Οι μέγιστοι διαφωτιστάδες μας οι των τηλεπαραθύρων

by

Με αφορμή μίαν εκπομπή πρόσφατη της εν Θεσσαλονίκη κρατικής τηλοψίας, διαπιστώνω πόσο μη-σχετιζόμενοι με τίποτα σε κάποιο ικανό βάθος, αστοιχείωτοι ίσως, είναι πολλοί βουλευτές, μεγαλοπολιτευτάδες, δημοσιογράφοι μας, όπου ήσαν «συνδαιτυμόνες».

Πραγματικά, έχει εισδύση τόσο πολύ στην νεοελλαδική μας κοινωνία ο καλβινιστικός φιλισταϊσμός; (Δηλαδή το άξεστον, η απαιδευσία.) Το έλλειμμα θεωρίας είναι μετά από το έλλειμμα πνευματικότητας και «εγχρίστωσης» ένα από τα θεμελιωδέστερα προβλήματα μας ως κοινωνίας. Αν διαβάζουμε ελάχιστα, και τα 4/5 που διαβάζουμε είναι σύγχρονη, π.χ. νεοελληνική, λογοτεχνία, και δεν διαβάζουμε με πόθο φιλοσοφικό, εκζήτησης αλήθειας, τότε καταλαβαίνουμε την κατάπτωση.

Εν αντιθέσει με εμάς, οι, συμφώνως με τον Στίβεν Ράνσιμαν, Ρωμηοί μας πρόγονοι είχαν την παίδευση ως ένα από τα πιο σημαντικά, τα πιο καίρια στοιχεία στην ζωή τους…  Πού να το ήξερε αυτό εκείνος ο ρασιοναλιστής της «φιλοσοφίας των φώτων» του 18ου αιώνα Ed. Gibbon, του οποίου πλείστους θαυμαστές έχουμε τον 21ο αιώνα στην Ελλάδα;

Δεν θα το θίξουμε τώρα αυτό…

Ο Γουέλτς: οι υποστηρικτές του μιλούν για μέγιστη αύξηση χρηματιστηριακής αξίας, κερδών της GM που διηύθυνε

Ο Γουέλτς: οι υποστηρικτές του μιλούν για μέγιστη αύξηση χρηματιστηριακής αξίας και κερδών της GM που διηύθυνε

Το εν Ελλάδι «ενοχοποιούμενο»(sic) κέρδος

Η εντύπωση προεκλήθη από την πλήρη άγνοια του τι εστί κέρδος στην οικονομική θεωρία ή έστω στην οικονομική πράξη.

Κάνοντας μερικές απλές νύξεις, λέω, ότι υπάρχει

α)λογιστικό κέρδος

β)οικονομικό κέρδος

γ)υπερκέρδος/επιχειρηματικό κέρδος

Και, βέβαια, για να το θέσουμε λίγο βαθύτερα, αυτό σχετίζεται με το αν θεωρούμε, ότι ο ιδιοκτήτης του Κεφαλαίου ή οι πολλοί ιδιοκτήτες, όπως στις μετοχικές εταιρείες, πρέπει να αμείβεται για την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής που παρέχει και, επί πλέον(πιο σύγχρονο πρόβλημα αυτό), αν πρέπει να αμείβεται η επιχειρηματικότητα.

Ο Χριστιανισμός πρώτα και ο Μαρξισμός έπειτα βεβαίως μας λένε, ότι δεν πρέπει να αμείβεται παρά η εργασία. Είναι γνωστά τα «Ο μη θέλων εργάζεσθαι μηδέ εσθιέτω»,» Άξιος ο εργάτης της τροφής(γρ. μισθού/χρημάτων) αυτού» κτλ.

Ο δε Adam Smith είχε κάνη νύξεις περί πλούτου των εθνών παραγόμενου κυρίως από την εργασία-labour. Ο κυρίαρχος, ιδιαίτερα σήμερα, καπιταλισμός και αστικός υλισμός, όμως, δεν θεωρεί παρά, ότι ο πλούτος οφείλεται στους σιδερένιους νόμους της αγοράς που την κυβερνούν αντί για τον Θεό, που είναι μόνο Δημιουργός και όχι Κυβερνήτης, και στις επιχειρήσεις, τους κεφαλαιοκράτες, που ανταγωνίζονται με κίνητρο το κέρδος .

brokentv

Συμπεράσματα

Αν ισχύη η καπιταλιστική θέση, το κέρδος ή και το υπερκέρδος, αμοιβή επιχειρηματικότητας, δικαιώνεται. Όσοι αντιτιθέμεθα σε αυτό αντιτιθέμεθα στην φυσική ροή των πραγμάτων, είμαστε αφύσικοι, διότι χαλούμε με αισθηματισμούς την σιδηρά ordre naturel, που τσακίζει τους αλτρουιστές και προάγει τους «προσαρμοσμένους» σκληρούς(πρβλ. χαρακτηρισμό του εικονισθέντος Γουέλτς ως natural manager από τον θεωρητικό Drucker).

Αν ισχύη η μαρξιστική θέση, το κέρδος δικαιώνεται μόνον για αυτήν την καπιταλιστική φάση της ιστορίας, επειδή προάγει προοδευτικά τις παραγωγικές δυνατότητες και κατά συνέπεια την νίκη του ανθρώπου πάνω στα στοιχεία της φύσης. Όμως, η «συσσώρευση» του κεφαλαίου, η «συγκέντρωση» και «συγκεντροποίησή» του θα το(=κέρδος, υπεραξία) καταστήσουν αντιδραστικό. Οι Ελλαδίτες μαρξιστές αποδέχονται, ότι αυτή η ώρα έχει λίγο-πολύ φτάση. Οι δε νεπαλέζοι μαοϊστές, που κέρδισαν τις εκλογές, ομνύουν στην ανάπτυξη ενός καλού καπιταλισμού, διότι «έτσι τα όρισαν οι Μαρξ και Ένγκελς».

Αν ισχύη η χριστιανική θέση, το κέρδος είναι αφ’εαυτού του αμαρτία και οι κερδώοι «άρπαγες ου βασιλείαν Θεού κληρονομήσουσιν».

Με άλλα λόγια, η συζήτηση αυτή πηγαίνει βαθιά και ανάγεται εις ύψος, ας πούμε, οντολογικό, φιλοσοφικό, πνευματικό, υπερβατικό, υπέρλογο, αν θέλουμε να κάνουμε παραγωγικούς συλλογισμούς, τουλάχιστον. Οπωσδήποτε, θα ήταν ουτοπικό τόσο όσο τα οράματα του Moore να θεωρήσουμε, ότι θα δούμε εκλαϊκευμένη μία τέτοια πραγμάτευση από τα …ΜΜΕ «μας». Ούτως ή άλλως, θα έλεγε κάποιος, δεν τους βλέπουμε καν.

Αλλά, σίγουρα, μπορεί να γίνη κάτι καλλίτερο από αυτήν την κατάντια που αναφέρουμε τελείως …δειγματοληπτικά και ενδεικτικά. Μέσα στα πλαίσια της παμπαλαιομοντέρνας καλβινιστικής χρησιμοθηρικής μελέτης, έχουμε γίνη όχι μόνο υπερεξειδικευμένοι αναλφάβητοι, αλλά και… «τεκενέδες ξεγάνωτοι», κατά την σχετική «λαϊκή προσλαλιά»…… 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


Αρέσει σε %d bloggers: