EIMAI YPER TWN PSYXIATRIKWN FARMAKWN POU APLA KOUKOULVNOYN KOIMHZONTAS ENA PROVLHMA.

    OMWS ANARWTIEMAI-
    -AN SE MIA OIKOGENEIA,EKSW STHN KOINWNIA-OI ANTHRWPOI DEN EINAI EN XRISTW-KAI APLA DNOUN HREMISTIKA SE ENAN NEYRIKO
    O OPOIOS THELEI NA BLAPSEI TOUS GYRW TOU-ADIAKRITWS
    TI EINAI KALYTERO?
    NA TON AFHSOYN ETSI MESA STA NEYRA TOU NA SKOTWNEI KOSMO
    H NA TON HREMOYN?
    KAI GIATI H EKKLHSIA MAS DEN KANEI AGWNA NA ENHMERVSEI KAI NA VGOYN APO THN PLANH OLOI OI PLANEMENOI?

    EYLOGHSON+
    POLLA KENA-POLLES ELLEIPSEIS POLLA LA8H=MEGALH AMELEIA…
    HMARTON KYRIE.
    +ELEHSON HMAS,.AMHN

  11. philalethe00 Says:

    @agapi+
    Αυτά είναι λαθεμένα, διότι έχουν τρομερές παρενέργειες, πολύ μεγαλύτερες από μια πρόσκαιρη ωφέλεια, όπως λένε όλοι οι έντιμοι και γνώστες, ας πούμε, «ειδικοί» πάνω στο θέμα όπως ο Πίτερ Μπρέγκιν. Άλλωστε, υπάρχουν και διάφορα βότανα, που όντως είναι «του Θεού», όπως, αντιστοίχως, υπάρχει και ο καφές κ.π.α., που τον αναφέρει και ο γέροντας Παΐσιος σε κείμενό του πώς λειτουργεί εναντίον της σύγχυσης νοός που έχουμε ενίοτε… Μία φορά, που συναντήσαμε κάποιον πρώην ναρκομανή με «νεύρα» κτλ., που μας είπε ότι έπαιρνε …υπνωτικά, για να μην ταράζει τους γέρους γονέους του κτλ., είναι αξιοσημείωτο, ότι μετά από μερικά λεπτά που προσωπικά έκανα την ευχή χωρίς να του λέω τίποτα, μας ανακοίνωσε, ότι όλα αυτά που τον βάραιναν του είχαν ξαφνικά φύγει και ότι αισθανόταν, ότι μπορούσε να πετάξει, χωρίς να κουτσαίνει, όπως πριν… Αν κάποιος προσευχόταν για αυτόν, έστω λίγο, τα ναρκωτικά-υπνωτικά θα τα είχαν πετάξει αμέσως, αλλά…. [Είμαστε …επιστημονική και θετικιστική εποχή, βλέπεις(-ετε)… :-)]

    Δυστυχώς, όμως, τώρα έχουμε αποκτήσει ναρκωκουλτούρα, όπως ο Φρόυντ, που έλεγε πόσο του άρεζε η κοκαΐνη στις επιστολές του, με αποτέλεσμα να «καεί» διανοητικώς, να γίνει mentally impaired, όπως λέει ο άνωθεν αναφερόμενος συγγραφέας… 🙂

  12. Γ Says:

    Τι νομίζω εγώ, αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή.

    Θεραπεύει τα πάντα η πνευματικότητα. Είναι αδιανόητος ο πόνος που θα μπορούσε να ΜΗΝ υπάρχει γύρω μας σε ανθρώπους, ΑΝ η κυρίαρχη (στους επαγγελματίες και τις δομές ψυχικής υγείας, και, γενικά, στον δυτικό πολιτισμό) ιδεολογία ΔΕΝ ήταν αυτή που είναι.

    Η θεραπεία στην πράξη, ταπεινά φρονώ, σε κάποιες περιπτώσεις, είναι πολύ δύσκολη, που μόνο αν γίνουμε άγιοι μπορούμε να την καταφέρουμε.
    Και, μπορεί να τύχει να μην τα καταφέρνουμε προς στιγμήν και να χρησιμοποιήσουμε φάρμακα.

    Ας πούμε, μητέρα με παιδί με αυτισμό, ίσως, ενδεχομένως, έχει μεγάλο αγώνα μπροστά της, για να θεραπευτεί το παιδί της.
    Ας πούμε, παιδί -μεγαλωμένο σε διαλυμένη οικογένεια που του έκανε σεξουαλική κακοποίηση κι ύστερα το έκλεισε σε ίδρυμα- ίσως, ενδεχομένως, έχει μεγάλο αγώνα προκειμένου να μην πέσει σε ναρκωτικά ή κατάθλιψη ή ψυχιατρικά φάρμακα.
    (Τέτοιες περιπτώσεις σαν τις 2 παραπάνω δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι ακραίες κι απίθανες κι ασυνήθιστες ή καθημερινές και της διπλανής πόρτας.)

    «AN SE MIA OIKOGENEIA,EKSW STHN KOINWNIA-OI ANTHRWPOI DEN EINAI EN XRISTW-KAI APLA DNOUN HREMISTIKA SE ENAN NEYRIKO
    O OPOIOS THELEI NA BLAPSEI TOUS GYRW TOU-ADIAKRITWS
    TI EINAI KALYTERO?
    NA TON AFHSOYN ETSI MESA STA NEYRA TOU NA SKOTWNEI KOSMO
    H NA TON HREMOYN?» (σχόλιο από Αgapi+)

    «Αυτά είναι λαθεμένα, διότι έχουν τρομερές παρενέργειες, πολύ μεγαλύτερες από μια πρόσκαιρη ωφέλεια» (απάντηση από Φιλαλήθη)

    Λαθεμένα! Ασφαλώς. Είναι και ξαναείναι, σίγουρα, λαθεμένα, οπωσδήποτε! Ολοκληρωτικά λαθεμένα, πέρα για πέρα.
    Καταλαβαίνουμε πως, δυστυχώς, η πρόσκαιρη αυτή ωφέλεια, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί (ίσως, ενδεχομένως) να είναι πολύ ανακουφιστική, όταν δεν έχουμε κάτι καλύτερο, κάποια καλύτερη πνευματική κατάσταση, ώστε να μπορούμε εμείς να ηρεμήσουμε εκείνη την στιγμή τον διπλανό μας συνάνθρωπο αν έχει γίνει ταύρος σε υαλοπωλείο από τους δαίμονες που κάνουν πάρτυ μέσα του κι αν δέχονται όλοι οι γύρω του τις συνέπειες των καταστροφικών παθών του πχ θυμού του.
    Αυτούς που παίρνουν ψυχοφάρμακα, δεν επιθυμώ να τους κρίνω ή κατακρίνω, αλοίμονο, κάτι τέτοιο θα ήταν, νομίζω, ΑΒΑΣΤΑΧΤΑ, ΑΝΕΙΠΩΤΑ δαιμονιώδες (καλύτερα να πέσω στον γκρεμό, παρά να πω κάτι τέτοιο), όμως, στην ανάγκη (να κιιινηηηθούμεεε -ατομικώς ή συλλογικώς ως κοινωνία- προοοος μια καλύτερη αντιμετώπιση των ψυχικών ασθενειών) που επισημαίνει ο Φιλαλήθης, συμφωνώ απόλυτα.
    Τι είναι καλύτερο; Να τον αφήσουν μέσα στα νεύρα του να σκοτώνει κόσμο ή να τον ηρεμούν; Καλύτερο, πιστεύω, είναι αυτό που έχει περισσότερη πίστη, αγάπη, ταπείνωση, όποιο κι αν είναι αυτό (είτε να τον αφήσουνε χωρίς ηρεμιστικό, είτε να του δώσουν ηρεμιστικό, ανάλογα την περίπτωση).

    Ευχαριστώ πολύ για την ανάρτηση και τα σχόλια των διαφόρων σχολιαστών!!!!! : )
    Πολύ πλούσια σε πληροφορίες : )
    Από τη δυτική ψυχολογία-ψυχιατρική, σχετικώς καλά παραδείγματα, κι άλλα..
    Τον ψυχίατρο που τα γραπτά του έχει ευαρεστηθεί να διαβάσει η κυρια Σαλ., τον scott peck, τον αναφέρω ως όνομα, χωρίς να έχω ιδέα αν τον γνωρίζεις λίγο, πολύ ή καθόλου, καi χωρίς να μπορώ να τον τοποθετήσω μέσα στην ιστορία των ψυχολογικών/ψυχιατρικών ιδεών του 20ου. Κι η γυναίκα εκείνη που τώρα δεν θυμάμαι το όνομά της κι είναι πασίγνωστη, ψυχοθεραπεύτρια, πεθαμένη εδώ και δεκαετίες, έχει γράψει καλά πράγματα, αλλά δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο της.
    Για τον Φρόυντ, ποιός μιλά την σήμερον ημέρα;! Κανείς. Είναι γενικώς πολύ ντεμοντέ, ακόμα και στους πιο σκληροπυρηνικούς, ή κάνω λάθος; Έχω άγνοια.
    Ανθρωπιστική ψυχολογία, Maslow Abraham, Rogers Carl, έχω την αμυδρή εντύπωση πως είναι, σε κάποιες περιπτώσεις, ό.τι κοντινότερο στα θεολογικά Πατερικά ορθόδοξα.

    (Παρένθεση: Αυτό το «τουρλού τουρλού» που έχω κάνει παραπάνω, βάζοντας μαζί ψυχολογία και ψυχιατρική, είναι αντιεπιστημονικότατο, κι επιπολαιότατο.)

    Την αντίθεση αυτήν, μεταξύ των ανθρωπιστικότερων σχολών της ψυχολογίας και των πιο θετικιστικών, την ζούμε έντονα και στον κλάδο της Παιδαγωγικής, ασφαλώς! Συμπεριφοριστικές και νεο-συμπεριφοριστικές μέθοδοι, σε σύγκριση με ανθρωπιστικές μεθόδους, τα είδα όταν είχε τύχει να κάνω μια εργασία για «διαχείριση σχολικής τάξης». Και, όντως, είχε φανεί σε εμένα, ως προσωπικό συμπέρασμα, πως οι μέθοδοι της ανθρωπιστικής σχολής (που είναι, νομίζω, κοντινότερη στα Ορθόδοξα πράγματα) ήταν πολύ καλύτεροι, για την «διαχείριση» της σχολικής τάξης, σε σύγκριση με τις μεθόδους τις πιο συμπεριφοριστικές. Πολύ καλύτεροι αλλά και πιο δύσκολα εφαρμόσιμοι.
    Όπως και η Ορθόδοξη ψυχοθεραπεία, σε σύγκριση με την Ψυχιατρική ψυχοθεραπεία. Πολύ καλύτερη αλλά και πιο δύσκολα εφαρμόσιμη.

    Φεύγω τώρα διότι έγραψα πολλά και πολυλόγισα χωρίς λόγο, κι πάω έξω γιατί έχει ένα έκτακτο ηλιοβασίλεμα που σου παίρνει το μυαλό.
    Ευχαριστούμε + καλή συνέχεια!

  13. philalethe00 Says:


    Θαυμάσιο σχόλιο εν τω μέσω του θέρους. 🙂 Πράγματι συμφωνώ με τα περισσότερα. Τώρα, σχετικά με την πρόσκαιρη ανακούφιση κτλ., το θέμα είναι ότι «it does more harm than good», όπως λέει εκείνος ο ψυχολόγος στο βίντεο εκείνο που έχω αναρτήσει. 🙂 Προσωπικά, θεωρώ ότι πρέπει και αποκλειστικά καλό είναι να μην χορηγούνται τοξικές ουσίες ούτε να υπάρχει καταφυγή στο πιοτό ή σε άλλα πράγματα συναφή, αλλά να χρησιμοποιούνται διάφορα φυσικά πράγματα, όπως βότανα, τα οποία άλλωστε αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη ως φυτεμένα, ας πούμε, από το χέρι του Θεού. 🙂

  14. Γ Says:

    Πάνω στο θέμα της ψυχιατρικής. Άνω κάτω τελεία:

    Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ για τις πολλές πληροφορίες που έχεις μοιραστεί, σε φόρουμ, κι εδώ, κι αλλού 🙂 + δεν βρίσκω επίθετο να περιγράψω το πόσο σωστές θεωρώ τις απόψεις σου + το χάσμα θεωρίας-πράξης, και η πράξη, με ενδιαφέρει, στην παρούσα στιγμή, στην προσωπική μου ζωή.

    Τέλος άνω κάτω τελείας.

  15. philalethe00 Says:


    Ιδιαιτέρως ευχαριστώ!!! 😀

    Όσο για αυτούς που διαφωνούν, βρίσκω χαριτωμένο και πολύ θετικό κατ’αρχάς ότι καταφέρνουν να ακούσουν σοβαρά κάποιαν άλλη και μάλιστα ριζικά διαφορετική άποψη… 😀 Νομίζω πως εγώ (ακόμη) μπορώ να διακρίνω το δίκηο που αναφέρεις κάπως……

    • Γ Says:

      [Για το θέμα της ψυχιατρικής μιλώ εδώ πάντα.

      Προσωπικά, αν θέλω να μάθω την αλήθεια στην θεωρία, ανατρέχω σε αυτά που έχεις γράψει, διότι πιστεύω πως έχεις όλα τα δίκηα του κόσμου 🙂 (γιούπι :-), επιτέλους :-), κάποιος που λέει τα πράγματα με το όνομά τους για τα φάρμακα κλπ, ε π ι τ έ λ ο υ ς, γιούπι!!!!)
      Αν θέλω να δω τι γίνεται στην πράξη, την αλήθεια στην πράξη, τότε βλέπω ανθρώπους γύρω μου που παίρνουν φάρμακα (αντιψυχωτικά, αγχολυτικά, κλπ), και τι μπορώ να κάνω εγώ για αυτό (δηλαδή, βλέπω την απύθμενή μου υπερηφάνεια), και τι κάνουν άλλοι για αυτό.]

  16. philalethe00 Says:


    Καλοσύνη σου… 🙂 Εγώ δεν έκανα και τίποτα… το σημαντικό είναι ότι αυξανόμαστε αυτοί που «ήρθαμε για να βάλουμε φωτιά», καθώς και ότι εσύ είσαι μέσα σε αυτούς…!!! 😀 Καλησπέρα!!! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: