Πρώτη ανάρτηση: οικονομικίστικου τύπου σχόλιο…

by
Είμαστε όλοι Κεϋνσιανοί τώρα(1971)

"Είμαστε όλοι Κεϋνσιανοί τώρα"(1971)

Τούτο ειπώθηκε από τον άνωθε πρόεδρο των ΗΠΑ τότε. Το 1971. Ο Galbraith μίλησε τότε για επιστροφή ενός ορισμένου «σοσιαλισμού».  Στα θετικά του σαφώς συγκαταλέγεται,  ότι θεωρήθηκε από τον Μίλτον Φρίντμαν ο πλέον κρατιστής πρόεδρος των τελευταίων δεκαετιών, με το μέγα πλήγμα, ότι ήταν «Ρεπουμπλικάνος»(πρβλ. «Συντηρητικός», «Δεξιός», «Φιλελεύθερος»,  «Καπιταλιστής»).

Στα αρνητικά της εποχής που κυβέρνησε, όμως, καταλέγεται η πετρελαϊκή κρίση, και ιδίως αυτή του 1973, και το χρηματιστηριακό «κραχ» που επακολούθησε.

Μεγάλοι οικονομολόγοι διαφωνούν σχετικά με τις αιτίες αυτής της κρίσης. Ο John Kenneth Galbraith τονίζει στο βιβλίο του «Ένα ταξίδι στον χρόνο της οικονομίας» την τεράστια βαρύτητα αυτού που ονομάζουμε «σπείρα μισθών-τιμών»,  που λόγω ανόητου υπερφιλελευθερισμού, και συγκεκριμένα απουσίας ελέγχων τιμών δεν συγκρατήθηκε, και έτσι εκτόξευσε τον πληθωρισμό κοκ. Ο Τζωρτζ Σόρος, στο βιβλίο του για την κρίση του 2008 που εξεδόθη προσφάτως, μίλησε για μη-συστημική κρίση, δηλαδή για κρίση που δεν παρήχθη από το σύστημα.

Ο αειθαλής Τζ. Κ. Γκάλμπρεϊθ ανιστορεί

Ο αειθαλής Τζ. Κ. Γκάλμπρεϊθ ανιστορεί

Άλλοι περιάδραξαν την ευκαιρία, όμως, να μιλήσουν για συντριβή του κεϋνσιανού προτύπου της οικονομίας. Ο Galbraith, σε πολλά κεϋνσιανός ο ίδιος (ως «μετακεϋνσιανός», ας πούμε), είχε πη,  ότι ο κεϋνσιανισμός ήταν καλός για μία περίοδο, αλλά όχι για πάντα, το 1976. Ο Κρούγκμαν θεωρεί δε, ότι ποτέ δεν εφαρμόστηκε κεϋνσιανισμός…!

Η σημερινή οικονομική κρίση

Η σημερινή οικονομική κρίση, όμως, δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά. Κατ’αρχάς, κρίση υπήρχε πάντοτε τα τελευταία 20-30 έτη. Αλλά ποτέ, βεβαίως, δεν θα ειδωθή να χαρακτηρίζεται από τα μεγάλα Μ.Μ.Ε. κρίση μία κρίση του αδιαλλείπτως επιδεινούμενου συντελεστή Gini, π.χ., που καταμετρά την ανισοκατανομή του εισοδήματος. Η κρίση η σημερινή χαρακτηρίστηκε ορθότατα από τον (κατ’εξοχήν άνθρωπο της πλουτοκρατίας, εννοείται)  Τζωρτζ Σόρος κρίση συστημική. Παρήχθη από το σύστημα, με άλλα λόγια.  Δεν συνέβη μετά από μία προαποφασισμένη αύξηση της τιμής του πετρελαίου, όπως το 1973. Συνέβη κατά την λειτουργία του (απορρυθμισμένου) συστήματος, όπως χορήγηση εξαιρετικά ριψοκινδύνων στεγαστικών δανείων. Και είναι σαφές, ότι αποκάλυψε μια κρίση αγοραστικής δύναμης. Αποκάλυψε πόσο εύθραυστη σε κάθε επίπεδο είναι η ανάπτυξη που δεν συνοδεύεται από στοιχειώδη διάχυσι του εισοδήματος σε κάθε κοινωνικό στρώμα.

Και βέβαια, ακόμη, μπορούμε να πούμε, ότι ακύρωσε αναδρομικά την θεωρία του «liberal» καθηγητή του Χάρβαρδ Μπέντζαμιν Φρίντμαν, ο οποίος στο βιβλίο του που εικονίζεται παρακάτω, προσπάθησε με οικονομετρικά εργαλεία, στατιστικά, ας πούμε, να καταδείξη την ομαλότητα, κοινωνική/πολιτική/οικονομική κτλ., που προκαλεί μόνη η συνεχής αύξηση της παραγωγής, του ΑΕΠ.

Οι ηθικές συνέπειες της οικονομικής μεγέθυνσης-B.Friedman
Βέβαιον είναι,  ότι ο Marcuse θα είχε κατατάξη την θεωρία αυτή του αξιόλογου καθηγητή, μαζί, πολλώ δε μάλλον, με τους αμετανόητους «νεοφιλελεύθερους» συνοδοιπόρους, στους ηθικούς αυτουργούς του «Μονοδιάστατου ανθρώπου», και ο Galbraith στους προωθητές της «συμβατικής σοφίας», της  διαβόητης «conventional wisdom» του…

Μερικές φορές τίποτα («κοσμικό») δεν ικανώνει κάποιον άνθρωπο να δη πέρα από ορισμένες προκαταλήψεις……!

Ετικέτες: , , , , , ,

5 Σχόλια to “Πρώτη ανάρτηση: οικονομικίστικου τύπου σχόλιο…”

  1. manitaritoubounou Says:

    Καλή αρχή! έστω και με … οικονομίστικο θέμα. Εξάλλου είσαι ειδικός σ΄αυτά…

  2. philalethe00 Says:

    Ευχαριστώ, αγαπητέ μοι… 🙂

    Ειλικρινά (προσ)εύχομαι, ώστε να δώσω ό,τι… πλείον μπορώ, στα πλαίσια του μη-βιοτικά προσκολλημένου μου χρόνου. Καθ’ ό,τι αν κοινωνήσωμεν αληθεύομεν (γαρ). 🙂

    Σε ευχαριστούμε για την εγκαινίασι του χώρου των σχολίων……!

  3. Misha Says:

    Kαλή αρχή στην ιστολογιόσφαιρα,φίλτατε!
    Έχουμε ανάγκη τις παρεμβάσεις σου.
    Επί του θέματος:κάποιοι ήδη μιλούν για την αναγκαιότητα της απο-ανάπτυξης σε απάντηση της συλλογικής νεύρωσης περί συνεχούς ανάπτυξης.
    Θα ήθελα μιαν απάντηση από κάποιον που γνωρίζει:
    Όλες οι χώρες -ΗΠΑ,Ευρώπη,Κίνα,Ρωσία,Ινδία- χρωστούν, αλλά σε ποιον ,τέλος πάντων, χρωστούν;
    Καλή δύναμη!

    • philalethe00 Says:

      Αδ. Misha, σε ευχαριστώ εμπύρως. 🙂

      Η παραφροσύνη, οπως θα έλεγε κι ο Χρυσόστομος, της συνεχούς «ανάπτυξης», είναι από τα βασικά θέματα που μιλά η κλασσική «Κοινωνία της αφθονίας» του Galbraith και που προσπαθεί μέσα σε εκατοντάδες επιμελημένων σκληρά σελίδων να αντιστή και που θεωρεί ως βασικό πεδίο υποχώρησης του συμβατικού, εφηρμοσμένου αμερικάνικου κεϋνσιανισμού προς την πολιτική συντήρηση…

      Αυτό το ερώτημα που θέτεις είναι κάτι που δεν έχω σκεφτή ιδιαίτερα προσωπικά, πάντως υποτίθεται, ότι υπάρχουν χώρες του σκληρού πυρήνα της Ε.Ε., που είναι «ατμομηχανές της ανάπτυξης» κατά το κοινώς λεγόμενο, που δανείζουν τις λοιπές, κτλ., ενώ η Κίνα δανείζει σε επίπεδο κρατικών ομολόγων τις ΗΠΑ. Όπως η Γερμανία, που έχει και τις μεγαλύτερες σε απόλυτα μεγέθη, εξαγωγές παγκοσμίως… Εγώ έχω αποκομίση αυτήν την εικόνα… Αλλά δεν αποκλείεται να είναι ακόμη μία όψι της «συμβατικής σοφίας»… Για αυτό ας αναμείνουμε απαντήσεις από άλλους…

      Χαιρετώ προς το παρόν……

  4. ΑΓΓΕΛΟΣ Says:

    πολυ ωραια σελιδα με πολλα ενδιαφεροντα. Νομιζω ότι εχει πολλα κοινα με την δικη μας http://www.xristianiki.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.


Αρέσει σε %d bloggers: