Oικονομικίστικου τύπου σχολίου συνέχεια

by

Κάτι που δεν εξηγήσαμε στο προηγούμενο, και ταχέως συνταχθέν άρθρο: Καθ’όλη την διάρκεια της μεταπολεμικής σχετικής διαταξικής συναίνεσης(1945-197*) , που έφτασε μέχρι την συνδιαχείρισι των επιχειρήσεων υπό των εργαζομένων στην Γερμανία και την ντεγκωλιστική συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη στην Γαλλία, είχαμε μία πολιτική που βασίστηκε, ιδιαίτερα την δεκαετία του 1960, σε ορισμένα εργαλεία θεωρητικά. Χαρακτηριστικά είναι:

α)οι εξισώσεις του προτύπου IS-LM

β)η «καμπύλη Phillips», που μας ενδιαφέρει εν προκειμένω

Δεν πρέπει να μας εκπλήσση και «μπερδεύει» η ονοματολογία αυτή. Αρκεί να πούμε, ότι ο οικονομολόγος A.W. Phillips είχε κάνη το 1958 μία ανάλυση παλινδρόμησης των δεδομένων της αύξησης των τιμών, δηλ. πληθωρισμού, και ανεργίας, κατά τα έτη 1861-1957 στην Μ.Βρεττανία. Έτσι, έδειξε μία γραμμική σχέση μεταξύ των δύο.

Alban W. Phillips: αθέλητα αυτουργός της αντικεϋνσιανής δυσφήμησης των νεοφιλελευθέρων

Alban W. Phillips: αθέλητα αυτουργός της αντικεϋνσιανής δυσφήμησης των νεοφιλελευθέρων

Τι συνέβη το 1973

Τότε, λοιπόν, είχαμε το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού. Αυτό ήταν ένα σταθερό, κατόπιν, φαινόμενο και έλκος των νεοφιλελεύθερων οικονομικών. Δεν ήταν, λοιπόν, αποκλειστικότητα που αναφερόταν υποθετικά σε κάποια «κεϋνσιανή» πολιτική.

Όμως, αυτό που συνέβη ήταν, ότι η καμπύλη Phillips, που ανήκε σε ένα από τους πολυάριθμους «προφήτες» του John Maynard Keynes, στους οποίους λόγω και του πρωτοφανούς δυσνόητου της όντως επαναστατικής «Γενικής Θεωρίας» του του 1936 βασίστηκε ιδιαίτερα ο ίδιος, έγινε παρωχημένη, ήταν, ας πούμε, ένας… «παράταιρος ήχος τυμπάνου»  πια…!

Έτσι, κάποιοι άδραξαν την ευκαιρία να πουν, ότι ο «κεϋνσιανισμός» πέθανε…! Διότι ο συνδυασμός ανεργίας και πληθωρισμού(=στασιμοπληθωρισμός) την ίδια χρονική στιγμή δεν είχε προβλεφθή τότε από τον Phillips, στην θεωρία του οποίου βασίστηκαν πάρα πολλές οικονομικές πολιτικές βιομηχανικών κρατών της δεκαετίας του ’60, και συγκεκριμένα των Η.Π.Α..

Ο J.M.Keynes: αθώος για το θεωρητικό ανερμήνευτο της οικονομικής κρίσης του 73

Ο J.M.Keynes: "αθώος" για το θεωρητικό ανερμήνευτο της οικονομικής κρίσης του '73

Τι έλεγε ο Keynes

Ο μεγάλος οικονομολόγος, λοιπόν, στο «opus magnum» του του 1936 δεν είχε κάνη παρά νύξεις για αυτό το θέμα… Νύξεις που δεν ήσαν ούτε καν στην ίδια κατεύθυνσι με αυτή του Phillips… Δυστυχώς, όμως, οι κατ’όνομα κεϋνσιανοί ξέφυγαν σε πολλά, και, ακόμη, στο όνομα των επιθυμητών υψηλών δημοσίων δαπανών συνετέλεσαν στην διατήρηση του διαβόητου στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος των ΗΠΑ, κάτι εξόχως «συντηρητικό», ρεπουμπλικάνικο. Ο Καρλ Μαρξ, όπως θυμίζει κάπου(βλ. κάτωθι) ο R. Heilbroner, εν ζωή ων, το είχε πη κάποτε δυναμικά: «δεν είμαι μαρξιστής!»

Κλασσικό βιβλίο του Heilbroner, κεφάλαιο: το αμείλικτο σύστημα του Καρλ Μαρξ

"Κλασσικό" βιβλίο του Heilbroner, κεφάλαιο: "το αμείλικτο σύστημα του Καρλ Μαρξ"

Νομίζω, λοιπόν, ότι μπορούμε με ασφάλεια να εικάσουμε, ότι (και) ο Κέυνς δεν ήταν κεϋνσιανιστής…

Ετικέτες: , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


Αρέσει σε %d bloggers: